https://virgool.ir/feed/@m_38818085fa2026-11-11 15:53:32https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_38818085https://virgool.ir/@m_38818085/ناشی-گری-شیرین-s9i6ui2wlnbrسال 1356 بود و من به تازگی گواهی نامه گرفته بودم آن هم بعد از 9 بار مردودی. در منزل من را مظهر خنگی می دانستند اما خودم اسطورۀ پایداری! شاد بودم که می توانستم با پیکان جوانان گوجه ای پدرم در محله بچرخم و پُز بدهم. هنوز هیچ کدام از دختران فامیل دست به فرمان نشده بودند و من حس می کردم بار ناکامی آنان را هم بر دوش می کشم. آن وقت ها دیپلم ارج و قربی داشت و حالا من هم تصدیق رانندگی داشتم و هم دیپلم و در میدان اقوام هماورد می طلبیدم. خوشبختانه افسری که بار آخر از من امتحان گرفت آن روز سرما خورده بود و حواسش درست سر جایش نبود و گر نه می فهمید هنگام حرکت، ترمز دستی را ده متر جلوتر پایین آوردم و وقتی از دنده سه یکهو آمدم دنده دو و ماشین به سکته افتاد مصادف بود با فین کردن شدید او و متوجه نشد. اما ماجرای اصلی زمانی رخ داد که سه روز بعد پدرم گفت سوار بشو بریم دوری بزنیم ببینم راننده شدی یا نه. سوار شدیم و مادرم هم با شوق چادرش را برداشت و گفت: من هم میام. راه افتادم و پدرم هم ور دستم. خیلی سعی داشتم که حرکاتم عادی باشد، یعنی که : بله دیگه ما اینیم! به خیابان اصلی رسیدیم و هنوز صدمتری نرفته بودم که یک توپ از سمت پیاده رو افتاد جلو ماشین و چون مربی ام همیشه می گفت: توپ که افتاد جلویت یعنی که پشت سرش یک بچه می پرد دنبالش... من آمدم ترمز کنم اما پدال ترمز و گاز را قاطی کردم و با سرعت کوبیدم به جدول و ماشین جلویی و سر پدرم هم کوبیده شد به داشبرد و مادرم هم پشت ماشین سر و ته شد! از ترس به گریه افتادم و مردم آمدند و پلیس و اورژانس و ... مادرم چندان صدمه ای ندید اما اتفاق اصلی در بیمارستان افتاد، زمانی که با بستری شدن و عکس برداری و معاینات از پدرم دیدم که دکتر با خنده به سمت من می آید. گفتم: خیره دکتر! و او گفت: بله خیره! گفتم: یعنی چه؟ گفت: پدرتان همزمان با تصادف شما یک سکتۀ مغزی داشته که ظاهرا برخورد سرش با داشبرد خودرو، آن را خنثا کرد! نمی دانستم بخندم یا بگریم. شکر کنم یا شِکوه به درگاه خدا. خلاصه عدو شود سبب خیر اگر عدو منِ ناراننده باشم و خیرش، نجات پدرم.ساراساراMon, 17 Nov 2025 21:17:14 +0330