https://virgool.ir/feed/@m_39355571fa2026-11-11 22:46:29https://files.virgool.ir/upload/users/4667778/avatar/qrPqXi.jpghttps://virgool.ir/@m_39355571https://virgool.ir/@m_39355571/قسمتی-از-یک-کتاب-بی-نظیر-tvobiqqoutmxسلاح ها ابزار خشونت هستند؛ انسان وارسته از آن انزجار دارد.سلاح ها ابزار هراسند؛انسان وارسته از آنها تنها در نهایت محدود استفاده میکند.صلح بالاترین ارزش اوست اگر صلح از بین برود چگونهمیتواند خشنود باشد؟دشمنان او شیاطین نیستند بلکه موجودات بشری چون خود وی میباشند.خواهان صدمه به آنان نیست و به هنگام پیروزی شادی نمی کند.چگونه میتواند در پیروزی شادمان باشد و از کشتن انسانها دلشاد شود؟او با اندوهی فراوان و شفقتی عظیم به میدان نبرد گام مینهد گویی که به مجلس ترحیم میرود.مهسامهساWed, 28 Jan 2026 14:01:36 +0330https://virgool.ir/@m_39355571/هیچ-کس-بودن-همه-چیز-بودن-fytfmkcsfe7aنگاه بی‌طرفانه بسیار کمیاب شده است. شاید همیشه کمیاب بوده. چطور می‌شود انسان‌ها را دعوت کرد تا دقایقی از هویت‌های خود و گروه‌هایی که خود را متعلق به آن‌ها می‌دانند مرخصی بگیرند و آرام بگیرند؟ دقایقی نفس بکشند، بدون اینکه بار نقش‌ها و نقاب‌هایشان را بر دوش بکشند. فقط باشند، بدون اینکه نیاز به این داشته باشند که کسی باشند. هیچ‌کس باشند.باورها، اعتقادات، خشم‌ها، طرفداری‌ها، نفرت‌ها، همه این‌ها بارهایی هستند که رنج در پی رنج می‌آفرینند. این بارهای اضافی که «مرا من می‌کند و تو را تو»، به ما توهم جدایی می‌دهد.بیایید باری جز عشق بر دوش نکشیم. عشق وزنی ندارد و میزان عشقی که می‌‌‌توان به دوش کشید بی‌انتهاست. اما وقتی بارهای سنگینی به دوش داریم، دیگر نمی‌توانیم عشق را ببینیم و تمام توجه‌مان صرف وزنه‌های سنگین می‌شود؛ وزنه‌هایی بیهوده که ما را فرسوده و خمیده می‌کنند و زندگی را هدر می‌دهند.مهسامهساMon, 26 Jan 2026 15:48:23 +0330