<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دورنمای اقتصاد</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_38939144</link><description>https://ecoviews.ir</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-13 02:41:20</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>دورنمای اقتصاد</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144</link></image><item><title>کارکرد اقتصاد و میزان تاثیر سیاست گذاری دولتی- دکتر محمد طبیببان</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144/کارکرد-اقتصاد-و-میزان-تاثیر-سیاست-گذاری-دولتی-دکتر-محمد-طبیببان-augntnyc3hwb</link><description>در مورد تجربه کشور خودمان بحث زیاد شده و تکراری و در سطح پایین. استاد سابق من که در خارج زندگی می کنند و سه سال پیش سفری به ایران داشت از این موضوع متعجب بود که چرا مباحث اقتصادی در نشریات در حد چند فصل اول کتاب های مقدماتی اقتصاد باقی مانده و تعالی و تحولی را نشان نمی دهد. این یک واقعیت است که شرایط از قبل از انقلاب به نحوی تحول یافته که اندیشه اجتماعی، سیاسی و اقتصادی محجور و در سطح ابتدایی باقی مانده است. شاید عده ای دولت ها و سانسور را مقصر بدانند اما پایایی حدود یک قرن این عارضه نشان از گرفتاری های عمیقتری است. شاید بایستی به استاد مزبور می گفتم که شما نشریات با کیفیت را دیده اید و نظرتان این است. اگر فرصت داشتید در شبکه های اجتماعی و برخی نشریات دیگر هم جستجو می کردید به مباحث عجیب و شگفتی بر می خوردید که عقل را از سر هر فرد معقول فراری می دهد.  سال ها پیش که شاید به همریختگی فکری در مباحث اقتصاد به درجه زمان حاضر نبود، به استاد بزرگواری که شرح دروس اقتصاد یک دانشکده را می نوشتند و از من کمک مختصری خواستند پیشنهاد کردم چند فصل در مورد مارکسیزم هم در شرح دروس پیش بینی بکنند و ایشان تعجب کردند که اکنون که نظام های مارکسیستی بر چیده شده آیا این امر ضروری است؟ عرض کردم بله من سر مزاح ندارم، تصور من این است که کشور ما آخرین پایگاه مارکسیزم در جهان خواهد بود پس لااقل اگر این مطالب به صورت علمی و صحیح آموزش داده شود بهتر است. زیرا مشهور است که دانش کم، خطرناک است و از آن خطرناک تر دانش شعاری و تلقینی است. خودم هم در درس اقتصاد خرد پیشرفته دو، دوره ارشد یک فصل اقتصاد مارکس را تدریس می کردم. اکنون هرچه به اطراف نگاه می کنم به این نتیجه می رسم که قبل از آن باید در سطح دبستان و سطوح بعد از آن آموزش منطق و اندیشه سازگار و منطقی تدریس شود و به نسل آینده آموزش و تمرین داده شود که اندیشه پریشان و اندیشه منطقی چه تفاوت هایی دارد و چگونه یک فرد باید تمرین کند بلکه وظیفه اخلاقی دارد که در اندیشه خود استحکام، سازگاری و منطق را به کار برد و همچنین بیاموزد که از بی منطقی نا خود آگاه خود آزرده شود و بی منطقی دیگران را هم بر نتابد و بارز  کند و مورد نقد قرار دهد. یک مفهومی در روانشناسی وجود دارد تحت عنوانCognitive dissonanceچون نمی دانم اهل فن چه ترجمه ای برای آن دارند عنوان انگلیسی آن را نوشته ام. منظور از این عبارت حالت روحی - روانی ناراحت و معذبی است که به فرد دست می دهد وقتی در رفتار و کردار و اندیشه خود دچار تناقض و نا همخوانی می شود. مثلاً کسی بگوید و تبلیغ کند و به عنوان باور بیان کند که خوردن مال غیر نا روا است و اما خود در این کار بکوشد و از این که اندیشه و کردارش متناقض است و دچار دونمایگی معرفتی است شرمسار و معذب شود. عدم وجود این حالت روحی، یعنی استمرار تعارض و تناقض در اندیشه، بیان و کردار و عدم ظهور شرمساری از این تعارض، پائین ترین درجه از بی منطقی و ناسازگاری در  پندار و کردار و اخلاق اجتماعی است و بلای سختی است برای یک جامعه وقتی رایج شود.این فدوی سال ها است در مورد پیشنهاد سیاست اقتصادی سپر انداخته ام و به جز کمی بحث آموزش عمومی تلاشی ندارم، اما مورد ترکیه این روز ها توجه مرا جلب کرده است. یکی دو نسل سیاستمداران ترکیه ای تلاش قابل احترامی کردند تا ترکیه از پیشرفت خوبی برخوردار شد. از جمله همین آقای اردوغان. اما وی شروع کرده به پنبه کردن بافته های خود و قبلی ها. از جمله مشکلات این کشور تورم است و تنزل ارزش پول و ایجاد بلاتکلیفی در سیاست های حکومتی. چند مورد دستور کاهش نرخ بهره را صادر کرده که مکرر مسئولان اقتصادی دولت به اعتراض از اقدامات او کناره گیری کرده اند و ایشان هم بر راه خود مصمم است مصداق همان تله ای که افراد مستبد در آن می افتند. یک مورد که اخیراً مطرح شد این که پس از کاهش دیگری در نرخ بهره و هجوم مردم برای خرید ارز، دولت وی به منظور تثبیت نرخ ارز و جلوگیری از هجوم مردم به حاشیه امن، اعلام کرده که سود سپرده های بانکی را با توجه به کاهش نرخ لیره و افزایش ارزش دلار جبران می کند. با این نیت که انگیزه خرید ارز منتفی شده و بلکه انگیزه برای فروش ارز توسط مردم فراهم شود. یک نکته قابل توجه این که این سیاست عکس همان سیاست کاهش نرخ بهره ایشان است، چرا که اگر به سپرده ها متناسب با تورم پرداخت انجام شود، تفاوتی با افزایش نرخ سود سپرده ندارد. دیگر این که اگر بانک ها طبق نظر آقای اردوغان وام ارزان بدهند و این مابه التفاوت هم از منابع بانک تامین شود به بحران بانکی می انجامد، اگر بانک مرکزی تامین کند به تورم فزاینده و کاهش بیشتر ارزش پول.مشکل چیست؟ خلاصه مطلب این که شاید بسیاری سیاسیون و مردم و روشنفکران نیز یک نکته را که دویست سال است شناخته شده و کانون علم اقتصاد است متوجه نمی شوند و نمی پذیرند.و آن این که یک نظام اقتصادی مثل یک موجود زنده از مکانیزم ها، ساز وکار ها و قاعده مندی های خاصی تبعیت می کند و به دستور و حکم نمی تواند تمکین کند.  دیگر این که کار برد سیاست اقتصادی تا جایی مواثر است که مانند معالجه توسط یک پزشک خوب به توانمندی های زیستی بیمار کمک کند و توانمندی های زیستی را تقویت کند. این هم در پزشکی شناخت فیزیولوژی بیمار را لازم دارد و درک این که موجود زنده با مکانیزم های خودش زنده است و این که دارو فقط باید جلو اضمحلال آن ساز و کار های حیاتی را بگیرد و آن را تقویت کند، در این حالت معالجه تمهید موفقی خواهد بود. همین مطلب دقیقاً در مورد نظام اقتصادی یک کشور مصداق دارد.برای مثال ایشان هم مثل بسیاری توجه نمی کند که نرخ بهره را دولت و بانک مرکزی تعیین نمی کند نظام اقتصادی تعیین می کند سیاست پولی فقط جریان پول را می تواند به نحوی مدیریت کند که همراه آن نرخ درونی اقتصاد باشد چون در غیر این صورت یا تورم یا رکود ایجاد می شود. همین مطلب در مورد نرخ ارز صادق است. تا مقام مزبور این مطلب را وجدان کند خسارت بسیار ببار خواهد آمد.منبع: کانال نگارنده </description><category>دورنمای اقتصاد</category><author>دورنمای اقتصاد</author><pubDate>Tue, 21 Dec 2021 19:22:01 +0330</pubDate></item><item><title>دیدگاه خوشبینانه در مورد منابع طبیعی</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144/دیدگاه-خوشبینانه-در-مورد-منابع-طبیعی-riwcn4u1ktdm</link><description>نام مدرس : سید حسین سجادی فردر مورد منابع طبیعی سه دیگاه وجود دارد که در این تحقیق به بررسی دیدگاه دوم که آن را دیدگاه خوش بینانه اقتصادی می نامند می پردازیم.از اندیشمندان این دیدگاه می توان استوارت میل ، استیگلتیز و هادوکس و بیکرمن را نام برد.این اقتصاددانان به آینده جامعه خوش بین بودند و محدودیت رشد اقتصادی را قبول نداشتند، آن ها معتقدند که آینده و گذشته نمونه های یکسانی نیستند و نباید براساس شواهد گذشته، آینده را پش بینی کرد. آن ها معتقدند که با تکنولوژی فعلی کشاورزی، می توان یک جمعیت میلیاردی را تغذیه کرد، علاوه بر این، منابع بهره برداری نشده فراوانی نیز در دنیا وجود دارد. حتی تهی شدن منابع ، نه در حال حاضر و نه در آینده خطری محسوب نمی گردد، زیرا جایگزین های دیگری برای نفت و گاز وجود دارد. به طور مثال انرژی های نو می تواند به عنوان جایگزین های مناسبی محسوب شوند. رشد اقتصادی با نرخ های فزاینده برداشت منابع طبیعی تجدید نشدنی، بهره برداری منابع طبیعی تجدید شدنی و افزایش دفع مواد زائد به محیط زیست همراه می باشد. در هر صورت نتایج حاصل از فرایند رشد، ناشی از قیمت های نسبی است که باعث تعدیل و اصلاح رفتار تولید کنندگان و مصرف کنندگان می شود. اثر خالص چنین تغییرات رفتاری، تغییر در ارتباط میان نهاده، ستاده و مقدار موادآلوده کننده است که در مجموع امکان رشد اقتصادی مداوم را فراهم می کند. این دسته از اقتصاد دانان نتیجه گیری می کنند که چون مسائل مربوط به محیط زیست و منابع طبیعی ، قابل کنترل و هدایت هستند نیازی به اتخاذ روش های انفعالی نیست و در آینده دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. با افزایش تولید مواد زائد، هزینه جمع آوری و دفع پسماندها و مدیریت مواد زائد افزایش می یابد. تولید کنندگان پسماند های صنعتی برای حداقل کردن هزینه های خود،فن آوری هایی را که باعث کاهش تولید مواد زائد می شود انتخاب می کنند و لذا درصد ضایعات تولیدی و نسبت مواد زائد به محصول، در طول زمان کاهش می یابد. برداشت و بهره وری از منابع طبیعی باعث افزایش قیمت های حقیقی منابع طبیعی می شود. تغییر در قیمت های نسبی موجب افزایش بازیافت مواد و افزایش تمایل به پذیرش روش هایی می شود که به طور نسبی از منابع طبیعی زیست محیطی کمتری استفاده می کنند. اثرخالص چنین واکنش هایی، کاهش در نسبت مواد زائد به محصول و کاهش نسبت منابع طبیعی به محصول خواهد بود. این امر با توجه به شرایط خاصی و محدودیت های مطلق منابع طبیعی باعث رشد نامحدود خواهد شد که جوهره این استدلال حضور آثار جانشینی قوی قیمتی است. این دیدگاه با دیگاه اقتصاددانانی که به نتایج حاصل از محدودیت های رشد حمله می کنند منطبق است.به طور کلی مواردی که اقتصاددانان خوش بین برآن تاکید دارند عبارتند از :1 – بر آورد ذخایر توسط اقتصاددانان بدبین محافظه کارانه و حتی غیر دقیق است. ذخایر اثبات شده، تنها بخشی از مواد مصرفی دنیا و سوخت های فسیلی را تشکیل می دهد .به علاوه قابلیت جانشینی نیز مسئله مهمی است . برای مثال اگر سوخت های فسیلی پایان پذیرد ، انرژی خورشیدی و یا حتی هسته ای ممکن است جایگزین آن ها شود.2 - پیشرفت تکنولوژی می تواند به عنوان یک ناجی عمل کند. بدین معنی که تکنولوژی می تواند منابع و ذخایر غیر قابل استخراج را قابل دسترس کند،به عنوان مثال می توان به استخراج نفت شیل اشاره کرد. بهبود تکنولوژی باعث شد تا استخراج آن اقتصادی گردد و در حال حاضر از آن بهره برداری شود. همچنین بهبود تکنولوزی می تواند در بخش کشاورزی تحولی را ایجاد نماید. به گونه ای که استفاده از روش های نوین آبیاری و بذر اصلاح شده می تواند تولید بخش کشاورزی را به طور قابل توجهی افزایش دهد.3 – نقش مکانیسم قیمت همیشه در مباحث اقتصاد دانان خوش بین مورد تاکید قرار می گیرد. بدین معنی که اگر عرضه یک نوع ماده خام کم باشد، قیمت آن ماده افزایش خواهد یافت و مصرف آن کاهش می یابد. لذا افزایش قیمت منابع، تحقیق برای کشف جایگزین های ارزان تر را تشویق خواهد کرد.شواهد و مدارکی که باعث خوش بینی اقتصاددانان نسبت به آینده جامعه شده عبارتند از :1 – امید به زندگی در سرتاسر دنیا افزایش یافته است که بیانگر موفقیت های بسیار بزرگی هستند.2 – نرخ زاد و ولد در کشور های در حال توسعه در دو دهه گذشته کاهش یافته است و لذا جایی برای نگرانی افزایش جامعه وجود ندارد.3 – عرضه غذا برای چند دهه به طور مدوام افزایش داشته است.این دیدگاه بر این عقیده استوار است که در ابتدای رشد اقتصادی بهره برداری از منابع طبیعی زیاد شده و همچنین مواد زاید زیادی به محیط تزریق می شود. کمبود منابع طبیعی موجب تغییر نسبی نهاده ها شده و افزایش قیمت نهاده های بدست آمده از منابع طبیعی موجب می شود که اولاً افزایش قیمت به ستاده ها منتقل گردد و ثانیاً نهاده های دیگری جایگزین منابع طبیعی شوند بطوری که رشد اقتصادی بلند مدت ادامه یابد . همچنین این دیدگاه متقعد است که مواد زاید مشکلاتی را برای محیط ایجاد می نماید، لیکن سیستم های مدیریتی بر این مشکلات فائق می آید.از جمله نظریه پردازان این دیدگاه جان استوارت میل که در لندن متولد شد. پدرش نیز از اقتصاددانان مشهور بود که به جای فرستادن فرزندش به مدرسه ،خود تربیت فرزندش را برعهده گرفت. استوارت میل از جمله اقتصاد دانانی است که با مطرح نمودن پیشرفت تکنولوژی در صرفه جویی منابع طبیعی و قابلیت جایگزینی سایر عوامل تولید به جای منابع طبیعی بیان می کند که نه نتها ممکن است هزینه تولید درطول زمان ثابت بماند بلکه ممکن است کاهش یابد.نظریه آزادی فردی میلاستوارت میل معتقد است که ورای تعارض منافع افراد جامع یک هماهنگی نامشهود واقعی وجود دارد. در نتیجه، رقابت آزاد بهترین راه برای تحقق منافع فردی و اجتماعی است. شعار « بگذار بشود » نیز مورد تایید استوارت میل است و در این زمینه می گوید « طرفداری آن نوزده بار از بیست بار به حقیقت نزدیکتر از کسانی هستند که آن را انکار می کنند»سه دلیل برای مخالفت با مداخله دولت در فعالیت های اقتصادی ارائه می کند1 – در صورتی که کارها به افراد واگذار شود به بهترین وجه انجام می گیرد2 – با انجام امور به وسیله افراد راه آنان برای به کارگیری قدرت ابداع و ابتکارشان باز می شود.3 – از زیان عظیم افزودن غیرضروری قدرت حکومت جلوگیری می شوداستیگلتیزوی معتقد است برای آن محدودیت که یک منبع طبیعی بتواند در جریان رشد اقتصادی ایجاد مشکل نماید کلیه شروط زیر باید با هم وجود داشته باشد:- عرضه منبع محدود باشد- منبع مورد نظر جزء منابع اتمام پذیر و بازیافت نشدنی باشد- منبع مذکور برای تولید ضروری باشد و از درجه پایینی در میان سایر عوامل تولید دیگر برخودار باشد- امکان پیشرفت تکنولوژیکی برای بهبود و کارایی مصرف منبع به سادگی میسر نباشدوی معتقد است به دلیل آن که تمامی شروط فوق با هم اتقاق نمی افتد لذا منابع نمی توانند مانعی برای رشد اقتصادی به شمار آیند.همچنین هرفندال می گوید اگر کشوری قادر باشد که منابع طبیعی خود را از طریق مبادله بدست آورد کمبود منابع طبیعی مانعی برای توسعه آن کشور نخواهد بود.منابع1 – اقتصاد محیط زیست و منابع طبیعی راجر یرمن2 – اقتصاد منابع طبیعی صادق بافنده ایمان دوست3 – اقتصاد منابع طبیعی و محیط زیست دکتر علی سوری – دکتر محسن ابراهیمی4 – اقتصاد منابع طبیعی و محیط زیست ای کولا5 – نظام های اقتصادی دکتر حسین نمازی6 – فریدون تفضلی</description><category>دورنمای اقتصاد</category><author>دورنمای اقتصاد</author><pubDate>Fri, 01 Oct 2021 21:33:09 +0330</pubDate></item><item><title>چند کلام با ریاست محترم جمهور، دکتر محمد طبیبیان</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144/چند-کلام-با-ریاست-محترم-جمهور-دکتر-محمد-طبیبیان-w2lgmur8858x</link><description>البته من می دانم که این نکات به گوش ایشان نمی رسد اما در واقع برای دوستان حاضر در این کانال و شاید یک وظیفه عمومی می خواهم مطرح  کنم و از جمله در سنت حسنه “النصیحة لائمة المسلمین” ، بر این نمط:یکم، این که در پشت پرده سیاست چه می گذرد بر بنده پوشیده است، اما هر برنامه و استراتژی که وجود دارد این یک واقعیت است که علاوه بر ضرورت تکلیف اخلاقی و شرعی تاریخ نیز قضاوتگر بی پروایی است و چنانکه تجربه نشان داده کارکرد مقامات سیاسی کشور های مختلف و در ازمنه تاریخی مختلف همراه بازماندگان و دودمان این مقامات هم خواهد بود، که وظیفه هر مرد سیاست را بیش از پیش حساس و در خور ریزبینی می کند و نیازمند این که در امر نمایندگی مردم  به درجات حساس و کوشا باشند.  دوم، تجربه چند دهه اینجانب نشان می دهد که بسیاری از علمای حوزوی که وارد سیاست شده اند توجهی به علوم اجتماعی جدید نداشته اند و آشنایی تخصصی در این زمینه ها را نه قبلا کسب کرده و نه بعداً قصد کسب آن را داشته اند، بلکه مخالفت هم نشان داده اند. به جز مواردی که در سال های اخیر توسط برخی طلاب جوان تر امتحان شده و باید نتیجه  آن را دید که چگونه از سرگشتگی در دو کیهان معرفتی متفاوت بیرون می آیند. اما در عوض، آقایان حوزوی از یک عقل عرفی قابل ملاحظه ای برخور دار بوده اند که در مواردی عملکرد بهتری از تحصیل کرده های جدید داشته و یک نمونه قابل ذکر شادروان هاشمی رفسنجانی بود.سوم، در مورد مسائل اقتصاد، مقامات انتخابی بعضاً نظرات متضادی از افراد مختلف می شنیده اند و با پیشنهاد های ضد و نقیض و گیج کننده روبرو بوده اند. چگونه می توان از این تعارض ها نجات پیدا کرد؟ به نظر اینجانب این جا است که مهارت در کاربرد عقل عرفی کارساز می افتد. منباب تمثیل:۱. اگر کسی پیشنهاد کرد که نرخ دلار واقعاً باید ده هزارتومان باشد کار برد عقل عرفی می تواند چنین باشد، اگر خودم مثلا هزار دلار داشتم حاضر بودم در شرایط حاضر هر دلار را ده هزار تومان بفروشم؟ این پیشنهاد دهنده خود اگر هزار دلار داشته باشد حاضر است به قیمت هر دلار ده هزار تومان بفروشد؟ اگر پاسخ منفی است پس سایرین هم به این قیمت تمکین نمی کنند و پیشنهادی است که در اولین قدم اجرا مثل ارز ۴۲۰۰ تومانی محکوم به شکست است.۲. قیمت دلار یا ارز های خارجی چه اهمیتی دارد؟ در سال های مختلف سعی شده که تجارت خارجی سرکوب شود برای این که تقاضا برای دلار کاهش یافته و قیمت آن مثلاً پائین بماند ( که نمانده). محدودیت های وارداتی یک وزنه اضافه به بار تحریم ها اضافه کرده و اقتصاد کشور هم از خارج و هم از طرف تصمیم های نادرست داخلی دچار تحریم مضاعف شده است. آنچه مهم است روانی تجارت خارجی است. بالا و پائین بودن قیمت دلار مهم نیست مهم این است که قیمتی باشد که تجارت خارجی کشور را روان و کار ساز کند. سر کوب تجارت خارجی برای کنترل قیمت دلار به نفع کسانی است که می خواهند ارز خارج کنند. وقتی تجارت خارجی محدود باشد تولید ملی نیز از رشد بر خوردار نبوده و ضعف اقتصاد خود سبب افزایش نرخ ارز های خارجی نیز می شود، یعنی در بلند مدت سرکوب تجارت خارجی برای کنترل قیمت دلار نیز عامل شکست همین سیاست خواهد شد.۳. برخی افراد می گویند برای کنترل تورم باید نرخ ارز را کنترل کرد. این ها چند جور اشتباه را روی هم انجام می دهند به حرفشان توجه نفرمائید. خلاصه این که قیمت ارز تابع تورم است و نه بر عکس. دیگر این که اگر قیمت دلار را یک تومان هم اعلام کنید و با ابزار های قاهره سعی در اعمال آن نمائید تورم پائین نمی آید رانت دریافت کنندگان ارز زیاد می شود، تولید و تجارت لطمه می بیندمحیط اقتصاد و جامعه متشنج و تورم هم زیاد می شود. با عقل عرفی هم می توان این مسیر را در تجربیات متعدد خودمان ببینیم.۴.  اگر یک کارشناس نما استدلال کرد که محدودیت واردات سبب تقویت تولید داخلی می شود سخنش را باور نفرمایید. لازم نیست نظریه های اقتصادی تجارت خارجی را بحث کنیم، عقل عرفی می تواند بپرسد که کدام دسته کشور ها در پیشرفت اقتصادی و تکنولوژی موفق تر بوده اند؟ کشور هایی که اقتصاد بسته داشته اند مثل ما، کوبا، کره شمالی، ونزوئلا  و ده ها کشور فقیرمانده  در آسیا، آفریقا و قاره آمریکا، یا کشور هایی که اقتصاد باز داشته اند مثل کشور هایی چون کره جنوبی، مالزی، تایوان، چین… پاسخ بیش از حد روشن است. به نحوی که انتخاب اقتصاد بسته به معنی انتخاب عدم پیشرفت اقتصاد، ایجاد در آمد رانتی و انحصاری و فساد است.یک مورد از تجربه شخصی عرض کنم؛ در تابستان گذشته برای خرید یک یخچال کوچک به یک فروشگاه زنجیره ای مشهور مراجعه کردم. فقط یک نوع یخچال کوچک داشت تولید داخل. متوجه شدم که جایخی آن در ندارد، فروشنده گفت در این یخچال برودت زیاد پائین نمی آید، آب یخ نمی زند فقط خنک می شود، بنابر این دری برای جا یخی پیش بینی نشده!! در مورد قطعات اصلی پرسیدم گفت احتمالا تر کیه ای است. برای یک ناظر بی طرف این صنعت مصداق صنعت آقا نصرالدینی است. برای فروشنده انحصاری اسباب کسب در آمد انحصاری و برای خریدار به ناچار، اجحاف و تحمیل هزینه است. در مورد صنعت اتومبیل و غیره هم اظهر من الشمس است. و این وضعیت دقیقاً به دلیل به اصطلاح حمایت از تولید داخلی است که بزرگترین ضرر را به صنعت کشور زده، گرچه کیسه عده ای که دستشان به مراکز تصمیم گیری می رسد را بی کش و پیمان پر کرده است.۵. در نشریات آمده بود که رئیس جمهور نامه ای به  سازمان برنامه و بانک مرکزی زده اند برای تلاش جهت کنترل بودجه و نقدینگی. در صورتی که اجرایی شود اقدام مبارک و صحیحی است. یکی از قصور های دولت های پیشین همین رشد سریع نقدینگی است. بار ها نقل شده از اقتصاد دانان مشهور جهان که هیچ چیز مانند از پا در آمدن پول یک کشور پایه های سیاست، حکومت، اقتصاد و اجتماع را فرسوده نمی کند. از پا در آمدن پول هم به دلیل رشد حجم نقدینگی مازاد بر تولید ملی برای دوران های نسبتاً طولانی است. با عقل عرفی هم می توان به همین نتیجه رسید.۶. از کسانی که از برچسب های شارژ دار و بار دار استفاده می کنند اجتناب کنید. زیرا شما را به جهت های از پیش تعیین شده مورد نظر خودشان هدایت می کنند. این از تکنیک هایی بود که در شوروی سابق تکوین یافت و رواج پیدا کرد. ابتدا یک کلمه را در تبلیغات وسیع مورد حمله قرار می دهند، از آن انتقاد و به آن پرخاش می کنند و در ذهن مردم برخوردار از محتویات ترسناک معرفی می کنند و به اصطلاح کلمه را از معنی اصلی تهی و به بار منفی شدید آغشته می کنند. سپس در مواقع لازم این کلمه را مثل برچسب به افراد یا گروه های اجتماعی مورد نظر الصاق کرده و در یک حرکت بر علیه آنان جو سازی و حرکت خشم آلوده توده یا ترس از آنان را در بین عوام ایجاد می نمایند. مانند کلمه کولک برای کشاورزانی که تعدادی دام داشتند، سرمایه دار برای هر کس که اعتقاد به عقاید اشتراکی نداشت، لیبرال برای هر کس با روش های استبدادی مخالف بود… در کشور ما هم مشابه این شیوه رواج داشته است. بنابر این حد اقل عقل عرفی ایجاب می کند که اگر کسانی برای راحت پیش بردن اهداف خود از کلماتی مثل لیبرال، نئولیبرل، سیاست های بانک جهانی، جهانی سازی.. در محافل تصمیم گیری استفاده کردند از آن ها پرسیده شود که این عبارت ها به چه معنی مشخصی است، محتویات آن ها چیست و مشخصاً عیب آن محتویات کدام است. خواهید دید که در همین مرحله ذهنشان متوقف می شود.  بیش از این که کلمات بار دار را برای محکوم کردن و زشت جلوه دادن شیوه هایی که ممکن است مفید هم باشد به کار می برند هنری ندارند. از این بر چسب های بار دار برای ایجاد سد ذهنی در تصمیم گیران استفاده می کنند و آنان را از راهی که سلیقه یا ایدئولوژی خودشان برنمی تابد بر حذر می کنند. هر اقدام، سیاست و شیوه اداره کشور بدون استفاده از این برچسب ها و صرفاً بر اساس محتویات و نتایج خود سیاست و موشکافی پیرامون آن سیاست بهتر می تواند ارزیابی شود.منبع: کانال دکتر محمد طبیبیان </description><category>دورنمای اقتصاد</category><author>دورنمای اقتصاد</author><pubDate>Fri, 01 Oct 2021 09:03:56 +0330</pubDate></item><item><title>خودفریبی نکنیم؛ بعضی فرهنگ‌ها فاسدند.*</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144/خودفریبی-نکنیم-بعضی-فرهنگ-ها-فاسدند-jn2uzlbrleuf</link><description>نویسنده: جانی تامسون (استاد فلسفه، دانشگاه آکسفورد)آیا خوب و بد امری درون‌فرهنگی است؟ آیا ارزش‌های اخلاقی بسته به زمان و مکان تغییر می‌کند؟همین چند وقت پیش طالبان اعلام کرد که از حقوق زنان افغانستان در چارچوب شریعت اسلام حفاظت خواهند کرد. طبیعی بود که هیچ ذکری هم از حقوق انسان یا حقوق برابر به میان نیاید. طالبان [در عرصهٔ پروپاگاندا] به ترفندی قدیمی یعنی نسبیتِ فرهنگی متوسل می‌شود که چیز تازه‌ای نیست و سنتی چندهزارساله است.این‌که خوب یا بد بودنِ رفتارها، به فرهنگی که در آن زندگی می‌کنیم بستگی دارد، امروزه باوری رایج است. ما اصلا دوست نداریم بگوییم که فلان فرهنگ بهتر یا بدتر از آن یکی است، یا این‌که بگوییم فلان سنتْ «ضداخلاقی» یا فاسد است، یا فلان رسمْ عجیب یا حال‌بهم‌زن است. چون گفتنِ این حرف‌ها مخاطراتی دارد. ولی وقتی اختلافاتِ فاحشِ معیارهای اخلاقی بین فرهنگ‌های مختلف را عمدا نادیده می‌گیریم، آن‌وقت است که زیان می‌کنیم.*چیزی که از نظر شما عادی‌ست، از نظر من قربانی‌کردنِ آدم‌هاست.*اصول اخلاقی‌تان را از کجا می‌گیرید؟ از حسِّ درونی‌تان نسبت به خیر و شرِّ؟ اگر جزوِ مطلق‌گرایان باشید، قاعدتا نوعی نظم اخلاقیِ جهان‌شمول را قائل هستید. اما اگر از طرفداران نسبیتِ اخلاق باشید، احتمالا به منبعی این‌جهانی اشاره خواهید کرد، مثلا جامعه، خانواده، یا وجدان شخصی.به‌طور کلی دو گونه نسبی‌گرایی وجود دارد: ذهنی‌گرایی و عرف‌گرایی.ذهنی‌گرایان معتقدند ارزش‌ها و اخلاقیات تماما مخلوقِ شخصِ شماست. ژان پل-سارتر فیلسوف فرانسوی از همین دسته بود. او نوشته است، «تو آزادی، پس انتخاب کن ‌ــ‌یعنی، ابداع کن. هیچ قانونِ عمومیِ اخلاقی نمی‌تواند به تو نشان دهد که چه باید بکنی».البته این را در اصلِ «منظرگراییِ» فردریش نیچه هم می‌بینیم، که برای امور واقعی ‌ــ‌خصوصا واقعیات اخلاقی‌ــ‌ اصلا جایگاهی قائل نمی‌شود، بلکه منظرِ شخصیِ خودمان را صرفا نوعی تفسیر می‌داند. او نوشته: «هر فلسفهٔ بزرگی تا امروز … عقیدهٔ خالقش، و نوعی اتوبیوگرافیِ ناخودآگاه بوده است»؛ منظورش این بود که هر وقت از چیزی دفاع می‌کنیم، فقط داریم ارزش‌های خودمان را مطرح می‌کنیم.برهانِ ذهنی‌گرایان این است که تو ارزش‌های خودت را داری، و من هم مال خودم را. مثلا تو گوشت‌خواری، من گیاه‌خوارم. تو دوست داری غیرقانونی فیلم دانلود کنی، ولی من دوست ندارم. ولی این اشکال ندارد.از طرف دیگر، برهانِ عرف‌گرایان این است گه اخلاقیاتِ ما، از جامعه و فرهنگ و هنجارهای تاریخیِ زمانْ نشأت می‌گیرد. از دید آن‌ها، حق و باطلْ در سنت‌ها و رسومِ زمانهٔ ما جا دارد. اولین بیان صریح این را در هرودوت مورخ یونانی می‌یابیم. (که برخی او را پدرِ تاریخ می‌نامند).*سابقهٔ دیرینه*هر آدمِ دنیادیده‌ای می‌داند که هر چه رفتارهای متنوع و ناجورِ بیشتری در اطراف دنیا می‌بینید، رفتارِ خودتان برای‌تان بیشتر تازگی پیدا می‌کند. اما به‌رغم مشاهدهٔ همهٔ این فرهنگ‌های مختلف، ترکِ فرهنگِ خودمان بی‌نهایت برای‌مان دشوار است.هرودوت کتاب معروفی دارد به نامِ «تواریخ»، که اثری متنوع و سرگرم‌کننده است و شرحی مضحک و ناقص از مردمِ سده‌های پنجمِ پیش از میلاد ارائه می‌دهد. او در این کتاب نوشته، اگر از کسی می‌پرسیدی که از بین تمام رسومِ دنیا، بهترین رسوم کدامند، تقریبا همه رسومِ خودشان را بهترین می‌دانستند، و عمیقا باور داشتند که مالِ خودشان خیلی خیلی بهتر از همهٔ بقیه است.هرودوت برای توضیحِ منظور خود، داستانی از داریوشِ کبیر پادشاه ایرانی تعریف می‌کند. داریوش از اُسرای یونانی می‌پرسد آیا حاضرند به ازای دریافت پول، گوشت بدنِ پدرِ مردهٔ خودشان را بخورند. یونانیان گفتند هرگز چنین نخواهند کرد. مطابقِ رسوم تدفین یونانی، جنازه‌ها باید سوزانده می‌شد. بعد داریوش دستور داد تا اُسرای هندیِ او را برایش بیاورند؛ که از قومی به اسمِ «کالاتیان‌ها» بودند. داریوش می‌دانست که این مردم گوشت پدرشان را پس از مرگش می‌خورند. از آن‌ها پرسیده شد آیا حاضرند پول بگیرند و جنازهٔ پدرشان را بسوزانند. آن‌ها شوکه شدند و رنجیدند. این برای آن‌ها نهایتِ بی‌حرمتی بود، و از پذیرشِ هرگونه پول سر باز زدند.منظور او چه بود؟ آن‌چه که برای قومیْ حرام است، برای قومی دیگر امری معمولی‌ست. همهٔ ما اصولی اخلاقی داریم که فقط چون در زمان و مکان خاصی متولد شدیم به آن‌ها پایبندیم.*چرا برخی فرهنگ‌ها ضداخلاق یا فاسد هستند؟*معضلِ عرف‌گرایی یا نسبی‌گراییِ فرهنگی این است که عملا نمی‌توان رسومِ مشکوکهٔ فرهنگ‌های دیگر را قضاوت کرد. اگر واقعا معتقدیم که درست و غلط را کلا جامعه تعریف می‌کند، آن‌وقت باید بپذیریم که همهٔ کارهای شنیع بی‌اشکال است ‌ــ‌از قربانی‌کردنِ کودکان گرفته تا هولوکاست.یعنی اگر کشوری، سنتی قدیمی و پرطرفدار دارد، مثلا ختنهٔ دختران، آن‌وقت حق نداریم بگوییم این کارِ غلطی‌ست. و اگر فرهنگی، کودک‌همسری یا ازدواجِ پیش از بلوغ را ترویج می‌کند، این دیگر رسم و رسومِ آن‌هاست. و اگر فرهنگ طالبانی و سنت‌های اسلامی در کشوری مثل افغانستانْ زنان را منکوب می‌کنند و آزادی بیان را ممنوع می‌کنند، هیچ مبنایی برای مخالفت با آن وجود ندارد.این معضل ظاهرا علاجی ندارد. برای همین، عده‌ای به «واقع‌گراییِ سیاسی» متوسل شده‌اند که تاریخِ این ایده هم به یکی دیگر از «پدران تاریخ» در یونان باستان یعنی توسیدید برمی‌گردد. بر اساس نظریهٔ او، حق و باطل یا عدالت و احترام که مفاهیمی ایده‌ال‌گرایانه هستند، در روابط بین‌الملل جایی ندارند. وقتی کشورها با هم درگیر می‌شوند، دیگر سگ صاحبش را نمی‌شناسد و «حق با طرفِ غالب است» ‌ــ‌که این به‌نوعی شبیه نظریهٔ بقای اصلح است، یعنی حق با قوی‌ترهاست.اما آدم نمی‌تواند این‌ها را قبول کند. و اگر رسم یا عقیده‌ای غیراخلاقی یا شنیع است، پس «مهم نیست کجا و در چه زمانی رخ می‌دهد»، و یعنی نوعی مطلق‌بودن در اخلاقیات قائلیم، که در این صورت به معیارهایی جهانی یا عینی معتقدیم که بر اساس آن دیگران را قضاوت می‌کنیم.وقتی معیارهایی جهان‌شمول برای اخلاقیات داشته باشید، یعنی برای تشخیص حق و باطل و خیر و شر و خوب و بد استانداردی فراگیر دارید، و آن‌وقت می‌توانید برخی رفتارها را باطل یا غلط یا شرّ بنامید، و برخی فرهنگ‌ها را فاسد یا ضداخلاقی بدانید.سرانجام این‌که، نمایش و فریبکاری طالبان باز هم نشان داد که موافقت با آن‌ها بر مبنای نسبی‌گراییِ معیارهای اخلاقی، برای بیشتر مردم قابل قبول نیست. شاید تجربهٔ افغانستان به ما یاد بدهد که به معیارهای اخلاقیِ جهان‌شمول نیاز داریم.منبع: سایتِ نبشت.</description><category>دورنمای اقتصاد</category><author>دورنمای اقتصاد</author><pubDate>Fri, 24 Sep 2021 18:21:45 +0330</pubDate></item><item><title>مفهوم اضافه‌بار اطلاعاتی</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144/مفهوم-اضافه-بار-اطلاعاتی-iravqgnzqaek</link><description>✏️اصطلاح اضافه‌بار اطلاعاتی اولین‌بار به وسیله برترام کراس در کالج هانتر آمریکا و در پی تحقیقاتش با عنوان «مدیریت سازمان‌ها» مطرح شد. ولی توسط آلوین تافلر نویسنده و آینده‌پژوه آمریکایی در سال 1970 معروف شد. آلوین تافلر در کتابش با عنوان «شوک آینده» پیش‌بینی کرده بود تولید و گسترش روز‌افزون اطلاعات در نهایت به ایجاد آسیب‌هایی در زندگی کاری و اجتماعی افراد منجر خواهد شد. با توجه به عصر اطلاعات، تحقیقات اضافه‌بار اطلاعات در زمینه‌های جدید به عنوان مثال، رسانه‌های اجتماعی، کارهای مجازی و در بسیاری از زمینه‌های تحقیق در مدیریت بازرگانی با انواع روش‌ها و موضوعات به سرعت در حال رشد است. اما با نگاهی به ادبیات موضوع می‌توان متوجه شد که پس از اوج تحقیقات در این زمینه در دهه 90 و در نهایت تحقیقات آقای منگیس و اپلر در سال 2004 هنوز هیچ مطالعه‌ای بر ارائه یک بررسی جامع و گسترده در مورد اضافه‌بار اطلاعات متمرکز نشده است.✏️جوزف راف در مقاله‌ای با عنوان «اضافه‌بار اطلاعات: علل، علائم و راه‌حل‌ها»، برای آزمایشگاه نوآوری‌های یادگیری دانشگاه تحصیلات تکمیلی هاروارد می‌گوید: «ما آنقدر با داده‌ها بمباران شده‌ایم که درگیر اضافه‌بار اطلاعاتی هستیم.» بر این اساس، می‌توان گفت اضافه‌بار اطلاعات زمانی است که توانایی ما در پردازش اطلاعات از حد مجاز خود عبور کرده و تلاش‌های بیشتر برای پردازش اطلاعات یا تصمیم‌گیری دقیق از مازاد اطلاعات، به اضافه‌بار اطلاعات منجر می‌شود. دکتر راف اشاره می‌کند که اضافه‌بار اطلاعات در توانایی ما در یادگیری و مشارکت در حل مساله خلاقانه اختلال ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاران خطرپذیر با اطلاعات بیش از حد نمی‌توانند تنظیمات دقیقی در روند ارزیابی خود انجام دهند و در نتیجه این امر، فرآیند یادگیری آنها را با اخلال همراه می‌کند. «هنگامی که ظرفیت فراتر رود، اطلاعات اضافی به نویز تبدیل شده و باعث کاهش پردازش اطلاعات و کیفیت تصمیم‌گیری می‌شوند. در واقع داشتن اطلاعات بیش از حد، همان شرایطی است که گویا هیچ «حالت کافی بودنی» وجود ندارد.» او همچنین بیان می‌کند که همان‌طور که انتظار می‌رود، با اطلاعات کم یا نبود اطلاعات، افراد داده‌های کمی داشته یا چیزی برای پردازش ندارند و در نتیجه تصمیمات نادرستی می‌گیرند. با این حال، پس از دستیابی به یک مرحله خاص، همان‌طور که در نمودار بار اطلاعاتی مشاهده می‌شود، تصمیم‌گیرنده اطلاعاتِ بیشتری از آنچه می‌تواند پردازش کند، کسب کرده و اضافه‌بار اطلاعاتی رخ می‌دهد و در نتیجه توانایی تصمیم‌گیری کاهش می‌یابد. هرگونه اطلاعات دریافت‌شده فراتر از آن مرحله پردازش نخواهد شد و ممکن است به سردرگمی بینجامد و بر توانایی فرد در تعیین اولویت‌ها و همچنین در به خاطر سپردن اطلاعات قبلی تاثیر منفی بگذارد.✏️علاوه بر این چندین مطالعه دیگر برای ارزیابی ریشه علت اضافه‌بار اطلاعاتی انجام شده است. همه نتایج نشان داده است که اضافه‌بار اطلاعاتی معمولاً در نتیجه ترکیبی از عوامل همپوشانی قرار دارد. به عنوان مثال، برخی از دلایل اضافه‌بار اطلاعات شامل اطلاعات غیر‌مرتبط، منابع متعدد اطلاعاتی، کمبود وقت کافی برای درک موثر اطلاعات و حجم زیاد اطلاعات است.✏️آقای راف، در تحقیقات خود در مورد تاثیر اضافه‌بار بر عملکرد مشاهده می‌کند که تصمیم‌گیرندگان، پردازش اطلاعات خود را در نتیجه افزایش بار اطلاعات افزایش می‌دهند. هر میزان از ظرفیت فراتر رود، اطلاعات اضافی به نویز تبدیل می‌شوند و به کاهش پردازش اطلاعات و کیفیت تصمیم‌گیری منجر می‌شوند. او در مطالعه‌ای از کارمندان وام بانکی که پیش‌بینی ورشکستگی را نشان می‌دادند، به این نتیجه رسید که تحت اضافه‌بار اطلاعات، کارمندان برای انجام کار خود، به زمان بیشتری نسبت به حالتی که بار اطلاعاتی کمتر بود نیاز داشتند. جالب است بدانید که هنگام تصمیم‌گیری‌های پیچیده، ممکن است نیاز به داشتن داده‌های گسترده‌ای داشته باشیم و بنابراین زمان بیشتری درخواست کنیم. در واقع دکتر راف در این نتیجه‌گیری نشان داد، داشتن اطلاعات بیش از حد معادل کمبود اطلاعات است.✏️البته تحقیقات دیگری از سوی دکتر تاو و همکارانش با عنوان «تحقیق و آنالیز اضافه‌بار اطلاعات در کار مدیریت» نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد اضافه‌بار اطلاعات قطعاً با مقدار، ماهیت مهارت و دانش مرتبط با کیفیت کار و سرعت پردازش مرتبط است. برخی مطالعات نیز نشان می‌دهد که صلاحیت فرد، نگرش و تجربه وی از دیگر عوامل قابل توجه است. در حالی که مطالعات قبلی بیان می‌کنند که توانایی فرد در پردازش داده‌ها محدود است ولی مطالعات اخیر شامل عوامل محدود‌کننده خاصی مانند مهارت‌های شخصی است. سطح دانش و مهارت ناشی از تجربه و خصوصیات شخصی به طور مستقیم بر توانایی دریافت اطلاعات نیز تاثیر می‌گذارد.منبع: تجارت فردا</description><category>دورنمای اقتصاد</category><author>دورنمای اقتصاد</author><pubDate>Tue, 07 Sep 2021 08:18:22 +0430</pubDate></item><item><title>نگاهی به تجربیات جهانی 19 شهر بزرگ دنیا در مواجهه با کمبود آب:</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144/نگاهی-به-تجربیات-جهانی-19-شهر-بزرگ-دنیا-در-مواجهه-با-کمبود-آب-mzml4ddjqxfp</link><description>نگاهی به تجربیات جهانی 19 شهر بزرگ دنیا در مواجهه با کمبود آب:تغییر الگوی مدیریت منابع آب در شهرها ضروری است در دورانی که بحران‌ آب به اشکال گوناگون نمایان می‌شود، باید الگوی مدیریت منابع آب را از شیوه‌های خطی به سمت شیوه‌های پایدار و مدیریت یکپارچه هدایت کردمسئله کم‌آبی امروز یکی از مهم‌ترین مسائلی است که بشر در تمام نقاط دنیا با آن روبه‌رو است. اما آنچه در مطالعات جهانی بیش از محدودیت منابع بر آن تاکید می‌شود، موضوع مدیریت منابع آب است. امری که در مواقعی می‌توان این بحران را به اشکال مختلف تشدید کند. مطالعه‌ای که گروه بانک جهانی در 19 شهر کم‌آب دنیا انجام داده است، حاوی تجربیات و ابتکاراتی برای مواجهه با این مسئله جهانی است. اقداماتی که در برخی مواقع توانسته با مدیریت تقاضا، تغییر در رویکردهای تامین آب مثل بهره‌گیری از آب خاکستری و مواردی این‌چنین، مساله آب را مدیریت کنند.گزارشی که بانک جهانی در خصوص تجربیات شهرهای مختلف دنیا در مواجهه با کم‌آبی منتشر کرده است، به گفته تدوین‌کنندگان آن یک مطالعه جامع در مورد مسائل مربوط به آب نیست پاسخ و ابزاری هم برای حل چالش‌هایی که شهرهای کم آب ممکن است با آن مواجه شوند ارائه نمی‌کند. بلکه بیشتر به دنبال افزایش آگاهی در مورد نیاز به تغییر الگو به ویژه در حوزه مدیریت آب شهری در شهرهایی است که با کمبود آب روبه‌رو هستند. تا از این طریق امنیت تامین آب شهری را در این شهرها بهبود پیدا کند.مراکش؛ آبیاری زمین‌های گلفیکی از شهرهایی که در این گزارش به آن اشاره می‌شود، مراکش است. شهری در دامنه کوه‌های اطلس، که با داشتن سالانه 10 میلیون گردشگر، پایتخت گردشگری و توریستی کشور مراکش محسوب می‌شود. مراکش از دیرباز با مسئله آب روبه‌رو بوده و یکی از کشورهای خشک و کم آب محسوب می‌شود. شهر توریستی مراکش در مقطعی با افزایش ناگهانی تقاضای آب روبه‌رو شد. بر اساس اطلاعات گزارش بانک جهانی، توسعه گردشگری در این شهر تامین آب آن را با چالش مواجه کرد. از آنجا که بخشی از اقتصاد کشور مبتنی بر گردشگری، به ویژه در زمینه ورزش گلف است، احداث بیش از 12 زمین گلف و استراحتگاه مربوط به آن، تعادل این شهر را در زمینه تامین آب به هم زد. اما مراکش با بازچرخانی آب و تصفیه فاضلاب (عمدتاً برای آب‌رسانی به زمین‌های گلف) با این بحران مواجه شد.امان؛ تصفیه مجدد آبامان پایتخت اردن شهر دیگری است که به عنوان شهری با بحران کم‌آبی مورد توجه قرار گرفته است. اردن یکی از کم آب‌ترین کشورهای دنیاست که به طور مداوم با تنش آبی روبه‌رو است. امان که پایتخت این کشور و بزرگترین شهر آن است، به دلیل افزایش آمار پناهندگان، به یکباره با افزایش جمعیت روبه‌رو شد. گزارش بانک جهانی می‌گوید فاصله بین عرضه و تقاضا برای آب هر روز در این شهر در حال افزایش است. راهکاری که در این شهر برای مواجهه با مساله آب به کار گرفته شد، اقدامات حفاظتی، تصفیه مجدد از آب بود که تا حدودی توانست کسری موجود را در تامین آب جبران کند. اردن سیاست‌هایی مثل شیرین‌سازی آب دریا و توسعه زیرساخت‌های انتقال آب را هم برای رفع این بحران در پیش گرفته است.سنگاپور؛ مدیریت تقاضاسنگاپور هم از جمله شهرهایی است که در این گزارش مورد بررسی قرار گرفته است. طبق بررسی‌های این گزارش در اوایل دهه 1960 سنگاپور برای اطمینان از دسترسی به منابع آب، دو قرارداد با جوهور -ایالتی در مالزی- امضا کرد. یکی از این توافقنامه‌ها در سال 2011 به پایان رسید و قرارداد دیگر که در حال حاضر بیش از نیمی از تقاضای آب سنگاپور را تامین می‌کند، در سال 2061 به پایان می‌رسد. وابستگی سنگاپور به جوهور برای تأمین آب آن، مالزی را تحت فشار سیاسی قرار داده است. سنگاپور در گذشته، با تنش آبی روبه‌رو بوده، اما با درک عمیق از وابستگی به آب برای بقای خود، در حال تحول عمیق در بخش آب با هدف خودکفایی کامل تا سال 2060 است. چالش‌های آب سنگاپور با چالش‌های توسعه مانند محدودیت زمین و طبیعت همراه است. رشد سریع اقتصادی، شهرنشینی و صنعتی شدن در سنگاپور بر همه ابعاد توسعه اثر می‌گذارد. هنگامی که سنگاپور در سال 1965 مستقل شد، حدود 80 درصد آب مورد نیاز خود را از جوهور وارد می‌کرد. ظرفیت ذخیره آب محلی بسیار محدود بود، زیرساخت‌های زهکشی و فاضلاب از دست رفته بود و خشکسالی‌های مکرر و سیل هم بر جمعیت و هم بر فعالیت اقتصادی تاثیر گذاشته بود. اما با پیشرفت سنگاپور، برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌های زیربنایی آب آسان‌تر شد. از سال 1960 تا 1970 سنگاپور بر توسعه پروژه‌هایی برای واردات آب و رفع تقاضای فزاینده تمرکز کرد. تلاش‌های بعدی منجر به ایجاد منابع آب‌رسانی محلی، ارائه خدمات بهداشتی برای جمعیت رو به افزایش و جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب شد.در اواسط دهه 1980 بر توسعه حوضه‌های آبریز شهری و همچنین توسعه فناوری که منابع غیر متعارف آب را برای افزایش عرضه آب تولید می‌کرد، تمرکز کرد. بین سالهای 1960 تا 1970 ، سنگاپور برنامه‌های توسعه تامین آب توسط انگلیسی‌ها را ادامه داد و توسعه دو مخزن از سه مخزن موجود در حوضه آبریز مرکزی را آغاز کرد و طرح‌های رودخانه اسکودای و جوهور در جوهور توسعه یافت و به ترتیب تحت توافقنامه‌های آب 1961 و 1962 برای واردات آب وضع شد.امروز سنگاپور برای مقابله با افزایش تقاضای آب و خشکسالی‌های احتمالی، همچنان بر راه‌حل‌های مهندسی برای عرضه تمرکز دارد. ساخت چندین کارخانه نمک‌زدایی و NEWater برای رسیدگی به افزایش تقاضا از جمله مواردی است که برای مدیریت آب شهری در مورد آن برنامه‌ریزی‌هایی صورت گرفته است. در بخش تقاضا ، تمرکز بر سیاست‌هایی در جهت کاهش تقاضای داخلی است. سنگاپور همچنین در حال بررسی راه‌حل‌های صنعتی آب، مانند خنک‌کننده آب دریا و حداکثر بازیابی آب در فرآیندهای تولید است.نویسندگان این گزارش معتقدند مدیریت ناپایدار منابع آب منجر به از بین رفتن منابع استراتژیک در بسیاری از حوضه‌های اصلی آب در جهان شده است. روایات بسیاری از رقابت و درگیری بر سر آب، آثار آلودگی منابع آب و افزایش آلاینده‌های آب و همچنین تبعات مصرف ناپایدار آب در گوشه و کنار جهان در حال شکل‌گیری است.با کاهش میزان منابع موجود آب، وابستگی کشورها به آب‌های وارداتی که خارج از کنترل آنها هستند، افزایش و توان آنها برای واکنش به شوک‌های منابع کاهش پیدا می‌کند. از مالت تا نامیبیا ، و از هند تا برزیل، با چشم‌انداز جمع آب صفر مواجه هستیم. منابع آب شهری از منابع محدود تامین می‌شود و در مواردی این تامین شدن به قیمت آسیب زدن به بهره‌برداران این منابع در نقاط دیگر اتفاق می‌افتد.بسیاری از شهرها به اهمیت استراتژیک مدیریت سالم آب واقف هستند. اما در بهره‌گیری از تاسیسات آب شهری از اهمیت این موضوع غفلت می‌کنند.مدل‌های مدیریت آب شهری اغلب بدون توجه به اصول پایداری منابع است. مشکلات مربوط به کیفیت پایین آب، پوشش خدمات پایین و ضعف زیرساخت‌ها از دیگر مسائلی است که در مدیریت آب شهری به چشم می‌خورد. در نتیجه این نگاه خطی در مدیریت منابع، بسیاری از شهرها وقتی با کمبود منابع آب مواجه می‌شوند در تلاش برای افزایش منابع آب، ضعیف عمل می‌کنند.این گزارش تاکید می‌کند شهرهایی که با کمبود آب روبه‌رو هستند، در نبود مدیریت صحیح، وجود چالش‌های آبی می‌تواند بر کیفیت زندگی، سلامت عمومی و رشد فراگیر ساکنان آنها به ویژه جوانان و زنان تاثیر منفی بگذارد. کمبود آب در مناطق شهری می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای در وضعیت سلامت شهر داشته باشد و باعث بروز بیشتر بیماری‌های گوارشی در میان کودکان خردسال و آسیب به فعالیت‌های اقتصادی شود. این گزارش معتقد است در دورانی که مساله آب به اشکال گوناگون نمایان می‌شود، باید الگوی مدیریت منابع آب را از شیوه‌های خطی به سمت شیوه‌های پایدار و مدیریت یکپارچه هدایت کرد.منبع: سایت پیام ما</description><category>دورنمای اقتصاد</category><author>دورنمای اقتصاد</author><pubDate>Sat, 14 Aug 2021 19:44:33 +0430</pubDate></item><item><title>اقتضائات امروز کشاورزی ایران  ، دکتر سید یعقوب موسوی</title><link>https://virgool.ir/@m_38939144/اقتضائات-امروز-کشاورزی-ایران-دکتر-سبد-یعقوب-موسوی-jrpr7hlrsmnx</link><description>آن چه از امروز کشاورزی برجای مانده است میانه ی راه سنت و مدرنیسم حاکم بر این مسیر در صد سال گذشته است هم سنت است هم میانه هم نشانه هایی از تکنولوژی نه سنت است نه میانه نه مدرنیسم و ملغمه ای است از همه و هیچ کدامشان هم نیست در نظام های بهره برداری از خودمالکی تا نیمه کاری و اجاره ای و سهامی زراعی داریم تا وقفی و کشت و صنعت و دولتی از شخم با گاو و الاغ در شالیزارها و سراشیب های مرتعی داریم تا تراکتورهای نیمه سنگین در دشت های کشت و صنعتی از برزگر و داس داریم تا کمباین نیوهلند نو و جاندیر همسن من!!!از وزیر روزنامه نگار داشتیم تا جهادی و از اقتصادمنابع طبیعی تا عمران و ساختمان و خاکشناسی از کلانتر داشتیم تا سلامت از قنات و کاریز ایرانی داریم تا چاه عمیق و نیمه عمیق غربی از زیره و زعفران ایرانی تا کلزا و سیب زمینی و کیوی و انبه خارجی از گوسفند لری تا بزمورسیای اسپانیایی از گاو سرابی تا هلشتاین آلمانی از چین چین تا ماچین در این دوره گرد هست همه چی هست و هیچی نیست  همه هم مدعی از کدخدا و خان گرفته تا وکیل  و قاضی و شاهد فقط آن مالباخته ساکت است و آن رعیتی که قیمت کود برایش بیش از ۱۰ برابر شده است و گاوی که با بی خوراکی خود و طفل در شکمش راهی سلاخی و کشتارگاه می شود و هر کس مدعی است و مثلا اگر از طرف بپرسند شما در این میانه چه تخصصی داری می گوید چه کسی گفته اداره بخش کشاورزی کشور سواد آکادمیک می خواهد من پدرم کشاورز بوده است!!!! کشاورزی ایران در حال حاضر دچار بحران ها و ابربحران ها و مشکلات بزرگی است که عمده ترین آن ها مشتمل بر موارد ذیل است:-ابربحران سیاست زدگی در بخش -ابر بحران کم آبی- بحران تورم و گرانی نهاده ها- بحران کمبود نهاده ها در برخی از مقاطع سال-بحران سرمایه گذاری-بحران بازاریابی و فروش بازار و اختلاف شدید قیمت میان تولید تا مصرف-بحران سیاست های اقتصادی کشورو این حال و روز کشاورزی ایران است رودخانه ها یک چهارم آب جاری سابق را دارند مخازن سدها حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد پارسال سطح ایستابی چاه ها به سرعت رو به پایین می روند بذرها گران و گرانتر می شود و آن ها که دلاری و یورویی هستند واویلاخوراک دام و طیور که نگو!!!امسال واردات گندم هم داریم کلزا و سایر دانه های روغنی خوراک کارخانه های روغنکشی و تصفیه روغن هم بیشتر کنجاله هم بیشتر سویا هم همین طور ذرت هم همچنین و....برویم سراغ باغبانی و گلخانه ها هزینه کارتن و نایلون و جعبه رو به بالا سم گران و گرانتر ادوات باغبانی ماشاءاللهاصلا کار تمام شد برویم سراغ حمل و نقل کامیوندار می گوید سوخت و لاستیک و استهلاک گران شده کرایه خدا تومان!!!! سردخانه دار می گوید برق گران شده  !!!!!آسیاب و صنایع غذایی هم از گرانی برق و قوطی و شیشه و جعبه می نالند کارکنان و مدیران بخش هم از هزینه های زندگی و پرونده هایشان در مراجع که جرات و جسارتشان را گرفته و از دخالت های بی جای سیاسیون و نمایندگان در کارشان می نالندانبارهای خوراک دام و طیور خالی بانک ها طلبکار از کشاورزان و کشاورزان بدهکار و درمانده از پرداخت اقساط بیاییم سراغ مصرف کنندگان از کنار گوشت و میوه و سبزی ها می گذرند و قیمت ها را می بینند و این پا و آن پا می کنند و از این مغازه به آن مغازه می روند تا شاید در قیمت ها گشایشی شود و می بینند که همان مغازه اولی قیمتش خیلی با این پنجمی تفاوتی ندارد!!!!!مصرف گوشت قرمز در نیمه دوم سال ۹۹ را با سال های قبل مقایسه کنید و خودتان قضاوت کنید و آثار خسارت بار آن را در کوتاه مدت و بلندمدت بر سلامتی جامعه در ذهن آورید!!!جامعه این هزینه سنگین هزینه نکردن در خوراک را در بخش درمان خواهد داد و بدن ضعیف پذیرای انواع بیماری ها خواهد بود ضمن آن که اظهار نظر در زمینه بروز عوارض بلند مدت آن نظیر تاثیرات نامطلوب در کاهش قامت و ضعف اسکلت در حوزه ی تخصص جامعه شریف پزشکی است!!!! شاید اولین بار است که در تاریخ ایران می شنویم گاو آبستن با گوساله در شکم به کشتارگاه می رود!!!!به راستی چه بر سر کشور آمده است؟!!!چه ساخته ایم از این بخش کشاورزی ؟!!!</description><category>دورنمای اقتصاد</category><author>دورنمای اقتصاد</author><pubDate>Sat, 10 Jul 2021 21:20:41 +0430</pubDate></item></channel></rss>