<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمد قائم ابراهیمی پور</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_43719767</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:32:30</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>محمد قائم ابراهیمی پور</title><link>https://virgool.ir/@m_43719767</link></image><item><title>هنر جنگ</title><link>https://virgool.ir/@m_43719767/هنر-جنگ-vtdtvlslcps1</link><description>به نام خدا دانشجو:محمد قائم ابراهیمی پور  استاد راهنما: علی اکبر حسنوندتحلیل فیلم ها ماجرای نیمروز رد خون،تنگه ابو قریب،درخت گردو تحلیل فیلم ماجرای نیمروز،رد خون از نظر هنری موفق بوده زیرا دومین فیلم پر بازدید در زمان خودش بود و رکورد گیشه را در ۳ روز ابتدایی در زمان خودش شکست،وقتی فیلم رد خون رو دیدم به نظرم خیلی تیم امنیتی ایران رو متزلزل نشون داده بود،نکته منفی دیگش این بود کاراکتر ها زیاد پرورش داده نشده بودند و از تکرار دیالوگ ها به جز یه مورد که من موسی خیابانی را زدم بهره نبرد،به نظر من هر فیلم باید مستقل با شخصیت پردازی و پرورش شخصیت همراه باشد،به نظرم یکی از دلایلی که فیلم های ابر قهرمانی با جلوه های ویژه پیش میرن و از لحاظ فرم و روند عقب افتادگی دارن همینه،یکی از مشکلات دیگش این بود که اساسا رابطه خانوادگی در فیلم در نیومده و فیلیمی که بنظرم میتونست به شکل عمیق تری به عملیات مرصاد و حواشی آن دورا بپردازد رو هم به حاشیه برده و بنظر خط فرعی با خط اصلی جابه جا شده در این فیلم و هیچ کدومشون در ساختار درام در حد انتظار کار نمیکنن،فیلم از اونجایی که کمال به واسطه شناسایی یکی از اقوامش در میان منافقین سوژه میشود و تغییر مسیر میدهد و دوباره آهسته میشه روند داستان و اثری که میتونست مثل قسمت اولش داشته باشه به یک تریلر عاشقانه با پایانی نچندان تاثیر گزار تبدیل میشه البته خط اصلی داستان صرفا از این جا تلف نمیشود بلکه قسمت فرعی داستان هیچ کمکی به پیشبرد خط اصلی داستان نمیکندش البته از نظرم فیلمنامش مشکلی نداره ولی دکوپاژ خوب نبوده،چون بعد از قسمت یک من احساس میکردم داستان داره به عقب بر میگرده،بنظرم کارگردان فیلم محمدحسین محدویان به دنبال خلق قهرمان و ضد قهرمان بود اما در این زمینه موفق عمل نکرد،صحنه های عملیات مرصاد هم ضعیف اجرا شده،مثلا تنگه مرصاد و درگیری داخل تنگه مرصاد میتونست بخشی جذاب از فیلم باشه،در این قسمت که باید نقطه اوج داستان باشه خبری از تعلیق و صحنه اکشن مثل قسمت یک نیست و نه دوربین تله روی دست لرزان التهاب را با خودش همراه داره،یکی از نقاط قوتش بازی جواد عزتی بود که مثل قسمت اول سخت و غیر قابل نفوز نشون میداد و وظیفش را قربانی احساسات نمیکرد،البته بعضی از جاها من خودم به شخصه بعضی از دیالوگ های جواد عزتی رو متجوه نمیشدم و دیالوگ خورده خورده گفته میشدتحلیل فیلم تنگه ابو قریب  ما در فیلم های جنگی دو ژانر داریم یا به حواشی و اتفاقات ناشی از جنگ یا مستقیما درباره خود جنگ رو نشون میده مثلا فیلم درخت گردو داستان وحواشی و اتفاقات راجبه جنگ بود ولی خوشحالم که فیلمی راجب خود جنگ رو دارم تحلیل میکنم و بنظرم نسبت به بقیه فیلمای جنگی ساخته قابل دفاع تریه و بنظرم فیلم بسیار استانداردی بود در ژانر جنگ و من خودم تو ۳۰ دقیقه اولش اصلا صدای شلیک گلوله ای نشنیدم ولی اون دلهره و اضطراب رو به من منتقل میکرد و همون اول کار کارگردان یه جوری نما ها رو گرفته بود که آدم میفهمه که قرار نیست اینقدر همه چی آروم بمونه،از نظر بازی ها مهدی پاکدل با اینکه بنظرم بازیگر تواناییه ولی تویه این کار بنظرم یکی از ضعیف ترین ها بود و خیلی مصنوعی بازی میکرد و فکر میکنم قوی ترین بازی رو داخل این کار امیر جدیدی انجام داد نقش حسن،علاوه بر اینکه شخصیت پردازی که براش شده بود عالی بود،خودشم خیلی کمک کرده بود به شخصیت پردازی و خیلی قشنگ تونسته بود نقش حسنو در بیاره،به محض اینکه فیلم رفت داخل منطقه دو کوهه من فهمیدم که جنگه،چقدر زیبا اون التهاب رو با بالا پایین کردن دوربین نشون میداد،تو این فیلم بنظرم ما قهرمان نداشتیم،نه حسن قهرمانه و نه خلیل،نه عزیز قهرمانه،همه خیلی راحت شهید میشدن،اما یه دیالوگ خیلی خیلی قشنگ داشت همونجا که جواد عزتی به علی میگه تو میترسی ما جنگو برنده نشیم و گفت جنگ برنده نداره علی آقا کسایی برنده میشن که اسلحه میفروشن خیلی از این دیالوگ خوشم اومد و اینکه بعدش گفت ما داریم از خونه زندگیمون دفاع میکنیم و این اعتقادی هست که واقعا اون دوران شهیدان عزیزما داشتن،بازی بانیپال شومن رو هم دوست داشتم،یکی از اشکالات فیلم از نظرم تو همون دو کوهه هم مشخص بود کناره های تصویر را نگاه میکردم خالیه خالیه ولی هیچکی نیست ولی تو مرکز دوربین پر آدم و رفت و آمد و حرکته،خیلی کم پیش میومد که در دوربین فضا های حاشیه رو پر کنه اون شلوغی تو اون منطقه که یخورده اینور و اونورش هیچکی نیست،یکی دیگه از اشکالات دیگش وقتی من فیلمو دیدم نمیفهمیدم جغرافیای فیلم کجاس الان عراقیه کجاس و اون از کجا داره میزنه،به کدوم سمت دارن حرکت میکنن،یکی از اشکالات دیگش که منو از حس و حال فیلم خارج میکرد این بود که یجی خمپاره بیست متر اونور تر میخورد طرف تیکه پاره میشد و یکیش نزدیک دو متریشون میخورده بلند میشدن میدوییدن،ولی از نظرم به عنوان یکی از بهترین فیلم های جنگی میشه ازش با تمام اشکالاتش نام برد و آدم میتونست متوجه بشه که تمام عوامل سر صحنه ها چقدر اذیت شدن برای ساختن این فیلم از بازیگر و کارگردان و هنرورا و ... در کل از این فیلم خیلی راضی بودمتحلیل فیلم درخت گردو که در مورد بمباران شیمیایی سردشت در جنگ ایران و عراق و دوره هشت ساله دفاع مقدس بود  وقتی داشتم فیلم رو میدیدم بدون هیچ شناخت قبلی و تحقیق رفتم سراغش(تنها میدونستم که در رابطه با بمباران شیمیایی هست) موقع شروع فیلم خیلی راحت با کاراکتر پیمان معادی درگیر شدم که بنظرم بخش زیادیش بخاطر داستان و ملموس بودن داستانه و بخش زیاد ترش به نظرم بخاطر بازی درخشان پیمان معادیه و به جرعت میتونم که بازی پیمان معادی داخل درخت گردو یک کلاس درس بازیگریه و نقش یک پدر دلسوز خانواده رو خیلی عالی ایفا کرده و اگر به من بگن یک فیلمی رو معرفی کن که نقش پدر توش خیلی پر رنگه و حتی یک همسر دلسوزه عاشق من حس میکنم میتونم از درخت گردو نام ببرم و اینقدر پیمان معادی نقششو پویا و طبیعی بازی کرده که آدم نمیگه داره بازیگری میکنه و انگار واقعا داریم یک فیلم مستند و واقعی رو میبینیم،روایت فیلم هم بنظرم یک روایت خطی و مشخصه و ما داریم یک حادثه تلخ از جنگ ایران و عراق رو میبینیم و تلاش های پیمان معادی برای حفظ خانوادش در طول جنگ رو میبینیم،این فیلم پرداخت های صحیحی داره و شناسایی شخصیت ها به درستی انجام شده و اینطوری نیست که یک کاراکتر بزارن بگن ببینیدش و بعد حذفش کنن و بعد بیان کاراکتر بعدی،قشنگ من ارتباط لازم رو با کاراکتر ها گرفتم،اینکه چرا یه کاراکتر تلاش میکنه و یکی تلاش نمیکنه و دونفر باهم دعوا دارن و دلیل این دعوا منطقیه و یهو یه چیزی رو کارگردان نمیزنه تو صورت مخاطب و تویه یک چارچوب و مسیر درستی داستان پیش میره و درنهایت بعد اتمام فیلم متوجه میشیم که داشتیم یک داشتان واقعی رو مدیدیم و این غم انگیز بودن شرایط فیلمو برام دو چندان کرد دوست ندارم خیلی راجبه داستان فیلم صحبت کنم چون ارزش دیدن داشت و نمیخوام اسپویل بشه،کارگردانی محدویان خیلی خوب بود ویه جورایی نسبت به سبک خودش منحصر بفرد و مستند طور بود و قاب بندی های متفاوتش رو دوست داشتم و یه جورایی امضای خود محدویان هست،موسیقی و تصویر برداری خیلی خوب بود و قاب بندی ها درست و به جا جایگذاری شده بود و چه مخاطب عام سینما باشی چه خاص اینطوری نیست که بگی این چه قابی بود(بنظر من)،بازی پیمان معادی کاملا باور پذیر بود،نکته منفیش بازی نچندان جذاب مهران مدیری بود و بنظرم تنها نکته منفی فیلم این بود بازی مهران مدیری بقیه بازی خوب و قابل قبولی داشتن و من خودم به شخصه حس میکنم که بیشتر مهران مدیری بخاطر اسمش در این فیلم حضور داشت تا سبک و ساختار بازیش و خیلی هم قابله تحسینه که خود مهران مدیری تو صحبت هاش گفت که بازی من بد بود ولی خوب من نمیخوام از لفظ بد استفاده کنم ولی خوب بازی خوبی نداره واقعا مخصوصا اون جاها و قسمت هایی که روبروی پیمان معادی قرار میگیره این قضیه خیلی بیشتر به چشم میاد و انگار داریم مهران مدیری رو همون مجریه برنامه شبکه نسیم میبینیم تا یک فیلم احساسی با این حجم از گرفتاری و تعلیق ها و پیچش ها و بنظرم اگر بازیگر بهتری کنار پیمان معادی در این سناریو قرار میگرفت اتفاقات بهتری میفتاد و اون سکانس ها و پلان ها تجربه های شیرین تری رو رقم میزد،اما با وجود همه این ها برای من قضیه اونجوری نبود که بگم اه چرا این اینجوریه،شاید هم دلیلش این باشه که پیمان معادی اونقدر داره بالا بازی میکنه ما میگیم مهران مدیری چرا اینقدر بازیش در نیومده،ولی بقیه بازیا که گل سر سبدش پیمان معادیه خوبه و اون احساسات و پاساژ های حسی به درستی بنظرم منتقل شده و همزاد پنداری کافی رو داشتم با این فیلم،از نظر تدوین هم خوب بود به شخصه اصلاح رنگشو خیلی دوست داشتم و یک یکپارچگی خوبی رو در کار بوجود آورده بود و موسیقیش هم که با وجود علیرضا قربانی لذت فیلمو چند برابر کرد،به طور کلی اگر جمع بندی بخوام بکنم خیلی فیلم خوبیه و ارزشمنده و احساس خوبی میده البته فیلم بسیار غم انگیزه از این بابت میگم حس و حال خوب چون یک فیلم خوب رو داریم تماشا میکنیم اون روابط انسانی و اون سختی ها و اون پیچش های داستانی و پرداخت ها و نکات کارگردانی،قاب بندی،تدوین موسیقی و همه چیز سرجای درست خودش قرار داره،البته بنظرم نمیتونیم بگیم یک فیلم فوق العاده و یا یک اثر فاخر و نمیتونیم هم بگیم یک فیلم بد،من به شخصه توی فیلم درخت گردو شاهد یک اثر مطلوب بودم و شاید یک بار دیگه هم منو بکشونه و فیلمو دوباده ببینم.دانشجو:محمدقائم ابراهیمی پور استاد راهنما:علی اکبر حسنوند</description><category>محمد قائم ابراهیمی پور</category><author>محمد قائم ابراهیمی پور</author><pubDate>Thu, 15 Jun 2023 19:23:30 +0330</pubDate></item></channel></rss>