https://virgool.ir/feed/@m_45411902ما اینجا دردها رو قایم نمی‌کنیم، آروم می‌نویسیم تا سبک‌تر بمیریم. چنل تلگرامم: @Pastooe_zehn|پستوی ذهن بی مستاجرfa2026-11-11 06:33:39https://files.virgool.ir/upload/users/4046657/avatar/snIyvQ.jpghttps://virgool.ir/@m_45411902https://virgool.ir/@m_45411902/پستوی-ذهن-بی-مستاجر-xyrppuc9afz0در پستوی ذهنم، راهرو های باریکی وجود دارد که حتی خودم هم بعضی وقت ها فراموششان می کنم، در یک طرف راهرو ها قفسه هایی هست پر از خرت و پرت ها، جعبه ها و چمدان های خاک گرفته که هر کدام را باز می کنی، بوی "ای کاش" می آید، صدای" چه می شود اگر... "می پیچد و تکه های" هرگز" روی زمین پخش می شود.....اینجا را پستوی ذهن بی مستاجر نامیده ام، چون احساساتم مثل مستاجرهای فراموش شده اند....گاهی نیمه شبها درش را باز می کنم. نورِ کمِ لامپی که مدت هاست سوسو می زند, روی جعبه" اولین بار ها" می افتد، یا برگه های" آخرین دیدار" را روشن می کند....." اولین اشتباه هم"هنوز انجاست، کنار "آخرین فرصت از دست رفته" روی همان قفسه همیشگی....اما زود باید در را ببندم، چون اجاره بها سنگین است:هر بار ورود، هزینه اش یک تکه آرامش من است.....دیوار های اینجا پر از یاد داشت های گنده گنده است:"یادت باشد دل کسی را نشکنی"( نوشته ی مادر، سال 99.)" این بار حتما موفق می شوی" ( خودم، قبل از هر شکست)"دیگر گریه نکن." ( هیچ کس، همیشه)تپه ای از "حرفای ناتمام"، نامه های تاشده ای که آدرسشان گم شده و پرهای" آرزوهای نساخته" زمین را سنگ فرش کرده اند. اینجا همیشه بوی قهوه سرد شده ی دیروز را میدهد؛ صدای تیک تاک ساعتی که باتری اش ضعیف شده است هر روز سه ربع مانده به اشتباهات گذشته را نشان میدهد.....میگویند ذهن آدمیزاد انبار است، اما انبار که این همه گردِ غم ندارد!انبار که دیوارهایش با هر بارانِ اشک، رنگ خاطرات را پس نمیدهد....آخرین بار که در را باز کردم، دیدم حتی عنکبوت ها هم اینجا اجاره نشین شدند: تارهایشان را بین "حسرت ها" و "شرم ها" بسته اند، و من، نگهبان بی مزد این خرابه پر از معنا، همیشه در حال تمیز کردن چیزی هستم که اصلا تمیز شدنی نیست.....نگاهی به قفسه ها می اندازم، در بین وسایل چمدان شماره 28 خود نمایی می کند؛ عدد 28 همیشه یک راز بوده است، در آن چمدان چیزهایی است که فراموش کردم عاشقشان باشم.....شاید هم یادگاری از روزهاییست که فهمیدم بعضی خاطرات مثل مستجرهای پیر می مانند، نه می روند و نه اجاره می دهند، فقط جاخوش می کند.....اینجا قفسه ها پر از چمدان های باز نشده است:_ چمدان شماره 5: پر از "سلام های در گلو مانده"_چمدان شماره 7: مملو از "اشک های نخورده"_ و آن یکی گوشه، جعبه کهنه ای که رویش نوشته است:« مراقب باش! محتویات این جعبه ممکن است هنوز زنده باشند.»قفسه شماره یک:مخصوص" احساسات استفاده نشده"_دسته گلهای پژمرده" دوستت دارم "هایی که هرگز گفته نشدند._مجموعه ای از لبخندهای مصنوعی که تاریخ مصرفشان گذشته و مجموعه ای از" ماسک های حالم خوب است"کشوی سمت چپ:پر از "موقعیت های از دست رفته"_بلیت سینمای فیلمی که هرگز ندیدم._ سوییچ ماشینی که هیچوقت نخریدم._ شماره تلفنی که حالا متعلق به کس دیگری است.قفسه شماره دو:قفسه ای که بسته هایش هنوز بوی" اولین بارها "را میدهند، جعبه فلزی" چه میشد اگر.... "روی آن قرار دارد، تارهای عنکبوت بین قاب عکس های محو قفسه کشیده شده اند.کشوی سمت راست:_ بلیت سفرهایی که هرگز آغاز نشدند._ کلید های آپارتمان های خیالی._آخرین پیام هایی خوانده نشده روی صفحه ای خاک گرفته.هر پنجشنبه‌ٔ بارانی، مستاجر ‌های قدیمی برای جمع‌آوری یادگاری‌هایشان می‌آیند:_ترس سال 1400 هنوز قبضِ آب را پرداخت نکرده._ رویای معلم شدنم شش ماه است اجاره اش عقب افتاده._ و آن عشق قدیمی..... او که حتی کلیدش را هم بر نگردانده.گاهی مستاجر ‌های جدید می‌آیند:_ یک بسته" امید تازه" ( تحویل نگرفته)_ چند جعبه "فرصت ‌های جدید" (عودت داده شده)_و همیشه..... همیشه یک" فردا "که حاضر نیست پیش پرداخت بدهد.اکنون به ته راهرو رسیده ام و رو به روی درب خروجی هستم که روی آن نوشته:به یاد داشته باش! این خرابه پر از معنا تنها جایی است که همه نسخه های تو از شادترین تا شکسته ترین را بدون قضاوت میپذیرد، پس هرگز قفلش نکن.از پستوی ذهنم خارج میشوم؛ این پستو هیچگاه تخلیه نخواهد شد، چون مستاجر اصلی اش" منِ دیروز" بوده است و او دیگر هیچ وقت بر نخواهد گشت.....تنها قانون این پستوی این است که: هیچ چیز را دور نریز، حتی آن عشق تاریخ گذشته یا حتی آن خنده های گم شده در راهروها.....من حالا دیگر حتی کلید این پستوی را هم گم کرده ام، اما عجیب نیست.... در هایی که همیشه بازند، نیازی به کلید ندارند.....اما تو اگر روزی این پستوی را یافتی، بدان که کلیدش را عمداً گم کرده ام.... بعضی خرابه ها را باید به حال خود رها کرد، تا فرصت کنند به زیبا ترین ویرانهٔ دنیا تبدیل شوند.✍🏻 نون.الف | ساکن پستو«پستوی ذهن بی مستاجر»✍🏻 نون.الف | ساکن پستو✍🏻 نون.الف | ساکن پستوMon, 09 Jun 2025 14:29:17 +0330