https://virgool.ir/feed/@m_44978059Abolfazl salehifa2026-11-11 18:44:27https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_44978059https://virgool.ir/@m_44978059/عشق-بین-سیاهی-و-سفیدی-پارت-۲-hlhzy5ttimws7……………………………………………………………………………………………….. سریع با یک ضربه کلاهخود را از روی سر اهورا به زمین انداخت و او را نگاه کرد . پوست نسبتاً سفیدی داشت . چشمانی قرمز با رگه های سیاه رنگ ، موهای نسبتاً بلند رنگ که تا و گوش های نوک تیز . چهره جذابی داشت . یک کشیده محکم تو صورت اهورا زد و گفت : -‌‌ بیشعور هیز تو از قبیله آتشی ؟ -‌ بله . بابت این قضیه هم شرمنده از قصد نبود . من اومدم از شما کمک بخوام که دوست مرده من رو زنده کنید . -‌ نه . هم نمیخواهم و هم نمیتونم ؛ اگه زنده اش کنم بین ما و دنیای مردگان جنگ میشه . اهورا که چیزی برایش مهم نبود با عصبانیت داد زد و گفت : -‌ اگه اینکار رو نکنی خودم مجبورت میکنم . -‌ من رو تهدید نکن آقا . اهورا بسیار خشمگین شد به گونه ای که از چشم اهورا آتش بیرون میزد . از پشت خود یک چیتالون ظاهر کرد . تمام سلاح های خود اعم از زره آتشفشانی ، نیزه شاه اژدر ، شیپور شاه ققنوس ، دستکش انفجاری ، سپر اژدها ، حلقه کیهانی ، شنل الهه نیاگون ، کمان هلاکت ، گوی افسونگر و تومار هندسه قفل چی . (چیتالون : تمام چی بدن خارج میشود. هر چقدر چی بیشتر باشد قدرت و اندازه او بیشتر هست. دقیقاً مثل شماست. اگر کسی که چیتالون خود را ظاهر کند ، و اگر قدرت الهی داشته باشد میتواند با او یکی شود . انگار چیتالون خود شما هستید و شما خود چیتالون . ) آن دختر نیز چیتالون خود را ظاهر کرد به همراه سلاح های خود. اهورا با چشمان تیز شده به پر های گوش او توجه مرد که قرمز رنگ شده بود . اهورا با چیتالون خود یک مشت به آن دختر پرتاب کرد . چیتالون دختر با بال های خود جلوی مشت را گرفت . از درون هر بال او دو پرنده طلایی و دو پرنده سفید بیرون آمدند و به سمت اهورا یورش بردند . اهورا از حلقه کیهانی بزرگ شده خود که پشت چیتالون خود بود ، هشت اژدهای مارپیچ ظاهر کرد و فرستاد . ۸……………………………………………………………………………………………….. اژدهایان مارپیچ تمام آتش اهورا با پرندگان آن دختر با یکدیگر جنگیدند . پس از چند دقیقه پیروز میدان اژدهایان اهورا شد . اژدهایان او به جان چیتالون دختر افتادند . او که سرگرم نابود کردن اژدهایان شده بود ، نفهمید اهورا چگونه یک مشت آهنی عظیم جثه به سمت چیتالون او پرتاب کرد و ناپدید کرد . آن دختر روی زمین افتاد . ناگهان یک شمشیر بزرگ که تیغه آن شبیه پر بود ، به بدن چیتالون برخورد کرد . پس از نابودی شمشیر اهورا چیتالون خود را محو کرد. اطراف او پر شده بود از هایلر های جنگجو که زره زرین رنگ برتن داشتند . -‌ حق نداری خواهر ما رو بکشی مردک ... این جمله را خواهر زیبای او و برادر هیکلی او گفتند . برادر آن دختر گفت : -‌ لئورا حالت خوب هست ؟ -‌ بله خواهر لایانا من خوبم . این مرد از قبیله آتش هست برادر آدریان . -‌ با چه جرأت وارد سرزمین هایلر شدی ؟ -‌ با جرأت فراوان خودم اومدم . اومدم این زن رو ببرم دوست مرده من رو زنده کنه . - زیادی حرف میزنی احمق . هفت فرمانده هفت جنگجو بیایید وسط . از بین تعداد انبوه هایلر ، هفت مرد هیکلی بیرون آمدند بالای سر اهورا حلقه زدند . شمشیر های خود را بالا بردند و کنار هم قرار دادند . شمشیر ها سفید شدند و اشعه سفید رنگی به اهورا زدند . اهورا روی زمین افتاد ولی همچنان مقاومت میکرد . قدرت زره آتشفشانی خود را فعال کرد . زره او گداخته شد و مثل فوران آتشفشان ، مذاب و سنگ های داغ پرتاب کرد . فرماندهان عقب نشینی کردند . -‌ یک جور زر زدی هفت فرمانده گفتم کی هستن حالا . - با تمام قوا حمله کنید . تمام جنگجویان به سمت اهورا یورش بردند . ۹…………………………………………………………….………………………………..... اهورا افراد زیادی را به دنیای مردگان مشرف کرد.ولی نتوانست حریف آن همه هایلر جنگجو سود. بعد از ناعادلانه ترین نبرد تاریخ ، اهورا نتوانست مقاومت کند و او را توی قفس طلایی رنگ انداختند و توی سیاه چال قصر بردند. -‌ توی زندان بهت خوش بگذرد چون قرار است خونه دائمی تو بشود . - خانم تو برو موهای خودت رو شونه کن . به فکر ما نباش . آدریان عصبانی در سیاه چال را بست . چندین نفر هم مراقب اهورا بودند تا کاری نکند . اهورا انرژی خودش را آزاد کرد تا قفس نابود شود ، ولی هیچ فایده ای نداشت . اهورا فهمید که قفس از یک نوع آهن خاصی هست . چشمان خود را بست و شروع به تهذیب چی کرد . لئورا با خواهر بزرگ و برادر بزرگتر خود توی اتاق مشغول حرف زدن بودند. لئورا کل ماجرا را به لایانا و آدریان تعریف کرد . خیلی عصبانی شده بودند طوری که تصمیم گرفتند او را بکشند و از عواقب آن چشم پوشی کردند . اهورا پس از شنیدن صدای تو رفته ای که او را صدا میکرد، تهذیب چی را متوقف کرد .سر خود را چرخاند تا ببیند کی او را صدا کرد . -‌ من توی ذهنتم نادون . چشمات رو ببند با هم حرف بزنیم . زمانی که اهورا چشمان خود را باز و بسته کرد ، خود را توی مکانی دید که در خواب دیده بود . با کمی اضطراب به بالای سر خود نگاه کرد و همان چهره را دید ؛ با همان لبخند شیطانی نظاره گر اهورا بود . -‌ تو ... کی هستی ها ؟ -‌ باز که همون سوال رو پرسیدی پسر . به نظرت من کی هستم . به نظرت تو کی هستی . ترس خود را مهار کرد و با استقامت گفت : -‌ نمیدونم . چون برام مهم نیست . الان تنها چیزی که برام مهمه ... -‌ میدونم تنها چیزی که الان برات مهمه دوستت آریانه . ۱۰……………………………………………………………………………………………… -‌ کمکم کن از اینجا بیام بیرون . باید دوست خودم رو نجات بدم ، لطفاً کمکم کن . آن فرد مخفی شده در تاریکی ، خنده ای سر کشید و موزیانه گفت : -‌ باشه کمکت میکنم اما به یک شرط . تو این دنیا هیچ چیزی رایگان نیست . -‌ چه شرطی ؟ -‌ هر شب بیا پیشم . توی خواب . این ورد رو بخون « لوسریا کالموس ، اورجنیوس کرمالوسی ، خائوس یانگ ». -‌ باشه قبوله . فعلاً کمکم کن . -‌ باشه فقط ازت میخوام نظاره گر باشه قبوله ؟ میشه بدنت رو کنترل کنم ؟ -‌ نه ، بهت اعتماد ندارم . خودم بدنم رو کنترل میکنم . -‌ حیف که مجبورم اهورا . باشه . مثل توی خواب از چشم سوم او یک گوی بسیار تاریک که با آتش درهم تنیده میشدند ، به سمت اهورا رفت و وارد قلب او شد . احساس قدرت ترسناک وصف ناپذیری داشت . خودش را دوباره نوی زندان یافت . با نعره ای خشمگین گفت : -‌ زره آتشفشانی دره نابودی . اهورا این را گفت و زرهی که پوشیده بود گداخته شد . ابر های بالای سر قلعه کدر و سیاه شده بود. ابرخوار ها با وحشت از آنها رفتند. لئورا با لایانا و آدریان به همراه آسمان خیره شده بود ؛ ابرهای بالای سر قصر می چرخیدند. از وسط آن ابر ها یک اشعه سیاه رنگ با آتش دور آن به قصر برخورد کرد و آن را درهم کوبید. جنگجویان هایلر با تنی کوفته از آوار قصر بیرون آمدند و پیش برادر لئورا رفت. لئورا از دستان خود قدرت خود را آزاد کرد آنها را در عرض چند ثانیه خوب کرد . ناگهان از پشت اهورا با لبخند شیطانی برلب و چشمانی سیاه ظاهر شد و او را گرفت . 1۱………………………….………………………………………………………………….. آدریان یک مشت پر چی به او پرتاب کرد اما اهورا برگشت و مشت چی به لئورا برخورد کرد ؛ از درد جیغی کشید. خفت فرمانده با چیتالون های خود آمدند و له اهورا حمله کردند . -‌ مهره طلسم هفت قفل سیاه . اهورا این ورد را خواند و زیر فرماندهان و چیتالون هایشان شکل هندسی بنفش رنگ با پس زمینه سیاه ظاهر شد و آنان را بلعید. جنگجویان هایلر نیز به سمت اهورا یورش بردند. لئورا با اینکه خیلی دست و پا میزد اما فایده ای نداشت . اهورا از دست راست خود همان موجودات سیاه رنگ را آزاد کرد . شمشیر ها از روح های سیاه رنگ با چشمان سبز رنگ گذر میکردند . فقط لایانا و آدریان با چیتالون های خود میتوانستند آنها را نابود کنند . روح ها تمام آنها جنگجویان هایلر را به خود تبدیل کردند . اهورا با خونسردی تمام روح ها را جمع کرد . -‌ من سر اون مرد رو گرم میکنم تو با لئورا برو . -‌ در گوشی صحبت کردن کار خوبی نیست . آدریان و لایانا تعجب کردند چون آدریان این حرف رو آروم در گوش لایانا گفت . اهورا بینی خود را روی گردن لئورا گذاشت و گفت : -‌ بوی خون خوشمزه ات آدم رو دیوونه میکنه لئورا خانم. برای آخرین بار میپرسم با من میآیی دوست من رو زنده کنی یا نه ؟ -‌ نه نمیام . -‌ تو خواستی دیدن دوباره دوستم رو ازم دریغ کنی . منم دیدن دوباره چهره عزیزانت رو ازت دریغ میکنم از دل زمین ریشه هایی به رنگ سبز تیره دست ، پا و چهار بال آدریان و لایانا را گرفتند و کشیدند . اهورا با طلسمی لئورا را سر جای خود میخکوب کرد . لئورا که منظور را فهمید با بغض گفت : -‌ آقا خواهش میکنم این کار رو نکن بهت التماس میکنم ! ۱۲……………………………………………………………………………………………… -‌ این چه حرفیه لئورا خانم. از برادرت شروع کنم یا خواهرت ؟ نظرت مهم نیست از برادرت شروع کنم بهتره خانم. گلوی آدریان را گرفت و با دست دیگه خود شروع به بلعیدن چی او کرد . لایانا و لئورا هر کاری کردند که چیتالون های خود را ظاهر کنند نتوانستند . تنها کاری که میتوانستند بکنند التماس و گریه کردن بود . پس از اینکه اهورا چی او را مال خود کرد شروع به گرفتن زندگی او کرد. بدن آدریان شروع به لاغر و نحیف شد. درحالی که به معنای واقعی کلمه پوست روی استخوان شده بود رو به لایانا و لئورا کرد و گفت :« لئورا ؛ لایانا ، زنده بمانید . اگه ... گاهی بد ... بودم ... ببخشید . بعداً ... شما رو ... میبینم ... عزیزان من . » چشمان خود را بست و تبدیل به گرد و غبار طلایی شد . لئورا و لایانا باور نمیکردند که برادر خود را از دست دادند . -‌ لئورا خانم الان فکر کنم نوبت لایانا خانم باشه . دستی روی صورت او کشید و گونه او را بوس کرد و یک ریش خند موزیانه ای . لایانا تف به صورت اهورا پرتاب کرد. اهورا خشمگین محکم گردن او را گرفت و شروع له گرفت چی او کرد . لئورا جیغ زد و با گریه گفت : - آقا خواهش میکنم ، بهت التماس میکنم اینکار رو نکن ! تو را به روح دوستت . -‌ خفه شو خانم . میخوام با لذت اینکار رو کنم . بعد میخوام با خیال راحت تو رو ببرم . بعد شروع به گرفتن جان لایانا کرد . گریه جلوی دید چشمان لئورا را گرفته بود . نمیتوانست مرگ خواهر را بر مرگ برادر خود بیفزاید . با هق هق گفت : -‌ باشه ... باشه با تو می آیم . فقط با ... با خواهر من کاری نداشته باش ! جون خواهرم رو ... برگردان ! دیگر نتوانست تحمل کند و شروع به گریستند کرد . -‌ به راستی زنان موقع مرگ زیبا هستند . باشه فقط میمونه یک تصفیه حساب . جان لایانا را برگرداند و شروع به زدن او کرد . سر او را به زمین کوبید و یک لگد محکم به دل او زد . ۱۳………………………………………………………………………………….….……….. لایانا چندین متر به عقب پرتاب شد. خون زیادی را لایانا بالا آورد و بعد بیهوش شد . لئورا کمی خیالش راحت شد. به طرف او آمد و سر او را بالا آورد. به چشمان معصوم گریان او خیره شد. او نیز کمی به او خیره سد و سر خود را پایین آورد و شروع به گریه کردن کرد . اهورا به همراه لئورا در آسمان اوج گرفتند . -‌ خانم لئورا میشه چشمات رو باز کنی . لئورا چشمان خود را باز کرد . دید اهورا همه جا را به آتش کشیده. سرزمین بهشت مانند هایلر به لطف اهورا الان به یک جهنم تبدیل سده بود . لایانا بین شعله ها درحال سوختن بود . لئورا با گریه یک کشیده محکم تو صورت اهورا زد و با گریه گفت : -‌ بی پدر حیله گر ... تو گفته بودی ... اون در امان ... میماند ؟ -‌ من گفتم اون رو زنده میزارم بمونه . نگفتم سالم میزارم بمونه . سپس یک خنده ای سر داد . لئورا تا خواست کشیده دوم را بزند ، اهورا سریع دست او را گرفت و پیچاند و پشت لئورا رفت.دست خود را دور دل و پهلوی او حلقه کرد و دندان نیش بلند شده خود را درون گردن او فرو کرد. لئورا خیلی ترسیده بود و دیگه تکون نمیخورد . اهورا با جان و دل خون او را میخورد. گویا خون او شیرین ترین خونی است که تو عمر خود خورده است . لئورا بیهوش شد و روی اهورا افتاد . اهورا سریع یک دروازه باز کرد و وارد آن شد . دروازه جلوی نزدیک قلعه باز شد و اهورا را روی زمین گذاشت و محو شد . آن انرژی قدرتمند هم از بدن او خارج شد . لئورا را از روی زمین بلند کرد و روی شانه خود انداخت و به راه افتاد . بال های لئورا روی زمین کشیده میشد موهای خاکی شده اش برعکس شده بود . وارد حیاط قلعه شد و بدون هیچ توجهی به اینکه همه تا لئورا را میدیدند از خود بی خود میشدند ، در بلند قلعه را باز کرد و وارد قلعه شد . طبیب خیلی مضطرب بود و با دیدن لئورا و اهورا خوشحال شد و گفت : -‌ اهورا چطوری تونستی این رو بیاری ؟ -‌ قضیه اس خیلی زیاد و پیچیده هست . آریان کجاست ؟ ۱۴……………………………………………………….………………………………..……. طبیب اهورا را به سمت تخت آریان هدایت کرد . پارچه سفید را از روی برداشت و زیر لب گفت :« رفیق امروز دوباره تو رو میبینم . » لئورا را روی زمین سنگی گذاشت . کمی بعد به هوس آمد و تا اهورا و طبیب را دید ، ترسید و خود را جمع کرد . -‌ من کجا هستم ؟ این کی هست ؟ -‌ این طبیب این قلعه هست . کار خودت رو شروع کن الان . با پاهای سست خود بلند شد و آریان را دید . کمی بعد گفت که همه از اینجا بیرون بروند . اهورا و پزشک از اتاق خارج شدند و پشت در منتشر شدند. با چاقوی روی میز رگ دست خود را زد.خود فوران میکرد و از رگ به سرعت از رگ دست چپ او خارج میشد . دهان آریان را باز کرد و خون خود را درون دهان تو ریخت. دهان آریان را بست و او را بلند کرد . او را بغل کرد به گونه ای که قلب او روبه روی قلب آریان بود . از قفسه سینه لئورا یک گوی قرمز رنگ خارج شد و وارد بدن آریان شد . دور آریان و اهورا هاله انرژی ظاهر شد و شروع به چرخیدن کردند . از آسمان یک اشعه قرمز رنگ به داخل قلعه رفت . هرچه سر راه اشعه بود نابود میشد . اشعه به آریان و لئورا برخورد کرد . با جیغ بسیار بلندی که لئورا کشید ، اهورا نتوانست تحمل کند و در را باز کرد . ناگهان اشعه از بین رفت و یک انفجار بزرگ ، اتاق را نابود کرد و اهورا را بیرون پرتاب کرد . پزشک نیز زیر در بیهوش شده بود . اهورا از جای خود بلند شد و دید که کسب از گرد و غبار در حال نزدیک شدن به سمت اوست. زمانی که کدری هوا از بین رفت دید که آریان جلوی او با بغض به او خیره شده . اهورا خوشحال شد و هر دو محکم همدیگر را در آغوش گرفتند . -‌ اهورا چطوری ؟ -‌ هیس چیزی نگو . داستان اش زیاده . ۱۵…….….…………………………………………………………………………………….. اهورا از آغوش آریان درآمد و دید که لئورا نیست . لئورا از قلعه خارج شده بود و سعی در پرواز داشت. پس از اینکه موفق شد پروتز کند ، یک ققنوس با چنگال تیز خود بال های او را خراشید . لئورا تعادل خود را از دست داد و محکم روی زمین سقوط کرد . دو جنگجو او را بلند کردند و به تالار قصر جایی که اهورا بود بردند . -‌ ایزد جنگاور . دو سرباز یک هیلر ... -‌ بگو بیان داخل . دو سرباز بدن نیمه جان لئورا را جلوی اهورا گذاشتند و تأزیم کردند و رفتند . ابوالفضل صالحی : نویسندهابوالفضل صالحی : نویسندهTue, 13 Aug 2024 01:17:00 +0330https://virgool.ir/@m_44978059/کارگاه-معرفت-q0befiamyqqiتابستان بود و من کلاس هفتم بودم . هفت کشوی خانه مان خراب شده بود . مشکل با یک ضربه شروع شد و ریل را خراب کرده بود. به سازنده هفت کشو ، علی اصغر مهربانی زنگ زد مادرم و گفت که بیاد درست کنه ؛ دایی حسین من را هم صدا کرده بود . در زد و من در را باز کردم . مردی با قد متوسط ، پیراهن سیاه برتن . درست مثل من عینکی بود . وارد شد و شروع کرد کار کردن روی آن . من بالای سر او ایستاده بودم و نظاره گر بودم . سر بحث را باز کرد و کمی در مورد درست کردن ریل و بیرون و داخل انداختن کشو بهم گفت . گفت بهم اگه خواستم میتونم بیام مغازه او و کار یاد بگیرم . دلم میخواست ولی مادرم اجازه نمیداد . گفت باید هفت کشو را ببرد توی مغازه تا تعمیر کنه . فردا شب ساعت ۱۰ زنگ زد بیایم هفت کشو تعمیر شده.با مادرم وارد مغازه شدیم.پارکینگ خونه سه طبقی پدری خود را با پارچه از وسط مثل دیوار کشیده. سمت راست را اجاره داده بود و سمت چپ را برای خودش مغازه درست کرده بود . دیدیم که مشغول تعمیر هفت کشو هست . تا ساعت ۱۲حرف زدیم ؛ از خاطرات گذشته مثل سربازی میگفت . -‌ مجبور بودیم کوکو سبزی آشپز رو بخوریم که شبیه علف بود . اگه خواستید خانم رشیدی ابوالفضل رو بفرستید بیاد اینجا کار یاد بدم بهش . - والا من که از خدام هست که بیام . سریع قبل از اینکه مادرم حرف بزنه این را گفتم. راضی شد بیام. قرار گذاشتیم ساعت نه رو به روی مغازه عمو علی بایستم . خواهر من هم اومده بود آخر هایش و داشتیم باهم می رفتیم . -‌ راستی آبجی فردا میرم سرکار آخه شدم عیالوار . -‌ جدا مامان گذاشتی بره ؟! -‌ آره زیبا گفتم بره چیزی بلد بشه . تازه از دست تو خونه بازی کردن هایش راحت میشیم . -‌ آخیش راحت شدم از دستت ابوالفضل . صبح وسایل خودم رو جمع کردم و راهی جاده شدم . حس خوبی داشتم . از وقتی عمو علی را دیده بودم ، حس مردانگی بهم دست داده بود و انرژی خوبی ازش می گرفتم . زنگ خونه را زدم ، کلید را گرفتم و مغازه را باز کردم . مدتی بعد وارد مغازه شد و با هم سلام علیک کردیم.برای من صبحانه آورده بود و نگذاشت پاپاکولای خودم رو بخورم . میگفت صبحانه باید طبیعی باشه مثل نون و پنیر و چایی . منم که قبل از اینکه بیاد مغازه را مرتب کرده بودم ، تشویقم کرد . هر روز یک چیز بهم یاد میداد و ده چیز از مرام و معرفت . گهگاهی بد اذیت میکردم اون رو که بعضی اوقات به مادرم زنگ میزد و کمی غر میزد. یک بار کردم کردم که دیگه به مادرم زنگ نزد . مادرم از عمو علی بدش می آمد چون معتقد بود که سک مرد حق باز پول خور هست . ولی من قبول نمیکردم و شدیداً او را مثل پدر و برادر دوست داشتم . همه وی خوب بود از اون روزی که تو کارگاه سر خواستگاری از خواهرم رو باز کرد . با هم یک دعوای شدید کردیم . از اون روز هر روز بدتر از دیروز با هم میشدیم . با اینکه من رو الکی میزد ، ولی به جایش چیزی به عنوان معذرت خواهی می گرفت . سه ماه تابستان گذشت و باید می رفتیم . آخرین روز همدیگر را دیدن بود . او نیز مثل من ناراحت بود که دیگه نمیام سرکار . مجبور کنم خداحافظی کنم چون نه مادرم دیگه نمی گذاشت برم و هم نمیخواست خانه جدید ما را بفهمه . آخرین روز از همدیگه فیلم گرفتیم و یاد گاری گذاشتیم بمونه . با اینکه حواسم نبود پاک کردم آنها را ولی درون قلبم و مغزم ذخیره کردم . شب بود ندای خداحافظی چنگ در گلویم می کشید ! عمو علی میخواست به ما میز تلویزیون بده ولی مادرم سر اینکه آدرس خونه ما رو نفهمه نخواست . آخرین بار سیر نگاهش کردم و رفتم . مدرسه ها شروع شده بود و من هر از گاهی به او سر میزدم . یک بار ضربه ی بدی به خودم زدم که نزدیک بود یک ضربه سنگینی بخورم . ولی باز با اینحال می رفتم پیشش . یادمه اون روز یا من رفتاری کند که دلم شکست و قسم خوردم دیگه نروم پیش او . یک یا دو سال گذشته و همیشه به یاد اون بودن درست مثل بهترین معلم مدرسه ام در کلاس ششم . امیدوارم او نیز مثل من مرا به یاد بیاورد و فراموش نکند روزهایی که کناره هم بودیم ! با خوشی و ناراحتی ، عصبانیت یا دلخوری و قهر و آشتی هایمان ! تنها پشیمانی من این هست که دیگه نمیتونم ببینم او را ! و اینکه هیچ وقت نتوانستم از او برای کارهای بدم و ناسپاسی هایم عذر خواهی کنم ! به من درس زندگی داد . درس معرفت ‌. قدر آموزگار های خود را بدانید . عمو علی همیشه به یادت هستم ! ابوالفضل صالحی : نویسندهابوالفضل صالحی : نویسندهFri, 09 Aug 2024 02:58:23 +0330https://virgool.ir/@m_44978059/عشق-بین-سیاهی-و-سفیدی-wbbxhkp7wtsu۱……………………………………………………………………………………………….. هزاران سال قبل سرزمین سحر آمیزی به نام آخشیجان وجود داشت . در آنجا هفت قبیله بزرگ که هر کدام قدرت یکی از هفت عنصر برتر جهان را تحت کنترل خود داشتند ، زندگی میکردن . حاکم آنها یک جاودان به نام آخشیگ بود که هفت رئیس هفت قبیله نقشه ای کشیده و او را در میدان مبارزه ناعادلانه کشتند . پس از آن هر یک به این فکر افتادند که خود ، پادشاه آخشیجان شوند و این یعنی آغاز جنگ بی انتها . اتحاد هفت قبیله نابود شده و هر قبیله بخشی از خاک آخشیجان را قلمروی خود کردند . قبیله ی آینده گر پیشگویی کردند که پس از هزار سال ، مردی با قدرت خالص فرمانروای سرزمین آخشیجان می شود . نیمه شب بود و قرص ماه کامل پرتوهای نقره ای رنگ خود را پشت ابرهای گریان نهان ساخته بود . قطرات باران وحشیانه روح و جان تازه ای به خاک خشک و بی جان قلمروی آتش،روح و جان تازه ای می دمید. صدای هولناک خنده های آذرخش زمانی که برتن زمین تازیانه میزد ، گوش آسمان را پر کرده بود. سکوت همه جا را فرا گرفته بود و همه در تالار قلعه به خواب رفته بودند . ناگهان صدای گوش خراش برخورد توپ منجنیق به قلعه همه را با خوف و وحشت بیدار کرد . همه جا پر شده بود از همهمه و صحبت های در گوشی که سربازی در بلند تالار قلعه را باز کرد . سریع به طرف مردی هیکلی و تنومند ، رشید و بلند قامت رفت . مردی که زره سیاه رنگی پوشیده بود که با جواهرات سرخ تزئین شده بود . زمانی که رسید بی درنگ زانو زد .- ایزد جنگاور . سپاه قبیله خاک به ما شبیخون زده . -‌ چند نفرند ؟ -‌ یک سپاه هزار نفره ی با تجهیزات . سپس با فریاد و عصبانیت گفت :« پس منتظر چی هستند ها ؟ گم شید برید حاضر شید احمق ها بدرد نخورا . »همه با کمی دستپاچه شدند و چشمی گفته مشغول آماده کردن خود شدند . او نیز دستکش ، چکمه و کلاه خود سیاه خود را بر تن کرد و شنل ابریشمی خود را به زره خویش وصل کرد . سپس همراه با دیگر افراد ، وارد حیاط قلعه شد و به آسمان خیره شد . ۲………………………….……..........................…………………………………………….پرندگان آتشین از بال های خود آتش بیرون می دمیدند و به سمت توپ های سنگی می فرستادند. برخی از سنگ ها ذوب می شدند و برخی هم به آن پرندگان آتشین برخورد می کردند . آسمان پر شده بود از صد ها زوبین بزرگ و سنگی. اهورا آسوده خاطر شنل خود را باز کرد و به هوا پرتاب کرد. شنل نورانی شد و آتش گرفت و مدام بزرگ میشد. پس از چند ثانیه شنل بسیار بزرگ به یک گنبد محافظ تبدیل شد. هوای داخل گنبد قرمز و داغ شده بود . - حرکت گنبد انفجاری .او این را گفت و سپر محافظ منفجر شد و تمام زوبین ها ، راه رفته خود را برگشتند و بر سر ارتش قبیله ی خاک فرود آمدند . صدای ناله و فغان آنها از پشت دژ قلعه به گوش می . همه خوشحال شدند و بالا پایین می پریدند که یک غول سنگی با دستان بزرگ و پهن خود ، دژ قلعه را منهدم کرد .شادی که داشتند با ورود ارتش قبیله خاک محو شد . دوست او آریان که ظاهری شبیه به او داشت ، دستی روی شانه او زد و کنار او ایستاد .اهورا با صدای بلند گفت :ای لشکریان من ، از دشمن نترسید که مشتی خاک بیشتر نیستند .همه گارد گرفتند و به سمت ارتش قبیله خاک یورش بردند . نبرد حماسی بود و همه جان فشانی می کردند . عده ای می کشتند و عده ای می مردند . اهورا و آریان همچون برادر کنار یکدیگر می جنگیدند . پس از مدتی توسط تعداد زیادی از جنگجویان دشمن از یکدیگر جدا شده و محاصره شدند . اهورا از دست خود آتش بیرون می دمید و آنها را می کشت و آریان نیز با شمشیر آتشین خود .پس از اینکه اهورا توانست حصار دشمن را از دور خود نابود سازد ، به پشت خود برگشت و از چیزی که دید قلب او به درد آمد و دنیا روی سر او خراب شد. دنیا روی سر اهورا خراب شد وقتی آریان را زخمی بیهوش روی زمین افتاده و غرق در خون است . 3………………………………………………………………………………………………..ناگهان درد تمام وجود او را گرفت و حس عجیبی به او داد ؛ گویا چیزی در وجود او میخواست بیرون بیاید . یاد خواب دو شب پیش خود افتاد . ***روی ریگزار های دشت بی آب و علف راه می رفت . به آسمان سیاه و بدون ابر آنجا خیره شد . هوای خفه و مرده آنجا او را آزار می داد . سر خود را به سمت چپ متمایل کرد و دریای مذاب خروشان را دید . مدام به این سمت و آن سمت حرکت می کرد .- اهورا ، اهورا خوش اومدی . زمانی که صدای گرفته او را شنید با ترس بالا را نگاه کرد و دو چشم قرمز را دید که شعله های آتش از چشم و دهان او زبانه میکشید. دندان های سیاه ، تیز و نازک خود را به نمایش گذاشت و با لبخند ترسناکی به او نگریست. روی زمین افتاد و با لکنت گفت : اهورا : ت ... تو ... کی ... کی هستی ؟ اسم ... منو ... از ... کج ... کجا ... می ... دونی ؟پوزخندی زد و با خونسردی گفت : - من کی هستم ؟! تو خودت کی هستی ؟ تا به حال بهش فکر کردی ؟ اصلا میدونی چی هستی ؟آب دهان خود را با صدا قورت داد و گفت : اهورا : نه ... تا به حال ... ز ... زیاد بهش ... فکر ... فکر نکردم . - پس کمکت می کنم تا فکر کنی هم بفهمی .‌‌ ناگهان از پیشانی او که چشم سوم داشت ، یک گوی بسیار سیاه و تاریک که با آتش در هم تنیده می شدند سریع وارد قلب اهورا شد . آن حس عجیب آن قدر قوی و ترسناک بود که اهورا از خواب پرید .***۴………………………………………………………………………………………………..اهورا کنترل خود را از دست داد . چشمان او کاملاً سیاه شد ؛ همه جا را خونین میدید . از دهان ، چشم و دست او آتش و نیرویی به رنگ سیاه بیرون میزد . خنده ی شیطانی زد که هر دو لشکر جنگ را متوقف به او خیره شدند . از دست خود هزاران موجوداتی سیاه رنگ شبیه روح بیرون فرستاد و به سمت هر دو لشکر یورش بردند. عده ای فرار می کردند و عده ای پیکار می کردند . آنان را می گرفتند و به خود تبدیل می کردند . تقریباً خیلی ها تلف شدند و لشکر قبیله خاک پا به فرار گذاشتند و رفتند.ناگهان اهورا به خود آمد و روح های سیاه را ناپدید کرد.آنقدر بدن و سر او درد گرفت که همه جا را سیاه میدید . بیهوش شد و روی زمین افتاد .با صدای پزشک که او را صدا میکرد ، از تخت بلند شد . ناگهان سر او بسیار درد گرفت و همه اتفاقات گذشته در یک لحظه جلوی چشمان او گذر کردند .-‌ آریان ، آریان کجاست ؟ - آروم باش اهورا . تخت کنارت آریان خوابیده . اهورا روی پای خود ایستاد و به سمت آریان رفت. روی آریان را پارچه ای سفید گذاشته بودند. اشک ها گونه های اهورا را مرتب فتح می کردند . سریع پارچه را از روی او برداشت و چهره سفید بی روح آریان را دید . -‌ اهورا نتونستیم کاری کنیم . جراحت بزرگ بود و معلوم بود سلاح سمی بوده . اهورا آریان را در آغوش گرفته و سر خود را زیر گلوی آریان گذاشت و گریه کرد . هق هق او فضای اتاق را گرفت . خودش را تقصیر کار میدانست . پس از مدتی اهورا از جای خود برخاست و گفت : -‌ من میرم . فعلا آریان رو همین جا نگهدارید . -‌ ولی ... - ولی نداره فهمیدی ؟ من میرم هیلر بیارم . اونها حتماً می تونن آریان را نجات بدن . -‌ مراقب خودت باش اهورا .-‌‌ اگه بیشتر از دو روز نیومدم آریان رو توی دریاچه مذاب طلایی بزار .5…………………………………………………………….……….………………………....(هیلر: موجوداتی شبیه به آدم که گوش هایی شبیه به اِلف و دو بال داشتند. موجوداتی جاودانه که حتی قادرند مرده را زنده کنند . ) سریع به اتاق خود رفت ، زره خویش را پوشید و از قلعه خارج شد . در حین راه همه مشغول گفت و گو بودند و تا او را میدیدند سریع تأزیم می کردند و دور می شدند .مقابل دروازه قلعه ایستاد و یک شیپور ققنوس نما ظاهر کرد و در آن دمید.آتش از شیپور خارج شد و تبدیل به یک ققنوس آتشین شد.با یک جهش سوار او شد و در آسمان اوج گرفت.تقریباً نیم ساعت گذشته بود و چیزی جز طلوع خورشید تابان در آسمانی نیلگون بالای دریایی از ابر های سفید و دیدن چند ابر خوار که به صورت گروهی مشغول خوردن ابر های بزرگ و کوچک بودند .( ابر خوار ها موجوداتی شبیه اژدها هستند که دارای چهار بال ، بدون پا و بدنی عظیم و جثه به بزرگی یک ابر دارند . هیچگاه دست از پرواز نمی کشند و چشمان قرمز آنها خواب نمی بینند . آرام و بی آزارند ولی برای دفاع از خود مه درست می کنند و در یک حرکت ناگهانی دشمن را می بلعند . آنها محافظان سرزمین هایلر و سرزمین بادها هستند . )ناگهان یک سرزمین وسیع و بزرگ معلق در هوا ظاهر شد . بر سرعت خود افزود تا سریع تر برسد . خواست که وارد سرزمین شود ، ابر خوار ها به او حمله کردند . پس از چند تا جای خالی دادند در میان مه غلیظ گم شد . دست چپ خود را بالا برد و حلقه کیهانی از دست او بیرون رفت و شروع به درخشیدن ، چرخیدن و بلعیدن مه شد. قبل از اینکه یکی از ابر خوار ها او و ققنوس را یک لقمه کند ، اهورا سریع نیزه شاه ققنوس خود را ظاهر کرد و آتش بزرگی به سمت او پرتاب کرد . پس از اینکه آن ابر خوار تبدیل به ابر شد ، بقیه فرار کردند گویا آن ابر خوار بزرگ سر دسته آنان بود . سپس افسار ققنوس خود را گرفت و روی زمین سرزمین هایلر فرود آمد . طبیعت ، طبیعت بکر و شگفت انگیزی بود . چمنزاری به رنگ سبز پر رنگ با گل ها و شکوفه های رنگارنگ بهاری که درختانی با برگ های بنفش که شکوفه های ارغوانی آنها ، منظره را زیبا تر میکرد .۶………………………………………………………………………………………………..باد گلبرگ ها را در هوا به رقص در می آورد و صدای پرندگان با زمزمه طبیعت ترکیب میشد و یک موسیقی آرام و گوش نواز تحویل می داد. زمانی که صدای ظریف و ناز دخترانه کسی را شنید که در حال خواندن ترانه بود ، به خود آمد و به سمت صدا حرکت کرد .زمانی که شاخ و برگ های درختان را کنار زد ، یک دختری را دید که عریان توی دریاچه آب کرم مشغول حمام کردن است . از خجالت سرخ شد و سریع سر خود را برگرداند . ناگهان ضربه ای به شانه اهورا خورد و سریع برگشت و با چهره پر از خشم دختر روبه رو شد . زیبایی و جذابیت فرا طبیعی و شگفت انگیزی داشت ! گویا نقاشی بوده که خداوند یکتا آن را کشیده .موهای پرپشت طلایی او تا زانوی او امتداد داشت و زیر نور آفتاب می درخشید . چشم های فریبایش ، بنفش خیره کننده ای داشت و با مژه های بلند خویش زیبایی اش تکمیل میشد . پوست فوق‌ العاده سفید او ، با ابروهای طلایی اش هماهنگ بود و با لب های غنچه ای خونین رنگ او تضاد زیبایی داشت . بینی متناسب و عروسکی که داشت ، زیبایی صورت دل فریب او را کامل می کرد .دور گوش های اِلف مانند او پرهایی به رنگ سپید و طلایی با نظم و ترتیب رشد کرده بود. گوشواره های رشته ای بلندی در گوش داشت و تاج ظریف او که الماسی در وسط آن داشت ، نشان از بالا بودن مقام او میداد . لباس جذب طلایی با نقش و نگار سفید رنگ متقارنی که پوشیده بود ، ظرافت و زیبایی بدن او را به راحتی نمایش میداد . لباس از پشت تا زانو و از جلو تا نصف ران پای او طول داشت . دو دستکش طلایی بلند پوشیده بود و تا نصف بازوی او را می پوشاند . از کمر عریان او ، دو بال بزرگ با پرهایی به رنگ سفید و طلایی رشد کرده بود . شلوار جذب پاچه گشادی که برتن داشت ، به رنگ طلایی با نقش و نگارهای متقارن سفید بود. لنگ های شلوار از یکدیگر جدا بودند و تا نصف ران پای خوش تراش او طول داشت . کفش پاشنه بلندی که پوشیده بود قد او را تا زیر چانه اهورا می رساند . کفش تمام الماس تزئین شده با جواهرات .ابوالفضل صالحی : نویسندهابوالفضل صالحی : نویسندهWed, 07 Aug 2024 17:40:18 +0330