https://virgool.ir/feed/@m_43660643fa2026-11-12 09:41:32https://files.virgool.ir/upload/users/494535/avatar/dCbGtu.jpeghttps://virgool.ir/@m_43660643https://virgool.ir/@m_43660643/آقای-بلوتوث-خانم-وای-فای-qarar7lmh2cv#روایتگر باش«وی» به موزیک هارد راک و متال علاقه داره، اونم باصدای بلند...من به موسیقی آروم بی کلام برایمدیتیشن.میدونم، تفاوت زیادیه، خیلی هم زیاد ولی اختلافینداریم، یعنی نداشتیم! اصلا میگن همین تفاوتها قشنگه. گویا میگن شیرینی یا نمک زندگیه. درست نمیدونم...در هرحال یکی از اون مزه های اصلی.انصافا به رغم این اختلاف سلیقه موسیقیایی حالمون با هم خوبه. تا اینکه گفتن #در خانه بمانید و ما هم موندیم. یک هفته، دو هفته،یک ماه و یهو شد چند ماه.قصه تازه از اینجا شروع شد. هفته های اول ما هم پای بقیه مردمجهان هیجان زده و تا حدی بهت زده پر انرژی دست به کار شدیم. بعد از خرید مایحتاج و برگزاری مراسم پر فیض شستشو وضدعفونی، بقیه روز به درست کردن غذاهای متنوع و پختن انواعکیک و نون و شیرینی می گذشت. تب همکاری هم عجیب بالا بود. من خرد می کردم «وی» تفت میداد. من هم می زدم، «او» تو فرمیذاشت. دست آخر هم بنده مشتاقانه با موبایلم از این محصولمشترک خوش رنگ و لعاب عکس می گرفتم که فی الفور تویاینستاگرام بذارم و بعدا هم برای گفتگوهای شبانه در گروه هایمجازی دوستان و فامیل مبحثی داغ و خوشمزه برای ارائه داشتهباشم. آخه حالا دیگه دید و بازدیدها و دروهمی ها هم فقط تو همینگروه های مجازی برقرار بودن.ماه اول قرنطینه و تعطیلات عید به همین منوال گذشت. کم کمتغییرات متاثر از کووید-۱۹ و قرنطینه و اجرای مناسک بهداشتیجزیی جدایی ناپذیر از زندگی روزانه شدن.با شروع سال جدید هر دو مشغول و مجبور به دورکاری از منزلشدیم..حالا دیگه شبها وقت آزاد بیشتری در خونه داشتیم و گوش دادن بهموسیقی مجالی بود برای رهایی از تاثیرات اخبار درست ونادرست کرونا . اما از قدیم گفتن راک و ریلکسیشن در یک ملک ۷۰متری یکخوابه نگنجند.و این چنین بود که هدفون بیسیم عزیز با همکاری گوشی همراهعزیزتر به کمکمون اومدن. البته از بزرگواری دو عزیز وای-فای وبلوتوث هم نباید غافل شد.کافی بود هر کسی با یک کانکشن ساده هدفونش را به گوشیوصل کنه و بعد بره سراغ لیست موزیک هاش. دیگه مهم نبودکنتراست موسیقیایی چقدر شدیده .موزیک ایرانی یا سنتی، پاپ وجاز...یا حتی هوی ترین راک را هر کدوممون آزادانه بدون مزاحمتبرای دیگری و بدون مزاحمت دیگری گوش میدادیم و خوشحال وراضی به روح گرانقدر مخترعین این فن آوری ها سلام میفرستادیم.بعد گذشت ۱۰ ماه شرایط موجود تغییر چشمگیری نکرده و ماهمچنان به پروتکلها و قانون در خانه ماندن سر سختانه وفاداریم . گوش دادن به موزیک در این شبهای طولانی پاییزی جز برنامه هایثابت مون شده. «وی»هدفون به گوش با موزیک پرهیاهو سرش رابا شدت عقب و جلو می بره و گاهی هم در عالم تخیل توی هواچنگی به گیتار الکتریک ش می زنه، در حالیکه من توی اتاق درازکشیدم همراه با موسیقی بی کلام در آرامشی بی بدیل فرو رفته ام.چراغها خاموشن ، و گوشه اتاق عود با عطر لاوندر دود می کنه ..باشد که روزهای روشن و بهتر زودتر برسند.ServehServehTue, 29 Dec 2020 15:23:30 +0330https://virgool.ir/@m_43660643/خانم-وای-فای-آقای-بلوتوث-neuhp9dvpgqeخانم وای فای/آقای بلوتوث#روایتگرباش ..«وی» به موزیک هارد راک و متال علاقه داره، اونم باصدای بلند...من به موسیقی آروم بی کلام برای مدیتیشن.میدونم، تفاوت زیادیه، خیلی هم زیاد ولی اختلاف نداریم، یعنی نداشتیم! اصلا میگن همین تفاوتها قشنگه. گویا میگن شیرینی یا نمک زندگیه. درست نمیدونم...در هرحال یکی از اون مزه های اصلی.انصافا به رغم این اختلاف سلیقه موسیقیایی حالمون با هم خوبه. تا اینکه گفتن #در خانه بمانید و ما هم موندیم. یک هفته، دو هفته،یک ماه و یهو شد چند ماه..قصه تازه از اینجا شروع شد. هفته های اول ما هم پای بقیه مردم جهان هیجان زده و تا حدی بهت زده پر انرژی دست به کار شدیم. بعد از خرید مایحتاج و برگزاری مراسم پر فیض شستشو وضدعفونی، بقیه روز به درست کردن غذاهای متنوع و پختن انواع کیک و نون و شیرینی می گذشت. تب همکاری مون هم عجیب بالا بود. من خرد می کردم «وی» تفت میداد. من هم می زدم، «او» تو فرمیذاشت. دست آخر هم بنده مشتاقانه با موبایلم از این محصول مشترک خوش رنگ و لعاب عکس می گرفتم که فی الفور توی اینستاگرام بذارم تا بعدا هم برای گفتگوهای شبانه در گروه های مجازی دوستان و فامیل مبحثی داغ و خوشمزه برای ارائه داشته باشم. آخه حالا دیگه دید و بازدیدها و دروهمی ها هم محدود شده بودن به همین گروه های مجازی .ماه اول قرنطینه و تعطیلات عید به همین منوال گذشت. کم کم تغییرات متاثر از کووید-۱۹ و قرنطینه و اجرای مناسک بهداشتی جزیی جدایی ناپذیر از زندگی روزانه شدن.با شروع سال جدید هر دو مشغول و مجبور به دورکاری از منزل شدیم..حالا دیگه شبها وقت آزاد بیشتری در خونه داشتیم و گوش دادن به موسیقی مجالی بود برای رهایی از تاثیرات اخبار درست ونادرست کرونا . اما از قدیم گفتن موزیک راک و ریلکسیشن در یک ملک ۷۰متری یکخوابه نگنجند.و این چنین بود که هدفون بیسیم عزیز با همکاری گوشی همراه عزیزتر به کمکمون اومدن. البته از بزرگواری دو عزیز وای-فای وبلوتوث هم نباید غافل شد.کافی بود هر کسی با یک کانکشن ساده هدفونش را به گوشی وصل کنه و بعد بره سراغ لیست موزیک هاش. دیگه مهم نبودکنتراست موسیقیایی چقدر شدیده .موزیک ایرانی یا سنتی، پاپ وجاز...یا حتی هوی ترین راک را هر کدوممون آزادانه بدون مزاحمت برای دیگری و بدون مزاحمت دیگری گوش میدادیم و هر دو خوشحال وراضی از این تفاهم و آزادی به روح گرانقدر مخترعین این فن آوری ها سلام میفرستادیم.بعد گذشت ۱۰ ماه شرایط موجود تغییر چشمگیری نکرده و ماهمچنان به پروتکلها و قانون در خانه ماندن سر سختانه وفاداریم . گوش دادن به موزیک در این شبهای طولانی پاییزی جز برنامه های ثابت مون شده. «وی»هدفون به گوش با موزیک پرهیاهو سرش را به سرعت عقب و جلو می بره و گاهی هم در عالم تخیل توی هواچنگی به گیتار الکتریک ش می زنه، در حالیکه من توی اتاق درازکشیدم همراه با موسیقی بی کلام در آرامشی بی بدیل فرو رفته ام.چراغها خاموشن ، و گوشه اتاق عود با عطر لاوندر دود می کنه ..باشد که روزهای روشن و بهتر زودتر برسند.ServehServehTue, 29 Dec 2020 10:07:35 +0330