https://virgool.ir/feed/@m_44479017fa2026-11-12 00:41:35https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_44479017https://virgool.ir/@m_44479017/خانه-روباه-vp4ap69edutiسال 89 بود یا 88، دقیق خاطرم نیست، دانشجوی شهرستان بودم شاید 19 یا 20 سال داشتم. آن زمان یک نوکیا 5000 داشتم که در اتوبوس شهری گمش کردم و هرگز پیدا نشد. بعد از آن یک نوکیا 1280 خریدم به قمت 30 هزار تومان، اسمش (خودسانسوری) کُک بود، به نظرم نوکیا چراغ قوه ای ها خیلی سیاه بودند، 5 سال بعد یک گوشی سیاه دیگر خریدم و همچنان (خودسانسوری) کُک صدایش میزنم. دانشگاه ما یک مجموعه خوابگاهی بزرگ داشت با زمین چمنی که تا زمان فارغ التحصیلی من دختران اجازه نداشتند از آن استفاده کنند. در انتهای مجموعه خوابگاه زمین بکری متعلق به دانشگاه بود که بخش کوچکی از آن شاید 150 متر مربع برای عملیات زراعی دانشجویان رشته کشاورزی استفاده میشد. الان که به گذشته نگاه میکنم عملیات زراعی ما خیلی پایدار نبود. اولا که از آب شرب استفاده میکردیم به روش ثقلی آبیاری میکردیم. محصول برداشتی کیفیت اگر داشت با توجه به حجم آب مصرفی محصول نمیداد. کل داستان عملیات زراعی صرفا برای این بود که مهندس کشاورزی بداند زمین گاو رو یعنی چه. خوابیدن کنار زمین زیر آفتاب یعنی چی. پته بندی یعنی چه. اگرچه به ما خوش میگذشت اما الان درک میکنم کشاورزی با آبیاری ثقلی چه مصیبتی است. خداروشکر ما آنقدری نکاشتیم که زمین به ما نفرین کند. در بخش دیگر این زمین بکر تپه ای بود که گاهی با رودابه میرفتیم آن بالا چای بخوریم و غروب خورشید را تماشا کنیم. آن زمین بکر همیشه خالی از رفت و آمد دانشجوها بود ولی من چندین روباه زیبا و چندین خرگوش وحشی در آنجا دیده بودم. خرگوش هایی اندازه گربه! بلکه بزرگ تر. یک بار هم احساس کردم روی تپه مار دیدم. الان در گوگل ارث که برایتان دارم محاسبه میکنم مجموعه این محوطه ... حدود 73000 متر مربع بود. همان زمان ها گفتند که دانشگاه قرار است زمین این محوطه را برای عبور یک خیابان بفروشد. قرار بود خیابانی دوبانده باشد. تصور اینکه این منطقه با روباه ها و خرگوش هایش دونیمه شود سخت بود. همان روز ها رفتم در مسیر تقریبی عبور جاده درختان را شمردم، نمیدانم اسم درختان چه بود ولی هیچکدام کاج نبودند. تنه هایشان بین 8 تا 10 سانت قطر داشت شاید بیشتر، اما جوان بودند. بیش از 70 درخت را در مسیر خیابانی که قرار بود احداث شود شمردم. درخواستی تنظیم کردم و با برگه در اتاق های خوابگاه را زدم تا امضا جمع کنم برای مخالفت با احداث جاده. آن زمان شبکه های اجتماعی نبود یا اگر بود با (خودسانسوری) کُک در جریان نبودم. از 5000 دانشجوی آن دانشگاه من به زور 100 تا امضا جمع کردم. دانشجویان میترسیدند که برگه ای را با شماره دانشجویی خود امضا کنند. برای کمک و جلوگیری از احداث جاده با مدیر گروه وقت خودمان صحبت کردم و متاسفانه ایشان نتوانست کاری کند. بعد با مدیر (خودسانسوری) بخش (خودسانسوری) دانشگاه صحبت کردم و گفتم میتوانم 500 امضا جمع کنم ایشان گفت خیلی دنبال این ماجرا را نگیر که ممکن است ستاره دار شوی. این اولین مواجه من با یک ارگان رسمی بود و اولین باری بود که فهمیدم مطالبه گری چقدر میتواند تحقیر کننده باشد.از آن زمان من تقریبا هر از گاهی به زمین انتهای خوابگاه سر میزدم تا فهمیدم نقشه بردار آکس جاده را میخ گذاری کرده. میخ ها را دیدم و نمیدانم چه شد که چند روز بعد میخ ها کنده شده بودند. مدتی گذشت و من در مسیر بازگشت به خوابگاه، نقشه برداری را روی تپه از دور دیدم. رفتم و باهم صحبت کردیم و گفتم به نظرم این کار اشتباه است. البته میدانستم که او متولی این داستان نیست و درد دل کردم، او هم درد دل کرد. گفت اسیر شدیم دوباره داریم نقشه برداری میکنیم.چند سال بعد من فارغ التحصیل شدم. و امروز که برایتان نوشتم مساحتی که مسیر جاده زمین را دو شقه کرده است با یک پلی گون درب داغون روی گوگل ارث 20400 متر مربع درآمده. جاده ی عریضی است. احتمالا هنگام افتتاح جاده کلی در بوق و کرنا شده. نمیدانم چقدر هزینه برده است. طول قسمتی از جاده که در این زمین افتاده، حدود 428 متر و عروض آن حدود 50 متر است. حتما هر روز کلی خودرو از این 428 متر عبور میکنند، نمیدانم چند نفر از آنها میدانند زمانی در این زمین روباه زیبایی زندگی میکرده است. یا ماری بر روی تپه از آخرین گرمای روز استفاده میکرده، یا پیکا پیکایی بدون برخورد با بلوک های بتنی بلند کنار جاده در سکوت پر میزده است. آنها نمیدانند که زیر جاده جنازه 70 درخت جوان افتاده است. #پیک_زمین وفاوفاTue, 06 Apr 2021 23:28:05 +0430