<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Sednarad24</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_42512047</link><description>سدنا۲۴ ساله از مازندران دانشجوی مشهد</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:59:41</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3900003/avatar/aLezk8.jpg</url><title>Sednarad24</title><link>https://virgool.ir/@m_42512047</link></image><item><title>زنده</title><link>https://virgool.ir/@m_42512047/زنده-xym2erjo13jc</link><description>-سناریو: «یک روز ساده اما زنده»شخصیت اصلی: ندا، ۲۷ ساله، طراح گرافیکمحل اتفاق: یک شهر شلوغندا صبح با صدای زنگ ساعت بیدار می‌شود. مثل هر روز اول گوشی‌اش را برمی‌دارد، ولی این بار تصمیم می‌گیرد به جای چک کردن شبکه‌های اجتماعی، چند دقیقه به صدای پرنده‌ها پشت پنجره گوش کند.در مسیر رفتن به محل کار، به جای عجله کردن، قدم‌هایش را آهسته‌تر برمی‌دارد و به بوی نان تازه‌ای که از نانوایی می‌آید دقت می‌کند. حتی یک نان گرم می‌خرد و لبخندی از نانوا می‌گیرد.سر کار، وقتی فشار پروژه‌ها زیاد می‌شود، نفس عمیقی می‌کشد و به خودش یادآوری می‌کند که زندگی فقط همین ددلاین‌ها نیست. برای نهار به جای خوردن سریع پشت میز، با همکارش می‌رود توی پارک کوچک نزدیک شرکت و روی نیمکت می‌نشینند. آن لحظه‌ی ساده، حس می‌کند واقعاً دارد «زندگی» می‌کند.عصر که برمی‌گردد، خسته است ولی به جای اینکه مستقیم سراغ موبایل برود، کمی موسیقی آرام می‌گذارد و یک فنجان چای برای خودش درست می‌کند. بعد دفترچه‌ای برمی‌دارد و سه چیزی که امروز برایش خوشایند بوده می‌نویسد:بوی نان تازهخنده همکارشوقت گذروندن با خودشهمان شب، ندا حس می‌کند که روزش مثل همیشه پرمشغله بود، ولی فرقش این بود که «واقعاً زندگی کرد» نه فقط گذراند.---دوست داری من یه سناریو خیالی و داستانی برات بسازم (مثل فیلم/رمان) یا بیشتر واقعی و انگیزشی باشه، برای خودت استفاده کنی؟</description><category>Sednarad24</category><author>Sednarad24</author><pubDate>Wed, 27 Aug 2025 07:11:45 +0330</pubDate></item><item><title>دل گرفته ی یک انسان:</title><link>https://virgool.ir/@m_42512047/دل-گرفته-ی-یک-انسان-znx9nfxuqmcn</link><description>تنهایم نگذار کاش دنیا به زیبای زمینش بود چرا هر وقت به دنیا و آدماش فکر می کنم دلم می گیره چون دیگه اعتماد بین مردم نیست همیشه دنبال تحقیر هم دیگه هستن واسه همین من دیگه حرفی برای گفتن به آدما پیدا نمی کنم سیع می کنم ندیده بگیرمولی تا کی می شه ندیده گرفت آدمارو نمیدونم مندیگه آدمارو نمیشناسم تا دیروز سیع می کردم بشناسم ولی دیشب وقتی فکر می کردم می دیدم چرا باید آدمارو بشناسم وقتی آنقدر زیاد به من ضرر رسوندن امیدوارم یک روز بتونم آدما رو بشناسم من هنوزم امیددارم</description><category>Sednarad24</category><author>Sednarad24</author><pubDate>Sun, 30 Mar 2025 13:09:53 +0330</pubDate></item></channel></rss>