<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه رحیمی نژاد</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_40033593</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:38:35</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>فاطمه رحیمی نژاد</title><link>https://virgool.ir/@m_40033593</link></image><item><title>سرویس فرهنگی</title><link>https://virgool.ir/@m_40033593/سرویس-فرهنگی-r6r2taoglieq</link><description>من دبیرستان که بودم راه مدرسه ام از خونمون دور بود چون یه مدرسه خیلی خوب میرفتم و اون موقع ها مدرسه های خوب مرکز شهر بود سرویس مدرسه ما یه آقای تحصیل کرده بود که صبح ها مارو می‌برد مدرسه و میرفت تو مغازه خودش و ظهر میومد دنبالمون آنقدر آدم فعالی بود که داشت فوق لیسانس میخوند دو جا هم کار می‌کرد خانمش هم درس میخوند و کار می‌کرد و گاهی اوقات تو برگشتنا دنبال اونم میرفتیم دانشگاه رشته ادبیات میخوند و هر وقت باهامون میومد کلی داستان قشنگ ادبی برامون تعریف می‌کرد یه کار خیلی جالبی کرد اون موقع که همیشه یادش می‌کنم اونا اجازه داشتن واکمن ببرن سرکلاس و صدای استاداشون رو پر کنن اونم صدای استادشون که داستان های شاهنامه رو تعریف می‌کرد برامون ضبط می‌کرد و هر بار سرویسمون تو رفت و برگشت برامون اونارو میزاشت اینجوری بود که ما تقریبا همه داستان های شاهنامه رو خلاصه و روون با یه بیان قشنگ یاد گرفتیم و الان خودم برای دخترم تعریف میکنم دنده_عقب_با_اتو_ابزار </description><category>فاطمه رحیمی نژاد</category><author>فاطمه رحیمی نژاد</author><pubDate>Thu, 27 Nov 2025 22:14:37 +0330</pubDate></item></channel></rss>