<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های بانو بولاغ</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_41274772</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:39:05</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>بانو بولاغ</title><link>https://virgool.ir/@m_41274772</link></image><item><title>عشق پاک</title><link>https://virgool.ir/@m_41274772/عشق-پاک-h1dpmx1kvpbc</link><description>آمد به باغ خشک دل ما بهار عشقجز الفتی سپید نبوده است کار عشقعطر بهشت گشته وزان بر درخت دلکه این شاخه‌های تلخ شده بار دار عشقهر عاشقی چکاوک نور است می‌پرددر اوج آبی غزل و سبزه‌زار عشقگر عشق لحظه‌ایست طلایی و پر طپشسهم تو بوده بیشترین در کنار عشققلبی که سبز می‌زند از سرخی حضورفانوس روشنیست که شد رهسپار عشقبیگانگان ز عشق ندیدند بی‌گماندر چشم‌های قهوه‌ای ما قرار عشقدرک درست و واقعی از دل نداشتندتندیس خلوتم که شکست از قرار عشقبودم شهید راه دل و هیچکس نگفتاو دختریست شیشه‌صفت از تبار عشقای از نژاد آینه افسوس در سکوترفتم به میزبانی غم از دیار عشقمی‌بینمت به خواب ولی سرخوشم که اینآرامشیست بهر دلی بی‌قرار عشقمریم‌ترم ز مریم و پاکی چو آفتابدر من دمیده تا به ابد انتظار عشق</description><category>بانو بولاغ</category><author>بانو بولاغ</author><pubDate>Fri, 21 Aug 2026 04:18:34 +0330</pubDate></item><item><title>شعر در وصف علی ع. عید غدیر</title><link>https://virgool.ir/@m_41274772/شعر-در-وصف-علی-ع-عید-غدیر-ljuadvujgpsv</link><description>علی در عرش اعلی بی نظیر است.                                    علی بر عالم و آدم امیر است.                                              به عشق نام مولایم نوشتم.                                              چه عیدی بهتر از عید غدیر است . از مجموعه سی سال  سی بهار .نشر آفرود   .  شاعر : شهربانو حسین زاده  بولاقی  </description><category>بانو بولاغ</category><author>بانو بولاغ</author><pubDate>Fri, 21 Aug 2026 04:12:22 +0330</pubDate></item><item><title>بودای من . شعری از شهربانوحسین زاده بولاقی</title><link>https://virgool.ir/@m_41274772/بودای-من-شعری-از-شهربانوحسین-زاده-بولاقی-qkvlqh9tyydy</link><description>ای همیشه بخشی از رویای من،چشمه‌ی آرامشم، بودای من.مهربانم، نیمه‌ی گمشده‌ام،بی تو اینجا در خودم گم گشته‌ام.از سفر برگشته‌ام، دلجوی تو،در دل خود، من خوشم با بوی تو.ای طریقت آشنا، ای “شمس” جان،سمبل الطاف حق، بی‌گمان.بالهایت بوی باران می‌دهد،شور چشمت مرده را جان می‌دهد.نغمه‌ی داوود داری در صدا،عطر عشق و عود پاشی در فضا.جادّه‌ی بی‌انتهای کهکشان،خط آبی سفر در آسمان.جنگ بین عقل و دل همواره شد،عاقبت دل برد و سر بیکاره شد.با صدای عقل، دل سوی تو رفت،شد نهان در پیچ گیسوی تو سخت.می‌پرم، بالم تویی، توشم تویی،ساکتم، حرفم تویی، گوشم تویی.باورم نیست آنکه می‌گویند همه،عاقبت عشقت به خاموشی رود.عاقبت روزی رسد که یاد او،در دل تو به فراموشی رود.نه محال است این سخن‌ها، حرف‌ها،بوته‌ی عشقم نخشکد هیچ‌گاه.ریشه در خاک بهشتی دارد او،ذات پاک و بی‌پلشتی دارد او._____ اینم شعر جان ام</description><category>بانو بولاغ</category><author>بانو بولاغ</author><pubDate>Mon, 17 Aug 2026 03:22:18 +0330</pubDate></item></channel></rss>