<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سمیرا آبادی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_39768875</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:52:28</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>سمیرا آبادی</title><link>https://virgool.ir/@m_39768875</link></image><item><title>دنده عقب با اتو</title><link>https://virgool.ir/@m_39768875/دنده-عقب-با-اتو-zsisslfyh1kk</link><description>صندلی عقب همیشه شلوغ‌تر از کل دنیا بود.پاهای‌مان به هم گیر می‌کردقرعه‌کشی می‌کردیم کی کنار پنجره بنشینهآدامس‌ها زیر صندلی چسبیده بودو همه قسم می‌خوردیم کار ما نبوده.شیشه‌ها پایینباد موهامون رو می‌برد هر جا دلش می‌خواستمامان هی اخم می‌کردبابا هی نشنیده می‌گرفتو ما تو جاده فقط قهقهه می‌زدیمانگار خودِ خنده‌ها بنزین ماشین بود.کولر که می‌سوختدر بطری نوشابه رو باز می‌کردیمگازش که می‌پرید، مسابقه می‌ذاشتیم کی زودتر تموم کنهبعد هم حرص می‌خوردیمچرا زود تموم شد.هر پیچ جاده یعنی یه جیغهر تونل یعنی یه نفس حبسهر توقف یعنی دویدن سمت طبیعتبدون اینکه بدونیم طبیعت دقیقاً کجاست.رادیو هر وقت خش‌خش می‌کردبابا ضربه می‌زد به داشبوردانگار با رادیو قهر و آشتی قدیمی داشتولی وقتی آهنگ‌های قدیمیش می‌اومدیه‌هو صورتش نرم می‌شدو ما می‌فهمیدیمبزرگ‌ترها هم بچگی داشتنفقط خوب قایمش کردن.گاهی هم وسط سفرمامان با پاکت میوه از عقب برمی‌گشتسیب‌ها رو بدون چاقو قاچ می‌کردما هم بدون نوبت برمی‌داشتیمو او وانمود می‌کرد نمی‌بینهفقط لبخند ریزی گوشه لبش می‌نشست.اون ماشین فقط ما رو تکون نمی‌دادما رو بزرگ می‌کردبدون اینکه بفهمیم بزرگ شدیم.یه روز فروخته شدرفت برای ساختن قصه‌های یک خانواده جدیدو ما موندیمبا عکس‌های تارو خاطراتی که فقط توی حرکت، زنده‌ست.ماشین‌ها فقط ما رو نمی‌برن جلویه‌کم از گذشته‌مون رو هم با خودشون می‌برنتا هر وقت دلتنگ شدیمبرگردیم و بگیم:«اون روزا، تو صندلی عقب… زندگی قشنگ‌تر بود.» 🚗✨</description><category>سمیرا آبادی</category><author>سمیرا آبادی</author><pubDate>Sun, 09 Nov 2025 21:08:46 +0330</pubDate></item></channel></rss>