https://virgool.ir/feed/@m_44162975fa2026-11-11 06:53:36https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_44162975https://virgool.ir/@m_44162975/سنگ-بلا-qoofmqdwcuqmشبی کنار تخت پدرش نشسته بود. ساعت یک بود که یاد خاطره‌ای از او افتاد. یادش آمد که اولین روزی که می‌خواست مدرسه برود همراه مادرش و او با هم رفتند. وقتی آنجا رسیدند محسن گریه کرد و دست آن دو را سفت گرفت. پدرش گفت که اگر به کلاس برود بعداً او را مغازه می‌برد و هر چه بخواهد برایش می‌خرد. پسر بعد از گریه‌ی زیاد قبول و پدر هم به قولش عمل کرد. محسن با به یاد آوردن این خاطره لبخند زد. کمی بعد سرویس بهداشتی رفت و کارش طول کشید که صدای رعدوبرق آمد. صدای چک‌چک آب را شنید. اولش آرام بود اما کم‌کم تند شد. پشت پنجره رفت و دستش را از پشت شیشه روی قطرات گذاشت. محو تماشای باران بود که ناگهان بارش شدت گرفت. زمین از شدت آب‌گرفتگی کف‌آلود شد. بارش هر لحظه شدیدتر می‌شد. با تعجب دید که آب بیرون را گرفته و دارد بالا و بالاتر می‌آید. بیمارستان پای کوه بود و گل‌ولای زیادی پایین می‌آمد. صدای آب خیلی شدید بود که سقف شروع به چکه کرد. دست بیمار را گرفت و درحالیکه به سقف نگاه می‌کرد محکم فشار داد. در‌همین‌حال در راهرو صدای پا که مرتب بیشتر و بیشتر می‌شد را شنید. در اتاق‌ها یکی‌یکی باز می‌شدند. با پایش مرتب به زمین ضربه زد تا اینکه پرستار داخل آمد. از او خواست چون آب داخل بیمارستان آمده پدرش را بیرون ببرد. آنها در را باز و پیرمرد را بیرون بردند که گل همه‌جا را گرفت. همینطور که داشتند می‌رفتند پرستار موبایلش را از جیبش درآورد و به آن نگاه کرد که تخت از دست زن ول شد و سر پیرمرد بدجور به دیوار خورد. از دهان بیمار خون آمد. همراه گفت: «چیکار کردی خانم؟»حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهTue, 20 Oct 2026 11:15:30 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/شانس-یار-i2opt9nrnxbjبلند شد و سمت صدا رفت. مادرش درحالیکه تو سر خودش می‌زد توی صورت شوهرش آب می‌پاشید. پسر دست پدرش را گرفت اما او حرکت نمی‌کرد. با شلوار تو خانه‌اییش پیش همسایه رفت. آنقدر زنگ زد تا مرد غرغر‌کنان در را باز کرد. محسن دست همسایه را گرفت و خواهش کرد با ماشین او پدرش را بیمارستان ببرند. مرد تا این را شنید رفت ماشین را روشن کند. پسر هم لباس و شلوار را تن بیمار کرد و با کمک مادر هر طور بود به ایوان آورد. در حیاط باز و ماشین دنده عقب آمد و او را سوار کردند. تا راه افتادند راننده که گاهی به آیینه نگاه می‌کرد محسن را دلداری داد و گفت که ان‌شاءالله چیزی نیست. هر طور بود مریض را به بیمارستان رساندند. پسر دم در اورژانس پرستاران را خبر کرد. آنها پیرمرد را داخل بردند. دکتر معاینه‌اش کرد و پرسید این اواخر علامت مشکوکی داشته یا نه. پسرش گفت که پدرش به تازگی رعشه داشته و تعادلش را از دست می‌داده. پس از معاینه او را بستری و آزمایشاتی برایش نوشتند. محسن آنجا ماند و جریان را به مادرش گفت. زن نگران هزینه‌های بیمارستان بود و قول داد مشکل را حل کند. روز بعد وقتی پسرش سر کار بود به او زنگ زد و گفت که به واسطه‌ی فامیلی که در داروخانه‌ی روستا داشته توانسته برایش در آنجا کار پیدا کند تا خرج بیمارستان را بدهد. محسن با اینکه شرایط سختی داشت آن را قبول کرد. آن روز پس از رستوران به داروخانه رفت اما به محض ورود با دیدن آن همه دارو بدنش داغ شد. هر طور بود خودش را جمع‌وجور کرد و با رییس آنجا دست داد. قرار شد بعد از آموزش‌های لازم در آماده کردن داروها کمک کند. پسر چند روز پشت‌سرهم آموزش می‌دید تا روز موعود فرا رسید. ساعت ده و داروخانه شلوغ بود که زنی جلو آمد و نسخه را به محسن داد. دست بچه‌اش را گرفته و با انگشتش روی میز می‌زد. پسر رفت تا سفارش را آماده کند. کودک آن زن چند بادکنک سفید،نارنجی و صورتی داشت که یکی از آنها از دستش افتاد. سمتش رفت تا آن را بگیرد. مادرش دنبال او رفت و بعد روی صندلی نشستند. پسر آن‌ پشت درحالیکه همراه همکارش داشت دارو را آماده می‌کرد صحنه‌ی بستری شدن پدرش یادش آمد و برای چند لحظه دست از کار کشید. همکارش به بازوی او زد و تا به خودش بیاید. وقتی سفارش آماده شد آن را به پیشخوان برد. مشتری آمد و با تحویل آنها بعد از حساب کردن پول رفت. یک ساعتی گذشت که دوباره همان مشتری برگشت. مسئول تحویل دورتر از محسن آن‌طرف پیشخوان بود. زن پلاستیک را به او داد. مرد خودش را خم کرد و با گفتن چشم،چشم آنها را گرفت. زن مرتب به پسر نگاه و دستش را می‌چرخاند. همان موقع دو گربه‌ی سیاه بیرون با هم دعوا کردند و با صدای آنها همه سرشان را سمت بیرون چرخاندند. مسئول تحویل هم به محسن نگاه و سرش را تکان داد. کمی بعد مرد پیش پسر آمد و گفت که داروها را اشتباه داده است و آنها داروهای اعصاب هستند. محسن با شنیدن این حرف دستش را به گلویش زد و صدایش را صاف کرد. قول داد حواسش را بیشتر جمع کند. آنها را برداشت تا عوض کند. وقتی برگشت با لبخندی مصنوعی داروها را تحویل مشتری داد و سعی کرد نگاهش را از او بدزدد و زود پشت برگشت. اما این مشکل چند‌بار دیگر تکرار شد. رییس به او گفت که اگر حواسش را جمع نکند اخراج خواهد شد. پسر گفت که گاهی هول می‌کند و قبلاً مشکل اضطراب داشته. با این حرف رییس داروخانه با کسی تماس گرفت و شماره‌‌ی او را به همکار تازه‌وارد داد.‌ سر شب محسن با او تماس گرفت. آن فرد که روانشناسی حاذق بود صحبت‌های بیمار را شنید. پسر گفت که آن داروخانه تنها داروخانه‌ی روستا و تعداد مراجعه‌کنندگان زیاد است. با این توضیح و پس از بررسی سابقه‌ی محسن او درمان را شروع کرد و هر بار تکنیک‌هایی به او یاد داد. همزمان دوستش که روانپزشک بود را معرفی کرد تا دارو‌درمانی را هم شروع کند. پسر هر چه آن دو خواسته بودند انجام داد و به تدریج اشتباهاتش کم و کمتر شد و دیگر مسائل قبل را نداشت. محسن هم از اینکه بومی آنجا بود و به‌خاطر این هم‌ولایتی‌هایش سر اشتباهات او برخورد تندی که باعث اخراجش شود نداشتند خوشحال بود. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهSun, 11 Oct 2026 12:38:06 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/تلخند-gs8x5ftbnl6pگارسون با خنده همان‌جا داشت پول‌ها را می‌شمرد که سالن‌دار صدایش کرد. وقتی پیش او یعنی مهدی رفت با چشم‌غره خواست پول‌ها را در جیبش بگذارد. او در حالیکه انگشت اشاره‌اش را سمت پسر تکان می‌داد گفت: «چندبار بگم جلوی مشتری انعانمو نشمر؟. زشته، دیگه نبینم اینکارو بکنی‌ها.» محسن گفت چشم و به آشپزخانه برگشت. سر همکارانش توی گوشی‌هایشان بود. در همین حال فکر دید زدن دزدکی آن مشتری ذهن محسن را قلقلک داد. او در را کمی باز و از دیدن آن دختر لذت برد. آن مشتری هم وقتی این را فهمید به شانه‌ی دوستانش زد و همگی به محسن چشمک زدند. گارسون در را بست و موبایلش را درآورد. داشت در اکسپلورر اینستاگرام خودش را سرگرم می‌کرد که آن دختر را دید. سریع روی آن ریلز زد. پیج او بالا آمد. نامش نسترن بود و کلی دنبال کننده داشت. بلافاصله او را فالو کرد. شروع کرد به لایک کردن و پیام دادن. آنقدر سرگرم اینکار بود که حواسش به اطراف نبود. در‌همین‌حین صاحب رستوران دم در ایستاد. کلی بار توی ماشینش بود. هر چه پسر را صدا زد او را ندید. اخم‌هایش تو هم رفت. به آشپزخانه که رسید محکم در را باز کرد. محسن تا او را دید صورتش سرخ شد. مدیر رستوران که عصبانی بود گفت که بار آورده اما هر چه محسن را صدا کرده نیامده. از او خواست موقع کار سرش توی موبایلش نباشد و هر دو دم در رفتند. پسر بار را دم انبار برد و خالی کرد اما یادش رفته بود نت گوشی‌اش را خاموش کند. می‌خواست برگردد که گوشی‌اش صدا کرد. نسترن جواب پیامش را داده بود. گارسون داشت آن را می‌خواند که مدیر رستوران سر رسید. این بار رو به او گفت که اگر این حرکت تکرار شود از حقوقش کم می‌کند. پسر گوشی‌اش را بی‌صدا کرد و دنبال او راه افتاد. شب در خانه تا دیر وقت داشت به نسترن پیام می‌داد که خوابش برد. در خواب دید که بازوهای آن دختر را گرفته و دارد او را می‌بوسد. بالشی که توی دستانش بود را به سینه‌‌اش فشار داد و غلت می‌زد که با صدای جیغ از خواب پرید.حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهTue, 06 Oct 2026 13:43:31 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/گلخند-i6qfqsgxplo0پیرمرد نردبان را آورد تا از قفسه‌ی بالا جنس‌ها را بیاورد که لحظه‌ای برق قطع‌و‌وصل شد. صدای فریزر کم‌و‌زیاد شد. صاحب مغازه تا پایین آمد سرش را تکان داد. همان لحظه گنجشکی با سرعت زیاد به شیشه خورد و زمین افتاد. پسر سمت او رفت. از دهان پرنده خون می‌آمد و تکان نمی‌خورد. پیرمرد گفت که یک‌بار فریزرش سوخته و به اداره برق زنگ زده اما کسی پاسخگو نبوده. محسن سکوت کرد و با جنس‌ها به خانه برگشت. آنها را به مادرش داد و سرکار رفت. تازه لباسش را عوض کرده بود که اتوبوس وی‌آی‌پی سفید با عکس توپ بسکتبال در وسط و چیزهایی که دورش نوشته شده بود جلوی رستوران نگه داشت. مسافران که همه سنی در آنها دیده می‌شد پیاده شدند. پسر جلو رفت و ضمن خوشامدگویی جاهایی که می‌توانستند بنشینند را نشان داد. در میان آنها چند دختر که لباس‌هایی با رنگ شاد پوشیده بودند توجه محسن را جلب کرد. یکی از آنها که کلاه سفیدی سرش بود با لحنی عشوه‌آمیز و خندان با محسن احوال‌پرسی کرد. گارسون میز شش را نشان آنها داد و چشم از آن دختر بر‌نمی‌داشت. گاهی به آنها زل می‌زد و می‌خندید. پسر به آشپزخانه رفت و منتظر سفارش‌ها شد. سر آشپز به محسن گفت: «مثه اینکه تو گلوت گیر کرده‌ها» پسر اما ساکت بود. چند دقیقه بعد اولین فیش آمد و سرویس‌اش را گرفت. فیش بود که پشت‌سرهم می‌آمد. پسر همه را آماده کرد و با هماهنگی سر‌اشپز سر میزها برد. به میز شش که رسید سعی کرد به آن دختر نگاه نکند و سریع برگشت. غذاها را برد و بعد روی صندلیش نشست. دود پخت‌‌و‌پز آشپزخانه را برداشته بود. گارسون بیرون رفت و منتظر شد تا مشتریان کارشان تمام شود. خواننده روی استیج همه را به دست زدن تشویق می‌کرد. هر کدام از مسافران دستمالی برداشته و همراه با خواندن خواننده آن را تکان می‌داد. مدتی گذشت تا گارسون با اجازه‌ی مشتریان ظرف‌های خالی را جمع کرد. درحالیکه دستش را تکان می‌داد از همه در مورد کیفیت غذا پرسید. همین باعث شد کارش طول بکشد. همین که داشت با آنها حرف می‌زد همکارش از دور صدایش کرد. او برگشت و همکارش گفت که نباید معطل کند و باید دست از خوش‌وبش بردارد. محسن سرش را به نشانه‌ی تایید تکان داد. وقتی برگشت چند مشتری به او انعام دادند. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهFri, 02 Oct 2026 15:02:00 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/قرار-کار-yzs8pylgohigخروس قوقولی‌کنان روی قفس پرید. گنجشک‌ها دنبال هم پرواز می‌کردند. با صدای تراکتور همسایه محسن چشمانش را باز کرد. بدنش را کش داد و به اطراف نگاه کرد. آفتاب تا پاهایش آمده بود. بلند شد و بیرون رفت. دیوار راه‌پله پر از خط‌های کج‌و‌ومعوج بود. با دیدن آنها زیر لب از این غر‌غر کرد که چرا چند شب پیش مادرش موقع دعوت همسایه جلوی بچه‌های اسد آقا را نگرفته است. پایین‌تر جا کفشی سفید رنگ‌ورفته‌ای بود. موقع پایین رفتن دستش را از روی نرده برداشت. کف دستش پر از زنگ آهن بود. صورتش را شست و پیش مادرش رفت. چای حاضر بود. سفره را پهن کرد و سمت اتاق پدرش رفت. آرام در را باز کرد. پیرمرد خواب بود. برگشت و صبحانه خورد. مرتب ساعت را نگاه می‌کرد. گوشه‌ی قالی شکسته بود. لیوانش که خالی شد رفت و آن را پر کرد. کنار قالی ایستاد و آن را کشید ولی هنوز همانطور بود. طرح قالی رودی با درختان بید در کنارش همراه با زن و مردی که ساز می‌زدند داشت. اتاق سمت راست پر از ابزار قالی‌بافی بود. زن در آن را بست. پسر بعد از صبحانه لباس چهار‌خانه‌ی آبی و شلوار پارچه‌ای مشکی‌اش را پوشید و ادکلنی که شکل دلار رویش بود به خودش زد. کفشش را پوشید و سمت موتورش که زین آن کمی پاره شده بود رفت. آمد روشنش کند که مادر صدایش کرد و خواست برای ناهار چیزهایی بخرد. محسن آهی کشید و ساعتش را نشان داد. مادر اما به آشپزخانه اشاره کرد. پسر سرش را تکان داد و موتور روشن شد. دور‌تا‌دور حیاط پر از سنگریزه بود و وسطش را تا دم در موزائیک گذاشته بودند. بیرون رفت و از کوچه پس کوچه‌ها رد شد. آسفالت پر از چاله چوله بود. هنوز خیلی دور نشده بود که کارگری با غلطک که داشت کوچه را آسفالت می‌کرد دید. ایستاد و محکم با مشت به باک موتورش زد. سریع دور زد. مسیرش طولانی‌تر شد و مرتب ساعتش را نگاه می‌کرد. هر طور بود به مغازه رسید. دم در پر از توپ‌های سفید با طرحهای رنگی و کنارش انواع چیپس و پفک بود. پیرمردی با لباس سفید و کلاه نمدی نشسته بود. محسن که داخل رفت او هم بلند شد. هر چه می‌خواست گفت برایش بیاورد.حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهMon, 28 Sep 2026 13:52:26 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/روزآمدگی-ynoyxptjmivkساعت یازده بود. اتوبوس وی‌آی‌پی دم رستوران ایستاد. مسافران یکی‌یکی پیاده شدند. پنج دختر خنده‌کنان سر میز شش نشستند. یکی از آنها آینه‌اش را در‌آورد و موهایش را مرتب کرد. پسر چشم از او بر‌نمی‌داشت تا اینکه سالن‌دار به شانه‌‌ی او زد. محسن با لبخند منوها را برداشت و به مسافران داد. بعد به آشپزخانه رفت و منتظر شد. باز به دیوار خیره شد. چند دقیقه بعد صدای دستگاه آمد. آشپز فیش را برداشت، مکثی کرد و آن‌ را به محسن داد. او سرویس غذا را آماده کرد و بیرون گذاشت. فیش‌ها پشت‌سر‌هم می‌آمدند. میز کناری پسر پر شده بود. اولین غذا که حاضر شد با لبخند فیش را برداشت و سر میز رفت. آن را گذاشت و برگشت. روی صندلی نشست و کیف پولش را در آورد. باز به میز شش نگاه کرد. پول زیادی در آن نبود. غذاهای بعدی را هم برد. صاحب رستوران که بیرون رفت به سالن برگشت. از مشتریان در مورد غذا پرسید. آشغال‌های روی میز‌ها را جمع کرد و گرم صحبت شد. یکی از همکارانش از او خواست به آشپزخانه برگردد. وقتی محسن پیشش آمد جر‌وبحث آن دو شروع شد.حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهSat, 26 Sep 2026 12:43:03 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/نیست-و-هست-dvccwim7cbmxحالا دیگر چیزی مانع آن دو برای زندگی بدون ترس نبود‌. همه‌چیز طبق روال ادامه داشت تا اینکه آخر هفته شد. علی در اتاقش خواب بود که سینه‌اش را گرفت. کم‌کم شروع به سرفه کرد. به قدری زیاد شدند که بیدار شد و دنبال اسپری‌اش گشت. یادش آمد که وقتی با مادرش بازی می‌کرد افسانه آن را قایم کرد. به اتاق زن رفت، با خودش گفت که مادرش خواب است و بهتر است در نزند. اما سرفه امانش نمی‌داد. چندبار در زد ولی صدایی نیامد. آن را آرام باز کرد. روی پنجه‌هایش راه رفت و وارد شد. زن پتو را کامل روی سرش کشیده بود. کودک چند‌باری صدایش کرد ولی جواب نداد. پتو را آرام برداشت و دید چند بالش زیر آن است. با خودش گفت: «پس کجاست؟» پشت رگال را هم گشت ولی کسی نبود. به آشپزخانه و سرویس‌بهداشتی هم سر زد اما چیزی پیدا نکرد. همه جا را گشت تا اسپری را پیدا کرد. رفت و خوابید. فردایش چیزی به روی زن نیاورد. نصف شب صدای ضعیفی شنید. صدا از اتاق مادرش می‌آمد. گوشش را به دیوار چسباند. افسانه درحالیکه می‌خندید با کسی صحبت می‌کرد. مدام اسم مردی را می‌آورد. اخم‌های پسر توی هم رفت. شب‌های بعد هم باز همین اتفاق افتاد. روزی کودک عزمش را جزم کرد و از افسانه پرسید که آن مرد کیست. مادر که دیگر جایی برای انکار نداشت گفت که شبنم او را معرفی کرده و مردی مسئولیت‌پذیر و خانواده‌دوست است. پسر از توضیحات قانع نشد و از مادرش خواست که رابطه‌اش را قطع کند. همین نقطه‌ی اختلاف آن دو شد. افسانه خیلی فکر کرد تا آخر تصمیم گرفت او را پیش روانشناس کودک خبره‌ای ببرد چون دلش می‌خواست سایه بالاسر داشته باشد. خیلی گشت تا توانست آنی را که می‌خواهد پیدا کند. قبل از بردن فرزندش همه‌چیز را به مشاور گفت و او هم قول داد ظرف چند جلسه مشکل را حل کند. از آن به بعد علی مرتب به آن مرکز می‌رفت. جلسات مشاوره از چیزی که گفته شده بود بیشتر شد. در نهایت مادر طلاهایی که آن مرد برایش خریده بود را نشان کودک داد. حتی گفت که شرط ازدواج آن دو قبول مسئولیت فرزندش هم بوده که طرف مقابل قبول کرده است. مشاور هم با روشی که در پیش گرفته بود علی را راضی کرد.‌ حالا دیگر همه‌چیز مهیای وصلت آن دو بود. روزی که آن دو به محضر رفتند وقتی داماد می‌خواست عقد‌نامه را امضا کند پسر شرط دادن حق طلاق به افسانه را پیش کشید. مرد لحظاتی سکوت کرده و به چشمان کودک زل زد تا اینکه آن را هم پذیرفت و زیر سند را امضا کرد. هر سه خوشحال بیرون رفتند و فردایش مادر و پسر به خانه‌ی جدید اسباب‌کشی کردند.‌حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهMon, 03 Aug 2026 01:40:01 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/الماس-fvegqb0j4bctبا دستگیر شدن مرد مزاحم مادر و پسر با خیالی راحت رفت‌وآمد کردند. روزی برای زن پیامکی آمد تا همراه فرزندش در دادگاه حاضر شود. او هم تاریخ تعیین شده را در تقویم علامت زد. بالاخره روز موعود رسید. موقعی که مرد با دستبند به بازداشتگاه مجتمع منتقل می‌شد خواست تا با پسرش چند لحظه خصوصی صحبت کند. با شنیدن این جمله زن دست کودک را سمت خودش کشید. علی اما پایش را سمت پدر چرخاند و ملتمسانه به افسانه نگاه کرد. مادر دست پسر را رها کرد. کودک پیش مرد رفت. مرد خلافکار شانه‌های پسرش را گرفت و خواست که علیه‌اش شهادت ندهد. علی تا این را شنید سرش را تکان داد. مامور آمد و متهم را به بازداشتگاه برد. ثانیه‌ها می‌گذشتند و افسانه برگه‌ای که دستش بود را فشار می‌داد. بلند شد تا آب بخورد که صدایش زدند‌. لبخندی زد و زبانش را دور لبهایش چرخاند. در شعبه‌ وقتی خواست علیه همسر سابقش شهادت دهد مدام دست مشت کرده‌‌اش را به تریبون می‌زد. گاهی صدایش می‌لرزید و دستش را روی گلویش حرکت می‌داد. پس از زن نوبت کودک شد. او هم از اتفاقی که برایش افتاده بود گفت. در نهایت متهم از خود دفاع کرد. او هنوز مصر بود که اگر به افسانه برگردد می‌تواند زندگی‌اش را از نو بسازد و قصدش تنها ارتباط با پسرش بوده. مرد زن را به خاطر گرفتن حضانت کودک از او مقصر کارهایش می‌دانست. قاضی با نگاه به هر سه آنها چیزهایی را در پرونده نوشت. از شاکیان و متهم خواست فعلا بیرون باشند. زمانی که آنها بیرون بودند زن کودک را آن طرف سالن برد. مرد اما درحالیکه با دستبندش بازی می‌کرد از آن دو چشم برنمی‌داشت. وقتی دوباره صدایشان کردند قاضی مرد خلافکار را بابت مزاحمت، تهدید و خشونت به اشد مجازات محکوم کرد. پسر تا این را شنید دست افسانه را فشار داد. زن که دیگر صدایش نمی‌لرزید تشکر کرد و از آنجا خارج شد. سه هفته بعد مادر مطلع شد که همسر سابقش درخواست تجدیدنظر داده است. با خودش گفت که نمی‌خواهد در جلسه نهایی حاضر شود. در نهایت پس از گذشت یک ماه و نیم فرجام‌خواهی مرد خلافکار رد شد.حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهMon, 20 Jul 2026 18:57:43 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/ختم-بخیر-e3n0sj5awa07یک شب زن که تازه برگشته بود متر برداشت و پرده‌ها را اندازه گرفت. روز بعد پسر را با خود به بازار برد. به پرده فروشی که رسیدند علی شروع به عطسه کرد. مادر سریع قرص ضد حساسیت از کیف در‌آورد و به فرزندش داد. وارد که شدند سمت چپ پرده‌هایی با طرحهای ساده و سمت راست پرده‌هایی با طرحهای شلوغ قرار داشت. جلوی فروشنده ظرف تافی بود. روی شیشه نوشته بود«لطفا با بستنی وارد نشوید» کف هم سرامیک سفید با دو خط اریب مشکی رویش دیده می‌شد. هر دو جلو رفتند. مرد خوش‌امد گفت و طرح مدنظر زن را پرسید. بعد از قیمت گرفتن افسانه اندازه و تعادل پنجره‌ها را گفت اما تاکید کرد که پسرش همه‌چیز را انتخاب خواهد کرد. کودک دست به کمر سمت اجناس با طرح شلوغ رفت. خوب به آنها نگاه کرد. با انگشتش جنس‌ها را امتحان کرد. آنقدر میان آنها گشت تا جلوی یکی ایستاد. به مادرش اشاره کرد. وقتی زن آمد پسر گفت: «همینو دوس دارم.» طرح پرده پسر‌بچه‌ای با موهای فر‌ زرد،لباس آبی،پارچه‌ی صورتی دور گردن،شلوار آبی،کفش سفید و گونه‌های گل انداخته را که روی رنگین‌کمانی در میان ستارگان که به ماه خندان می‌رسید ایستاده بود را نشان می‌داد. مادر دلیل انتخاب فرزندش را پرسید. کودک گفت که آن را به این خاطر انتخاب کرده که افسانه همیشه می‌گفت وقتی علی خواب است ماه به اتاق او می‌آید و نوازشش می‌کند. با شنیدن این حرف افسانه کودک را بوسید و آنها را خرید. قرار شد فردایش مادر پرده‌ها را نصب کند. ظهر فردا علی داشت از مدرسه به خانه برمی‌گشت. کاغذی را از کیفش بیرون آورد. آن را روبه‌رویش گرفت. با نگاه به آن خطوط گوشه‌ی چشمانش معلوم شد. طرح آن پرده را کشیده و رنگ کرده بود. حواسش به کاغذ بود تا اینکه به کوچه‌ای خلوت رسید. داشت از میان دیوارهای ترک خورده بر اثر موج انفجار رد می‌شد. روی دیوارها عکس جمجمه بود. موقع حرکت صدای پا شنید. گونه‌هایش سرخ شد. صدای نفسش را می‌شنید. با خودش گفت: «اگه کسی باشه چی؟. نه بابا حتما خیالاتی شدم.» دوباره حرکت کرد. دو عقاب آن بالاها دور سرش می‌چرخیدند. هنوز چند قدم برنداشته بود که باز همان صدا آمد. علی صورتش را آرام برگرداند. در کامل ناباوری مردی نقابدار با فاصله‌ی کمی از خودش ایستاده بود. خواست فریاد بزند اما انگار صدایش از ته چاه می‌آمد. شروع به فرار کرد ولی دیر شده بود. مرد دست او را گرفت و دست دیگرش را روی دهان کودک گذاشت. پسر چشمانش را باز و بسته می‌کرد و از او می‌خواست ولش کند. اما آدم‌ربا بی‌توجه به این درخواست علی را دم ماشین مشکی‌رنگ‌اش برد. شیشه های ماشین دودی بودند. مرد در را باز کرد. همان‌موقع وانتی سفید‌ رنگ از کوچه‌ای بیرون آمد. سبزی‌فروش تا آنها را دید در بلندگو گفت: «چیکار می‌کنی ،ولش کن.» خلافکار با دیدن او پشت فرمان نشست. پسر به شیشه ضربه می‌زد. آدم‌ربا سعی کرد خودرو را روشن کند اما استارت نمی‌خورد. مرد کاسب در بلندگو از ساکنان آن محله کمک خواست. طولی نکشید که چند نفر آنجا آمدند. خلافکار پیاده شد و فرار کرد ولی اهالی او را گرفتند. وقتی مرد نقابدار را پیش علی بردند با درآوردن نقاب از صورت او کودک گفت که آن مرد پدرش است. از آنها خواست پلیس را خبر کنند. با مادرش تماس گرفت و آدرس داد. بیست دقیقه بعد گشت کلانتری آمد و همه چیز را صورت‌جلسه کرد. افسانه که تازه رسیده بود به افسر گفت که بخاطر همسر سابقش منزلش را عوض کرده و از او شکایت دارد. ماموران خلافکار را با خود بردند و زن هم پسر را بغل کرد.حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهTue, 14 Jul 2026 17:20:34 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/رسوخ-xhettlglzrwaسه‌شنبه بود که زن پلاستیک به دست از پله‌ها بالا آمد و در را باز کرد. آنها را در هال گذاشت و دوباره بیرون رفت. چند دقیقه بعد قفسی که طوطی سبز کوچکی در آن بود را روی میز آشپزخانه گذاشت. پیشبند چهارخانه‌ی سفید و صورتی‌‌اش را پوشید. به اتاق پسرش رفت. در نیمه باز بود.با لبخند خواست وارد شود که دید علی با تلفن صحبت می‌کند. افسانه از او خواست دنبالش بیاید اما صورت کودک با دیدن زن پر از چین‌وچروک شد. بی‌آنکه حرفی بزند در را روی مادر بست. زن دستش را مشت کرد و خواست گوشش را به در اتاق بچسباند که با صدای طوطی برگشت. چند دقیقه بعد علی پیش مادر آمد. زن که تند‌ تند نفس می‌زد با شادی به پرنده اشاره کرد و گفت که آن را برای او خریده است. پسر خندید اما گوشه‌ی چشمش چین‌وچروکی نبود. افسانه گفت که علی مثل همیشه نیست. مادر دستش را روی شانه‌های کودک گذاشت و در گوشش گفت: شنا کردن زیر آب رو دوس داری یا روی آب؟» -«روی آب» -«چرا؟»-«آخه راحت می‌تونم نفس بکشم و اطراف رو ببینم» -«مطمئنی؟»-«آره»زن خواست قفس را به اتاق فرزندش ببرد ولی علی آن را همانجا نگه داشت. زن به موزاییک‌ها خیره شد و دستش را روی قلبش گذاشت. کمی بعد شروع به آشپزی کرد ولی نه مثل همیشه. صبح روز بعد پسر زودتر از خواب بیدار شد و پس از درست کردن نان و پنیری به مدرسه رفت. در راه همینطور که آن را گاز می‌زد سرعتش کم شد. بالاخره گوشه‌ای ایستاد. گاهی به پشت سر و گاهی به جلو نگاه می‌کرد. خواست به راهش ادامه دهد که زنی آرایش کرده را گوشه‌ی خیابان دید. زن انگشتانش را دور انگشت دست چپش می‌چرخاند. پسر خواست از خیابان رد شود که ماشین مدل بالایی جلوی آن خانم نگه داشت. زن درحالیکه مراقب اطراف بود و حلقه نداشت سوار شد. بعد آن دو به سرعت دور شدند. علی دوباره برگشت و به ایستگاه اتوبوس رفت. با آمدن اتوبوس سوار شد. در راه نام رستوران مادرش به زبان آورد و راننده گفت که باید ایستگاه ششم پیاده شود. وقتی آنجا رسید موبایلش را درآورد و به شماره‌ای نگاه کرد. نفس عمیقی کشید و پشت رستوران رفت. کیفش را زمین گذاشت و خودش را از پنجره آویزان کرد.‌مادرش داخل آمد و یک لحظه به پنجره نگاه کرد. علی پنجره را رها کرد و محکم زمین خورد. با دست سرش را گرفت و دوباره خودش را آویزان کرد. افسانه جلوی آیینه ایستاده بود. لوازم آرایشش را بیرون آورد.‌ اول به گونه‌هایش رژ گونه زد، بعد رژلب را به لبانش مالید و در آخر با مداد ابرو و ریمل کمی چشمانش را آرایش کرد.‌ آنها در کیفش گذاشت و موهایش را مرتب کرد. همان موقع صدایش کردند و از اتاق بیرون رفت. پسر با احتیاط پایین آمد. آرام و پاورچین پاورچین پشت دیواری که از آن مشتری‌ها معلوم بودند رفت و آنها را زیر نظر گرفت. افسانه با ظرف‌های غذا سر میزی که دو مرد بودند رفت. ظرف‌ها را جلوی آنها گذاشت. یکی از مردها که پشتش به علی بود با زن صحبت کرد و دستش را تکان داد. کودک از پشت پنجره چیزی نمی‌شنید و فقط به حرکاتشان توجه می‌کرد. مرد کارتی از کتش درآورد تا به زن بدهد اما گارسون دستش را جلوی او گرفت و از پیش آنها رفت. چند دقیقه بعد گارسون برای میز دیگری که چهار مرد دور آن نشسته بودند غذا برد. ظرف‌ها را گذاشت و خواست برگردد که یکی از مشتریان دست زن را گرفت. افسانه به صورت او سیلی محکمی زد. همان‌موقع صاحب رستوران سررسید و مردها را بیرون کرد. علی نشست و کیفش را بغل کرد. کودک آنقدر ماند تا همه غیر از مادرش از رستوران رفتند.‌ زن شروع به جمع کردن میزها کرد. پسر سریع به ایستگاه اتوبوس رفت و خودش را به خانه رساند.‌ نیم ساعت بعد مادرش را که از پله‌ها بالا می‌آمد دید. زن با دیدن او گوشه‌ی لبانش بالا رفت. وقتی هر دو وارد خانه شدند دستانش را روی گونه‌های پسر گذاشت و گفت:«اگه دیشب ناراحتت کردم.» هنوز حرفش تمام نشده بود که علی انگشتش را روی دهان افسانه گذاشت و گفت:«می‌یای با هم غذا بپزیم؟» مادر هم با لبخند او را به آشپزخانه برد و علت رفتار دیروزش را پرسید. کودک گفت که پدرش به او زنگ زده و ادعا کرد که مادرش خیانت کرده است. بعد موبایلش را درآورد و آن شماره را با نام «مزاحم» ذخیره کرد. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهSat, 11 Jul 2026 11:16:07 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/طلوع-hhs2d8pjina4درحالیکه که نفسش بالا نمی‌آمد به کلانتری محل رفت و عکس پسر را داد تا پیدایش کنند. مسئول فقدانی‌ها هم قول داد او را در جریان بگذارد. موقع برگشتن مرتب شماره‌ی پسرش را می‌گرفت اما خاموش بود. دم در که رسید از راننده خواست به یکی از بیمارستانها برود، ولی در آشفتگی آنجا هم نتوانست او را بیابد. به هر بیمارستانی که می‌شد سر زد ولی دست خالی برگشت. وقتی به خانه رسید ضعف داشت و پول کمی برایش مانده بود. به شبنم زنگ زد و گفت که فردا نمی‌تواند بیاید. صدایش پشت خط خش‌دار بود. شبنم گفت که منتظر او باشد. افسانه هر طور بود حاضری درست کرد و به زور چند لقمه خورد. بعدش خواست سفره را جمع کند ولی نایی برایش نمانده بود. به اتاق خودش رفت و دیگر چیزی نفهمید. مدتی گذشت تا با صدای موبایلش بیدار شد. شبنم پشت در بود. با هزار زحمت آن را باز کرد. تا صاحب‌کارش وارد شد روی زمین افتاد. صاحب رستوران او را به اتاق برد و آب به صورت زن ریخت. مادر کودک چشمانش را باز کرد. با صدای بریده بریده جریان را تعریف کرد. شبنم به حساب افسانه پول زد و گفت که از حقوقش کم می‌کند. آن دو چند ساعتی را با هم گذراندند. مادر پسر قول داد به او خبر دهد. وقتی صاحب‌کارش رفت شب شده بود. افسانه رفت تا حمام کند. دوش را باز کرد و چشمانش را بست. صورتش را بالا گرفت و شروع به ناله کرد. مرتب علی را صدا می‌زد. در آینه خودش را دید. وقتی خواست حوله را بردارد چشمش به لباس علی افتاد. آن را بو کرد. بیرون آمد و سرش را سشوار زد. خواست چیزی درست کند اما حوصله نداشت. پیتزا سفارش داد و خورد. آخر شب تازه به رختخواب رفته بود که باد شدیدی آمد. سایه‌‌ی درختی که در حیاط آپارتمان بود را روی دیوار اتاقش دید. آهی کشید و لب تراس رفت. باد زوزه‌کشان موهای زن را حرکت می‌داد. آمد داخل برگردد که جغدی روی درخت نشست. به او زل زده بود و بالهایش را تکان می‌داد. مادر پسر با دیدن پرنده در فکر فرو رفت. دید که دکتری دم در همراه با آمبولانس منتظر اوست. در را که باز کرد مرد از او خواست تا جسدی را شناسایی کند. پاهای افسانه مثل ژله می‌لرزید. برانکارد را پیشش آوردند. تا پارچه را کنار زد پسرش را دید. ناگهان به خودش آمد و جغد از درخت پرید. افسانه داخل برگشت. قهوه درست کرد و تا نزدیک صبح خوابش نبرد. وقتی خورشید بالا آمد دوباره شماره‌‌ی کودکش را گرفت. با صدای بوق لب‌هایش بالا رفت. با عجله لباس پوشید و به کلانتری رفت. افسر پرونده دستور نقطه‌زنی را داد. با مشخص شدن محل کودک همگی همراه مادر آنجا رفتند. از کوچه پس کوچه‌ها رد شدند تا علی را کنار ساختمانی تخریب شده پیدا کردند. او به بیمارستان منتقل و بستری شد. دکتر گفت که مصدوم باید بماند تا ترکش‌ها از بدنش خارج شود. چند روز طول کشید تا پسر توانست از تختش بیرون بیاید. روزی مادر فرم رضایت را امضا کرد و زودتر از موعد علی را با خود برد. تمام مدت در خانه از او پرستاری کرد تا خوب شد. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهSun, 05 Jul 2026 15:31:29 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/آتش-در-آسمان-tj206qve6ytsنیمه‌شب زن در خواب غلت زد. دستش مرتب به این‌طرف‌وآن‌طرف می‌خورد. خواب دید که همراه پسرش در دشتی سرسبز قدم می‌زند. پروانه‌های سفید،آبی و صورتی با خال‌های سیاه اطراف آنها پرواز می‌کردند. پایین لباس سفیدی که پوشیده بود را صاف کرد. علی و افسانه خندان با هم می‌دویدند که کودک دست مادر را رها کرد. زن صدایش کرد اما بچه به سرعت سمت گوسفندان دوید. افسانه دستش را دراز کرد. به همان سمتی که فرزندش حرکت می‌کرد رفت.ناگهان جیغ زد و زمین افتاد. چند مار سیاه از روبه‌رو طرفش می‌آمدند. زن عقب‌تر رفت و پسرش را صدا زد که آن دشت خرم به بیابانی سوزان تبدیل شد.مادر هر طور بود از دست مارها فرار کرد اما اثری از پسرش نبود. گرما امانش نمی‌داد. آنقدر رفت تا چیزی را آن دورها دید. سمتش رفت تا علی را که روی زمین افتاده بود پیدا کرد. تکان نمی‌خورد. صورت کودک را سمت خودش برگرداند و دید که در پای علی جای نیش مار است. در این لحظه از خواب پرید. بدنش خیس شده بود. کودک در تختش نبود. کیف او هم دیده نمی‌شد. نفس‌های افسانه نامنظم شد. چند لیوان آب از یخچال خورد. دم پنجره رفت اما اثری از علی نبود. زن لباسهایش را عوض کرد و سمت مدرسه رفت. همینطور که می‌رفت صدای سوت‌مانندی شنید. پایش به چیزی گیر کرد و زمین خورد. صدای وحشتناکی آمد و زمین لرزید. خواست بلند شود که دو صدای دیگر هم شنید. تکه‌‌های کوچک سنگ و بتن بود که رویش فرود می‌آمد. دستش را روی سرش گذاشت . مدتی در همان وضعیت ماند تا توانست بلند شود. چیزی با صدای غرش از بالای سرش رد شد. گیج بود اطراف را نگاه می‌کرد. آمبولانسی کنارش نگه داشت. پرستار دستش را گرفت و پرسید که حالش خوب است یا نه. زن فقط به او نگاه می‌کرد. گوش‌هایش چیزی را نمی‌شنید. اطرافش چند جسد خون‌آلود که تکه‌های کوچک سنگ و بتون رویشان ریخته بود دیده می‌شد. چند دقیقه‌ای گذشت تا دوباره توانست صداها را بشنود. از پیشانیش خون می‌آمد. دست پرستار را گرفت و پرسید چه شده است. وقتی فهمید که آنجا را بمباران کرده‌اند دست‌هایش شروع به لرزیدن کرد. به سرعت موبایلش را درآورد و شماره‌ی پسرش را گرفت. اما گوشی فرزندش خاموش بود.حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهThu, 02 Jul 2026 21:52:35 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/زیر-تیغ-i9unymttdyhcاز همان روز اول صاحب رستوران چم‌وخم کار را به زن یاد داد. روزهای بعد کم‌کم مسئولیت‌هایی مثل بردن غذا سر میز را به او سپرد. افسانه گاهی در وظایفش اشتباهاتی مثل بردن غذا و بعد سرویس می‌کرد ولی شبنم با روی باز چیزهایی را به او یادآوری کرد. به مرور روند کار زن تازه‌وارد بهتر و بهتر شد. شبی پس از تمام شدن کارش افسانه به خانه برگشت. شبنم او را پیاده کرد. برایش بوق زد و رفت. با دور شدن ماشین زن برای صاحب کارش دست تکان داد. کلید را در آورد و داخل در چرخاند. همه جا ساکت بود که با صدای موبایل آن را نگاه کرد. حقوقش را به حسابش زده بود. سرش را تکان داد و به رد لاستیک‌ها نگاه کرد. دندان‌هایش زیر نور چراغ برق معلوم بود. در را که باز کرد که صدای نزدیک شدن چیزی را شنید. موتوری از راست به او نزدیک شد. نور چراغ برق خاموش شد. افسانه سرش را چرخاند. با دیدن موتور دهانش باز ماند. خود را داخل انداخت و آمد در را ببندد که پای موتور سوار لای در گیر کرد. افسانه با تمام زورش در را به جلو هل داد اما بی‌فایده بود. صدای لولای در را می‌شنید. قلبش داشت از سینه‌‌اش بیرون می‌زد. صدایی از بیرون میخواست که مقاومت نکند. مرتب نام «علی» را صدا می‌زد و می‌گفت که کاری با او ندارد. دستان زن داشت یواش‌ یواش بی‌حس می‌شد. یک لحظه پایش سر خورد و صورت مرد از در تو آمد. افسانه به سرعت بلند شد و در را گرفت. سر مرد لای آن گیر کرده بود. هر دو در حال زورآزمایی بودند که صدای دعوای ساکنان یکی از ساختمان‌ها را در کوچه شنیدند. بعد صدای در ساختمان بغلی آمد. مرد پایش را از لای در برداشت و سریع با موتور از آنجا دور شد. زن درحالیکه روی زمین افتاده بود و سرفه می‌کرد نمی‌توانست بلند شود. در این حال بود که مستاجر واحد اول بیرون آمد و به کمک او رفت. مرد افسانه را بلند کرد و برایش آب آورد. صدای دعوا بیشتر و بیشتر می‌شد تا اینکه پلیس آمد. زن بیرون رفت و گفت که مردی می‌خواسته داخل محل زندگی‌اش شود. او گفت که مهاجم شوهر سابق اوست و چند وقت پیش هم به خانه‌ی سابقش آمده بود. ماموران با ثبت اظهارات او و مستاجر واحد اول با مرکز تماس گرفتند و قول رسیدگی دادند. نیم ساعتی طول کشید تا زن حالش بهتر شد. همینطور که از پله‌ها بالا می‌رفت دستش می‌لرزید. به خانه که رسید در را کامل قفل کرد و شب را در اتاق پسرش خوابید. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهSun, 28 Jun 2026 20:49:41 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/خروجی-اضطراری-nia44eopctmkافسانه برای درآمد بیشتر خط‌های جدید مسافرکشی پیدا کرد. زن ساعت‌ها پشت فرمان بود. از ساعت نه صبح تا دوازده ظهر هم خانم و هم آقا را می‌برد. بعد به خانه برمی‌گشت تا در را روی کودکش باز کند. اما از ساعت دو تا پنج عصر فقط خانم‌ها را سوار می‌کرد. به تازگی چند مورد خفگیری برای خانم‌ها اتفاق افتاده بود. هر وقت آنها را می‌شنید تنش مور‌مور می‌شد. یکی از روزها در رستوران مورد‌علاقه‌اش بود. عکس پسرش را از کیف پولی‌اش درآورد و نگاه کرد. چند دقیقه‌ای نگذشته بود که چشمانش شروع به سوزش کرد. به دستشویی رفت و تا می‌توانست به صورتش آب زد. کمی بهتر شد. هر طور بود سر میزش برگشت. غذایش را که تمام کرد آمد بیرون برود که صاحب رستوران یعنی «شبنم» صدایش کرد. از پشت دست روی شانه‌ی افسانه گذاشت و عکس پسر را که جا مانده بود به زن داد. صاحب رستوران دستش را سمت صورت راننده‌‌ی زن برد اما او گفت که چیزی نیست. شبنم بی‌اعتنا به افسانه خوب چشمان او را نگاه کرد.حسابی قرمز شده بود. به راننده‌ی زن گفت که همین درد را سالها پیش بر اثر کار زیاد داشته. دست افسانه را گرفت با اصرار داخل برد. قطره‌ای از کیفش درآورد و درچشمان زن ریخت. ساندویچی با نوشابه به او داد. زن تشکر کرد و آمد برود که شبنم گفت به کسی که مورد اعتماد باشد نیاز دارد. از افسانه خواست روی پیشنهادش فکر کند. زن ساکت بود. شبنم گفت: «سکوت نشونه‌ی رضاست» شماره‌اش را به زن داد و خواست از فردا سر کار بیاید. افسانه دست او را گرفت و لبخند زد. شماره را در گوشی‌اش ذخیره کرد و خواست برود که صاحب رستوران نگذاشت. افسانه را سر میزی خلوت برد. شبنم گفت که راننده‌ها را می‌شناسند و ممکن است به او صدمه بزنند. توصیه کرد پیش او کار کند و امروز را در خانه بماند. افسانه خواست جواب بدهد که صاحب رستوران با لبخند انگشتش را روی دهان او گذاشت و گفت: «همینکه گفتم» زن ساندویچش را خورد. موقع رفتن شبنم از او خواست به موقع سر کار حاضر شود و اگر خوب کار کند حقوق خوبی نصیبش خواهد شد. زن صاحب رستوران را بوسید و به خانه رفت. در آنجا لبخند از لبانش محو نمی‌شد. پسرش کنجکاو از مادر پرسید که چه شده. زن از نگاه به چشمان پسرش طفره می‌رفت. علی آنقدر اصرار کرد تا مادر مجبور شد راستش را بگوید. پسر خوشحال شد و دست او را برای بازی گرفت. او را به زور برد تا با هم بازی کنند. تمام مدت از واحد آنها صدای خنده می‌آمد. شب پس از شام پسر زود خوابش برد. مادر پسر را به اتاق کودک برد و رویش پتو انداخت. شماره‌‌ی شبنم را گرفت و برای فردا با او هماهنگ کرد.حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهThu, 25 Jun 2026 20:29:43 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/خنجر-نادوست-ntfywezajgyvچند روزی از نقل مکان آن دو نگذشته بود که یکبار وقتی زن خواب بود صدای دادوبیداد اورا بیدار کرد. چشمانش را مالید و خمیازه کشید. سمت شیر آب رفت تا خواب‌آلودگی‌اش رفع شود. همین‌که آن را باز کرد صدای زنگ که قطع نمی‌شد آمد. حوله را سریع روی صورتش کشید و دم در رفت. با شنیدن صدای آقای قادری «صاحب‌خانه» در آرام باز شد. پسربچه با موهای نامرتب کنارش ایستاده بود. مرد انگشتش را سمت زن گرفت و گفت که بچه‌اش حق بازی در راهرو را ندارد. زن جلو آمد و دست بچه را گرفت و یادآوری کرد که علی پسر خوبی است. مرد سرش را تکان داد و حرفش را تکرار کرد. یکی از همسایگان حین رد شدن از آنجا به افسانه اشاره کرد که بحث را تمام کند. او هم با دیدن بی‌فایده بودن حرف هایش دست علی را گرفت و داخل برد. پسر دستش را دور کمر مادرش حلقه کرد و گفت که آرام بازی می‌کرده اما صاحب‌خانه‌ بی‌دلیل عصبانی شده و دروغ می‌گوید. زن زانو زد. ابروهای کودکش را مرتب کرد و بوسید. گفت که همه چیز را می‌داند اما چاره‌ای نیست. موقع ناهار که شد باز صدای در آمد. افسانه دم در رفت. همسایه با لبخند با او احوالپرسی کرد و گفت که همه‌چیز را دیده اما آقای قادری آدم بداخلاقی است. زن با شنیدن اینها سرش را تکان داد و از او تشکر کرد. تا در را بست دست پسر را گرفت و به بیرون برای بازی اشاره کرد. افسانه موهای بلوندش را بست و گونه‌های او را بوسید. پس از مدتی آن دو کم‌کم به محیط جدید عادت‌ کردند. روزی زن درحالیکه دستش را روی سینه‌اش گذاشته بود و سرفه می‌کرد به خانه برگشت. دراز کشید و پاهایش را از دیوار آویزان کرد. صدای جریان تند خونش را می.شنید. به گوشه‌ای نگاه کرد. همانطور که پلک‌هایش می‌لرزید خوابش برد. بیدار که شد ساعت را نگاه کرد. یک ساعتی از پایان مدرسه‌ی کودکش می‌گذشت سریع سمت در رفت و دید که او در پله‌ها درحالیکه دستش زیر چانه‌اش بود نشسته. پشت دستش را روی گونه‌های علی حرکت داد. آن روز غذای مورد علاقه‌ی کودکش را درست کرد. بعد از او خواست تا روبه‌رویش بنشیند. او گفت که وقتی بیرون بود کیفش را زدند و نتوانست دزد را پیدا کند. پسر نگران شد. افسانه شانه‌های او را گرفت و گفت می‌خواهد مسافرکشی کند. مرتب سعی می‌کرد با حرف‌هایش کودک را آرام کند. به او اطمینان داد که کنارش می‌ماند و این وضعیت موقتی است. با شنیدن این حرفها علی کمی آرام شد. از فردایش زن شروع کار روی ماشین کرد. هر وقت خسته می‌شد عکس پسرش را می‌دید و گوشه‌ی لبانش بالا می‌رفت. روزی موقع پیاده کردن مسافری ماشینی کنارش ایستاد و راننده با دعوا خواست که دیگر در آن خط کار نکند. افسانه سوار شد و شیشه را بالا داد. نفس عمیقی کشید و بی‌توجه به راننده به کارش ادامه داد. وقتی پول‌هایش را می‌شمرد باز هم کم می‌آورد اما چاره‌ای جز این کار نداشت. چند روز بعد وقتی ساندویچش را تمام کرد، پیرزنی از او خواست کمکش کند. افسانه دستش را روی گونه‌ی خودش گذاشت. تصمیمش را گرفت و رفت تا کمکش کند. وقتی برگشت ماشینش پنچر شده بود. همان موقع آن راننده با پوزخند از کنارش رد شد. زن به ماشین تکیه داد و چشمانش را بست. به آسمان نگاه و شروع به تعویض تایر کرد. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهTue, 23 Jun 2026 15:50:33 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/رعشه-vxxwdloewyg6مادر از پشت شیشه برای پسرش دست تکان داد. به اتاقش رفت و دنبال آلبوم عکس گشت. جای همیشگی‌اش نبود. انگشتش را زیر چانه‌اش گذاشت و حرکت داد. چشمانش به همه طرف حرکت می‌کرد. بعد از فکر زیاد ناگهان خندید و گفت: «ای علی شیطون بلا» دراز کشید و دستش را زیر کمد برد. آن عقب‌ها چیزی دیده می‌شد. زن اما باید زحمت بیشتری به خودش می‌داد. صورتش را طرف دیگر چرخاند و با انگشتش به آن چنگ زد. داشت اینکار را می‌کرد که مچش به لبه‌ی کمد گیر کرد. خط‌های کنار چشم و پیشانیش پیدا بود. با‌‌این‌حال به کارش ادامه داد تا توانست آن را بگیرد. خودش را عقب کشید و با دست دیگر خاک را تکاند. کمی پماد به زخم مچش مالید و در آشپزخانه عکس‌های خود و بچه‌اش را نگاه کرد. همینطور که آلبوم را ورق می‌زد به عکسی که علی دست او را گرفته بود و کنار کیک تولد می‌خندید رسید. دستش را آرام روی چشم و دندان‌های پسر گذاشت و خندید. نمی‌توانست نگاهش را از کیک تولد بردارد. دقایقی بعد خودش را جمع‌وجور کرد و دوباره ورق زد. هنوز به بعدی نرسیده بود که صدای زنگ خانه را شنید. محل نگذاشت اما دوباره همان صدا آمد. با خودش گفت: «ینی کیه این موقع صب؟». دم در رفت. گلویش را صاف کرد و گفت: «کیه؟» مرد گفت: «بسته دارین». افسانه از چشمی بیرون را نگاه کرد. آرم شرکت پست روی لباس آن غریبه معلوم بود. شال را سرش کرد و در باز شد. ناگهان غریبه او را هل داد و به زور وارد شد. گردن زن را فشار داد و او را به دیوار چسباند. زن خواست جیغ بزند ولی مرد انگشتش را روی دهان او گذاشت .او دستان مرد را چنگ می‌زد اما تلاشش بی‌اثر بود. مرد با دیدن این صحنه چاقوی ضامن دار را روی صورت افسانه گذاشت. اشک از چشمانش روی چاقو ریخت. غریبه گفت: «علی کجاست؟» زن چیزی نگفت. مرد او را داخل اتاق هل داد و همه‌جا را گشت. زن خشکش زده بود و توان واکنش نداشت. همه‌جا به هم ریخته بود. مهاجم به جستجویش ادامه داد اما چیزی پیدا نکرد. دست افسانه را گرفت و به زور با خودش برد. دم در که رسید زنی با شیرینی مقابلش ظاهر شد. زن دوم: «تو کی‌هستی؟ دستشو ول کن» مهاجم او را رها کرد گفت: «برمی‌گردم، مطمئن باش.» بعد به سرعت از آنجا دور شد. افسانه روی زمین افتاد و شروع به سرفه کرد. زن دوم شیرینی را کناری گذاشت و برایش آب آورد. افسانه را روی مبل نشاند و گفت: «می‌شناسیش؟» اما او با دست سرش را گرفت و چشمش را بست. چند دقیقه‌ای گذشت تا حالش بهتر شد. به زن دوم گفت که آن مرد شوهر سابقش است و آمده بود تا بچه‌اش را با خود ببرد. برگه‌ی حضانت را که دادگاه به او داده بود نشانش داد. زن دوم خودش را لیلا همسایه‌ی جدید معرفی و توصیه کرد آن دو هر چه زودتر جای دیگری را پیدا کنند. زن اول قبل از هر کاری شماره‌ی صد و ده را گرفت. کمی طول کشید تا گشت بیاید. ماموران همه‌جا را گشته و از آن دو سوال پرسیدند. بعد گزارشی نوشته و از افسانه خواستند فردا به کلانتری بیاید. با رفتن آنها زن اول با کمک همسایه‌ی جدید خانه را مرتب کرد. زن دوم به خانه‌اش برگشت. وقتی پسر به خانه برگشت زن خودش را عادی گرفت. از فردا به هر بنگاه معاملاتی که می‌توانست سر زد تا بالاخره با هزار زحمت توانست خانه‌ی دیگری اجاره و خانه‌ی فعلی را بفروشد. سرانجام چند روز بعد افسانه با جور کردن بهانه‌ای علی را از آن مدرسه برد. موقع اسباب‌کشی وقتی تقریبا کارها تمام شده بود یکی از کارگران پیش او آمد. افسانه به فکر رفته و حواسش نبود. با شنیدن صدای او و دیدن سایه‌اش زن دست خود را روی سینه‌اش گذاشت و گفت: «زهره‌ترک شدم.» کارگر معذرت خواست و به ماشین اشاره کرد. همه چیز برای رفتن مهیا بود و آنها در سکوت در حالیکه پسر مدام پشت سرش را نگاه می‌کرد به محله‌ی جدید رفتند. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهSun, 21 Jun 2026 16:23:27 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/روزآمد-yf8oo3h02entهوا گرگ‌ومیش بود. افسانه در اتاق را آرام باز و پسرش را صدا کرد. علی،علی. پسربچه دستش را روی بالش حرکت داد و چشمانش را مالید. مادر دوباره صدایش کرد. او بی‌حرکت بود. کنارش نشست و دستی در موهای فرش کشید. علی دستش را روی دست او گذاشت. چشمانش را آرام باز کرد. نفس عمیقی کشید و رو به زن چرخید. ساعت را نگاه کرد. هر طور بود بلند شد. پسربچه کمر خودش را گرفت. اخم‌های علی درهم رفت. مادر با دستانی لرزان نزدیک شد و خواست لباسش را بالا بزند. پسربچه گفت که چیزی نیست و در مسابقه‌ی فوتبال دیروز کمرش کمی ضرب دیده است. دستشویی رفت و تا می‌توانست به صورتش آب زد. افسانه سفره را پهن کرد و با خنده چای ریخت. علی همینطور که لیوان را سر می‌کشید به او چشمک زد. زن انگشتش را روی لبان خودش گذاشت و به چشمان او خیره شد. با لبخند دستش را چرخاند. پسربچه سمت اتاق رفت و به دراور اشاره کرد. افسانه گفت: «آهان که اینطور. باشه امروز می‌برمت اونجا.» علی خندید و بدنش را کش داد. بعد کیف به دست لباس و شلوارش را که پوشید به مدرسه رفت. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهFri, 19 Jun 2026 15:02:17 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/ساحل-آرامش-virh9ohk2vm4او در خیابان‌ها چرخ می‌زد و شیشه خودرویش پایین بود. از خوشحالی جیغ می‌کشید و رانندگان و عابران همگی او را نگاه می‌کردند. به خانه که رسید چند لیوان آب خنک از یخچال خورد. روی تختش دراز کشید و و صحنه‌ی کشیده زدن به یکی از محکومین را مرور کرد. کمی بعد پلک‌هایش سنگین شد و خمیازه کشید. درحالیکه به در اتاق زل زده بود بالش دیگری را با دستانش گرفت و محکم فشار داد تا اینکه خوابش برد. در خواب غلت می‌زد و گوشه‌ی لبانش بالا رفته بود. دندان‌های سفیدش توجه ها را به خود جلب می‌کرد. ساعتی بعد زمانیکه بیدار شد یادش افتاد که در لپ‌تاپ چند عکس از مادرش جا مانده. آنها را پیدا کرد تا به موبایلش منتقل کند که همانجا پوشه‌ای به نام «گل من» را که قبلاً ندیده بود پیدا کرد. با دندان‌هایش لب خود را کشید. دست دیگرش را روی میز فشار داد و رویش کلیک کرد. فرم ثبت‌نام در دوره‌ی طلاسازی به نام او و با امضای پرداخت‌کننده که مادرش بود را دید. عکس مادرش را برداشت و انگشتش را روی چشم او کشید. همین‌که می‌خندید اشک از چشمانش روی زمین ریخت. مشخصات فرم را یادداشت و به آدرس آن رفت. منشی با دیدن او گفت که خیلی وقت بود که منتظرش بودند و دوره از پس فردا شروع می‌شد. نگین مدارکش را داد. از آنجا به فروشگاه بزرگی رفت و مواد‌غذایی زیادی خرید. دوستانش را برای شام دعوت دعوت کرد. با حوصله غذا را پخت. آنها که آمدند صدای بلند موزیک از خانه به گوش می‌رسید. دختر تمام مدت را با دوستانش به گپ زدن و رقصیدن گذراند. صبح روز بعد نگین خانه را تمیز کرد. همه جا به هم ریخته بود اما او سریع همه جا را آب‌وجارو کرد. فردایش هم به کلاس رفت و دوره شروع شد. هر روز چیز جدیدی یاد می‌گرفت و استادش تشویقش می‌کرد. نگین عادت کرده بود زودتر از بقیه آنجا حاضر شود و آوازه‌اش در آموزشگاه پیچیده بود. به اواسط دوره که رسید می‌توانست اشکال سخت را به خوبی درآورد. روزی موقع استراحت استادش صدایش کرد. وارد دفتر که شد به او گفت که کارش را بسیار می‌پسندد و می‌تواند برای کار به جایی معرفی‌اش کند. دختر تا این را شنید دستش را چرخاند و نزدیک‌تر آمد. استاد با جایی تماس گرفت. بعد شماره و آدرس را داد و از او خواست که حتما فردا به آن شرکت برود. او هم اینکار را کرد و پس از معرفی به طور آزمایشی کارش شروع شد. طولی نکشید که همه در آن شرکت او را می‌شناختند. کمی بعد با مهارتی که از خودش نشان داد با حقوق و مزایای خوب به استخدام آنها در آمد. ماهها پشت‌سر هم می‌گذشتند و نگین با همکارانش صمیمی شده بود. روزی او به اتاق رییس آمد و پیشنهاد ساخت گل‌سری با نگین بنفش وسط آن را داد. رییس به دقت آنرا بررسی کرد و و با وجود پیچیدگی کار درخواست دختر را قبول کرد. از آن به بعد او سخت روی طرحش کار کرد. بعد از مدتی نسبتا زیاد بالاخره کارش آماده شد. همه با دیدن آن هیجان‌زده شدند و بلافاصله برای فروش عرضه شد. یکی از مشتریان ثابت شرکت با وجود رقم بالا آن را خرید. بعد از فروش به پاس زحماتی که نگین کشیده بود شصت درصد از رقم فروش به عنوان پاداش به حسابش ریخته شد. این اثر همان شکلی بود که مادر دختر همیشه از آن یاد می‌کرد و دختر به همین دلیل پیشنهاد ساختش را داد. او مبلغ دریافتی را برای سرمایه‌گذاری خودش گذاشت. چند ماه بعد باز پیش رییس رفت و این‌بار تقاضای ساخت همان گل‌سر بدون نگین را داد. او همینطور خواست که پس از ساخت اثر آن را برای خودش بردارد. بعد از فکر کردن رییس به شرط کسر از حقوق با تقاضای نگین موافقت کرد. او باز هم با پشتکار چیزی را که خواست توانست بسازد. بعدش سند و قرارداد تحویل با شروط مطروحه را امضا کرد و آن را با خود برد. فردایش سر خاک مادر رفت و گل‌سر را روبه‌روی عکس او گرفت و گفت که آن‌را به یاد او ساخته است. قبر را با گلاب شست و دستی به عکس مادرش کشید. خوب اشک ریخت و پس از درددل زیاد به خانه برگشت. او هر روز مصمم‌تر به کارش ادامه داد تا اینکه نزدیک شب عید مدیر فروش شرکت مهاجرت کرد و نگین جایش را گرفت. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهTue, 16 Jun 2026 18:02:09 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/سر-رسید-jdsrdwb3kxm0دو هفته بعد وقتی نگین سوار ماشینش داشت از خانه دور می‌شد در آینه مأموری را که زنگ را فشار می‌داد دید.سریع برگشت، مرد تا او را دید نامش را پرسید و برگه‌ی احظاریه را دستش داد و پس از امضا رفت. دختر به خانه برگشت. روز دادگاه را در تقویم علامت زد. عود روشن کرد و کاغذ را جایی مطمئن گذاشت. وقتی می‌خواست دوباره بیرون برود، پشت به در تکیه داد و چشمانش را بست،صدای دم‌وبازدم خودش را خوب می‌شنید. شروع به بالا و پایین پریدن کرد. سوار که شد آهنگ«دختر چشم ابرو مشکی» را با صدای بلند گذاشت. به پاساژ مورد علاقه‌اش رفت. یک مانتو و کفش گران‌قیمت خرید و بعد رفت تا بستنی بخورد. روزها می‌گذشتند و او مرتب به تقویم خیره می‌شد. در ماشینش هم خوشبوکننده می‌زد.بالاخره روز موعود فرا رسید. نگین چهل‌وپنج دقیقه زودتر در مجتمع قضایی حاضر شد. دم در ساختمان عقب هر خودرویی که رد می‌شد را با دقت چک می‌کرد. نوبت او اول از همه بود. نیم‌ساعتی گذشت تا اینکه ونی آمد و سه نفر با دست‌وبند‌وپابند که موهای ژولیده و ریش بلند داشتند همراه چند مامور پیاده شدند. دختر تا آنها را دید جلو رفت. صدای زنجیر پابندها حین راه رفتن آن سه خوب به گوش می‌رسید. آنها آهسته قدم بر‌می‌داشتند. وقتی نفر اول به شاکی رسید خندید. همان لحظه شاکی محکم به او کشیده زد. مامورها آنها را از هم جدا کردند و زندانیان را داخل بردند. نگین هم رفت و پشت در شعبه‌ی موردنظر نشست.نوک پایش را به زمین می‌زد و ساعت را می‌دید. مردان را داخل بردند و چند دقیقه بعد نگین را صدا زدند. قاضی از او خواست که در جایگاه بایستد و از اول ماجرا را تعریف کند. او هم همه‌چیز را گفت. در آخر اما درحالیکه با دستش به آنها اشاره و دندان قروچه می‌کرد گفت: «می‌دونین آقای قاضی چیزی که از همه برام بدتره اینه که بدون اجازه ازم فیلم‌وعکس گرفتن. آدم باید خیلی کثیف باشه که اینکارو بکنه.» قاضی: «بهت دست‌درازی کردن؟»نگین: «نه،ولی اگه می‌موندم ممکن بود هر کاری بکنن.»قاضی: «حالا خواستت چیه؟»نگین: «اشد مجازات.»پس از شنیدن حرفهای شاکی قاضی از او خواست بنشیند. نفر اول را صدا زد.از او پرسید که اتهام آدم‌ربایی را قبول دارد که گفت نه. قاضی گفت که او در آگاهی به همه‌چیز اعتراف کرده. نفر اول گفت که همه چیز دروغ است و او را کتک زده‌اند. قاضی گفت که علیه او مدرک دارد اما باز هم مرد زیر بار نرفت. بعد نفر دوم را صدا کرد که او هم مثل اولی همه‌چیز را تکذیب کرد. در پایان از نفر سوم همان‌ها را پرسید که مثل بقیه جواب داد. در این هنگام دختر بلند شد. با فریاد گفت که او را می‌شناسند. با شرکتش تماس گرفته. آنها هم وجود او را تأیید کرده‌اند. قاضی از او خواست که نظم دادگاه را رعایت کند. عکس و فیلم‌هایی که در خانه‌ی مردان پیدا شده بود را نشان داد و باز نظر آنها را پرسید. همه ساکت بودند تا اینکه نفر نفر سوم به من‌‌ومن افتاد و اتهامش را پذیرفت. نفر اول با دست آرام به او زد که قاضی اخطار داد که دیگر این کار را نکند. پس از او دیگری هم اعتراف کرد ، اما نفر اول مرتب نه می‌گفت. قاضی از همه خواست بیرون باشند تا وارد شور شود. نیم‌ساعت بعد دوباره همه داخل آمدند. او هر سه را به حبس‌های طولانی همراه با تبعید محکوم کرد. شاکی بلند شد و عطر زنانه‌اش را در آورد. کمی از آن را به خودش زد و پس از تشکر درحالیکه با دیدن آن سه دندان قروچه می‌کرد بیرون رفت. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهSat, 13 Jun 2026 18:06:52 +0330https://virgool.ir/@m_44162975/بومرنگ-iipkrascxvtxدر راه مرد از او پرسید که می‌خواهد به کلانتری برود؟. دختر سرش را تکان داد. زن دستمالی به او داد تا دستش را پاک کند اما نگین گفت که آن را نمی‌خواهد. هر چه دلیلش را از او پرسید جواب نداد. به کلانتری که رسیدند دختر علت حضورش را گفت و افسر نگهبان هم مامور زن را صدا کرد تا با او مصاحبه کند. نگین از آن دو نفر خواهش کرد تا بمانند و شهادت بدهند. آنها هم قبول کردند. به اتاق رفت و همه چیز را با جزئیات از اول تعریف کرد. تمام لباسهایش خاکی و خون روی دستهایش خشک شده بود. بعد از ثبت اظهارات شاکی آن زن و شوهر هم آمدند و زیر برگه را امضا کردند. افسر زن از آن دو خواست که بعد از تشکیل پرونده به دادسرا بروند. موقع خداحافظی دختر روی اسم تنها رباینده‌ای که می‌شناخت تاکید کرد و قول داد فردا اسم شرکتی که او در آن کار می‌کرد را بفرستد. دستش را شست و سوار شد. در راه برگشت شماره‌ی زن را گرفت و شانه‌های او را فشار داد و لبخند زد. مرد به آینه نگاه کرد و هر سه خندیدند. به خانه که رسید به حمام رفت. آب را باز کرد و در میان بخاری که همه جا را گرفته بود به سختی توانست خودش را ببیند. اولین کاسه‌ی آب را که روی سرش ریخت نگاهش روی مچ دستش که جای طناب بر آن مشخص بود ثابت ماند. جمله‌ی «شب بخیر خوشگله» در سرش تکرار می‌شد. به سرعت پستش را نگاه کرد ولی کسی نبود. بدنش را طوریکه نزدیک بود زخم شود لیف کشید. بعد شستن بدنش دستش را داخل وان کرد و حرکت داد. با دیدن موجی که راه افتاده بود به فکر فرو رفت. چند بار خوب خودش را شست و در پایان از حمام بیرون آمد. بعد از خارج شدن و سشوار کشیدن اتاقش را به هم ریخت. یک ساعتی طول کشید تا بتواند کارت ویزیت آن شرکت را پیدا کند. آن را روی دراور گذاشت و چراغ را خاموش کرد. به سختی خوابش برد اما هر یکی دو ساعت یکبار از جایش می‌پرید و اطرافش را بررسی می‌کرد. صبح که شد قبل از هر کاری شماره‌‌ی کلانتری را گرفت و خودش را معرفی کرد. مشخصات شرکت را داد. صبحانه‌اش را درست کرد و خورد. بعد به پارکی که مادرش همیشه دوستش داشت رفت. دریاچه‌ای مصنوعی که با گل‌های رنگارنگ احاطه شده بود پیش رویش بود. بیشتر به گل‌هایی با رنگ صورتی یا قرمز نگاه می‌کرد. دو بچه بستنی به دست کنارش آمدند. یکی از بستنی‌ها آبی و دیگری صورتی بود. چند پروانه داشتند روی آب پرواز می‌کردند. دستش را دراز کرد و یکی از آنها روی انگشتش نشست. احساس سبکی می‌کرد. چند ثانیه‌ای نگذشته بود که چند قطره آب روی لباسش ریخت و پروانه رفت. کارگری که داشت روی گل‌ها آب می‌پاشید از او معذرت‌خواهی کرد. نگین هم گفت که مشکلی نیست. پشت‌سرش روی درخت دو پرنده به نوبت به جوجه‌هایشان غذا می‌دادند. دختر با موبایلش از آنها عکس گرفت. دور دریاچه گشت و کمی بعد به خانه برگشت. حین رانندگی همان صدا در گوشش تکرار شد و بدنش لرزید. ماشین داشت به چپ منحرف می‌شد که با صدای بوق به خودش آمد و با زحمت زیاد دوباره کنترل خودرو را به دست گرفت. نگین روزی چند ساعت را بیرون با دوستانش می‌گذراند تا اینکه روزی از آگاهی به او زنگ زدند تا برای شناسایی چند فرد مشکوک به آنجا برود. فردایش در ساعت مقرر آنجا حاضر شد. او را به اتاقی که پنج نفر به ردیف ان‌طرف شیشه ایستاده بودند بردند. با دیدن آنها به سرعت به نفر دوم از راست به چپ اشاره کرد و گفت که او همان رضاست. در ادامه خواست که چهار نفر دیگر جمله‌ی: «شب‌‌بخیر خوشگله» را بگویند. تا صداها را شنید به نفر سوم اشاره کرد و گفت: « این همونیه که از پشت منو بیهوش کرد» از اتاق بیرون رفت و برگه‌ای را امضا کرد و قرار شد نوبت حضور در دادسرا به او اطلاع داده شود. نگین هم نفس راحتی کشید و رفت. حسن اسکندرزادهحسن اسکندرزادهTue, 09 Jun 2026 13:30:15 +0330