https://virgool.ir/feed/@m_44069492fa2026-11-11 13:38:52https://files.virgool.ir/upload/users/4929141/avatar/WwySAE.jpghttps://virgool.ir/@m_44069492https://virgool.ir/@m_44069492/موی-سپید-kobi0ozwgopuای موی سپید، چه زود به سراغم آمدیو در میانه‌ی جوانی‌ام ریشه دواندیگمان مبر که سن من تو را به اینجا کشانده است!نه! جهان را بیش از حد جدی گرفته‌ام، همین.تو حاصل کشاکش قلب و مغز می، برای حرف‌هایی که نه قلبم تاب نگهداری‌اش را داشت نه مغزم توان تجزیه‌اش را،اول در چشم‌هایم حلقه زدی، اشک شدی، و بعد از میان موهایم سرازیر شدی.حالا که آمده‌ای، کمی دوام بیاور، قوی بمان،چرا که قرار است تو، کمی بیش از کالبد سردم، در خاک ماندگار شوی.تو شاهد گذر ایامم در این عالم،و مایه‌ی تسلای روحم در عالم دیگر خواهی بود...پَس اِی میهمانِ ناخواندِه،بِه جانِ خَستِه‌یِ مَن خوش آمَدی...#مو#زندگی#موی سفید#دنیا#غمmaedehmaedehThu, 01 Oct 2026 19:58:10 +0330https://virgool.ir/@m_44069492/پس-اندازِ-جان-adehpoutrbjdو دیگر خودم را دوست خواهم داشت، برای روزگارانی که هنوز در آن نزیسته ام.با آن اقتباسِ کوچکی که در زندگیِ آدمها ی پیر و خسته کرده ام ،فهمیدم ،همانهایی که اکنون در آیندهٔ گذشتهٔ خودشان زندگی میکنند ، همان گذشته ای که هرگز در آن به خود نیندیشیدند و روح و جانشان را خرجِ کج فهمی و قضاوتِ دیگران کردند ، حالا دیگر برای پسینِ خود، از جان، پس اندازی ندارند؛ تنها داراییشان، چشمانی ست مرطوب که به دستِ پر منت و نیکی شمارِ دیگران گره خورده.و فهمیدم که (زمان)، آنگاه که برای یافتنِ دلیلِ خستگی ها و روح وجانه به یغما رفته مان به گذشته بازمیگردیم، فراموشکاری است بس قهار.پس دیگر در جستوجوی «چرا» در آن وادیِ فراموش شده سرگردان نمی شوم.این بار، در سن بیست و شش سالگی به آینه می نگرم و زنی شصت ساله را میبینم که پیر شده، اما هنوز سرپاست بی آنکه محتاج دستی برای بلند شدن باشد ،دست هایش را برای امروز خودش پس انداز کرده ، خسته از تا به اینجا زندگی کردن و دوام آوردن است، اما هنوز خودش را بسیار دوست دارد، همچون مادری برای کودکش،دنیارا برای خود آسان و زیبا کرده...و خودم را، برای خودم، پس انداز میکنم.——#دلنوشته #ادبیات #زندگی #خودشناسیmaedehmaedehSun, 06 Sep 2026 01:26:32 +0330