https://virgool.ir/feed/@m_40062238fa2026-11-12 05:17:38https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_40062238https://virgool.ir/@m_40062238/دنده-عقب-به-گذشته-l1amikod9ymwداستان خودرو در  گذشته برای من یادآور یک درد است منظورم این نیست که آن زمان خرید خودروی نو، ثبت نامی و قرعه‌کشی بود الان هم همینطور است و انگار که صنعت خودروسازی‌مان دنده جلو، عقب عقب رفته است! نه، منظورم درد در کشاله ران و لگن خاصره سمت چپ است همراه با درگیری کل بدن و لرزش و پرش زانوها، در حالیکه ستون فقرات به چپ خم شده اما ستون مهره گردنی بر خلاف آن به سمت راست با شدت تحت فشار است. البته که بیماری مادرزادی نیست و البته هم که گذشته آنقدر دور نیست که مربوط به عالم رحم باشد. همان قدر دور،  که اگر سر برگردانی و به عقب نگاه کنی دیده می‌شود. در آن گذشته، نوجوانم و یکی از بزرگترین آرزوهایم سوار شدن به تاکسی است آنجا که هر کس برای خودش صندلی دارد و لازم نیست با قد کوچک زیر بغل کسی بایستد طوریکه بینی‌اش را موهای زیر بغل بیرون زده از آستین تک‌پوش قلقلک دهد و بوی تند عرق موزیانه ته شش آدم را پنجه ‌زند و خراش دهد اما در تاکسی هر کس حریم شخصی دارد حداکثر حرکت کمی مایل شدن به چپ و راست در پیچ‌هاست که اگر تاکسی درستی انتخاب کرده باشی و کنار دستی درست و درمانی داشته باشی خودش آخر خوشیست کمی خودت را بر روی او می‌اندازی و بوی ادکلنش را عمیق‌تر به داخل ریه‌هات، نه... به قلبت می‌فرستی! برای من خودرو در اتوبوس خلاصه می‌شد آنجا که دامنه حرکت به چند متر می‌رسید و با یک ترمز ناگهانی راننده و ذکر یک فحش‌آبدار او خطاب به راننده‌های اطراف، معجزه‌وار از ته اتوبوس پر از مسافر که شش‌هات فضا برای باز و بسته شدن نداشتند به راحتی می‌نشستی روی صندلی راننده! کاش لااقل مسیرها مستقیم بود که پیچ‌ها استخوان‌شکن بودند یعنی جمعیتی چند نفره رویت می‌افتادند و طبیعی بود اگر بعد از پیچ هم از رویت بلند نمی‌شدند چون بزودی در پیچ بعدی هم البته دوباره هم آنها رویت می‌افتادند جهت پیچ مهم نبود جوانی و خوشگلی تو و خصوصیات اخلاقی و جنسی اطرافیانت جهت را مشخص می کرد.اینها چه ربطی به درد کشاله ران چپم دارد؟مگر نشنیده ای که ... چو عضوی را بدرد آورد روزگار ...ماجرا از زمانی شروع شد که توانستم تاکسی پیکان آبی سفید انحصاری اصفهان در میدان انقلاب را برای اولین بار نیت کنم. چه لحظه غرور‌آفرینی بود. سکه پنچ تومانی را در دستم محکم نگهداشته بودم و سلطان‌وار در ایستگاه تاکسی‌ها منتظر یک جا کنار پنجره بودم بالاخره یک تاکسی خالی آمد و در ایستگاه متوقف شد دستگیره در را قاپیدم و سمت چپ کنار شیشه نشسته و به بیرون خیره شدم اتوبوسی در حالیکه یک «پا» از لای در آن بیرون زده بود میدان را دور زد و بی‌اعتنا به سیل مسافران منتظر با سرعت دور شد نیش‌خندی زدم و قدرت پول را در مشتی که پنج تومانی حبس بود احساس کردم صدای راننده من را به خود آورد و تمام حس خوشم را از بین برد:هی... تنهایی؟بله... پول که داری؟ پنج تومان میشه.پنج تومانی زرد کدر و کثیف را نشانش دادم.بیا جلو بشین... نه... نه... نمی‌خوام، اما صدام در نیامد. با اوقات تلخی و به زور پیاده شدم و جلو نشستم. متوجه شد گفت: تو کوچولویی جلو، جات میشه صندلی هم نمیشکنه. همینه که رو ی صندلی جلو جا خوش کردم احساس کردم هوا یک مرتبه تاریک شد نفسم به کندی افتاد و احساس فشردگی کردم. اه... تو کجا بودی؟مسافر جدیدی که کنارم روی صندلی، نه روی من نشست گفت. به زور خودم را از زیرش بیرون کشیدم اما از همان لحظه دیگر تمام شد تاکسی و ماشین برایم کابوس شد.لگن خاصره سمت چپم از لبه صندلی جلو آویزان بود و ملتمسانه دنبال تکیه‌گاهی که وجود نداشت تلوتلو می‌خورد ران سمت راستم به خاطر لبه تیز تودوزی صندلی داشت می برید از طرف دیگر شانه‌های مسافر بغلی کمرم را به چپ داده بود و راننده هم با شانه‌اش گردنم را به سمت راست هول می‌داد زانوهام رعشه گرفته بود و آرام می‌لرزید تازه پس از بیرون آمدن تاکسی از ایستگاه، بلافاصله در ترافیک متوقف شد ماشین‌ها تکان نمی‌خوردند فقط صدای پوف و پوف راننده که از لای موهای سبیلش بیرون می‌زد و بوی تند پیاز را پخش می‌کرد می‌شنیدم تاکسی کمی تکان خورد و کنار یک اتوبوس قرار گرفت پسر بچه‌ای را دیدم که در فشار تن دو بزرگسال مثل یک خط صاف به‌ نظر می‌رسید بدون پهنا، جای او را آرزو کردم زانوهام دیگر لرزش نداشت از درد و بی حسی، بی‌اختیار من برای خودشان می‌پریدند ...بالاخره آن سفر هم مثل همه سختی‌های زندگی تمام شد اما درد من مستدام ادامه داشت بعدها عمویم ماشین شخصی خرید و بعد هم شوهر خاله‌ام حال در همه مهمانی‌ها و دورهمی‌ها فامیل درون این دو ماشین می‌چپیدند و معلوم است جای من کجا بود!m_40062238m_40062238Mon, 17 Nov 2025 21:01:27 +0330