https://virgool.ir/feed/@m_46545873fa2026-11-12 04:46:18https://files.virgool.ir/upload/users/2871703/avatar/qTPZVr.jpghttps://virgool.ir/@m_46545873https://virgool.ir/@m_46545873/بی-شــرم-zuosd8hlt6xjتاریـک متولد شد،تاریــک‌تر، رو بـه سیـاه‌راهـه ها، قدم، نهـــاد.ذغال شد.سیـاهـم.سیاهیِ در پیکسِل‌ها، نفرت‌انگـیز و دورغ است.ظـلمت در خلـأِ نور، ایـنم.دردِ سیـنه و سوزشِ گـلو، تپـشِ قلب و عرقِ سـرد، ایـنم.طعمِ زندگی، مزّه‌ی خشکِ سیگار، در کویرِ دهـانِ گناه، اســت.زندگی، نفـسِ تـندِ مضطربِ برنـآمده از شوقِ نـگاه، بـود.اقـرارِ به شکستن، در حضورِ أغیـارِ بی‌إعتنـا، از جسـارت نبود.سواره بودن، ز خاطـرم رفت؛ بـس که افتـادم.از شوقِ دیـدنِ پرشِ آبِ لجـن، پـرتاب شدم، مـرداب؛ غَـرق.این قـعر، ظـلمتِ حُـکمــران، به سیاهیِ چشـم معنـا شد، سنگـینیِ مرکزِ نگاه، به سیـاهیِ زیرِ چــشم، شد ختـــم.دختر؛ برقِ مو و لبـها، دختر؛ ملـتمسِ سیگار، معتـاد.هیچ‌کس، ز ابـتدا، با خفّـت و خواری، آشِـنا نبود. هـر گُـل، در بدو، پژمُــردگی را، عبرت نبود.خـدا؟ بـغضِ فروخورده پـسر، ذلّتِ بی‌یـاد.دوــرم.لبخندلبخندWed, 12 Jun 2024 02:30:47 +0330https://virgool.ir/@m_46545873/آبِ-مونده-در-جا-سیگاریِ-پر-از-فیلـتر-و-خاکستـر-fj3n9janjgnbهیچ چیـزی برای گفتن ندارم.این روزها، فقط از جیـب میـخورم؛ و چقـدر ترسـو و حقـیر که فکـر کردی جیبِ آش و لاشـت ذخیره ای برای این روزهای تو دارد.خالی‌تر از هر وقتِ دیگر، تَـه کشیدم.هیچ چیـزِ قابـلی برای عرضـه به هیچ کس ندارم.مثلِ لولـه فاضلابی که رسوب کرده و از راهِ خروجی، هر از گاهی دو سه قطره آبِ تعفّن چکّـه میـکند.لولـه فاضلابی که گرفـته بود؛ وصفِ خوبی برای این روزهای من است.دیگر حتی از آخرین گریه و ضجّـه‌ام، خیلی وقت گذشته و این یعنی، دستاوردی جـز قسـاوت، حاصـلم نیست.روحـم بو گرفـته، بوی مُـردار؛ مثـل همان بویـی که چند سالِ پیش، اولِ صبحِ ماه رمضان، در قبرستان، بین آن دو سـه قبرِ شکافـته شده تا تـه مغزت فرو رفت و از حالتِ تهوعِ بی أمان، سه روز جز آب هیچ نخـوردی.خستـه شدم، مثلِ همان وقتـی که از لـجِ فلانی مسیرم را جدا کـردم و در کوهستان گُـم شدم؛ آن روزِ هولـناک. آن ساعـتی که مرگ از زیرِ پاهایِ سُـستم سُـر میـخورد و به تـهِ درّه میـرسید؛لحظـه ای که فاصله من و حادثـه، اتـمامِ زورِ بازوانِ گناهـکارم بود.و هنـوزِ هنــوز، نمیدانم و نفهمیدم، چگونـه از آن لحظاتِ آمیـخته به واقعیتِ محـض، رهـا و سپـس از نو، زنـدانی شدم.اگـر پدر/مادر/خواهر نداشتم، بی شکّ، گستـاخ‌ترین موجودی بودم که روی زمین راه رفـته بود.همـه چیز برای از دست دادن دارم و هـیچ چیز برای نگـهداشتن ندارم.آه! اکنون دلـم شکست و گریـه وجودم را لرزاند.لبخندلبخندTue, 11 Jun 2024 01:59:03 +0330https://virgool.ir/@m_46545873/بحرانِ-خردادـماه-seu0kaj10qifسیاهیِ صفحه! نفسِ جملاتـم تنگ شد، فشار مـدهسفیدیِ نقشِ کلماتـم را، رنگِ زخم مـزنکاردِ رنج، به استخوانِ لُختِ غرقِ خون، نَـساعبورِ درد، در رگـهای رعیتِ قلب، شاهـرگ! رعیتِ خود تاب مَـبُرسیاهِ تاریکِ چشـمانم، ارمغانِ تبـاهیِ توسـت، کـوری‌اَم زیاد مکنقـوتِ نورِ دیده‌، از دستِ واژگان رسَـد، روزی‌اَم آجر مـکنسکوتِ مادر! صورتِ کودکِ زندگی‌اَم، سمباده مـکِشکـشیده درد، قلب، به انسداد رسید، فرودِ خنجـرت، به قـلبِ درد؛ بـیارگـریستن کــجا، جوانِ پـیر کـجامـگر مبُرد فرو، بـغض، گـلویِ مـنبغضِ صدایِ اَشـک، نبود و بود و مُـرد؛ در زندگی هنوز، بازِ دم نیـافته بودصـدای بغض کجا، جوانِ پیر کجاسیـاه شد قلم، سیاه بود قـلم، هم‌آغوشیِ جنونِ رنج و رنجِ جنون، پر ثمـر استزندگی، سراسر، لرزشِ تن به هنگامـه بغض؛ بود و است و شد.کفر.کجاست کو کجاست، آرامِ زندگی، به خواب مانده است؟درد بود و خجالت، نه بس نبود، پس دردِ شرم فزودرفت، تنها شدم؛ نیامـده بود و رفت، تنها تر شدمکِشاکش اشک و بغض، ماحصل نفس استنُتِ ناکوک قلب، زجرِ نفس بُریـدحـیران و مات، بُهت، این بود زندگی؟نمیـخواهم، جز رنـج، نبود، نیسترنگِ رنج؟ خونِ سیاهاز به با در، «رنج»بـسانِ سنگِ رودِ جدا ز کوه، رنـجورم؛ دور، غرق، سرد، بی حرکت، تازه و پیرعالَمِ امکان! گردد سنگ به کوه باز یا کوه به سنگ، باز؟شکسته‌ام، یا بمـیرانم یا به محبت دواء بدهلبخندلبخندTue, 28 May 2024 14:01:47 +0330