https://virgool.ir/feed/@m_44817085fa2026-11-12 14:44:42https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_44817085https://virgool.ir/@m_44817085/و-عشق-و-زیبایی-را-می-توان-ساده-نوشت-مژگان-حسینی-vyvp9cfzboxkمژگان حسینی ( شاعر )به نام خدا به راستی خلق و خالق را می‌توان ستایش کرد .خالق را چون نگه کنیم ، رمز جاودانگی را می بینیم .و خلق ، هنر پاک دستی اوست .من در این ره پُر تلاطم معبود را دیدم دیدم و از همه دل بریدم و دلی به دیگری نسپردم معبود ازلی من ، خداست آن خالقی که در نهایت ، بی همتاست (مژگان حسینی )مهدیمهدیMon, 20 May 2024 15:12:18 +0330https://virgool.ir/@m_44817085/خودارزیابی-فارسی-یازدهم-فنی-کبوتر-طوق-دار-b9ttzdqpvlcvمدرس ادبیات کرج معنای درس کبوتر طوق دار فارسی یازدهم فنی صفحه ۱۵۳ سال تحصیلی ۱۴۰۲.۱۴۰۳هنرستان علم و صنعت کرج مولف: مهدی کریمی بابا احمدی از مجموعه داستان های کلیله و دمنه نصرالله منشی داستان هایی جذاب از زبان حیوانات بازگردانی: حکایت کرده اند که در سرزمین کشمیر شکارگاهی خوش آب و هوا و چمنزاری با صفا بود که از بازتاب گیاهان آن، پر سیاه زاغ مانند دم طاووس زیبا می شد و در مقابل زیبایی آن، دم زیبای طاووس مانند پر زاغ، سیاه و کم ارزش به چشم می آمد.گل لاله در آنجا چون چراغی می درخشید؛ امّا از دود آن چراغ، درون لاله سیاه شده بود.گل شقایق بر شاخه خود به گونه ای ایستاده بود که گویی جام شراب سرخ بر شاخه ای زمردین رنگ و سبزفام قرار گرفته است.در آن چمنزار شکار بسیار بود و شکارچیان پی در پی آمد وشد می کردند. زاغی در آن حوالی بر درختی بزرگ و پر شاخ و برگ لانه داشت. نشسته بود و اطراف را نگاه می کرد.ناگهان شکارچی بدخو با تن پوشی خشن و دامی بر دوش و عصایی در دست به سوی آن درخت روی نهاد.زاغ ترسید و با خود گفت: این مرد کاری دارد که به اینجا می آید و روشن نیست قصد شکار مرا دارد یا دیگری را. در هر حال من در این جا می مانم و می بینم که چه پیش خواهد آمد.شکارچی جلوتر آمد، و دام را گستراند، دانه انداخت و پنهان شد، مدّتی گذشت. گروهی از کبوتران رسیدند و رئیس آنان کبوتری بود که او را مُطَّوقه می گفتند و در فرمان بری او روزگار را سپری می کردند.همین که دانه را دیدند بی خبر پایین آمدند و همه در دام افتادند و صیاد خوشحال شد و با ناز و شادی شروع به دویدن کرد تا آنها را گرفتار کند.کبوتران بی قراری می کردند و هر یک برای رهایی خودش کوشش می کرد.مُطَّوقه گفت: جای بحث و جدال نیست باید به گونه ای کار کنید که همگان رها کردن یاران را مهم تر از آزادی خود بدانند و اکنون درست آن است که همه از راه همیاری نیرویی به کار ببرید تا دام را از جا برداریم؛ زیرا رهایی ما در این کار است.کبوتران فرمان او را پذیرفتند و دام را برداشتند و راه خود را پیش گرفتند و رفتند و صیاد به دنبال ایشان می رفت و می نگریست به امید آنکه سرانجام خسته شوند وبیفتند: و زاغ با خود فکر کرد که به دنبال ایشان بروم و روشن کنم که پایان کار آنها چه می شود؛ زیرا من از مانند این حادثه در امان نیستم و از تجربه‌ها برای دور کردن پیشامدهای بد می توان سلاح‌ها درست کرد.: و مُطَّوقه چون دید که شکارگر به دنبال ایشان است، به دوستان گفت: این فرد گستاخ در گرفتار کردن ما جدی است و تا از چشم او پنهان نشویم، دست از سر ما بر نخواهد داشتراه کار آن است که به سوی آبادی‌ها و باغ‌ها برویم تا چشم او ما را نبیند و ناامید و دل شکسته برگردد؛زیرا که در این نزدیکی موشی است که با من دوستی دارد. به او می گویم تا این بندها را ببرد. کبوتران دستور او را راهنمای خود گرفتند و راه کج کردند و شکارگر برگشت.به خانه موش رسید. به کبوتران دستور داد که: «فرود بیایید.». فرمان او را پذیرفتند و همه فرود آمدند.و آن موش نامش زِبرا بود. با خِرد و هوش بسیار و خوب و بد روزگار را دیده نیکی‌ها و زشتی‌ها را مشاهده کرده؛ و در آن جای‌ها برای فرار در روز حوادث، صد سوراخ و لانه ساخته بود و هر یک از سوراخ ها را به دیگری راه داده و مناسب دانش و مطابق مصلحت از آن سوراخ ها مواظبت می کرد،مُطَّوقه صدا زد: «بیرون بیا». زبرا پرسید که کیست؟ مُطَّوقه نامش را گفت: زبرا شناخت و با شتاب بیرون آمد.وقتی او را گرفتار بلا دید، اشک از چشمانش روان کرد و بر چهره اش ریخت و گفت:«ای دوست عزیز و یار همراه، چه کسی تو را در این رنج گرفتار کرد؟»جواب داد که سرنوشت آسمانی مرا در این جای نابودی افکند.موش شنید و سریع شروع کرد به بریدن بندهایی که مُطَّوقه به آن بسته بود.مُطَّوقه گفت: «اوّل بند دوستانم را باز کن». موش گفت: این حرف را پیوسته تکرار می کنی؛ مگر تو به وجود خودت نیاز نداری و وجود تو بر تو حقی ندارد؟من به این خاطر سرزنش نکن؛ زیرا من رهبری این کبوتران را به گردن گرفته ام و ایشان به همین خاطر حقی بر گردن من است.چون آنها حق مرا با فرمانبرداری و پند و اندرز پذیری به جا آوردند و با یاری و پشت گرمی آنان از دست صیاد نجات یافتم، من نیز باید از عهده کارهای رهبری برآیم و وظایف سروری خود را به انجام رسانم.و می ترسم اگر اول گره‌های مرا باز کنی خسته شوی و برخی از کبوتران گرفتار بمانند. تا من بسته باشم هر چند که خسته شده باشی سستی در حق مرا درست نمی دانی و دلت به آن خرسند نمی شود.و همچنین در وقت بلا و گرفتاری با هم بوده ایم در وقت آسایش همراهی بهتر است وگرنه سرزنش کنندگان فرصت بدگویی پیدا می کنند.: موش گفت: «روش جوانمردان همین است و نظر دوستان با این خلق و خوی پسندیده و باطن پاک (تو) در دوستی تو پاک تر می شود. و اعتماد دوستان به بزرگواری و پیمانداری تو بیشتر می گردد.و آن وقت با جدّیت و میل فراوان بند ایشان را برید و مُطَّوقه و دوستانش رها و آسوده بازگشتند.پایان مهدیمهدیTue, 05 Mar 2024 11:30:38 +0330https://virgool.ir/@m_44817085/شناخت-نقش-دستوری-واژگان-زبان-فارسی-مدرس-مهدی-کریمی-بابا-احمدی-z42xvjyzwnptمهدی کریمی بابا احمدی با سلام و آروزی سلامتی برای شما اندیشمندان عزیز در این جلسه ، برخی نکات دستوری زبان فارسی برای شما شرح داده می شود به این عبارت دقت کنید شهدا ،حقیقت را معنا کردند .در عبارت فوق شهدا، کاری را انجام داده اند که بدان فاعل یا نهاد فاعلی می گوییم .گفتیم یکی از نشانه های مفعول علامت *را* است و معمولا پس از مفعول می آید در عبارت فوق می پرسیم ،شهدا چه چیزی را معنا کردند؟؟ در پاسخ می گوییم : حقیقت را پس واژه ی حقیقت ،مفعول است و را نشانه ی مفعولی فعل ،تمام کنند جمله است و معمولا در انتهای جمله می آید البته در نظم)شعر( ، در هر جایی ممکن است بیاید .متمم : پس از حرف اضافه می آید حروف اضافه عبارتند از : از به در بر هر که تا برای و ...اعظم به مشهد رفت *مشهد* چون پس از حرف اضافه آمده است ، متمم است مسند : همیشه با فعل اسنادی می آید افعال اسنادی : است بود شد گشت گردید (جمع و منفی آنها ) مثلا نگرد .بودند و ...آسمان کرج ، صاف است *است* فعل اسنادی است نکته : برای پی بردن به مسند از طرح سوال چگونه؟ و چطور؟؟ کمک میگیرم مثلا هوای کرج چگونه است ؟؟ پاسخ : صاف *صاف* می شود مسند نهاد در عبارت مسندی همیشه نهاد مسندی است .با فاعل اشتباه نگیرید موفق باشید مهدی کریمی بابا احمدی دبیر ادبیات مدارس کرج مهدیمهدیWed, 29 Nov 2023 11:56:47 +0330