https://virgool.ir/feed/@m_45678688fa2026-11-10 23:13:01https://files.virgool.ir/upload/users/4923031/avatar/JHoPuk.jpghttps://virgool.ir/@m_45678688https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-هیجده-rauq2tskuzxyنزدیک یک ماه از جلسه خواستگاری داداش و پرنیا گذشته بود و من نتوانسته بودم از پرنیا خبری بگیرم. موبایلش را جواب نمی داد، به تلفن خانه شان زنگ زدم اما تلفن را رویم قطع کردند و حتی وقتی به خانه شان رفتم، با اینکه می دانستم در خانه هستند، در را برایم باز نکردند. تنها راه چاره ای که برایم مانده بود جز اینکه به محل کار پرهام، برادر پرنیا بروم.وارد شرکت شدم و به منشی گفتم که برای دیدن چه کسی آمده ام و او مرا راهنمایی کرد تا در لاببی شرکت بنشینم تا پرهام را خبر کند.پرهام_ چرا اومدی اینجا؟وقتی صدایش را از پشت سر شنیدم،ایستادم_ سلام آقا پرهام.پرهام بدون توجه به حضور من روی مبل روبرویی نشست و گفت_ گفتم چرا اومدی اینجا؟آرام روی مبل نشستم و گفتم_ راستش یه مدتیه از پرنیا خبری ندارم و نمی تونم باهاش تماس بگیرم.نگرانش شدم.حالش خوبه دیگه؟پرهام با عصبانیت به من نگاه کرد و گفت_ همه چی از زیر سر تو و اون داداش دیوثت بلند میشه!!!من با تعجب گفتم_ ها؟! متوجه نمیشم!! چی تقصیر من و داداشمه؟پرهام_ یعنی نمی دونی پرنیا چه غلطی کرده؟ یعنی می خوای بگی ایده ی انجام این کار از شما دوتا نبوده؟!!!من_ میشه واضح حرف بزنی؟ من نمی فهمم داری درباره ی چی صحبت می کنی!پرهام_ هفته پیش عقدکنون پرنیا و پرهام بود،اما دختره ی خر....از عصبانیت دستش را مشت کرد و ادامه داد_ دختره ی احمق حتی یه ذره به فکر آبروی بابام نبود!!و ادامه داد_ روز عقد پیش کلی مهمون با اون همه تدارکات خیلی شیک نشست سر سفره ی عقد و وقتی عاقد ازش پرسید وکیله یا نه؟ گفت نه و از سر سفره ی عقد پا شد رفت!! آخه کدوم دختریه با آبروی خودش و خانوادش چنین کاری کنه؟!من به اندازه ای حیرت زده بودم که قدرت هر عکس العملی را از دست داده بود و ساکت فقط به زمین خیره شده بودم.بعد از رفتن پرهام به سرعت نور از شرکت خارج شدم و به خانه بازگشتم تا این خبر عجیب و شاید خوب را به داداش سیاوش بدهم که روزها بود زندگی در پیش چشمانش تیره و تار شده بود.»مطهره دفترچه را بست، نگاهی به کاساندان کرد و گفت_ مگه فیلمه؟و بعد چنان قهقهه ای سر داد که صدایش به اتاق های کناری رسید!!کاساندان هم از فرط تعجب ساکت بود و چیزی نمی گفت. چند دقیقه ای به همین منوال گذشت که بالاخره کاساندان تصمیم گرفت،سکوت را بشکند و گفت_ خب چرا وایسادی؟ ادامه بده دیگه!مطهره گفت_ می خوام ولی نمی تونم!!کاساندان_ چرا؟!مطهره،دفترچه را دوباره باز کرد، به سمت کاساندان گرفت وگفت_ چیزی نیست! خالیه!!کاساندان_ آخه چرا؟!مطهره_ والا باید از مامان تو بپرسیم چرا سر چنین ماجرای جذابی یهو تصمیم گرفت ادامه خاطراتش رو ننویسه!!!کاساندان با بی قراری گفت_ تو اون یکی دفترچه چی؟ چیزی نوشته شده یا خالیه؟مطهره با خنده گفت_ دیگه ماه جان اونقدرام احمق نیست دوتا دفتر خالی رو به عنوان یادگاری با خودش ببره،نگاه کن، تو این پره نوشتس.کاساندان_ خب بخونش دیگه!مطهره_ فکر کنم الانا باشه که سحر برگرده، بذار ادامشو بعدا می خونیم، سر فرصت. اینجوری نگام نکن خودمم می خوام بفهمم چی میشه!کانال تلگرامی رمان زیر چتر تاریکی: سوراسوراTue, 06 Oct 2026 21:39:14 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-هفده-cbgmed8t9qg5****وارد اتاق پرنیا شدم و کنارش نشستم.پرنیا با چشمانی که از گریه سرخ شده بودند به من نگاهی کرد و گفت_ ماه آفرید...اما نتوانست ادامه ی حرفش را بزند،بغضش ترکید و به آغوش من پناه آورد.من_ آروم باش فدات شم.پرنیا با هق هق گفت_ آخه نمی دونی چه بلایی داره سرم میاد که!!من_ میدونم،مامانت دو ساعت داشت می گفت.پرنیا_ ماهی،چیکار کنم؟ اصلا چیکار می تونم کنم؟تا خواستم جوابش را بدهم موبایلم زنگ خورد.من_ بله؟داداش سیاوش_ سلام ماه آفرید جان خوبی؟ کجایی؟من_ سلام داداش، خوبم.گفتم که میام خونه ی پرنیا اینا.داداش سیاوش نفس عمیقی کشید که من حتی از پشت موبایل متوجه آن شدم،سپس گفت_ ماه آفرید خیلی فکر کردم،گفتنش باید بهتر از نگفتنش باشه.سکوت کردم و گذاشتم هر چه می خواهد بگوید.ادامه داد_ پرنیا جواب خواستگارش رو داد؟من_ برای تو چه فرقی می کنه؟داداش سیاوش_ ماهی، من ... من ... دوسش دارم.من_ خب الان چرا به من میگی؟ فکر نمی کنی باید به خودش بگی؟ گوشی رو بدم بهش؟داداش سیاوش_ نه!! تلفنی خیلی بده.شمارش رو برام بفرست،ازش می خوام بریم بیرون اونجا بهش میگم.من_ باشه.موبایل را قطع کردم و با شیطنت به پرنیا نگاه کردم.پرنیا_ چته؟ چرا اینجوری نگام میکنی؟لبخند دندان نمایی زدم و گفتم_ هیچی!!پرنیا با بغض سرش را پایین انداخت و گفت_ ماهی، من نمی خوام با پیمان ازدواج کنم.راستش رو بخوای به غیر از اینکه دوسش ندارم دلالیل دیگه ای هم هست!من_ چه دلالیلی؟پرنیا_ خیلی هیز و هَوَله!! من چرا باید زن چنین آدمی بشم. تازه انگار از دماغ فیل افتاده و فکر می کنه کی هست؟پسره ی نکبت!!!نمی دانستم چطور می توانم دوست عزیزم را آرام کنم.من_ با مادرت صحبت کردی؟ دلالیلت رو براش گفتی؟پرنیا_ آره ولی اونم کسی نیست رو حرف بابا حرفی بزنه!با غصه گفتم_ چی بگم آخه؟! خدا کمکت کنه؛ و یه چیزی پرنیا، کسی که سر سفره ی عقد بله بگی تو هستی نه پدر و مادرت!!***داداش سیاوش کلافه بود. سرش را بین دستانش گرفته بود و با کسی حرف نمی زد.نه داداش و نه مامان و بابا نمی خواستند خیلی عجله ای کنن ولی وقتی دیدند پدر پرنیا مصمم هست که دخترش را به عقد آن مردک دربیاورد، تنها را را در خواستگاری رفتن دیدند و دقیقا فردای روزی که داداش و پرنیا همدیگر را در کافه ی نزدیک خانه ی پدری پرنیا ملاقات کردند و داداش درباره احساساتش با پرنیا صحبت کرد،تصمیم گرفتند برای خواستگاری به خانه ی آن ها بروند.اما متاسفانه هیچی مطابق میل پیش نرفته بود و آقای نجمی، پدر پرنیا، برخورد خیلی بدی داشت و ادعا کرده بود که دخترش نامزد دارد و خلاصه که دست رد به سینه ی خانواده ام زده بود.**کانال تلگرامی رمان زیر چتر تاریکی: سوراسوراTue, 06 Oct 2026 21:37:42 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-شانزده-jn1l198jk2heبچه ها خوب می دانستند که روزهای متفاوت و شاید سختی را در تهران تجربه خواهند کرد اما آن ها کاملا برای شروع یک فصل جدید از زندگیشان آماده بودند؛و در آن میان کاساندان و مطهره علاوه بر آماده بودن هیجان زیادی هم داشتند.هیراد و کاساندان و مطهره،پزشکی؛امیرحسین،داروسازی؛سحر،علوم آزمایشگاهی و هومان،حقوق قبول شده بودند.پس از رسیدن به تهران،بچه ها بدون فوت وقت به خوابگاه هایشان که از قبل رزو کرده بودند، رفتند.شروع سال تحصیلی برای کاساندان فقط یک شروع ساده نبود،بلکه شروع سفر به گذشته ای تاریک و مجهول بود.کاساندان عزمش را جزم کرده بود،هرطور شده پاسخ سوالاتش را بیابد.پدرش چرا آن ها را ترک کرده بود؟ چه کسی مسئول مرگ عمه اش بود؟ در دوران بارداری مادر و عمه اش چه گذشته بود؟ آیا تمام خانواده ی ماه جان از دنیا رفته اند؟ چرا؟ چه بر سر آن ها آمد؟ و سوال هایی که خیلی زود جای خود را به سوالات بزرگ تر و مهم تری دادند.***چند هفته ای از شروع دانشگاه ها گذشته بود.یک روز که کاساندان و مطهره در خوابگاه مشغول انجام کارهای روزمره بودند،مطهره رو به دوستش کرد و گفت_ کاساندان یادته یه دفترچه ای از تو وسایلای ماه جان پیدا کردیم و قرار بود بخونیمش،اما هیچوقت وقت نشد؟کاساندان_ آره.مطهره_ نظرت چیه بالاخره بریم سراغش؟تا سحر از دانشگاه برگرده وقت داریم.کاساندان به سراغ کمدش رفت و دفترچه ای که پنهانی از وسایل مادرش برداشته بود و پنهانی همراه خود آورده بود را خارج کرد.وقتی برای اولین بار بالاخره دفترچه را بازکردند متوجه شدند این دفترچه در اصل از دو دفترچه تشکیل شده،پس دفترچه ی اول را باز کردند و شروع به خواندنش کردند.«امروز قبل از خارج شدن از خانه به اتاق داداش سیاوش رفتم و گفتم_ داداش دارم میرم خونه پرنیا اینا،آخه قرار بود براش خواستگار بیاد برم ببینم پسره تونست دل پرنیا رو ببره یا نه!!داداش سیاوش سکوت کرد و جوابی نداد اما داداش فرود گفت_ خواستگار؟ الان؟ ولی پرنیا خیلی بچس واقعا می خواد ازدواج کنه؟گفتم_ والا خودش که نمی خواد، باباش اصرار داره. مثل اینکه پسره،پسر دوست باباشه.هر چه منتظر ماندم داداش سیاوش در این باره چیزی بگوید، نگفت که نگفت. من همیشه فکر می کردم داداش سیاوش،پرنیا را دوست دارد اما سکوتش حتی دربرابر خواستگار اجباری پرنیا کمی عجیب بود.او سال ها بود که پرنیا را می شناخت، حتی قبل از من. پرنیا در اصل خواهر کوچکتر پرهام،دوست صمیمی داداش سیاوش بود که از دبستان با هم دوست و همکلاسی بودند.بعد از حدود بیست دقیقه به خانه ی پدر پرنیا رسیدم.پرهام،برادرش در را باز کرد.پرهام_ سلام ماه آفرید خانوم،خوبی؟من_ خوبم ممنون.پرنیا خونس؟پرهام_ آره تو اتاقشه.قبل از اینکه در اتاق پرنیا را بزنم مادرش آمد.شهرزادخانوم_ سلام ماه آفرید جون،خوبی؟من_ سلام خاله،ممنون.اگه اجازه بدین اومدم پرنیا رو ببینم.شهرزاد خانوم_ باشه عزیزم ولی میشه قبلش یکم باهم حرف بزنیم؟با تعجب گفتم_ آره چرا که نه؟!روی یکی از مبل های پذیرایی نشستم و شهرزاد خانوم بعد از چند دقیقه با یک لیوان آب آلبالو بازگشت و روی مبل،کنار من نشست.شهرزاد خانوم_ چه خبر؟ مامان خوبه؟من_ مامان هم خوبه سلام می رسونه،گفتید با من کاری دارید!شهرزاد خانوم_ از قضیه ی خواستگار پرنیا خبر داری؟من_ والا همینقدر می دونم که قرار بود چن شب پیش بیان خواستگاری.شهرزاد خانوم_ دو روز پیش اومدن خواستگاری، خانواده ی خوبی بودن، هرچی باشه پدرش و پدر پرنیا سال هاس با هم دوستن، پیمانم پسر خوبیه.تحصیل کرده، پولدار، از نظر چهرم بد نیست ولی بعد از رفتنشون پرنیا وقتی دید با موافقیم چنان قشرقی به پا انداخت که نگو و نپرس. پدرش می گه به خانواده پیمان بگیم ما راضی هستیم، من می گم آخه دختره که راضی نیست نمیشه مجبورش کنیم که.چند لحظه ای سکوت کرد و ادامه داد_ میگم ماه آفرید جون،تو باهاش حرف بزن.هرچی باشه دوستید،بهش بگو پسره خوبه اینقدر با باباش مخالفت نکنه.من در حالی که سعی داشتم تعجبم را پنهان کنم،گفتم_ باشه سعی می کنم باهاش حرف بزنم.حالا میشه برم پیشش؟شهرزاد خانوم_ آره عزیزم.کانال تلگرام رمان: https://t.me/BeautiesofSoraسوراسوراMon, 05 Oct 2026 23:29:25 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-پانزده-itxlgyzjxjoq**بردیا_ ماه جان تهران غول نداره که بترسی یکیمون رو بخوره،من و کارن مدتیه تهرانیم و هیچ اتفاق ناگواری برامون نیفتاده؛برای بچه ها هم اتفاقی نمیفته.ماه آفرید با ناراحتی گفت_ همون موقع که تو گفتی می خوای بری نباید می ذاشتم اما...بردیا_ ماه جان، هر دومون خوب می دونیم بچه ها از عهده خودشون برمیان. من و کارن هم اونجاییم، نمی ذاریم اتفاقی براشون بیفته.خیالت راحت باشه.بردیا بعد از اندکی سکوت ادامه داد_ اصلا به نظر من خودت هم بیا تهران اونوقت از نردیک مواظب همه چیز هستی و...اما ماه آفرید اجازه نداد او صحبتش را تمام کند_ ساکت میشی یا نه؟! من جنازمم تهران نمیاد!!!***بالاخره با اصرارهای بردیا،ماه آفرید به تهران رفتن بچه ها رضایت داد و چند ماه بعد؛کاساندان،هیراد،هومان،مطهره،امیرحسین(برادر مطهره) و سحر(دوست و همکلاسی کاساندان و مطهره) عازم تهران شدند،به دنبال اتفاقاتی که در تهران انتظار آن ها را می کشید.چند روزی قبل از عزیمت بچه ها به تهران علی برای خداحافظی به دیدن آن ها آمد.علی دوست صمیمی هیراد بود.پدرش رییس ایل(عشایر) بود و خدا پس از سال ها علی را به آن ها داده بود و پسرک هرچه تلاش کرده بود پدرش را راضی به رفتن به تهران کند،نتهیراد واسته بود و حالا با دلی فمگین برای خداحافظی آمده بود.هیراد چند باری در تابستان ها به ایل نزد خانواده ی علی رفته بود و در یکی از تابستان ها با اصرار بی انادزه ی کاساندان و مطهره مواجه شد و این واقعه باعث آشنایی عمیق دخترها و علی شد.دخترها همیشه از روزها و شب هایی که در ایل سر کردند تعریف می کردند.ناراحتی و گرفتگی به راحتی در چهره ی علی معلوم بود،هیراد به شوخی به او گفت_ بابا نمیریم بمیرین که!! میایم یاسوج،همو می بینیم.علی محکم او را در آغوش گرفت و گفت_ هیراد مراقب خودت و دخترها باش، اگه به چیزی نیاز داشتی بهم بگو.هیراد گفت_ یکم محکم بغلم نکردی؟علی،هیراد را رها کرد و بسته ای را به هیراد داد و گفت_ می دونم چیز زیادی نیست ولی درست نیست دست خالی برید سفر.هیراد با تعجب گفت_ علییییی دیوونه شدی؟ این کارا چیه؟علی سرش را پایین انداخت و گفت_ برای دخترها هم هست،گفتم شاید درست نباشه خودم بهشون بدم.بعد از کمی مکث ادامه داد_ قطعا تو تهران نیازتون میشه، به چشم یه هدیه برای قبولی دانشگاه نگاه کنید.وقتی کاساندان و مطهره به کنارشان آمدند،علی صحبت خود با هیراد را قطع کرد و رو به دخترها گفت_ خیلی خوشحالم که دارین میرید که به آرزوهاتون برسید.مطهره_ ولی قیافت شبیه خوشحالا نیست!!علی لبخند اجباری ای زد و گفت_ مراقب خودتون باشید.کانال تلگرام رمان: https://t.me/BeautiesofSoraسوراسوراMon, 05 Oct 2026 23:27:27 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-چهارده-fahdnsyzwqrrهمینکه کارن تلفن را قطع کرد، نیما با طعنه گفت_ عروس خانوم بودن؟کارن چپ چپ نگاه کرد و گفت_ چرت نگو!نیما_ آخه یجوری غرق حرف زدن شده بودی انگار تو آسمونا سیر می کردی!!!حین بالا رفتن از کوه،نیلوفر کنار کارن قرار گرفت و گفت_ کارن آخر هفته وقت داری؟کارن_ برای چی؟نیلوفر_ بابام می خواد ببینتت!!کارن با تعجب گفت_ پدرت چرا باید منو ببینه؟نیلوفر_ من درموردت باهاش حرف زدن،اونم حالا می خواد ببینتت.اینکه چیکارت داره نمی دونم.بعد از چند لحظه ادامه داد_ نمی دونم می دونی یا نه، ولی بابای من یه شرکت مهندسی داره،تو هم شاگرد زرنگ دانشگاهی شاید بخواد درباره ی مسئله ی کاری باهات صحبت کنه!!سکوت کارن،نیلوفر را واداشت دوباره بپرسد_ میای دیگه؟کارن_ فعلا نمی تونم بیام،پس فردا باید برم خونه.وقتی برگشتم به پدرت سر می زنم.نیلوفر با عشوه گفت_ حتما این کارو کن عزیزم.کارن روی تکه سنگ بزرگی نشست و به تماشای دامنه ی کوه پرداخت.حامد کنار او نشست ولی ترجیح داد سکوت کند، او خوب می دانست کارن اگر بخواهد صحبت کند این کار را می کند نیاز به سوال پیچ کردنش نیست.کارن_ حامد.حامد_ بله.کارن_ اگه عاشق بچه ی کسی بشی که بزرگت کرده خیلی بده؟ یعنی چیزه... نمک خوردن و نمکدون شکوندنه؟حامد لبخند ریزی زد و گفت_ نمی دونم والا.حالا عاشق کی شدی؟کارن_ حرفامون پیش خودت می مونه؟حامد_ تو این سال ها که با هم دوستیم تا حالا دهن لقی ازم دیدی؟کارن انگار در آسمان خاطراتش به پرواز درآمد_ من مامان بابامو خیلی ساله از دست دادم، هنوز چهار سالم نشده بود که مردن، داداشم اون موقع فقط چند ماهش بود. بعد از مرگ اونا من و هیراد،برادرم، پیش عمم بودیم.اون خودش یه دختر و پسر دوقلو داشت که یجورایی هم سن هیراد بودن.و من یه عمو هم دارم که فقط یه سال و نیم ازم بزرگتره.من از وقتی یادمه خانوادم همین شش نفر بودن.حامد_ پس شوهر عمت؟کارن_ خب شوهرعمم داییم بود،نه...درست تره بگم داییم شوهرعمم بود الان دیگه نیستحامد_ ببین کارن می فهمم چی میگی ولی متوجه نمیشم!!کارن_ عمه و داییم ازدواج کردن و بعد جدا شدن،ما هم همیشه پیش عمم موندیم از داییم خبری ندارم.حامد_ آها!کارن_ دخترعممه.... دختری که دوسش دارم دختر عممه اما نمی تونم به هیچکی بگم.هیراد نوزاد بود مامان مرد،عمه شیرش داد، دخترعمم اونو کاملا برادرش می دونه،تازه عموم رو هم داداش صدا می کنه و مثل برادر بزرگتره براش.چطور تو چشم بردیا و هیراد و هومان نگاه کنم بگم آبجیشونو می خوام؟!حامد نتوانست جلوی خنده اش را بگیرد، اما زود خود را جمع و جور کرد وگفت_ حالا تهش یه کتکه دیگه!!کارن چپ چپ او را نگاه کرد و ادامه داد_ از یه چیزی بیشتر می ترسم.حامد_ از چی؟کارن_ احتمالا از مهر بیان تهران برای دانشگاه،اگه تو دانشگاه از کسی خوشش بیاد چی؟حامد دستی روی دوش کارن گذاشت و گفت_ آروم باش پسر!! دلیلی برای این همه هول کردن وجود نداره.ما را در تلگرام دنبال کنید: سوراسوراTue, 29 Sep 2026 18:47:27 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-سیزده-sohjppiadwgrحامد سیخونکی به پهلوی کارن زد و گفت_ چته؟ تو فکری،اتفاقی افتاده؟کارن_ چیز مهمی نیست،ولش کن!نیما_ این حرفا رو ول کنید،فردا قراره بریم کوه.کارن_ سه تایی؟نیما با تمسخر گفت_ آخه من باید چقدر خر باشم که با شما دو تا نره خر تنها باشم برم کوه؟!!روز بعد کارن به همراه دوستانش حامد و نیما و همکلاسی های دانشگاهشان،نیوشا،نیلوفر و ساناز به کوه رفتند.نیما_ این همه راه اومدیم بریم یه چیزی بزنیم بر بدن.حامد_ تو که قبل از حرکت سه تا تخم مرغ خوردی!!! مگه چقدر جا داری لامصب؟!!!وقتی حامد و نیما مشغول بحث بودند،نییلوفر خود را به کارن نزدیک کرد و گفت_ کارن خوبی؟ تو خودتی!نیما که فاصله ی زیادی با آنها نداشت،نگذاشت کارن پاسخ نیلوفر را بدهد و با لودگی گفت_ فکر کنم عاشق شده!!و شروع کرد با صدای بلند به خندیدن.ساناز با ناز و خنده و عشوه گفت_ اوه! خوش به حال دختری که کارن بخوادش!! حالا این خانوم خوشبخت کیه؟ ما می شناسیمش؟نیلوفر لبخند عشوه گرانه ای زد و سرش را پایین انداخت؛ و کارن در میان همه ی این صحبت ها آرام و ساکت بود.همگی در حال استراحت بودند که موبایل کارن به صدا درآمد.کارن کمی از جمع فاصله گرفت و موبایلش را جواب داد_ بله؟کسی جز کاساندان گشت خط نبود.کاساندان_ سلام کارن.کارن_ علیک سلام خوبی؟کاساندان_ خوبم ممنون.کارن_ چرا صدات یجوریه؟ چیزی شده؟ اوضاع رو به راهه؟کاساندان آرام گفت_ کارن..کارن_ جانم؟ چی شده؟کاساندان_ میشه بیای یاسوج؟کارن با نگرانی گفت_ آره میام. ولی میشه بگی چی شده؟کاساندان با هق هق گفت_ جواب کنکور اومده!!کارن_ خب فدای سرت اگه اونطور که باید می شد نشد،گریه نداره که !!کاساندان_ ولی رتبم بد نشده...و ادامه ی هق هق!!!کارن با تعجب گفت_ خب اگه رتبت بد نشده چرا گریه می کنی؟ فکر نکنم گریه ی خوشحالی باشه!!کاساندان_ ماه جان!!کارن_ برای ماه جان اتفاقی افتاده؟کاساندان_ نه.کارن_ پس چی؟کاساندان_ هیچ رقمه راضی نمیشه دانشگاه های تهران رو انتخاب کنیم!! تو رو خدا بیا یاسوج،تو میتونی راضیش کنی.کارن با خنده و عصبانیت آمیخته گفت_ دختره ی دیوونه!! سکتم دادی که!! اگه ماه جان راضی نیست،بردیا بهتر می تونه راضیش کنه تا من.کاساندان_ می دونم، ولی آخه خود داداش هم راضی نیست!کارن_ صبر کن ببینم چیکار می تونم کنم،خودتو نگران نکن،مواظب خودت باش.ما را در تلگرام دنبال کنید: BeautiesofSoraسوراسوراTue, 29 Sep 2026 18:46:07 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-دوازده-lspflfovvv6jمطهره_ خب بیا اطلاعاتمون رو از اول طبقه بندی کنیم که جلوتر رفتیم گوه گیجه نگیریم.وقتی اطلاعاتمون رو نوشتیم،قاعدتا یه سری سوال برامون پیش میاد، تو قدم بعدی باید بریم دنبال جواب اون سوالا.کاساندان با لبخند مرموزی گفت_ بله کارگاه.و بعد قهقهه ای سر داد.مطهره با خنده و حرص نبشگونی از او گرفت و گفت_ زهرمار! مسخره کنی تو رو از استعداد بی نظیرم محروم می کنما!!!کاساندان خنده اش را جمع کرد و گفت_ ببخشید کارگاه دیگه مسخره بازی در نمیارم!!!مطهره چپ چپ او را نگاه کرد و گفت_ کوفت!سپس ادامه داد_ پدر کارن و هیراد چرا فوت کرد؟کاساندان_ مریض بود، اگه اشتباه نکنم سرطان معده داشت.مطهره با تعجب گفت_ پشمام! سزطان معده؟ می دونی چقدر دردناکه؟ بیچاره!!! اصلا مگه چند سالش بود چنین بیماری ای گرفت؟کاساندان_ نمی دونم.مطهره_ اول دایی و عمت ازدواج کردن و بعد پدر و مادرت درسته؟کاساندان_ انگار که!!مطهره_ درباره عمت چیزی می دونی؟کاساندان_ فقط می دونم ماه جان خیلی دوسش داره هنوز!!مطهره_ یعنی کسی که همزمان خواهرشوهر و زن داداشش بود و سال هاس فوت کرده رو هنوز دوست داره؟کاساندان_ اوهوم.مطهره_ مادرتم عجیبه ها!!!مطهره بعد از یادداشت کردن همه چیزهایی که نیاز می دید،پرسید_ پدرت چی؟ دربارش چی می دونی؟کاساندان با بی میلی جواب داد_ نه.مطهره_ خانوادتون خیلی طبیعیه!!! لااقل می دونی زندس یا نه؟کاساندان با همان بی میلی گفت_ نه.مطهره_ یعنی مرده؟!کاساندان_ فکر نکنم.مطهره_ هه؟!!!!کاساندان_ ماه جان هیچ وقت از مرگش نگفته پس احتمالا زنده باشه،در اصل میشه گفت تا شونزده سال پیش که ماه جان تهران رو ترک کرد زنده بود،بعدش رو دیگه ماه جان هم نمی دونه.مطهره_ چطور؟کاساندان_ مطمئنم هیچ ارتباطی با تهران و آدمای گذشتش نداره.مطهره_ عجیبه!!! درباره مرگ پدربزرگ و مادربزرگت چیزی میدونی؟ یا درباره ی داییای دیگت؟ حداقل می دونی زندن یا نه؟کاساندان_ نمی دونم.مطهره نگاه کجی انداخت و ادامه داد_ درباره جدایی پدر و مادرت چی؟ می دونی چرا جدا شدن؟ یا می دونی اصلا کی جدا شدن؟کاساندان_ خیر.مطهره با عصبانیت گفت_ خیرو کوفت!!! خبر مرگت هیچی نمیدونی خو چطور قراره معما رو حل کنیم؟کاساندان_ نمی دونم.مطهره چپ چپ نگاهی به دوستش انداخت،نفس عمیقی کشید و گفت_ شاید بشه به اون دفترچه امیدی بست!!چند لحظه ای سکوت حکمفرما بود که مطهره سکوت رو شکوند و گفت_ موافقی بخونیمش؟برای خواندن ادامه داستان به تلگرام ما بپیوندید: BeautiesofSoraسوراسوراThu, 24 Sep 2026 21:19:01 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمن-یازده-pnbvvxbjdkx9حرف های کارن باعث روشن شدن کورسویی در قلب کاساندان شد.کاساندان نمی دانست آن نور چیست؟فقط حرارتش را حس می کرد،حرارتی لذیذ!کاساندان در خیالات خود غوطه ور بود که ناگهان متوجه حضور مطهره شد.مطهره_ به کاساندان خانوم! خوبی؟ چه خبرد؟کاساندان نگاه کجی به دوستش انداخت و گفت_ هنوز سه ساعت نشده که از مدرسه باهم برگشتیم!!مطهره لبخند زورکی ای زد و گفت_ اگه می تونستی بیای اتاقم خیلی خوب می شد!کاساندان بی حوصله گفت_ چرا؟ مگه چیزی شده؟مطهره لبخندی به هیراد و هومان زد،دست کاساندان را گرفت و او را همراه خود برد>***وقتی به اتاق مطهره رسیدند،کاساندان همانطور بی حوصله گفت_ ها؟چیه؟مطهره باهیجان گفت_ قرار فضولی داشتیم یادت رفته؟!!سپس آلبوم عکسی که از ساک ماه جان برداشته بودند را از مخفی گاهش خارج کرد و گفت_ بیا! از فضولی دارم می میرم!!با بازکردن آلبوم عکس قدم اول را برای فهمیدن اسرار گذشته برداشتند.اولین عکس،یک عکس هفت نفره سر سفرهی هفت سین بود.مرد و زنی که گویی زن و شوهر بودند،دختر نوجوانی که پیراهن زیبایی به تن کرده بود و لبخند دلنشینی به لب داشت،دو پسر نوجوان که تقریبا هم سن دخترک بودند و دو پسر دیگر که انگار قدری بزرگتر بودند!!مطهره به کاساندان نگاهی کرد و گفت_ چقدر آدمای تو این عکس رو می شناسی؟کاساندان_ باتوجه به چیزایی که گهگاهی از ماه جان و داداش بردیا شنیدم می تونم حدس بزنم که کیا هستن.چند لحظه ای سکوت کرد و بعد ادامه داد_ این خانوم و آقا فکر کنم پدربزرگ و مادربزرگم باشن، این دختر نوجوون احتمالا ماه جانه، پسرای نوجوون هم فکر کنم دایی سینا و دایی مهران باشن،این مردای جوون هم اگه اشتباه نکنم دایی سیاوش و دایی فرود هستن.مطهره دفتری را باز کرد و سوال به پرسیدن سوال از کاساندان کرد_ پدربزرگ و مادربزرگت فوت کردن،درسته؟کاساندان_ آره،ولی اون دفترچه برای چیه؟مطهره_ برای اینکه دانسته هامون رو طبقه بندی کنیم!کاساندان با تعجب و خنده به مطهره نگاهی کرد.مطهره به سراغ سوال بعدی رفت_ دایی سیاوشت،بابای کارن و هیراد بود درسته؟کاساندان_ اوهوم.مطهره_ من تا بریم مدرسه فکر می کردم برادراتن.کاساندان_ منم همین فکر رو می کردم.مطهره_ خب داییای دیگت چی؟ کجان؟ ازشون خبری داری؟کاساندان_ نمی دونم ماه جان هیچوقت ازشون چیزی بهمون نگفته.مطهره،عینکش را درست کرد و گفت_ بردیا چی؟ اون ازشون چیزی نگفته؟کاساندان_ نه! فقط یبار گفت که تاحالا هیچکدومشون رو ندیده!!!برای خواندن ادامه ماجرا ما را در تلگرام دنبال کنید: سوراسوراThu, 24 Sep 2026 21:07:52 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-دهم-g0ozlw0ri3kpمطهره_ یکم سریعتر باش،اگه حین ارتکاب جرم دستگیر بشیم اصلا جالب نمیشه ها!!!کاساندان بعد از اینکه آلبوم عکس و دفترچه را برداشت،ساک دستی را سرجایش بازگرداند.کاساندان_ اینا رو باید اتاق تو نگه داریم.مطهره_ هن؟ کاساندان_ اگه پیش خودم نگه دارمشون ممکنه کسی ببینتشون.خواهش می کنم.مطهره_ باشه حالا نمی خواد قیافتو شبیه خر شرک کنی!!***کاساندان در خانه نشسته بود و سعی می کرد نگاهی به کتاب های درسیش بیندازد:«بطور کلی یک سلول شامل سه قسمت پوسته،سیتوپلاسم و هسته می باشد.هسته توسط غشایی با دو لایه چربی به نام غشا هسته از سیتوپلاسم و سیتوپلاسم نیز توسط غشاپلاسمایی از محیط خارج سلولی جدا شده است.در سیتوپلاسم ارگانل های سلولی واقع شده اند.»صدای زنگ تلفن کاساندان را از سر کتابش بلند کرد.کاساندان_ بله؟کارن_ سلام کاساندان، خوبی؟کاساندان_ امم سلام،ممنون خوبم.عههه تو خوبی؟کارن_ هییی بد نیستم،می گذرونم. راستی چخبر از خونه؟کاساندان_ هیچی، مثل همیشه.کارن_ فکر کردم شاید تو این مدت که من نبودم اتفاقی افتاده باشه!!کاساندان_ نه بابا خبری نیست،همه چی امن و امانه.کارن_ چخبر از درسا؟کاساندان با ناله گفت_ دیوونم کردن، خیلی سختن!!کارن با شیطنت گفت_ هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد! دیگه خانوم دکتر شدن که مفتی مفتی و آسون نمیشه که!! (اومدم حامد چخبرته)،کاساندان من دیگه برم تا این کل محل رو خبر نکرده،به ماه جان و پسرا سلام برسون.خدافظهمین که کاساندان تلفن را گذاشت،هیراد و هومان وارد اتاق شدند.هومان همینطور که جوراب هایش را درمی آورد،سلامی کرد،بعد نگاهی به خواهرش انداخت و گفت_ خوبی؟ کاساندان_ نباید خوب باشم؟هومان با تعجب گفت_ آخه سرخ شدی!!سوراسوراWed, 23 Sep 2026 00:05:12 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-نهم-thjm1yp3ivbyکاساندان و مطهره در حیاط نشسته بودند.مطهره با شیطنت خاصی به کاساندان که غرق در خیالات خود بود،گفت_ شیطون به چی فکر می کنی؟کاساندان بعد از ثانیه ای چشم از زمین برداشت و گفت_ اون فلش رو یادته؟مطهره که بلند شده بود و در باغچه ی خانه در جستجوی آفتاب گردانی که از بقیه بزرگتر باشد بود همانطور که حواسش خیلی هم پیش کاساندان نبود،گفت_ کدوم فلش؟کاساندان_ همون فلشه که چند سال پیش دیدیمش دیگه..مطهره که انگار گل مورد نظرش را پیدا کرده بود و سرگرم کندنش بود،گفت_ وا! خب کدودمو میگی؟بعد از چند لحظه که موفق شد گل را از ساقه ی ضخیمش جدا کند انگار تازه ذهنش به کار افتاد_ هییییع اونو می گی؟!کاساندان_ یادته چیزای دیگه ای هم اونجا بودن؟مطهره کنار کاساندان روی سکوی حیاط نشست و گفت_ اگه درست یادم باشه یه آلبوم و چن تا دسته کلید هم بودن.احیانا دوباره که نمی خوای بری دنبالشون؟کاساندان سری تکان داد.مطهره لبخندی از حرص زد و گفت_ عزیزم جای فلشه هنوز درد داره!!کاساندان_ ناراحت قلبی ای که من و هیراد درگیرشیم ثمره ی اتفاقاتیه که تو گذشته افتاده،خودت که بودی دکتر گفت ممکنه تو دوران حاملگی مادرامون ماجرایی رخ داده باشه که اون ژن کوفتی رو روشن کرده.مطهره سعی کرد آرام باشد و گفت_ کاساندان جان می دونم از موقعی که متوجه بیماریت شدی چقدر مضطربی ولی مطمئنم اگه گذشته رو شخم بزنی ممکنه با چیزی روبرو بشی که حالت رو بدتر کنه.اگه با یه چیزی مشابه فیلم اون فلش مواجه بشی چی؟ببین عزیزم...کاساندان_ عمه بود!مطهره با تعجب گفت_ ها؟ کی؟بعد از چند لحظه دستش را جلوی دهانش گرفت و گفت_ خانومی که تو فیلمه بود؟کاساندان با چشمان خیس،سری تکان داد و گفت_ اوهوم.مطهره_ تو... تو مطمئنی؟کاساندان_ آره.مطهره_ از کجا؟کاساندان_ به نظرت هرچی بزرگ تر میشم شبیه اون زن نمیشم؟مطهره_ خب آره ولی بازم دلیل نمیشه که عمت بوده باشه!کاساندان_ اون روزی داداش بردیا و ماه جان داشتن درباره ی این صحبت می کردن که من چقدر شبیه عمه پرنیا شدم!!چند دقیقه ای به سکوت گذشت،تا اینکه کاساندان سکوت را شکست و گفت_ من باید بفهمم تو گذشته چه اتفاقاتی افتاده؟ چه بلایی سر عمه اومده؟ بابای من کو؟ چرا نیست؟ چرا هیچوقت نبود؟ تو حاملگی مامان و عمه چه اتفاقی افتاد که نتیجش شد قلب پوسیده ی من و هیراد؟ مطهره کمکم کن،تو تنها کسی هستی که می تونم این چیزا رو باهاش در میون بذارم؛اما اگه کمکم نکنی فکر نکن باعث میشه منصرف بشم.من در هرصورت از گذشته سر در میارم.ما را در تلگرام دنبال کنید : BeautiesofSoraسوراسوراWed, 23 Sep 2026 00:00:26 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-هشتم-opyefypqaahaیک سال از حضور بردیا در تهران و تحصیل در دانشگاه هوایی گذشته بود.کارن که از روزی که به خاطر می آورد در کنار عموی کوچکش زندگی کرده بود هم مانند او به بهانه ی تحصیل راهی تهران شد.***اوضاع طبق معمول در حال گذر بود تا روزی که امیرحسین و هیراد زودتر از مدرسه بازگشتند.آن موقع آن ها دانش آموز دبیرستان بودند و بردیا و کارن هنوز در تهران در حال تحصیل بودند و فقط در تعطیلات به یاسوج سری می زدند.آن روز فقط دخترها در خانه بودند.کاساندان_ وا!!! چی شده؟ چرا زود اومدین؟ مگه کلاس فوق برنامه نداشتین؟امیرحسین،هیراد را تا تختی که در حیاط بود همراهی کرد و گفت_ حال هیراد بد بود گفتیم دیگه کلاسای عصر رو نمونیم.کاساندان کنار هیراد نشست و آرام و بانگرانی گفت_ هیراد چی شده؟هیراد که رنگ به رخسار نداشت،به آرامی پاسخ داد_ نمیدونم.کاساندان و امیرحسین،هیراد ره به بیمارستان بردند.پزشک بعد از معاینه ی هیراد و گرفتن آزمایش های مختلف به کاساندان و امیرحسین گفت_ سما همراهای آقای هیراد آذرفر هستید؟کاساندان_ بله.چه مشکلی وجود داره دکتر؟دکتر_ ممکنه به خانوادش اطلاع بدین؟ من باید باهاشون صحبتی داشته باشم.کاساندان_ من خانوادشم!خواهر... خواهرشم.دکتر_ پس بی زحمت به پدر یا مادرتون بگید تشریف بیارن!کاساندان_ آخه...امیرحسین دخالت کرد و گفت_ دکتر پدر مادرش یاسوج نیستن،لطفا اگه مشکلی وجود داره به ما بگید ما بهشون اطلاع میدیم.دکتر رو به کاساندان کرد و گفت_ تو خانوادتون سابقه بیماری قلب وجود داره؟کاساندان_ نمی دونم..دکتر_ خب باید بگم که برادرتون به بیماری قلبی مبتلا هستن که احتمالا ریشه ی ژنتیکی داره،اما خب جای نگرانی نیست اگه داروهاش رو مصرف کنه و از تنش و هیجان دور باشه مشکلی پیش نمیاد.صحبت های دکتر تمام نشده چشمان کاساندان سیاهی رفت.وقتی چشمانش را باز کرد روی تخت اورژانس بود و مطهره کنارش روی صندلی نشسته بود.با صدایی که انگار از ته چاه در می آمد،گفت_ مطهره چی شد؟مطهره_ چیز مهمی نیست،فشارت افتاد.الان بهتری؟کاساندان_ سرم درد می کنه،قفسه سینم انگار سنگینه!مطهره دست کاساندان را میان دست هایش گرفت و گفت_ عیبی نداره چیزی نیست،آروم باش.وقتی کاساندان از حال رفت،تنها چیزی که به ذهن امیرحسین رسید تماس با خواهرش بود.دکتر حرفایی که درباره ی وضعیت هیراد گفته بود را درباره ی کاساندان تکرار کرد.قسمت های جدید را در کانال تلگرام ما بخوانید: BeautiesofSoraسوراسوراSun, 20 Sep 2026 23:08:49 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-هفتم-i7qgfkz9uba4بردیا هرگز نفهمید چه چیزی نظر خواهرش را تغییر داد اما همه چیز مربوط به خوابی بود که ماه آفرید آن شب دید.ماه آفرید_ پرنیا تو؟ تو برگشتی؟پرنیا_ ماهی چرا دل بچمو شکوندی؟ماه آفرید_ من غلط کنم نازکتر از گل به پسرات بگم!پرنیا_ چرا نمیذاری بردیا بره سراغ دلش؟ماه آفرید اشکش سراریز شد و از خواب پرید.صورتش خیس اشک بود.اشک هایش را پاک کرد،در جای خود نشست،زانوهایش را در آغوش گرفت و سرش را به دیوار پشت سرش تکیه داد.هنوز چهره پرنیا جلو چشمانش بود،زیر لب گفت_ پرنیا کاش بودی!***چند هفته بعد،جواب آزمون افسری آمد و بردیا برای تحصیل راهی تهران شد.ماه آفرید و بچه ها،همه از رفتن بردیا ناراحت بودند.واقعیت این بود،بردیا برای خواهرزاده ها و برادرزاده هایش حکم برادر بزرگ تری را داشت که همیشه تکیه گاه آن ها بود.چند ساعتی از حرکت اتوبوس گذشته بود و بردیا بعد از حدود 12-13 سال به تهران بازمی گشت.در اتوبوس،بردیا در فکر خانواده اش بود که آن ها را در یاسوج تنها گذاشت و از این رو عذاب وجدان بدی داشت.چشمانش را بست و سعی کرد خاطرات قدیمی اش از این شهر را به یادآورد.پیش از همه ذهنش به شرکتی پرکشید که همراه برادرش گاهی به آنجا می رفت.آن موقع ها بردیا خیلی کم سن و سال بود اما بارها همراه سیاوش به شرکت می رفت؛انگار سیاوش می خواست بردیا به حضور در آن شرکت عادت کند تا درآینده سکاندار آن شود.اما سیاوش نمی دانست با مرگ او خانواده اش دیگر تاب زندگی در تهران،شهری که برای آن ها پر بود از خاطره ها را ندارند و همه چیز را به امان خدا رها کرده و می روند.قسمت های جدید را در کانال تلگرام ما زودتر بخوانید: BeautiesofSoraسوراسوراSun, 20 Sep 2026 23:05:36 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-ششم-yo19vk5quru2مهین کم و بیش از خانواده ی ماه آفرید چیزهایی می دانست.می دانست ماه آفرید در یک خانواده نسبتا پرجمعیت به دنیا آمده بود.برادرهای بزرگش سیاوش و فرود نام داشتند و مهران برادر دوقلوی او بود.سینا هم پسرعمویی بود بیشتر زندگی اش را کنار خانواده ماه آفرید گذرانده بود و برای ماه آفرید فرقی با مهران نداشت؛ و بردیا ته تاغاری خانه شان بود. ماه آفرید کودکی و نوجوانی خوب و قشنگی داست.در سال های گذر از نوجوانی بود که ورق زندگی برگشت و زندگی به او پشت کرد.مهین همینقدر می دانست پدر و مادر ماه آفرید و برادرهای بزرگش قبل از اینکه ماه آفرید تهران را ترک کند،فوت کرده بودند؛ اما چرا و چطورش را نه مهین و نه هیچکس دیگری نمی دانست.————سال آخر مدرسه ی بردیا بود که ماه آفرید با مشکل جدی ای روبرو شد.بردیا که در تمام این سال ها حرف گوش گو ترین بچه خانه بود حالا پایش را در کفش کرده بود برای انجام کاری که ماه آفرید اصلا به آن رضایت نداشت.بردیا من من کنان و درحالی که سعی می کرد در چشم های ماه آفرید نگاه نکند،گفت_ ماه جان می خوام یه چی بگم اما میشه قول بدی عصبانی نشی؟ماه آفرید چشمانش را ریز کرد و گفت_ چیزی شده؟بردیا_ چیزی که نه ولی یه سوالی دارم.ماه آفرید_ چه سوالی؟بردیا_ اگه من بخوام برم یه شهر دیگه درس بخونم تو مشکلی داری؟ماه آفرید لبخند کم جانی زد و گفت_ نه چرا باید مشکلی داشته باشم؟بردیا در حالیکه خیس عرق شده بود، گفت_ حتی اگه اون شهر تهران باشه؟در کسری از ثانیه لبخند کم جان ماه آفرید جایش را به چهره ی درهمی داد که در نگرانی و عصبانیت غرق شده بود_ بردیا یبار دیگه اسم این شهر نکبت رو بیاری به خدا جرت میدم.بردیا آب دهانش را قورت داد و گفت_ آخه ماه جان...ماه آفرید حتی نگذاشت حرف بردیا تمام شود_تهران واسه چیته؟ تو کشور به این گندگی حتما باید بری اونجا؟ حالا جای دیگه ای درس بخونی میمیری؟بردیا_ آخه میخوام برم دانشگاه هوایی و تو ایران فقط یدونه تو تهران هست..ماه آفرید_ می خوای خلبان ارتش شی؟بردیا سرش را پایین انداخت و آرام گفت_ اوهوم. بعد از کمی مکث ادامه داد_ ماه جان قول میدم اصلا بازیگوشی نکنم،مواظب همه چی هستم قول میدم نگرانی ای درست نکنم.انگار هدف بردیا، ماه آفرید را کمی آرام تر کرده بود،گفت_ بخاطر خودت میگم،تهران همه زندگی ما رو ازمون گرفت.می ترسم بردیا؛می ترسم توروهم ازم بگیره.نمی خوام آسیبی ببینی.دیگه حرفش رو پیش نکش.قسمت های جدید را زودتر در کانال تلگرام بخوانید: BeautiesofSoraسوراسوراSat, 05 Sep 2026 22:12:58 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-پنجم-y5eaz4wfk3waرنگ از چهره دخترها پرید و به نفس نفس زدن افتاند،عرق سردی بر تمام بدنشان نشست؛آن ها اصلا توقع دیدن چنین چیزی را نداشتند.کاساندان فلش را سریع سرجایش برگرداند و ساک مادرش را بالای کمد، همان گونه که بود قرار داد.کاساندان_ نباید دربارش با کسی حرف بزنی!!مطهره با لکنت گفت_ اما اون کی بود؟ چرا اینقدر شبیه تو بود؟ چه اتفاقی براش میفتاد؟ کاساندان با بغض جواب داد_ نمیدونم اما فکر نمی کنم چیز خوبی بوده باشه! کسی نباید بفهمه یواشکی رفتیم سراغ وسایل ماه جان.مدتی از آن روز گذشته بود اما آن روز کابوس وار هرگز برای کاساندان تمام نشد؛از آن روز کابوس های شبانه تقریبا مهمان هرشب خواب های دخترک بودند.چند سالی بود که ماه آفرید بعد از، از آب و گل درآمدن بچه ها برای کار به رستوران کوچکی می رفت و سعی می کرد نیازهای مالی بچه ها را تأمین کند.یک روز که همگی برای سیزده بدر به باغ پدری آقا بهمن رفته بودند و بچه ها مشغول بازی بودند؛ مهین کنار ماه آفرید نشست و گفت_ چیه تو فکری دختر؟!ماه آفرید_ دلم گرفته.مهین_ چرا؟ چیزی شده؟ماه آفرید_ امروز تولد داداشمه!!مهین با تعجب به ماه آفرید نگاه کرد،کمتر پیش می آمد ماه آفرید از خانواده اش چیزی بگوید. مهین سکوت کرد و مثل یک سنگ صبور به درد و دل های ماه آفرید که از عمق جان بودند، گوش سپرد.ماه آفرید_ کاش برادرام بودن،کاش زندگی اینقدر باهام نامردی نمی کرد.***ماه آفرید_ سینا نکن! داری اذیتم می کنی،سیناااااا!!مهران پس گردنی ای به سینا زد و گفت_ چرا این شوخیای خرکیت رو نمی بری خونه خودتون؟ سینا_ جان مادرت ول کن،انگار خانواده منو نمی شناسی؟!مهران_ متاسفانه می شناسم،عین خودت گند اخلاق و از دماغ فیل افتادن!!!***ماه آفرید به یاد خاطره هایی افتاد که آرام آرام درحال کمرنگ شدن بودند و این اصلا برایش خوشایند نبود.قسمت های جدید را زودتر در کانال تلگرام بخوانید: BeautiesofSoraسوراسوراFri, 04 Sep 2026 23:39:29 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-چهارم-mfv91l3r6gjuروزها سریعتر از آنکه فکرش را کنند می گذشت.چند سالی می شد که ماه آفرید و بچه ها مستأجر مهین و همسرش بودند.رابطه ی شیرین دوستی ای که بین ماه آفرید و مهین شکل گرفت، ماه آفرید را به مستأجر دائمی خانه ی مهین دعوت کرد. آن ها بیشتر از دو همسایه شبیه دو خواهر بودند و مهربانی های مهین،ماه آفرید را یخت به یاد پرنیا می انداخت.پرنیا، عروس جوان خانواده که خیلی زود آسمانی شد و درد بی مادری را به پسرانش چشاند.دوقلوهای مهین دوستان خوب و صمیمی بچه ها بودند؛کاساندان و مطهره همکلاسی بودند، هیراد و هومان و امیرحسین هم همینطور؛اما کارن و بردیا چند سالی از آن ها بزرگ تر بودند. شاید بشود گفت همه چیز از آن روز دوباره آغاز شد.آن روز نحس که معلم با صحبت های خود حسابی دل کاساندان را شکسته بود و آن حرف ها درباره ی پدر کاساندان بود،پدری که جز نام از او چیزی نمی دانست.پرهام نجمی تنها در شناسنامه پدر کاساندان بود،در دنیای واقعی کاساندان اصلا او را نمی شناخت.آن روز وقتی کاساندان و مطهره از مدرسه بازگشتند کسی در خانه نبود.آن ها به اتاق اجاره ای کاساندان و خانواده اش رفتند، یک ساک دستی کوچک بالای یک کمد قدیمی قرار داشت که متعلق به ماه جان بود و کاساندان خوب می دانست نباید به سراغ وسایل شخصی مادرش برود اما او عزمش را جزم کرده بود که هرطور شده از پدر و گذشته اش اطلاعی یابد.در آن ساک دستی وسیله ی خاصی نبود،به جز چند دسته کلید و یک آلبوم کوچک و البته فلشی که انگار به کاساندان چشمک می زد.کاساندان و مطهره سریع فلش را برداشتند و بقیه ی وسایل را سرجایشان گذاشتند تا بعدا سرفرصت به سراغ آن ها بیایند،سپس به اتاق مطهره رفتند تا با کامپیوتر او راز پشت فلش پنهان شده را کشف کنند.اگر مشتاق به دانستن ادامه ی داستان هستید،هر قسمت ابتدا در تلگرام قرار می گیرد: BeautiesofSoraسوراسوراThu, 03 Sep 2026 23:40:39 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-قسمت-سوم-e9a6quczaaibروزها از پی هم می گذشتند و ماه آفرید کم کم به زندگی در شهر کوچک اما زیبای یاسوج عادت می کرد.او مقداری خرت و پرت از سمساری نزدیک خانه خرید و زندگی جدیدی را در آن دو اتاق گوشه حیاط شروع کرد.صاحب خانه ی او زن و مرد جوانی بودند؛بهمن و مهین صاحب یک دوقلو به نام های امیرحسین و مطهره بودند.بچه های صاحب خانه تقریبا هم سن دوقلوهای ماه آفرید بودند،دوقلوهای بیچاره که پدرشان حتی به دیدنشان نیامد. بچه ها هنوز خیلی کوچک بودند و امکان سرکار رفتن برای ماه آفرید جوان وجود نداشت و او هنوز به پس اندازی که از تهران آورده بود روزگار می گذراند؛پس اندازی که نمی دانست تا کی خرج او و بچه ها را می دهد. *** مهین،زن صاحب خانه،زن خوبی بود؛یکی دو سال از ماه آفرید 22ساله کوچکتر بود؛آن روزها مهین تنها همدم ماه آفرید تنها بود.ماه آفریدی که هیچگاه فکر نمی کرد روزی اینقدر تنها شود. بچه ها روزبه روز بزرگتر می شدند،بردیا و کارن عاشق دویدن و بازی کردن در حیاط بودن؛هیراد و هومان و کاساندان اما ترجیح می دادند در خانه بمانند و هرروز دسته گل تازه ای به آب بدهند. یک روز در دفتر کارن نقاشی می کشیدند،البته نقاشی که نه خط خطی می کردند؛یک روز کتاب های مدرسه ی بردیا را پاره پوره می کردند و خلاصه که هرروز یکی را برای نقره داغ کردن انتخاب می کردند.سوراسوراThu, 03 Sep 2026 19:08:57 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیرچتر-تاریکیقسمت-دوم-yx31ncblb9iyماه آفرید بعد از ساعت ها پرسه زدن در کوچه ها و خیابان ها وارد مغازه ی املاکی شد و گفت_ آقا من یه خونه برای اجاره می خواستم.مرد املاکی_ چقدر پول پیش داری؟چقدر می تونی اجاره بدی؟ماه آفرید_ قیمت اجاره های این جا دستم نیست،حدودا پیش و اجاره ها چطورن؟مرد املاکی_ چند نفرین؟ماه آفرید_ شش نفر. من و اون پنج تا بچه... و با انگشت به بردیا و بچه ها که خارج از مغازه ایستاده بودند اشاره کرد.مرد املاکی باطعنه گفت_ پس شوهرت کو؟ماه آفرید_ اینکه شوهرم کجاس از شرایط اجارس؟مرد املاکی_ببین خانوم تو این شهر عمرا کسی باشه که بخواد خونشو به یه زن تنها با 5 تا بچه بده!!جواب باقی املاکی ها هم تفاوت چندانی با اولی نداشت.ماه آفرید،کم کم ناامیدی را در خود احساس کرد.کارن_ ماه جان! ماه جان!ماه آفرید_ جانم چی شده؟کارن_ گشنمه.ماه آفرید سری تکان داد و گفت_ وای اصلا یادم نبود!!بریم الآن بهتون یه ناهار خوشمزه می دم. ماه آفرید یک پرس جوجه کباب سفارش داد که برای بردیا و کارن زیاد هم بود و خودش شروع به آماده کردن شیشه شیر بچه ها کرد.آن روز برای ماه آفرید روز بدی بود،املاکی ها به یک زن تنها با 5 بچه کوچک خانه اجاره نمی دادند.ماه آفرید دیگر کم کم به این نتیجه رسیده بود که فکر سکونت در این شهر اشتباه بود؛ اما این دفعه بخت با او یار بود و بعد از ساعت ها به مورد خوبی در یکی از املاکی های پرت شهر برخورد کرد.آنطور که مرد املاکی میگفت دو اتاق که در گوشه ای از حیاط یک خانه ی بزرگ قرار دارند می تواند گزینه مناسبی برای ماه آفرید باشد.ساکنین خانه زن و مزد جوانی با دو فرزندشان بودند .ماه آفرید با نگرانی از مرد املاکی پرسید_ اونا مشکلی با اینکه خونه رو به یه زن تنها اجاره بدن،ندارن؟ و چقدر خوب که نداشتند!ماه آفرید هنوز آن زن و مرد را ندیده بود ولی مهرشان را در دلش احساس می کرد.برای خواندن ادامه داستان به تلگرام ما بیایید: @BeautiesofSoraسوراسوراFri, 28 Aug 2026 19:04:37 +0330https://virgool.ir/@m_45678688/زیر-چتر-تاریکی-wrxzzyhsw1haاتوبوس راه افتاد،ماه آفرید غمگین به کوچه ها و خیابان هایی نگریست که روزی بالذت آن ها را بالا و پایین می کرد.سرش را به پشتی صندلی تکیه داد و چشمانش را بست؛افکار مزاحم حتی لحظه ای او را رها نمی کردند. صدای بردیا او را از خیالاتش جدا کرد_ ماه جان!ماه جان! ماه آفرید سرش را به سمت بردیا چرخاند، لبخندی زد و گفت_ جانم چی شده؟ بردیا_حال کارن بده! ماه آفرید از صندلی بلند شد،بچه ها را روی صندلی گذاشت،از کیفش کیسه ی پلاستیکی ای درآورد، به سراغ کارن رفت، کیسه پلاستیکی را به او داد و گفت_ اگه حالت تهوع داری اینو جلوی دهنت نگه دار.اتوبوس کنار رستوران سرراهی ایستاد،بیشتر مسافران پیاده شدند،ماه آفرید هم کارن را برد تا آبی به دست و صورتش بزند،اما قبلش بچه ها را به بردیا سپرد؛بردیای کوچولو که که پیش از رسیدن به هفت سالگی مرد خانه شده بود!!! بیشتر از 8 ساعت بود که اتوبوس از تهران حرکت کرده بود.اتوبوس وارد ترمینال شهر شد. ماه آفرید،کاساندان و هیراد را در آغوش گرفت و هومان را به آغوش بردیا سپرد.وقتی همه از اتوبوس پیاده شدند و بارها را تحویل گرفتند،او بچه ها را در کالسکه گذاشت و کالسکه را به بردیا سپرد؛سپس سعی کرد چمدان و ساک دستی بزرگ همراهش را حرکت دهد. قدم زنان از پایانه ی اتوبوسرانی دور می شدند که بردیا با آن صدای کودکانه و زیبایش گفت_ ماه جان ما داریم کجا می ریم؟ ماه آفرید_ نمی دونم! بردیا_ ولی من خسته شدم،کارنم همینطور... بعد رو کرد به کارن و گفت_ مگه نه؟ کارن کوچولو آرام گفت_ آره. تازه آفتاب زده بود که حضور زنی جوان با سه نوزاد و دو پسر خردسال توجه مردم را به خود جلب کرد.اگر مشتاق هستید که بدانید چرا ماه آفرید فرار را به قرار ترجیح داده ما را در تلگرام جستجو کنید:BeautiesofSoraسوراسوراTue, 25 Aug 2026 21:19:19 +0330