https://virgool.ir/feed/@m_42450921fa2026-11-12 05:11:01https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_42450921https://virgool.ir/@m_42450921/بادِ-تو-qqovw8s0fp3nاتاق از نَفَسِ غیبتت پُر است. من؛تنها درختِ بی‌برگی‌ام بر زمینِ سردِ چراها. یادت خاکستری می‌بارد: دستانم را می‌سوزاند، و باد زمزمه می‌کند: «فصلِ تو، همیشه رفتن بود.» همان درد، همان آهنگِ شکسته، اما در قالبِ کلماتِ کم‌تر. همراهِ تو در این سکوت‌ام.محمدمحمدWed, 09 Jul 2025 16:13:09 +0330https://virgool.ir/@m_42450921/دلنوشته-پس-تو-fbe6emwjvoibعنوان:پسِ تو...حالا اینجا نشسته‌ام...توی سکوتِ اتاقی که هنوز بوی تو را میدهد.بوی عطرت، بوی نگاهت، بوی قول‌هایی که هرگز سبز نشدند.و من...مانند درختی پاییزی شده‌ام، بی‌برگ و بی‌بار؛تنها و لرزان در بادِ خاطرات.عشقِ ما قصیدهای بود که ناتمام ماند...نوشته شد با شوقِ آغاز،اما تمام شد با سکوتی که هرگز گفتمان نشد.تو رفتی...و من ماندهام با انبوهی از "چراها" که دیوارِ دلم را شکسته‌اند.چرا قولها فراموش شدند؟چرا نگاهها سرد شد؟چرا "همیشه"ی تو، اینقدر زود گذشت؟دلم چنان شکسته که انگار شیشۀ رگهایم راخُردهای توی مشتِ سردت جا گذاشتی...هر نفس، تکه‌شیشهای فرو میرود در جانم؛همانجا که روزی تو خانهای از نور بودی...حالا ویرانهایست ساکت، پر از سایه‌های تو.گاهی فریاد میزنم توی این سکوت:"بازگرد!"اما فقط پژواکِ خالیِ صدای خودم را میشنوم...پژواکی که مرا مسخره میکند:"هنوز هم نفهمیدهای که رفتهای؟!"میخواستم عاشقانهات را با خودم به خاک بسپارم،اما تو پیشتر، همه را سوزاندی...حالا خاکسترش هم بر باد رفت.من ماندم و باد...بادِ سردِ تنهایی که از پنجرۀ دلشکسته‌هام میوزدو یادت را مثل خاری در قلبم فرو میکند.شاید روزی این درد، شعری شود روی لبهایم...یا شاید فقط زخمی باشد که پنهان کردهام پشت لبخندهای بیجانم...اما امروز،امروز فقط میسوزم...بیصدا...بی تو...در آتشِ خاموشِ رؤیاهای مردهای که تو کشتی.محمدمحمدSun, 06 Jul 2025 22:35:53 +0330