https://virgool.ir/feed/@m_39293285fa2026-11-12 18:40:28https://files.virgool.ir/upload/users/1055626/avatar/d4c4x6.jpeghttps://virgool.ir/@m_39293285https://virgool.ir/@m_39293285/دیواری-که-آهن-را-طلا-کرد-yue4gywzjtpsدوسالی از زندگی مشترکمان میگذشت، آن زمان ماشین ارزان بود خیلی قدیم را نمی‌گویم تازه 6 سال از این ماجرا گذشته خلاصه اینکه هرکسی برای خودش راننده شدوماشین شخصی خریده بود و ضررش برای شوهر من و امثال او بود که شغلش راننده تاکسی بود دیگر تاکسی جوابگوی خرج خانه نبود شوهرم مجبور شد دنبال شفل دیگری باشد خداراشکر پس از چند روزی پی کار رفتن، کار خوبی پیدا کرد. مانده بودیم با طلا چه کنیم(طلا همان تاکسی زردمان بود، اسمش را طلاگذاشته بودیم) شوهرم عکسهای طلا رادردیوار گذاشت و مشتری برایش پیداشد با یکی از مشتری ها به تفاهم رسیدیم و با طلا وداع کردیم مصطفی، شوهرم رامیگویم با پول تاکسیمان در دیوار طلای دست دو خرید، آخر میگفت میخواهم هروقت این طلاها را میبینم یاد طلا(تاکسی) بیفتم. تاکسی آهنیمان رفت و طلا به جایش آمد، طلایی که یکدفعه ده برابر شد و مارا به سودی که منتظرش نبودیم رساند.شاید خیلی ها از دیوار شاکی باشندولی مقصر دیوارنیست، این ما هستیم که تصمیم میگیریم چگونه از دنیای مجازی واپلیکیشن دیوار استفاده کنیمممنون از دیوارلیلالیلاWed, 21 Jul 2021 02:39:23 +0430https://virgool.ir/@m_39293285/دیوار-بخت-گشا-fexdewgarhyzجوان بودم وتازه فارق التحصیل شده بودم غرور جوانی در سرم موج میزد خودم را زیبا ونو نوار میدیدم سوار بر موج و آزاد، آخر من در محیطی دوراز خانه و آزاد درسم را تمام کرده بودم، غافل از اینکه درمحیط کوچک زندگی‌مان جایی برای من نبود متلک های همسایه که؛ دختر مشهدی جمیله بزرگ شده اما شوهر نمیکند، بگوشم میرسید خیلی ها مهربان تر بودند وبرایم دلسوزی میکردند، اما قلبم بدرد می‌آمد تا جایی که این بساط به خانه هم کشیده شد ووسط دعوا با خواهرم بود که دیدم او هم دلش از من و وجود من پر است دلم شکست کسی راجز خدا کنارم ندیدم، صدایش کردم: «خداااااایاااااا» ناگهان دلم آرام شد، چرایش راخودم هم نفهمیدم.فردای آن روز بود که با برادرم برای خرید تاکسی زرد(که من اسمش را طلاگذاشته بودم) به مرودشت آمدیم،آخر برادرم خرج خانه ی مارا میداد، پدرم چندسالی بود که به بقول زنهای همسایه عمرش را به شما داده بود، آدرس را از دیوار پیدا کردیم،( دیواربخت گشا ‌؛ هاهاهاهاها؛) خلاصه به مرودشت رفتیم تا طلا را بخریم. مصطفی، همسرم را میگویم، صاحب طلا، عکس های طلا را در دیوار گذاشته بود تا بفروشد، میخواست شغلش را عوض کندو زن بگیرد (آخر اوهم مثل من اسیر حرف مردم شده بود که میگفتند:به راننده تاکسی زن نمیدیم). به مرودشت رسیدیم ومصطفی را دیدیم که خودش به استقبالمان آمده بود. سلام و احوالپرسی کردیم ورفتیم سراغ ماشین، اما مصطفی یک بند چشمش به من بود کم کم داشتم عصبانی میشدم_اقای احمدی؟! اقای احمدی! صدای برادرم بود که داشت مصطفی رو صدا میزد،_بله، بله، ببخشید حواسم نبود_کجایی بابا چندبارصدات زدم_معذرت میخوام ، درخدمتتونم، ببینید این ماشین مال شماست(یعنی میخوام بفروشم به شما) من فردامیام بوانات واسه قول نامهسرتان رادرد نیاورم مصطفی نتوانست تا فردا تحمل کند،تا شب صدبار ویزویز گوشی داداشم رو میشنیدیم مادر مصطفی بود که زنگ میزد صدای برادرم میامد که میگفت:خانم ماشما رو نمیشناسیم! مگه میشه؟! این دیگه چجور عاشق شدنه!! آخر اجازه ی خاستگاری را گرفت فردا بجای معامله ی ماشین مراسم خاستگاری من برگزار شد. الانم که هفت سال است از این ماجرا میگذرد وقتی اسم دیوار وخرید وفروش در دیوار به وسط می آید منو همسرم قاه قاه کنان میگوییم : «دیوار، همان دیوار بخت گشا»لیلالیلاMon, 19 Jul 2021 09:26:19 +0430