<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سید حامد عابدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_39689483</link><description>شاید در ظاهر برایتان هیچ ارتباطی بین کار درخط تولید کارخانه و سرمایه گذاری،وجود نداشته باشد.ولی من با کار کردن در شرایط تکراری و طاقت فرسا،با مطالعه،تفکر و شناخت از خودم،به سرمایه گذاری علاقمند شدم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 14:30:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4912252/avatar/k13zFx.png</url><title>سید حامد عابدی</title><link>https://virgool.ir/@m_39689483</link></image><item><title>داستانی از جستجوی آزادی</title><link>https://virgool.ir/@m_39689483/داستانی-از-جستجوی-آزادی-ik0ukwoiocka</link><description>سلام به شما مخاطب عزیزی که الان داری این داستانو می خونی. توجه ات برام خیلی با ارزشه چون داری داستان منو می خونی. پس بیا تاباهم صادق باشیم.سال ۸۳ وقتیکه خدمت سربازیم تموم شد، پیش برادر بزرگترم که توکار صادرات بود شروع به کارکردم. ایشون چندین سال تو اون کار وقت گذاشته بود تا به یه جاهایی رسیده بود ولی بعد از دو سه سال به علت تشدید تحریم ها و عدم انجام تعهدات طرف خارجی کارش خراب شد. منم بعد از یه مدت مجبور شدم اونجا رو ترک کنم. بدون هیچ هدف و چشم اندازی ولی بالاخره باید یه کاری می کردم دیگه، البته یه چیزایی از تجارت بین الملل یاد گرفته بودم.سال ۸۵ به همراه یکی از دوستانم تو دوره آموزشی جوشکاری لوله های نفتی شرکت کردم و بعد از حدود شش ماه موفق به دریافت مدرک بین المللي جوشکاری شدم. می خواستم برم عسلویه برای کار ولی رفیقم نیومد. یه چند وقتی جوشکاری کردم. می خواستم کارای دیگه ای هم تجربه کنم تا شغل ایده الم رو پیدا کنم بنابراین رفتم تو کار نصب دزدگیر و سیستم صوتی ماشین.سال ۸۶ کنکور دادم، خواستگاری رفتم، جواب بله رو از همسرم گرفتم و عقد کردیم. تو همین حین در رشته زبان انگلیسی دانشگاه قبول شدم. اولش نمی خواستم برم دانشگاه، چون با همسرم عقد بودیم و هنوز عروسی نکرده بودیم و سرخونه و زندگی خودمون نرفته بودیم. در واقع مسئولیت یه نفر دیگه روهم روی دوشم احساس می کردم. بالاخره به اصرار خانواده رفتم دانشگاه. هم کار می کردم، هم درس می خوندم.تا اینکه سال ۸۷ به لطف مدرک جوشکاری ام تو شرکت پارس خوردو به عنوان اپراتور تولید در سالن ساخت بدنه خودرو استخدام شدم و فصل جدیدی از زندگی کاری ام شروع شد.نمای داخلی خودرو پارس نوااگه بخوام بطور خلاصه راجع به چالش های کاری تو خط تولید کارخونه خودروسازی بگم:کار سنگین، تکراری و روی مخ. هفته اول، کل دست و پام درد می کرد. وقتیکه بعد از تعطیلات دوباره برمی گشتم سرکار، ۲-۳ روز زمان می برد تا بدنم به کار عادت کنه.۴ سال اول که سه شیفت گردشی بودیم. یه هفته صبح کار، یه هفته عصر کار و یه هفته هم شب کاری. شب کاری خیلی عوارض داره:از کم خوابی و بی خوابی گرفته تا مشکلات گوارشی و عصبی.با همکاران خاطرات خوب زیادی داشتم. خاطراتی سرشار از خنده، شوخی و مسخره بازی. روابط صمیمی ای باهم داشتیم ولی متاسفانه همکارا با انگیزه سرکار نمی اومدن و از کارشون لذت نمی بردن و این ذهنیت منفی بین همدیگه انتقال پیدا می کرد. البته بهشون حق میدم چون کارکردن تو خط تولید واقعا سخته.سالن مونتاژ خودروهای کوئیک و سهندحقوق و مزایا و دریافتی ها، اون اوایل راضی کننده بود ولی کم کم مزایا و پاداش های نقدی و غیرنقدی قطع شد و با افزایش تورم، قدرت خرید کارکنان نیز پایین اومد.همه این چیزها به علاوه بعضا، بی عدالتی ها و کم توجهی ها از طرف مقامات بالایی باعث می شد، گاهی به این موضوع فکر کنم که آیا با وضعیت تورمی موجود و درآمد، این شغل می تونه آینده خونواده امو تأمین کنه؟ با اینکه برای تأمین نیازهای همسر و فرزندم باید در این شغل بمونم، آیا بازم می تونم به فعالیت مورد علاقه ام بپردازم؟ اصلا فعالیت مورد علاقه ام چی هست؟ فعالیتی که زندگیمو به مخاطره نیندازه چطور باید باشه؟تا اینکه یه روز، با کتاب؛ پدر پولدار، پدر بی پول، نوشته سرمایه گذار معروف امریکایی، رابرت کیوساکی آشنا شدم. اون کتاب یه جمله معروف داره:همیشه کاری کنید که پول براتون کار کنه، نه اینکه خودتون برای پول کار کنید.خوندن اون کتاب باعث شد که به مقوله سرمایه گذاری ترغیب بشم. فعالیتی که نیاز به حضور فیزیکی افراد نداره. یعنی شما می تونی شغلت حفظ کنی و در عین حال به سرمایه گذاری هم بپردازی. تنها کافیه بعد از بررسی حوزه های مختلف سرمایه گذاری و انتخاب حوزه مورد نظر واردش بشی. البته کسب دانش و مهارت در سرمایه گذاری لازمه رسیدن به موفقیته. هرچه بیشتر راجع به سرمایه گذاری مطالعه و تفکر می کردم، بیشتر بهش علاقه مند می شدم. این احساس رو داشتم که سرمایه گذاری با روحیاتم سازگاره تا اینکه ذهنیتم با اون گره خورد.بدیهیه که برای سرمایه گذاری نیاز به پول هست ولی با تلاش مستمر (می شه سرمایه اولیه رو جور کرد.(کار+درآمد+مدیریت هزینه ها+پس انداز+سرمایه گذاری) اعتراف می کنم که توی این سال ها، موقعیت های سرمایه گذاری پرسودی رو از دست دادم، گاهی ضرر کردم و تصمیماتی گرفتم که اشتباه بود ولی این ها رو شکست نمی دونم بلکه باعث افزایش تجربه و آگاهی ام شد. زمین خوردم، یاد گرفتم و بلند شدم و اینکه قصد دارم این مسیر رو تا رسیدم به هدفم (استقلال مالی از طریق سرمایه گذاری) ادامه بدم.ممنونم که این داستانو خوندید. خوشحال میشم که در بخش نظرات، داستان خودتونو برام بنویسید.</description><category>سید حامد عابدی</category><author>سید حامد عابدی</author><pubDate>Thu, 06 Aug 2026 00:22:54 +0330</pubDate></item></channel></rss>