https://virgool.ir/feed/@m_46496602fa2026-11-12 04:44:38https://files.virgool.ir/upload/users/966901/avatar/a8OhL9.jpeghttps://virgool.ir/@m_46496602https://virgool.ir/@m_46496602/داستان-کوتاه-exelgoqkgcceسایه پنهانهمه چیز از برخورد سنگ ریزه به پنجره ای باران زده، شروع شد.صدایی که دانژه به آن معتاد شده بود.ساعت از یازده که می گذشت صدای تق سنگ ریزه، که با ناله ی پنجره در هم آمیخته شده بود، شنیده می شد و سکوت شب را می شکست. ولیکن با گوشه چشمی از پشت پنجره، سکوت بار دیگر به شب باز می گشت.هر بار حقه های انبوه دانژه نقش بر آب می شد.این سایه زیرک تر از آن بود که با حقه ای به دام بیافتد.تسلط عمیق وی بر دانژه او را کلافه کرده بود.گاه چند روز خبری از غریبه نبود، دانژه وقتی صدای تق پنجره را نمی شنید.تا صبح بیدار می ماند و صبح با چشمان ای پف کرده صبحانه ی مختصری می خورد و سپس به اتاق اش باز می گشت و تا لنگ زهر می خوابید.صدا شب هایی را انتخاب می کرد، که باران شلاق بر خانه های تو سری خورده ی، به نظر آسفالت شده ای فرود می آورد، و ضعف و سستی شأن را بیشتر به رخ شأن می کشید.دانژه آن هنگام که باران به پنجره می کوبید و قطرات اش جاری می شد به تیرک چراغ برق که از هفت روز هفته دو بار بیشتر روشن نبود، ذل می زد و غرق در افکار آشفته ی خویش می شد.گاه فکر می کرد که سایه یک شاعر باشد. کسی که شاعر باشد ساعت ها می تواند زیر باران قدم بزند زیرا افکار اش با قطرات باران قوت می گیرد ریشه میدهد و شاهکاری زیر همین باران خلق می کند.مانند مردم چتر به دستی نیستند که وقتی خیس می شوند یک ساعت قر می زنند.بعضی اوقات از کوره در می رفت و مشت به دیوار می کوبید و می گفت:او مزاحمی است که می خواهد من را آزار دهد ولیکن نباید تسلیم خواسته اش شوم آرام که می شد، می گفت شاید محسن یک چشم باشد این فکر او را به خنده می انداخت، او زال بود و سیمای زیبایی نداشت ولیکن چشم فیروزه ای رنگ اش او را جذاب کرده بود.محس یک چشم وقتی دانژه را می دید زبان اش را در می آورد و هو هو می کرد.او در محله ای که مملو از چاقو کشان قلچماق ای، که به قول خودشان صورت را بی منطق باید خط خطی نمود زندگی می کرد. به قول سرکرده چاقو کشان که قد اش دیلاق و صورت اش همچون سیاهی شب بود، برادری که روی بازوی اش جای بخیه باشد حکم مردانگی را برای اش به همراه دارد.محسن یک چشم خل وضع بود، گاهی مایه مزاحمت برای سید مسجد که او را پناه داده بود می شد.گاه به دست قلچماق می افتاد و سیاه و کبود به مسجد باز می گشت.نویسنده: کازیوه معروفیkaziveh1369kaziveh1369Wed, 01 Feb 2023 15:50:45 +0330https://virgool.ir/@m_46496602/داستان-کوتاه-cgmu3d3v6z6zسایه پنهانهمه چیز از برخورد سنگ ریزه به پنجره ای باران زده، شروع شد.صدایی که دانژه به آن معتاد شده بود.ساعت از یازده که می گذشت صدای تق سنگ ریزه، که با ناله ی پنجره در هم آمیخته شده بود، شنیده می شد و سکوت شب را می شکست. ولیکن با گوشه چشمی از پشت پنجره، سکوت بار دیگر به شب باز می گشت.هر بار حقه های انبوه دانژه نقش بر آب می شد.این سایه زیرک تر از آن بود که با حقه ای به دام بیافتد.تسلط عمیق وی بر دانژه او را کلافه کرده بود.گاه چند روز خبری از غریبه نبود، دانژه وقتی صدای تق پنجره را نمی شنید.تا صبح بیدار می ماند و صبح با چشمان ای پف کرده صبحانه ی مختصری می خورد و سپس به اتاق اش باز می گشت و تا لنگ زهر می خوابید.صدا شب هایی را انتخاب می کرد، که باران شلاق بر خانه های تو سری خورده ی، به نظر آسفالت شده ای فرود می آورد، و ضعف و سستی شأن را بیشتر به رخ شأن می کشید.دانژه آن هنگام که باران به پنجره می کوبید و قطرات اش جاری می شد به تیرک چراغ برق که از هفت روز هفته دو بار بیشتر روشن نبود، ذل می زد و غرق در افکار آشفته ی خویش می شد.گاه فکر می کرد که سایه یک شاعر باشد. کسی که شاعر باشد ساعت ها می تواند زیر باران قدم بزند زیرا افکار اش با قطرات باران قوت می گیرد ریشه میدهد و شاهکاری زیر همین باران خلق می کند.مانند مردم چتر به دستی نیستند که وقتی خیس می شوند یک ساعت قر می زنند.بعضی اوقات از کوره در می رفت و مشت به دیوار می کوبید و می گفت:او مزاحمی است که می خواهد من را آزار دهد ولیکن نباید تسلیم خواسته اش شوم آرام که می شد، می گفت شاید محسن یک چشم باشد این فکر او را به خنده می انداخت، او زال بود و سیمای زیبایی نداشت ولیکن چشم فیروزه ای رنگ اش او را جذاب کرده بود.محس یک چشم وقتی دانژه را می دید زبان اش را در می آورد و هو هو می کرد.او در محله ای که مملو از چاقو کشان قلچماق ای، که به قول خودشان صورت را بی منطق باید خط خطی نمود زندگی می کرد. به قول سرکرده چاقو کشان که قد اش دیلاق و صورت اش همچون سیاهی شب بود، برادری که روی بازوی اش جای بخیه باشد حکم مردانگی را برای اش به همراه دارد.محسن یک چشم خل وضع بود، گاهی مایه مزاحمت برای سید مسجد که او را پناه داده بود می شد.گاه به دست قلچماق می افتاد و سیاه و کبود به مسجد باز می گشت. ادامه دارد... نویسنده: کازیوه معروفیkaziveh1369kaziveh1369Wed, 01 Feb 2023 15:42:19 +0330