<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الهه حیدرپور</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_42363385</link><description>دانش‌جوی جامعه‌شناسی&#xA;شیفتهٔ شمس‌شناسی&#xA;دوستدار کلام و کلمه&#xA;نویسندهٔ کتاب و دکلمه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:38:36</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3522722/avatar/RDh6G0.jpg</url><title>الهه حیدرپور</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385</link></image><item><title>مشتی فقط پیمان</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/مشتی-فقط-پیمان-arbcyfkkfrxo</link><description>با گردن‌دَرمیونیِ گردن‌کُلفت‌های تهران و قسَمِ قرآن، مژگان راضی شد بشینه صندلی جلوی پیکان تا سنگاشو وا بکَنه با خودِ آقای مهران. اصن هیچیشون نبود همسان؛ مژگان مهندس عمران و مهران یه چوپان که ماشینش داشت عطر حیوان! مژگان با دستای لرزانْ زل زده بود به فرمان که بدجوری می‌خورد تکان. فکر می‌کرد تهش وصلت می‌کنه با خلبان، نه مهرانِ چوپان اونم از عهدِ باستان. چون خونده بود عمران، واسه مدیریت بحران، غصه‌شو کرد کتمان و لعنت فرستاد به شیطان.مهران با دندون‌ مصنوعی‌های ارزان لبخند زد به مژگان و دعوتش کرد به صرف بریان! بعد از جویدن چند پَر ریحان،‌    چشمش افتاد به یه سروان که وایساده جلوی پیکان! با چشمای گریان، اُفتان و خیزان، خودشو رسوند به سروان. پرسید: چی‌شده قربان؟ سروان گفت: خلافی‌هات کرده طغیان، ماشینو می‌بَریم سلطان. مهران افتاد به دست‌وپای سروان، که نومزدم باهامه اَلأمان. از اون‌طرف مژگان واسه خوابوندنِ طوفان، پناه برد به پیمان. گوشیشو کشید بیران (کمبود قافیه) و از پرداخت مستقیم کرد اکران. خلافی‌هارو با یه کلیک کرد جبران و با شیطنت نگاه کرد به سروان. مهران بوسه زد به کاپوت پیکان و زیر لبی خواند: مشتی فقط پیمان.#پرداخت_مستقیم_پیمان#پرداخت_مستقیم_پیمان</description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Mon, 18 Nov 2024 21:30:49 +0330</pubDate></item><item><title>از سری سروده‌های سیزده‌سالگی</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/از-سری-سروده-های-سیزده-سالگی-miirropipjmm</link><description>کودک سیزده‌سالهٔ یارندیده + لکن تب معشوق کشیده؛دلبرا جامٖ جَم و جان و جهان خون کردی آسمان را شفق  و مشرق  و  مغرب کردی سر شوریده و شیدایی و  آشفته  مَراست نازنینا دل و دلداده و دلدار به یغما  کردی </description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Sat, 05 Oct 2024 20:07:43 +0330</pubDate></item><item><title>مرادم شمس‌...</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/مرادم-شمس-v3u1xcnzv0b6</link><description>شهرۀ آفاق، شورآفرینِ بی‌اغراق، شالودۀ اشراق، شهنشه فراق، معشوق عشاق، سنت‌شکنِ خلاق، مخالف استنطاق، اسطورۀ انفاق، دشمن نفاق،  فرخ و فرخنده باد امروز، که به‌نام توست.هفتم مهرماه، بزرگداشت شمس الحق تبریزی </description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Sun, 29 Sep 2024 00:40:04 +0330</pubDate></item><item><title>کمی شعر...</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/کمی-شعر-fiqafesybzp4</link><description>سیزده‌ساله بودم که چشمهٔ ذوق و قریحه بر کوهسارٖ زبان و دندان و زنخدان جوشش گرفت و اولین ابیاتی که اتفاقاً هیچ تلاشی برای قافیه‌سازی و موزون‌بودنش نکرده بودم، سروده شد. سایرین که از استعداد درونی‌ام مشعوف و مسعود بودند، اصرار به جمع‌آوریٖ اشعارم در دیوان‌چهٔ کوچکی نمودند که مختصراً بگویم: نرفت میخ آهنی در سنگ و گفته‌هایشان اثری بر من نگذاشت و تمام آن‌چه سروده بودم، به‌دلیل عدم حفظ و حراست، بعضاً میان دفترچه‌‌های یادداشت و کتب درسی جا ماند. از جملهٔ تمام آن ابیات، چندبیتی در حافظه ام جا خوش کرده که آن را در ذیل آورده‌ام:هرچه کردم که بگویم نفسم بسته به توستغمٖ عالم به دلم ریخت و حاشا کردممن که گفتم غمٖ عالم همه از دوریٖ توست لعنت و لعن و لعین بر من و دلتنگیٖ من</description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Mon, 23 Sep 2024 13:14:33 +0330</pubDate></item><item><title>هرگز نمیرد آن‌که دلش زنده شد به عشق</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/هرگز-نمیرد-آن-که-دلش-زنده-شد-به-عشق-mom1ef6hwxkq</link><description>گفتم: عشقگفت: حزین!گفتم: رنگین.گفت: خاکستری و سنگین!گفتم: داروی بر بالین.گفت: قبول ندارم، درد است و بی‌تسکین!گفتم: ببین، در مسلک عشق، یار می‌شود دیرین.گفت: لطفاً نگو مثل شیرین، که دل ز دستش هست چرکین‌!گفتم: هست مثال‌هایی چندین.گفت: تمامشان بن‌بست‌اند، می‌کنی تضمین؟گفتم: این‌گونه نکن به خود تلقین.دست به آسمان برد، اشاره‌ای به من کرد و ندا داد: ربّا... هرگز نمیرد بی‌عشق، آمین.</description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Fri, 20 Sep 2024 14:00:24 +0330</pubDate></item><item><title>غَم</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/غَم-v28gjkk1drla</link><description>غم، این غولٖ غربتیٖ قوی که از قعر قلعهٔ غبارگرفتۀ قیرگونش، قاطرِ فاسدِ غاصبش را هِی کرد و بی قوم و قبیله، بر قیصرِ قصرِ غِنا، یک‌تنه قشون کشید.سوارانِ سپاهِ سرور و سرمستی، سُمِ سُتورانْ سوهانْ ‌کشیده، سپید‌جامه پوشیده، سیاه‌سُرمه بر چشم پاشیده، صور ستیزه سردادند و سَر دَرِ سرای صنع صف کشیدند.    کولیِ کریح کک‌زدۀ کچل، با کلاه چرکین بر سر، کابوسِ کیاستٖ سواران، یکه‌تاز کامْران، مقابل سپاهیان، کیسۀ کثیفش را تکاند و  گرد غصه بر همگان فشاند. مردانِ میانۀ میدان، مأمورانِ ممالکِ شادمان، ماست‌ها کیسه کرده، به مرض مادام‌العمر مالیخولیا مبتلا شدند. اهریمنْ آهنگ آرمیدن و آسودن در آستانِ آبادانِ آرامشِ آدمیان آواز داد؛خیمۀ خاکی، خانۀ خویشتن ساخت و خورجین خر بی‌خردش که خرمن خوشه‌های خشم و خروار خمره‌های خستگی بود را خزانۀ دولت خواند. </description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Fri, 20 Sep 2024 13:47:47 +0330</pubDate></item><item><title>قوام‌نامهٔ قهوه</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/قهوه-qgrb1vkb7ekz</link><description>قهوه، این تلخٖ طاقت‌فرسایٖ تخس، به طرفة‌الحیلی تنبانٖ تنگٖ قیطونی‌اش را بر هیکل نکرهٔ چندتُنی‌اش ورکشید و از رخت‌وریخت کولی‌منشش، به‌تمثال یک مهندس شسته‌رفتهٔ کاربلد، تغییر چهره داد.سرانجام به‌دلیل بی‌کفایتیٖ چای‌چیان، بی‌مبالاتیٖ جارچیان، دسیسه‌چینیٖ آبدارچیان و زرنگیٖ کافه‌چیان، اسب افسارگسیختهٔ کودتاچیان، سوارٖ سرسختٖ سینه‌چاکٖ تمدنش را بر چای بی‌چارهٔ چلمنگ برتری داد و تاج و تخت پادشاهی‌اش را چُلید.با به‌دست‌آوردن یک قاشقٖ غذاخوری مشروعیت، یک فنجان مقبولیت و به میزان لازم محبوبیت، برای خود خانواده تشکیل داد و صاحب چند بچه‌ اسپرسو و نوه لته شد تا ستونی زیر سقف تداوم نسلش ساخته باشد.با موروثی‌شدن حکومت در خاندان و خانوادهٔ قهوه، چای‌دوستان و چای‌نوشان در چاه ویل دنیا ویلان گشته و از سریر سرور سروری فرو افتادند.</description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Wed, 18 Sep 2024 22:57:46 +0330</pubDate></item><item><title>چند مَنِ نیم‌مَنی</title><link>https://virgool.ir/@m_42363385/چند-مَنِ-نیم-مَنی-hmc6kfkffdog</link><description>خودم هم نفهمیدم چه شد که تئاتر شلوغ زندگی‌ام، به قوارهٔ یک پیرمرد نقال در قرن ۲۴ درآمد.درست جایی که نیاز به شنیده‌شدن داشتم، شنونده‌ها چماق بی‌مهری بر سرم زدند و اسب بدرود آزین بستند. من ماندم و تکه‌هایی از تنهایی که البته گه‌گاهی پشت ابرٖ حضور دیگران با من قایم‌باشک‌بازی می‌کرد. شب‌ها نان و تنهایی سق می‌زدم و روزها صابون همدمی شاید همدل به دل می‌مالیدم. مجالی برای یافتن نداشتم، دست به ساختن زدم. مغزم را به چند قسمت نامساوی تقسیم کردم و جداگانه به هرکدام پرداختم؛ رشدشان دادم و بر پر و بالشان افزودم. هرکدام جان گرفتند و تمام‌قد برای شنیده‌شدنم ایستادند. تا خواستم درگیر زندگی‌کردن رؤیاهای شبانه شوم، غول معجزه بر تک‌شاخ رؤیاها چیره شد و افسارش را به‌دست گرفت. باورکردنی نبود! شنونده‌ها زبان باز کرده، حرف می‌زدند! منٖ مرکزی را دست‌و‌پابسته به ایالت من‌هایٖ ساخته و نه یافته تحویل دادم و شدم چند من که نیم‌من هم نمی‌ارزید. دست و پایم را نخ زدند و ناچار به هر سازی زدند، سر سازگاری فرود آوردم.با نطق‌های متضاد، خشت‌خشت وجودم را تحریف کردند و مرا به نسخهٔ سانسورشده‌ای بدل نمودند که با آدم تنهایٖ روزهای بی‌همدمی، تفاوتی فاحش داشت.این روزها که زبانم از آن خویشتن نیست، این روزها که مجالی برای سخن و اندامی برای عرض نیست، از غفلت حکّام خودکامه استفاده می‌کنم و پیغامم را این‌گونه می‌رسانم که برادران، خواهران؛ پیشکش نامبارکی که مقابل شماست، منٖ محدودشده‌ای است که از فیلتر هرزه‌زبان‌های دسیسه‌چین به‌صورت غیر اورجینال به دستتان می‌رسد. به گیرنده‌هاتان دست نزنید و برای سرکوب شورشیان افسارگسیخته دعا کنید.امید دارم که سد چند منی را شکسته و دست آخر تبر را بر گردن منٖ بزرگ بیاویزم.</description><category>الهه حیدرپور</category><author>الهه حیدرپور</author><pubDate>Wed, 18 Sep 2024 22:33:02 +0330</pubDate></item></channel></rss>