<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فائزه نصیری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_426616</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 13:51:22</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>فائزه نصیری</title><link>https://virgool.ir/@m_426616</link></image><item><title>دوچرخه، عشق قدیمی من!</title><link>https://virgool.ir/@m_426616/دوچرخه-عشق-قدیمی-من-jgi52e6fy12u</link><description>از وقتی تونستیم رو پاهامون وایسیم دوچرخه داشتیم اون اولا خواهرم که دو سال ازمن بزرگتر بود دوچرخه داشت و منو سوار پشتش میکرد از اون دوچرخه های سه چرخه! بزرگتر شدیم برای هرکدوممون یه دوچرخه ی جدید خریدن یدونه نارنجی برای من یدونه آبی برای آبجیم. از اون دوچرخه های چهارچرخه! بالاخره یاد گرفتیم و اون دو تا چرخ کمکی هارو درآوردیم هرروز دوچرخه سواری میکردیم و بزرگتر میشدیم تا اینکه 15 سالم شد اون سال به یه گروه دوچرخه سواری بانوان دعوت شدم خیلی خوشحال رفتم عضو شدم و شروع به فعالیت کردیم هرروز ساعت 6 صبح شروع میکردیم به رکاب زدن تا ساعت 8 و ساعت 8 با دوچرخم میرفتم کلاس تنیس و بعد از اونجا با دوچرخم میرفتم باشگاه بدنسازی همیشه وقتی وارد باشگاه میشدم مربیمون هرروز بهم آفرین و باریکلا میگفت و بهم انرژی بیشتری میداد بعدازظهر ها هم سوار دوچرخم میشدم و میرفتم کلاس طراحی، اونجا هم کلی آدم بهم انرژی مثبت میدادن. وقتی تو خیابون با دوچرخه میرفتم کلماتی که میشنیدم اینا بودن: ایول بابا! آفرین! باریکلا!اینا کلمه های خوبی بودن ولی من آرزو داشتم روزی برسه که دوچرخه سواری من یه امر خیلی عادی باشه مثل دوچرخه سواری آقایون!ما عادت داشتیم جمعه ها از صبح ساعت 6 میزدیم به دل جاده و تا عصر توی طبیعت میگشتیم یکی از روزا خبری بهمون رسید! حرف یکی از بزرگان شهر! ما توی شهرمون یک میدان داریم که مجسمه شهید باکری رو اونجا ساختن بهمون گفتن حق ندارین دوچرخه سواری کنین! چرا؟ چون این خانوما میرن اون میدانو دور میزنن به شان این شهید بی احترامی میشه!درد من سال ها توی سینم موند هیچکدوم ما نتونستیم مقابل اون حرف بایستیم اما باز هرکدوممون به تنهایی با دوچرخه هامون رکاب زدیم. شهرمن شهردوچرخه ایران نامیده میشه ولی هنوز هم وقتی دختری با دوچرخه دیده میشه سر ها 180 درجه میچرخه!من هنوزم رکاب میزنم و امیدوارم این فرهنگ روز به روز بیشتر جا بیافته و شاهد این باشیم که دخترها و زن ها به راحتی و با افتخار با دوچرخه هاشون رفت و آمد کنن.#رکاب_سفید #رکاب سفید #دوچرخه #دوچرخه‌سواری </description><category>فائزه نصیری</category><author>فائزه نصیری</author><pubDate>Wed, 30 Sep 2020 12:14:59 +0330</pubDate></item></channel></rss>