<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های saywan khani</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_45067096</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:41:36</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>saywan khani</title><link>https://virgool.ir/@m_45067096</link></image><item><title>چراغ قرمز طولانی ?</title><link>https://virgool.ir/@m_45067096/چراغ-قرمز-طولانی-n8afwnzhz3fn</link><description>چراغ قرمز طولانی ، توقفی دو ساله  #روایتگر باش،حدود دو سال گذشته از لحظه ای که همه ی مردم جهان در قرنطینه ی خانگی پشت چراغ قرمز زندگی شان متوقف شده اند .همه کلافه شده بودند از این وقفه ی طولانی در زندگی عادی تا اینکه دوباره هوش آدمی به داد انسان ها رسید. این بار تلفن هوشمند راهکار این مشکل شد. در خانه نشستن و ارتباط برقرار کردن با رعایت فاصله گذاری اجتماعی باهمه ی عزیزانت در همه ی دنیا ارمغانی شگرف در استفاده از این دانش بشری است . در این روزهای نا به سامان شاید با ارزشترین وسیله ی هر فرد همین تلفن است که تسکینی است بر درد این روزهای ما. امروزه زندگی بشر آنلاین شده کلاس های مجازی،ورزش مجازی،شب یلدا های مجازی،کریسمس های مجازی و....نمی دانم اگر این تکنولوژی امروزی نبود خطر ابتلا به این بیماری و بیماری های روحی چند برابر افزایش می یافت .چه خوب می شد اگر ارتباطات ما سه بعدی می شد،چه خوب می شد اگر ماسک های ما مثل فیلتر هوا عمل می کرد و همه ی ویروس ها را از بین می برد،چه خوب می شد اگر ساعت های هوشمند ما میزان ویروس های بیماری زا را در محیط تشخیص می داد،چه خوب می شد اگر ....و چه خوب می شد اگر چراع قرمز کرونا هر چه زودتر سبز می شد و ما به زندگی عادی (اشک ها و لبخند ها ، قهر ها و آشتی ها و دورهمی های روز مره)بر میگشتیم .به امید آن روزی که قدر لحظه های باهم بودن را بیشتر بدانیم ....نویسنده:سیوان خانی ......#روایتگر باش </description><category>saywan khani</category><author>saywan khani</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 16:58:33 +0330</pubDate></item></channel></rss>