https://virgool.ir/feed/@m_38759575fa2026-11-12 06:12:59https://files.virgool.ir/upload/users/775978/avatar/jWblaz.jpghttps://virgool.ir/@m_38759575https://virgool.ir/@m_38759575/بغض-مثل-تیغه-ی-jesgjwriggtt『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفتعلیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬ «آشفتهٔ شیرازی»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #هاتف_غیب#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟙𝟘 ° سه روز بعد °امشب استرس عجیبی داشتم؛ بزرگمهر داشت با حاج علی حرف می‌زد و این دلهره ام رو بیشتر می‌کرد، بابا از عصبانیت سرخ شده بود و مدام ذکر می‌گفت تا حرف نامربوطی نزنه. مهشید با تحقیر نگاهم می‌کرد، می‌خواستم بزنم یا یه بلایی سر خودم بیارم یا سر این زن بابای ما! ابلیس رو درس میده.لیلی قطره اشکش رو پاک کرد، دست خودش نبود؛ فقط با راستین یک سال تفاوت سنی داشتن. ببین من چه سنگ بی احساسی هستم که شاهرخ با اون ظاهر مردونه و پر ابهتش اشک ریخت اما من نشستم تا ببینم چی میشه، میشم زن فرهاد یا نه...خداروشکر خود فرهاد نیومده، یعنی بزرگ‌مهر راضیش کرده؟؟ با پاهای فلج فرهاد چیکار کنم؟؟؟ عرق سرد روی پیشونیم رو گرفتم:« دارم دیوونه میشم لیلیوم... بابا گل دختر پاشو یه چایی مجدد ببر، ببین چی می‌گن.»- مگه خواستگار... روم نمیشه ایران! حرفا می‌زنیا‌... انقدر هم نگو لیلیوم، خوشم نمیاد.لپش رو کشیدم و اومدم بگم:« آدم به گلی مثل تو چی بگه؟!» که مهشید وارد آشپزخونه شد:« پاشو وسایلتو جمع کن ایران... امروز عصر عقده.»ابروهام بالا پرید، چقدر زود وا دادی حاج علی! انگار که می‌خوای ایرانو از سرت باز کنی تا به زنت گیر نده. بغض مثل تیغه‌ی خنجر توی گلوم گیر کرده بود و با هر نفس زخمی ترم می‌کرد.°اَلَّلهُم‌عجِّل‌‌لِوَلیِكَ‌الفرَجhttps://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMUماحداماحداFri, 15 Aug 2025 12:21:22 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/خون-بس-m5z5ovyxprba『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفتعلیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬ «آشفتهٔ شیرازی»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #هاتف_غیب#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟡 °فرهاد با غضب فقط دوید، بزرگ‌مهر نزدیکم اومد:« چی بهش گفتی؟؟»بغضم رو قورت دادم و بلند شدم:« من اومدم اینجا که یهو ارغوان رو دیدم! چیزی بهش نگفتم.»فرهاد نفسش بالا نمیومد، اومد سمت ما. داشت تعادلش رو از دست می‌داد که بزرگ‌مهر بازوش رو گرفت:« حتماً میره خونه... چرا اینجوری میکنی!!! اگه بخوادم بره، وسایلش رو می‌بره.»پر از نفرت به من نگاه کرد:« دختره‌ی شوم... دختره‌ی نحسسسس.»شیطونه میگه بزنم... بقول حاج علی:« خدایا پناه می‌برم به تو از این موجودات دوپا!» سمت ماشین‌هامون رفتیم، باکلاس ترین ماشین اون زمان متعلق به رادفرها بود. آهی کشیدم و استارت زدم، راهی عمارت شدیم؛ از توی حیاط هم صدای جیغ جیغ‌های ارغوان میومد، خواهرم هم حساس بود و هم نازک نارنجی.وارد خونه‌ی ارواح شدیم که دیدم تهمینه بانو سعی داشت یه چمدون رو از ارغوان بگیره اما ارغوان کولی بازی درمیاره:« بیا... بیا تهمینه خانم!!! هی می‌گفتی من اشتباه فکر می‌کنم، به زمین گرم بخوری ایران... خدا بکشتت...»فرهاد عصبی چمدون رو پرت کرد یه گوشه:« چته تو؟؟؟ چرا رم کردی ارغوان؟!»تپش قلب شدیدی گرفته بودم، این فرهاد چیکار کرده که خواهرم باهام این‌جوری حرف می‌زنه! فرهاد رو به روی ارغوان و جلوی مجسمه‌ی بزرگ فرشته‌ی سفید ایستاده بود، مجسمه برقی زد و یک‌هو نفهمیدم چیشد که ارغوان من رو هول داد و از پشت کوبیده شدم به مجسمه‌ای که وسط راهروی پهن عمارت بود.من با مجسمه افتادم روی فرهاد! با جیغ بنفش تهمینه بانو، خودم رو جمع کردم؛ یه ماده‌ی گرم و شور چکید روی لب‌هام. چشم‌های تارم رو سمت فرهاد گرفتم، با ترس سمتش رفتم؛ خون از پشتش روون بود روی کف پوش! بزرگمهر رفت و با فریاد مردای خدمتکار توی عمارت رو صدا کرد، خواستم بایستم که سرم گیج رفت و با صدای بدی نقش بر زمین شدم.سرم رو بالا آوردم، از وحشت اتفاقی که برای فرهاد افتاد؛ خواستم سیخ بشینم که جوری قلبم تیر کشید که یه آخ بلند گفتم. چشم‌های نگران شاهرخ! چطوری فهمیده من اینجام.. بازم تعقیبم کرده؟! کارشه دیگه... همش پشت سر من راه افتاده ببینه کجا می‌رم و چیکار می‌کنم.ولی الان وقت کل کل و بحث نبود:« ف... فرهاد...»- نگران نباش... آقا فرهاد الان... الان حالش بهتر از توعه.چرا ته چشماش یه غم بزرگ داشت، یه حسی که من ازش متنفرم؛ چطوری بگم؟؟ یچیزی شبیه به ترحم. قطره اشکش چکید، چقدر بی طاقت شده! لب‌های خشکم جرأت پرسیدن نداشتن و اون جرأت حرف زدن. بالاخره دل به دریا زدم:« چخبره شاهرخ؟؟؟ فرهاد اگه حالش خوبه... ن... نکنه راستین.»جوری آه کشید که جگرم خون شد و جلز و ولز کرد، یقه‌اش رو گرفتم:« چخبره شاهرخ... مرد گنده چته که اینجوری گریه می‌کنی؟؟؟؟»ریه‌هاش داشت زور می‌زد که بتونه نفس بکشه:« ا... ایران... راستین، راستین الان رفته توی حالت نباتی.»دنیا روی سرم خراب شد و من بین آوارهاش سست شدم! با دستام صورتم رو پوشوندم، مگه راستین که تمام زمستون و پاییز رو سرماخورده؛ تنش طاقت این‌همه کتک خوردن رو داشت؟!هِق هِق ام بالا گرفت، شاید خبر بدتری هم در آستین داشت و چیزی نمی‌گفت:« یه مجسمه با اون عظمت افتاد روی سینه‌ی فرهاد! پر خون شده بود کف پوش‌ها، پس چطوری الان سالم تر از منه! چرا بیشتر از سردرد... قلبم درد می‌کنه.»***دکتر یک نفس لیست می‌کرد، من اصلاً نمی‌توانستم اسم این مریضی رو برای خودم هِجی کنم! آخر آدم که با یک تشنج قرار نیست فلج شود، یعنی قبل از تشنج با آن مجسمه کارش ساخته شد. شاهرخ می‌ترسید پس بیوفتم، اما نمی‌دانست من داشتم برای انتقام فکر می‌کردم.خدا جای حق نشسته و انتقام راستین رو از فرهاد گرفته، اما ارغوان باید تقاص بده! شوهرش رو تو بدترین احوالی که مسببش خودشه؛ ول کرده و رفته که رفته. آه عمیقی کشیدم، همین که بخاطر کار فرهاد نمی‌تونست بچه دار بشه خودش یه عذاب بزرگ بود؛ روی صندلی های بیمارستان فرود اومدم، با برادر نیمه جونم چیکار می‌کردم؟!°اَلَّلهُم‌عجِّل‌‌لِوَلیِكَ‌الفرَجhttps://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMUماحداماحداFri, 15 Aug 2025 12:20:24 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/خون-از-دماغش-شُره-می-کرد-wyges2ch6t9t『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفتعلیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬ «آشفتهٔ شیرازی»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #هاتف_غیب#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟠 فرهاد بدون برداشتن حتی یه خراش، همون‌طور که نفس نفس می‌زد؛ دهن راستین رو پر خون کرده و راستین رو به حد مرگ زده بود. خون از دماغ شاهرخ شُره می‌کرد، جلو اومدم و عصبی جیغ زدم:« کفتار صفت!!! نمی‌بینی حالش بده؟!»حاج مرتضی پر از غضب جلو اومد:« من مرد خونه ام... اینی هم که زدی، مهمونمه... اگر مردی حرف بزن.»حالا تو این اوضاع، من دیوونه داشتم فکر می‌کردم که وقتی عصبانی میشه چقدر جذابتر میشه، شاهرخ زانو زد کنار برادر غرق خونم و من به این قاتل فکر می‌کنم! کنار راستین نشستم، کم مونده بود شاهرخ به گریه بیوفته:« راستین... راستین داداش! نفس بکش... چرا خس خس می‌کنی.»سیاوش و حاج مرتضی هم داشتن فرهاد رو مهار می‌کردن، یه عالمه تهدید کرد و شعر و ور گفت، که تموم مخاطب حرفاش من بودم!یهو شاهرخ غضب کرد و با دستای خونی هجوم برد به سمت فرهاد، جوری می‌زدش که همه مون حیرت کرده بودیم. این همون شاهرخ اهل ادبیات بود؟؟؟ چی ازش ساختی ایران خانم، با التماس خواستم جلو برم که سهیلا بازوم رو گرفت.شاهرخ با لگد بیرونش انداخت:« یه بار دیگه توی این محل ببینمت... تیکه پارت می‌کنم فرهاد.... فهمیدییی؟؟؟؟»رسماً فرهاد داشت تلو تلو می‌خورد، ولی بازم دهنش برای تهدید باز:« خونه ات رو زیر و رو می‌کنم... تموم مأمورا رو می‌ریزم اینجا.»شاهرخ تف خونی اش رو روی زمین انداخت:« کربلا هم بسازی تو محرم... من خوب بلدم حبیب بشم و سرتو بزارم رو تنت.»فرهاد عصبی خندید و از اونجا دور شد، شاهرخ با تمام قدرت سمت راستین دوید و بغلش کرد. بردش توی اتاق:« خدا لعنتش کنه... نمی‌تونیم حتی ببریمش بیمارستان... سهیلا یکاری کن از دست رفت!»حنانه و سهیلا دوره دیده بودن، البته حنانه رفت پی علاقش که پرستاری بود. شاهرخ از حرص می‌لرزید و خون از دستش چکه می‌کرد، عصبی پارچه سفیدی سمتش گرفتم:« بگیر پاکش کن... اَه! همه جارو نجس کردی.»خون از دماغ شاهرخ می‌چکید، دستمال ها رو مشت کردم و گرفتم زیر دماغش. همشون خون شدن:« برو بشور این خونارو...»چنگ زد به کمد چوبی توی اتاق، کم مونده بود کمد بیوفته روش و کار دستم بده! سیاوش زیر بغل شاهرخ رو گرفت که داشت می‌لرزید. زدم تخته پیشونیم، یادم رفت که فشار خونش کلا بالاس و من همش دارم حرصش می‌دم. سریع رفتم قرصش رو با یه لیوان آب آوردم:« سیاوش بهش بده تا کار دستمون نداده!»اشک توی چشمام جمع شد، رفتم پیش سهیلا که داشت راستین رو پانسمان می‌کرد؛ رسماً هیچ وقت اخم نمی‌کرد اما الان خیلی عصبی بود، جوری که کنترلش رو از دست داد و عصبی گفت:« هنوز دوستش داری نه؟؟؟»صداش کنترل شده نبود، سیاوش شنید اما خداروشکر شاهرخ بین خواب و بیداری معلق مونده بود. با حرص و دندون‌های کلید شده، غریدم:« سهیلا بس می‌کنی یا.‌..»باند رو دور پهلوی راستین که زخمش سر باز کرده بود پیچید، دست خونیش رو بالا آورد:« دختره‌ی دیوونه! این خونا... عشق تو رو به فرهاد نم‌...»زدم توی گوشش، جوری محکم زدم که دست خودم درد گرفت؛ حق نداشت اینجوری باهام حرف بزنه. مگه دلم دست خودمه که عاشق یه ساواکی شده؟؟؟ مغزم قفل کرده بود و نمی‌فهمیدم چیکار می‌کردم، هرچی نسترن خانم گفت:« ایران... ایران جان کجا میری؟؟»جوابم فقط رفتن بود، نه می‌خواستم برم خونه؛ نه می‌خواستم برم سراغ فرهاد! می‌خواستم برم سراغ برادرش تا بتونم خودمو آروم کنم، ماشین خردلیم انگار مثل من عزا گرفته بود و هی غر غر می‌کرد، باید بدم حاج علی درستش کنه.بالاخره رسیدم به بهشت زهرا، پیاده شدم و رفتم سمت جایی که اون پسر جوون رو بغل گرفته بود. سرم رو بالا آوردم که مثل جن زدها خشکم زد، فرهاد با دستای خونی و بزرگ‌مهر هم کنارش.دنبال یه جایی گشتم که قایم بشم، یه درخت اون نزدیکی ها نظرم رو جلب کرد. رفتم جلو که دیدم ارغوان اونجا قایم شده، دستش مشت شده بود و از حرص می‌لرزید. باید کلا از این قبرستون بدشگون فرار کنم، یهو ارغوان محکم بهم تنه زد. جوری که خوردم زمین، ولی اصلاً نفهمید که من ایرانم! اما فرهاد هم منو دید و هم ارغوان رو.°اَلَّلهُم‌عجِّل‌‌لِوَلیِكَ‌الفرَجhttps://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMUماحداماحداFri, 15 Aug 2025 12:12:11 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/میشه-بهش-انقدر-راحت-نگی-فرهاد-an5tzsod4sxs『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفتعلیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬ «آشفتهٔ شیرازی»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #هاتف_غیب#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟟 °- فرهاد نتونسته منو از سرش کم کنه، تو که...صداش انگار شکست:« میشه بهش انقدر راحت نگی فرهاد؟!»نگاهش کردم، گناه داشت اگه از این فرصت استفاده می‌کردم و پارچ آبو روش خالی کنم. پارچ رو از دستش گرفتم و ریختم پای گلدون که دست زد زیرش:« بیا چندش... آخرش به حاجت دلت رسیدی.»با غم قبلی خندید، چقدر خوشگل می‌خندی شاهرخ! لب و لوچه ام رو آویزون کردم:« سودجوی دیکتاتور.»چشماش داد می‌زد، ایران اون لباتو اونجوری نکن! دل من همینجوری با چشمات رفته، خنده‌ام گرفت:« خب من امروز رفتم مثل روزای قبل رضایت بگیرم، مشکلش چیه؟!»جدی شد و دستاشو توی هم چفت کرد:« خانم ایران نامدار! ایران بانو... انسان باش و داغ شونو تازه تر نکن...»- یعنی دست رو دست...لبخندی آرامش بخش زد:« ایرانم... دارم بهت می‌گم فارسی سَلیل، من راستین رو فعلا از این شهر یا اصلاً از ایران می‌برم تا دست فرهاد بهش نرسه.انگار جرقه‌ای توی ذهنم خورد:« ما یه کلبه‌ی چوبی توی جنگل شمال داریم، گه گاهی می‌رفتیم اونجا! با شیدا و گل‌نسا هم بازی می‌شدیم.»حواسش انقدر پرت بود که نفهمه دارم حرف می‌زنم، دست گرفتم به سرم:« یا حیدر کرار!!! این حرمله از کجا اومد؟؟؟؟»شاهرخ دوید توی حیاط، فرهاد اصلاً چطور اومده داخل خونه!! بله خرابکاری سهیلا خانم که درو باز کرده. فرهاد جوری راستین رو می‌زد صدای استخون‌هاش میومد، سیاوشم مثل ماست! شاهرخ جداشون کرد، خدا رحم کنه به زیر دستی‌های این شکنجه گر!°اَلَّلهُم‌عجِّل‌‌لِوَلیِكَ‌الفرَجhttps://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMUماحداماحداFri, 15 Aug 2025 12:10:20 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/عجوزه-خانم-hxrnky3xncfw『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفتعلیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬ «آشفتهٔ شیرازی»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #هاتف_غیب#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟞 °لای چشمام رو باز کردم که ببینم مردم یا نه؛ ولی نگاهم با نگاه خنثی‌ فرهاد گره خورد، کتم رو گرفت و کشیدم بالا. یه دندون قروچه کردم براش:« لیاقت تون همین زنی...»سهیلا بازومو کشید و منو همراه خودش برد:« شرمنده... ما رفع زحمت کنیم... با عروس تون تنها باشید.»- عجوزه خانم اگه بخوای اینجا بمونی به خاک مادرم روزگارتو سیاه می‌کنمممم مثل این لشکرهای شکست خورده؛ دست از پا درازتر برگشتیم، شاهرخ مثل میرغضب نگاهمون می‌کرد سر سفره. من که می‌دونم باز این سهیلا دهن لقی کرده، باید بره تو کار اطلاعات! خیلی مهارت داره توی اینکار.ظرف‌هارو جمع کردم و با کلی اصرار گفتم می‌شورمشون، شاهرخ اومد و تمام مدت کفی کردن ظرف ها خیره نگاهم کرد. من مهارت خاصی توی نادیده گرفتن دارم، پس به کتف مبارکم گرفتمش، تا هر وقت خواست منو نگاه کنه.ظرف رو قاپید، زیر اشکای شیرآب گرفت و گذاشت کنار مابقی ظرف‌ها. شبنم روی دستاش منو بیشتر جذب می‌کرد تا مجبورش کنم که مابقی شم بشوره. انگار ذهنمو خوند و تمام ظرفا رو شست که سیاوش اومد توی آشپزخونه آب بخوره.چشم‌هاش چهار تا شد:« ایران تو مجبورش کردی بشوره؟!»- نخیر آدما وظیفه شونو می‌...آب ریخت روم، حالا نه در اون حد ولی باید تلافی کنم. لیوان رو از دست سیاوش قاپیدم و ریختم رو سرش، خب شماها این موقع ها چیکار می‌کنید؟! من که قرار رو به فرار ترجیح دادم.دنبالم نکرد؛ چقدر بی‌ذوقه این آدم! بی‌خیال و طبیعی جلوی چشمای متعجب مادرشون قدم زدم و یه لبخند ژکوند، آبرو که ندارم من!رفتم توی اتاق که یهو شاهرخ یقه مو گرفت، مثل این گربه‌ها که موش گرفتن، منو گرفت:« ایران... یا حرف می‌زنی یا پارچ آبو خالی می‌کنم روت!»°اَلَّلهُم‌عجِّل‌‌لِوَلیِكَ‌الفرَجhttps://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMUماحداماحداFri, 15 Aug 2025 12:09:06 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/اشهدمو-خوندم-و-y8olfv1dkvnu『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』﴿ایران باشد بهشت عدن و تو آدمعدن تو آن کس برد که برد عدن را﴾ «ادیب الممالک»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #ایران_دخت #𝕡𝕒𝕣𝕥𝟝به زور سهیلا رو مجبور کردم همراهم بیاد، حنانه هم‌کلاسیم بود از دبستان تا دانشگاه؛ حنانه که از بچگی تا دانشگاه هم‌کلاسیم بود، اون‌قدر خانوم و مثبت بود که محاله بیاد تو این دیوونه‌بازی‌ها. ولی سهیلا؟ پایه‌ی همه‌ی خل‌بازیای منه. با پیکان خردلیم دنده‌عقب گرفتم، جلوی پاش وایسادم. بعد از یه عمر تیپ ساده، حالا مشکی پوشیده بود! اونم حتما لباس مامانشه، چون خودش از مشکی متنفره. دقیقاً مثل نفرتی که من از فرهاد دارم.سهیلا خواست صدای ضبط رو زیاد کنه، زدم پشت دستش:«اگه بخوای معین یا هایده بذاری، دعوامون می‌شه‌ها! خیر سرت داریم می‌ریم اعلامیه...» دستشو گرفت جلوی دهنم که ادامه ندم. با صدای خفه گفتم: «آهای... دستتو بردار!» چشم‌غره‌ای رفتم: «چته وحشی؟ مگه کسی اینجاست؟!» نفسشو با حرص بیرون داد، تکیه داد به صندلی:«ایران خانم... تو یکی باید بدونی دیوار موش داره، موشم گوش داره. هرجا باشی.»سری تکون دادم. مأمورا به خاطر قضیه‌ی راستین حسابی گیر دادن بهمون. تا برسیم به خونه‌ی ارواح، فقط دعا کردم فرهاد از ماجرا بویی نبرده باشه، وگرنه با اردنگی می‌ندازتمون بیرون.ماشینو زیر درخت توتی که از عمارت رادفرها زده بود بیرون، پارک کردم. با سهیلا رفتیم تو. تجمل این خونه هیچ رقمه تو کَتَم نمی‌رفت، ولی واسه ارغوان که عاشق پوله، قطعاً کلی جذابیت داشت.شمسی‌خانم داشت گلای باغچه رو آب می‌داد، آب‌نمای وسط حوضم واسه خودش تو این بدبختی می‌رقصید. یه نفس عمیق کشیدم و یهو چشمم افتاد به شعله، نامزد فرزاد. با اون چشم‌های کشیده‌ی کریستالی و آرایش غلیظش، داشت با تهمینه‌بانو حرف می‌زد. سهیلا رنگ از صورتش پرید و بازومو چنگ زد، ولی من مصمم تکون نخوردم. این خود برگ برنده‌ی من بود؛ شعلهِ عاشق پوله و جایگاهه، منم می‌تونم هر دو رو بهش بدم. فرهاد هرچی هم حرص بخوره، به جایی نمی‌رسه؛ چون شعله حرفش برو داره پیش بزرگ‌مهر.خواستم برم جلو که سهیلا با التماس گفت:«ایران جان، همون برادرت بیا برگردیم... این شعله خود آتیشه!» یه پوزخند زدم، دستمو بالا بردم و با صدای بلند گفتم:«سلااام تهمینه‌بانو... سلام شعله‌جان!» سهیلا داشت سکته می‌کرد، ولی من رفتم جلو. دستمو دراز کردم واسه دست دادن، شعله با حرص نگام کرد: «چیه؟ اومدی داغمون رو تازه کنی؟ هنوز چهلم فرزادم...» تو چشاش زل زدم و گفتم:«ننه بابات بهت سلام کردن یاد ندادن؟ تو ده سال از اون بچه‌ی بدبخت بزرگتر بودی. فقط چون یه ذره خوشگلی و فرزاد ته‌تغاریه، اینجایی.»جوری داشت می‌سوخت که گفتم برم براش پماد سوختگی بگیرم. خواست بزنه تو گوشم، منم گیسشو گرفتم:«عجوزه! فکر نکن عروس این خونه‌ای... خداروشکر فرزاد هنوز هیچ رابطه‌ای باهات نداره. حالام راهتو بکش برو. زن صیغه‌ای چیزی نصیبش نمی‌شه...»یه چنگ انداخت تو صورتم، بعد یهو یقه‌مو گرفت، کم مونده بود از پله‌ها بیفتم. تهمینه‌بانو ترسیده بود، خواست بیاد جلو، ولی شعله منو برد لب ایوون:«می‌کشمت دختره‌ی چشم‌سفیدِ بی‌حیا! من از فرزاد بچه دارم...»یهو صدای فرهاد اومد، شعله جیغ کشید و منو از بالای پله‌ها رها کرد و من چشمامو بستم، اشهدمو خوندم...°اَلَّلهُم‌عجِّل‌‌لِوَلیِكَ‌الفرَجنویسنده:ماحداماحداماحداSun, 10 Aug 2025 08:05:30 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/آخه-یه-آدم-چقدر-طاقت-داره-m1lnoexhwkhq『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』﴿ایران باشد بهشت عدن و تو آدمعدن تو آن کس برد که برد عدن را﴾ «ادیب الممالک»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #ایران_دخت #𝕡𝕒𝕣𝕥𝟜°انگار یه وزنه‌ی دوتنی گذاشتن روی سینمه، که نه می‌زاره بمیرم و نه می‌زاره نفس بکشم. به سختی نیم خیز شدم که صورت خسته‌ی شاهرخ رو دیدم؛ سهیلا خوابش برده بود. خواستم بلند شم که سرم گیج رفت، شاهرخ آستینم رو کشید و منو نشوند:« حالت خوب نیست ایران... راستین جایی فرار نمی‌کنه، مامانمم به مامانت خبر داده که اینجایی... درباره قضیه‌ی راستین...»چونه‌ام لرزید و صورتم رو با دستام پوشوندم، رو به روم زانو زد:« ایرانم... ایران خانم؟! مگه نمی‌خواستی داداشت بیاد بیرون؟؟؟ اگه اونجا می‌موند که الان معلوم نبود چه بلایی سرش می‌آوردن. الانم غمبرک نزن، اگه خواستی بری پیشش انقدر خون به جگرش نکن با اشکات.»سرم رو بالا آوردم، نمی‌دونم چرا اما می‌خواستم تمام حرصم از دنیا رو سر شاهرخ خالی کنم:« ک‌چچچییی؟؟؟ چقدر ادا دربیارم و ماسک قدرت بزنم... فرهاد راست می‌گفت... من ضعیفه ام! آره می‌خوام گریه کنم، آخه یه آدم چقدر طاقت داره؟؟؟ ایوب که نیستم... ببینم تو اصلاً منو میفهمی؟؟؟؟ خودتو بزار جای من! اگر کسی ناخون‌های سیاوش رو می‌کشید و تو انگشتای خونی شو می‌دیدی چه حالی میشدی؟؟»شاهرخ خواست حرفی بزنه که امونش ندادم:« نه شاهرخ... داری خودتو گول میزنی، راستین برام عزیزه چون برادرمه اما تو حس منو به راستین نداری... چون به دندون نکشیدیش، چون بدون مادر بزرگش نکردی... چون تحقیرهای فرهاد از اول زندگی رو ندیدی، خواهرم بچه بود که زن اون مردک شد... ده سال تفاوت سنی داشتن، یه دختر ده ساله چه می‌فهمید از زندگی و شوهر داری؟؟؟ اما باید می‌رفت تا وبال گردن آقاجونم نباشه.»قطره‌ی اشک از گوشه چشمم چکید:« تو هم مادر داری هم پدر... اما من کی رو دارم؟؟؟ خدا و خودمو یه بابای متعصب، خواهری که پا نمیزاره خونه‌ی حاج علی یا داداشم که اون بلا سرش اومده.»شاهرخ سرش رو پایین انداخت:« حتماً نباید دقیقاً اون بلایی که سرت اومده سرم بیاد تا بتونم درکت کنم... ایران تو درد می‌کشی انگار قلب من از سینه می‌خواد دربیاد بیوفته جلو چشات... دروغ نمی‌گم باور کن، حرف عاشقانه و الکی نیست؛ واقعیته...»بلند شدم و بی اهمیت بهش سمت اتاقی که راستین اونجا بود رفتم، دلم برای شاهرخ می‌سوخت که عاشق منی شده بود که نمی‌دونستم عشق اصلاً چه تعریفی داره.کنارش جاخوش کردم؛ چشم‌هاش رو بسته بود اما از تکون دادن پاش می‌فهمیدم کلافه‌اس، کنارش نشستم که با دیدنم خواست بشینه. دستاش رو با خجالت کرد زیر پتو:« سلام... خوبی آبجی...»چشم‌هام پر شد، حتی نمی‌تونستم یه دل سیر بغل بگیرمش. خم شدم و موهاش که چند تار سفید داشت رو بوسیدم؛ مگه داداش من چند سالش بود که انقدر شکسته؟!جوری چشماش پر شده بود که گفتم اگه به نوازشام ادامه بدم، جوری میزنه زیر گریه که تا شب اشکش بند نمیاد:« تو شدی مثل مردهای متحرک... بعد از من می‌پرسی خوبم؟!»سرش رو پایین انداخت، دست کشیدم روی زخم صورتش که رد یه سوختگی بود، انگار یکی آهن داغ گذاشته روی گونه‌ی گندمگونش:« داداشی... منو نگاه.»چونه شو گرفتم و بالا آوردم:« قربون چشات... رنگت چرا زرد شده؟؟ واست صبحونه بیارم؟؟؟ می‌برمت خونه برات فسنجون...»صدای گرفته‌ی شاهرخ که انگار کفری شده اومد:« اینجا میمونه.»با اخم بلند شدم، هنوزم ازش حرص داشتم؛ چیکاره‌ی من و زندگیم بود؟! صدام بوی خشم می‌داد:« ببین شاهرخ داداشمو آوردی... دستت دردنکنه، تا آخر عمرم مدیونتم اما این لحن دستوریت هیچ جوره تو کتم نمی‌ره.»راستین با دست باند پیچیش، ملتمس دستم رو گرفت:« آبجی... شاهرخ که چیزی نگفت... راست میگه، ممکنه فرهاد... بفهمه یا بره... اونجا سراغمو... بگیره.»جگرم با سرفه‌های پر از دردش خون شد، کوتاه اومدم و گفتم:« فقط بخاطر راستین.»و بازم دل من بود که برای شاهرخ سوخت، اونم صد باره. بازم اتاق رو ترک کردم که سهیلا با اشاره بهم فهموند برم پیشش:« جونم سهیل؟»بازوم رو جوری کشید توی اتاق که کم مونده بود پخش زمین شم:« چیکار کردی ایران؟؟؟! فرهاد بفهمه کارمون زاره... پاشو بریم یجوری راضی شون کنیم.»نیشم رو تا بناگوش باز کردم:« یا باید مخ فرهاد رو بزنیم که غیرممکنه یا مخ مامان و باباش که همه تهش برمی‌گرده به فرهاد!»سهیلا لب برچید و دست به سینه اتاق را گز کرد:« ببین ایران اگه راضیش نکنیم... دیر یا زود می‌فهمه؛ ممکنه حتی اینجام بیاد... هنوز چهلم فرزاد نشده، خیلی زود برای رضایت رفتی که هنوز داغش تازه اس.»این‌بار من بازوشو کشیدم و باهم نشستیم روی تختش:« ببین سهیل... یه راه بیشتر نداشتم، شاهرخ هم مردی...»با چشم غره‌اش، پر از حرص توپیدم:« چیه؟؟؟ چشاتو برامون باباقوری نکنیا... انقدر اعصابم از دست اون داداشت خورده.»سهیلا نگاهش از هزار تا فحش بدتر بود که ادامه ندادم.نویسنده:ماحداماحداماحداSun, 10 Aug 2025 08:04:10 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/عجب-آدمی-هستیا-اگه-دوستت-نداشتم-که-دنبالت-راه-نمیوفتادم-g9fwtimvuoe3『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』﴿ایران باشد بهشت عدن و تو آدمعدن تو آن کس برد که برد عدن را﴾ «ادیب الممالک»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #ایران_دخت #𝕡𝕒𝕣𝕥𝟛°شاهرخ حالت مظلوم و خنده‌داری به خودش گرفت:« حالا منو با نمک می‌خوری یا با شکر؟؟»خنده‌ام گرفته بود اما عصبانی بودم، در رو باز کردم و سوار شدم:« مگه هلیمی؟؟ هوففف... مردک ساواکی نچسب...»شاهرخ ماشین رو روشن کرد و با بوق‌های متمدد فحش‌هام رو سانسور کرد:« زشته دختر حاج علی... زشته!»بغض کردم و تکیه زدم به صندلی:« زشت تویی و هفت جد و آبادت که نمیای خواستگاری من... پررو پررو هم میای منو تعقیب می‌کنی، اصلاً قهرم تا روز عروسی.»شاهرخ شیرین خندید و دلم رو به بازی گرفت:« آروم تر بابا! هی پشت سرهم ردیف می‌کنی... می‌برمت جگرکی باز عاشقم میشی، بزار.»لب‌های سرخم رو برچیدم:« باشه بابا... گوشام دراز شد، حالا چیکار کنم با فرهاد.»اخم ریزی روی پیشونیش نشاند:« خوشم نمیاد راه به راه بهش میگی فرهاد! آقای رادفر... وسلام.»پشت چشمی نازک کردم:« ببخشید که شوهرخواهرمه حداقل برعکس تو یه نسبتی با من داره... می‌گم شاهرخ، نکنه واقعاً دوستم نداری انقدر.... دست دست می‌کنی؟»آیینه‌ی ماشین رو درست کرد و دستی به موهای خوش فرم، سرخ و زیباش کشید:« عجب آدمی هستیا، اگه دوستت نداشتم که دنبالت راه نیفتادم مثل گاوِ...»دیگر نتوانستم خودم رو کنترل کنم و زدم زیر خنده:« منتظر بودم بگی نه... ایرانم این چه حرفیه، شما تاج سرمی... ملکه‌ی قلبمی... چیه چرا اینجوری بهم زل زدی، حواست پرت نشه به کشتنمون بدی.»تکون ریزی خورد و نگاهش رو از من گرفت، حاج مرتضی اگه می‌فهمید پسرش این‌جوری عاشق من شده، دست از این دعواهای مسخره با شریکش برمی‌داشت، اینقدر هم برای ما جانماز آب نمی‌کشید.شاهرخ لبخندی زد، انگار تو فکر کسی یا یه خیال شیرینی باشه؛ عصبی کیف چندکاره ام رو به بازوش کوبیدم:« به کی فکر می‌کنی... هااان؟؟؟ اسمش چیه اون دختره‌ی گیس بریده.»چشم‌های شیطونش رو توی کاسه چرخوند:« اوممم الف داره... اول اسمش، چشم‌هاش دل و دنیام که هیچ... دینمو برده، اصلا انگار دیدنش گناه کبیره اس. کاش بهش می‌رسیدم و از دست تو راحت می‌شدم.»ذوق کردم اما شاید منو نمی‌گفت:« اونوفت خانم الف کی باشن؟!»زل زد توی چشمام، جوری که زبون دومتریم بند بیاد:« ایران من توی این دنیا هیچ دختری رو اندازه تو نخواستم... هیچ‌وقت به عشق شاهرخ شک نکن.»عجب شاهی بود، شاه رخ! خودمو جمع و جور کردم، تا رسیدن به جگرکی لام تا کام حرف نزدم. بعد هم که بی میل به جگر نگاه می‌کردم، جگرم خون شده و فرهاد به سیخش کشیده حالا بدون داداشم چطوری بخورم؟؟؟بغض به گلوم چنگ زد؛ بعد از مدرسه بعضی وقت‌ها که ارغوان می‌رفت خونه خودش و خبری از نهار نبود. دست راستین رو می‌گرفتم و می‌بردم جگرکی، البته که اگه این برادر ولخرجمو ول می‌کردم تمام پولم را تمام می‌کرد. از بس شکمو بود! حالا خوراکش توی زندان ساواک چیزی جز مشت و لگد نیست.شاهرخ لقمه‌ای سمتم گرفت:« چرا غمبرک زدی خانم؟؟ اینو بخور... یه خبری برات دارم که ذوق کنی، البته اگه از سیبیل خوشت میاد.»بی‌حوصله سرم رو بین دستام گرفتم:« بس کن شاهرخ... حوصله‌ی هیچی رو ندارم. من توی تک تک این کوچه‌ها از راستین خاطره دارم.»شاهرخ مثل گربه‌های مظلوم سرش رو کج کرد و به چشم‌هام نگاهم انداخت:« تق تق... ایران خانم خونه هستن؟؟ امشب راستین خان رو میارم خونه براش فسنجون بپز.»چشم‌هام درشت شد و متعجب پرسیدم:«از چی حرف می‌زنی شاهرخ؟»خندید و باز لقمه‌ی بی‌زبون رو سمتم گرفت:« اول اینو بخور تا بگم چه نقشه‌ای تو سرم دارم.»***دلم برای شاهرخ بدجوری شور می‌زد، چقدر اومدنشون طول کشید. دستام یخ‌زده بود و مدام حیاط رو گز می‌کردم، سهیلا هم رسماً بی‌خیال داشت میوه پوست می‌گرفت و می‌خورد. انگار نه انگار برادرش رفته تا برادرم رو از زندان ساواک فراری بده!با تقه ای که به در خورد از جا پریدم و سمت در دویدم، مردمک‌های لرزونم روی صورت غرق در خون راستین ثابت ماند. توی آغوش شاهرخ گم شده بود، شاهرخ نفس نفس زنان وارد خونه شد. نگران سمت راستین رفتم، سهیلا سریع دنبال جعبه کمک‌های اولیه رفت و با عجله برگشت. لحظه‌ای با دیدن دست‌های راستین زانوهام شل شد، سهیلا هین بلندی کشید و من اصلاً نفهمیدم چی‌شد که نقش بر زمین شدم.°اَلَّلهُم‌عجِّل‌‌لِوَلیِكَ‌الفرَجنویسنده:ماحداماحداماحداSun, 10 Aug 2025 08:02:44 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/شیطونه-میگه-هرچی-icx7z6bkvcoh『بِسمِ‌اللھِ‌‌الذۍخَݪق‌الْعلی』﴿ایران باشد بهشت عدن و تو آدمعدن تو آن کس برد که برد عدن را﴾ «ادیب الممالک»ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ #ایران_دخت #𝕡𝕒𝕣𝕥𝟚°چند تقه به در اتاق تهمینه بانو زدم، صدای که دلتنگِ فرزندش بود؛ به گوشم رسید:« بفرمایید...»این‌بار خدا رو صدا زدم، تا تهمینه مثل همیشه منطقی و آروم برخورد کنه. وارد اتاق شدم، با دیدنم کمی تعجب کرد و سمتم چرخید:« چرا اومدی ایران؟؟؟»کیفم که دسته‌ی باریک و کوتاهی داشت رو محکم گرفتم:« سلام! خواهش می‌کنم تهمینه بانو... به خاک پسرت نزار... نزار... برادر منم مثل پسرت از دست بره، فرهاد می‌خواد برادرمو...»از خجالتِ چشمای مالامال از غم مادرانه‌ی تهمینه بانو، سرم رو به زیر انداختم و لب گزیدم. نمی‌خواستم مثل دخترای ضعیف و احساسی بزنم زیر گریه، بانوی این عمارت صورتش همیشه جوری بود که نشه احساسش رو خواند، بلند شد و سمت من اومد. براندازم کرد و دست روی شانه‌ام گذاشت:« خودت رو بزار جای من... جای من نه؛ جای فرهاد... اگر راستین هجده سالشه، پسر من هم هجده سالش بود. اگر مویی روی صورتش نبوده‌... پسر منم همین قدر جوون بود، فرهاد مثل آتیش می‌مونه و اختیاری ازش دست من نیست... دیگه‌هم به بزرگ‌مهر توهین نکن، چون کلاهمون میره تو هم.»سیبک گلوم بالا و پایین رفت، تهمینه بانو عکس فرزاد رو از طاقچه برداشت و روی مبل اتاقش نشست. پسر جوون و خوش سیمای که صورتش رو خنده پر کرده. راستش جون راستین به جون فرزاد بند بود؛ رفیق و برادر بودن برای هم دیگه اما دست تقدیر داشت یجور دیگه رقم می‌زد. جلو رفتم رو به روی پاهای خسته اش نشستم و سارفون آبیم رو مرتب کردم:« تهمینه بانو... انصاف نیست بخاطر گناه نکرده...»این‌بار صدای فرهاد بود که بالا رفت و با ضرب در رو باز کرد، تکونی به خودم ندادم که عربده کشید:« مگههه زبوننن آدمیزادی نفهمیییی ضعیفههه؟؟؟؟ از خونه‌ی ما برو بیرون... یالاااا، برو تا به جای برادرت قصاصت نکردم... دختره‌ی خیره سر.»خیلی آروم و با متانت ایستادم و با خداحافظی آرومی که به تهمینه بانو دادم سمت در رفتم، کیفم رو به سینه‌ی پهن و ستبر فرهاد کوبیدم؛ از پله‌های عمارت سرازیر شدم و خونه‌ی ارواح رو ترک کردم. موهام رو زیر روسریم فرو بردم که چشمم خورد به ماشین شاهرخ.طلبکار و حرصی به شیشه اش کوبیدم که هراسون شیشه رو پایین کشید:« سلام ایران جان...»با حرص که صورتم رو به سرخی کشونده بود، گفتم:« دق و دلی فرهاد رو سر تو درمیارماا، منو تعقیب می‌کنی؟؟؟؟»شاهرخ خواست لب باز کنه که جیغ زدم:« شیطونه میگه هرچی نر تو دنیاس بریزم وسط و آتیش بزنممم.»°ماحداماحداSun, 10 Aug 2025 07:59:37 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/خانه-ارواح-پارت-اول-zhfadboezstdنفسم رو با اضطرابی که باعث می‌شد دستام بلرزه بیرون دادم؛ قلبم بی‌قرار توی سینه می‌تپید. زنگ در رو فشردم؛ دستی به چشم‌های سرخم کشیدم، دعا دعا می‌کردم که خود فرهاد در رو باز نکنه. چند هفته خون دل خوردم اما دیگه طاقتم طاق شده بود، نگران راستین؛ برادر کوچیکم بودم و حق داشتم هرکاری برای به دست آوردنش بکنم.همزمان با باز شدن در، ریسمان نامرئی افکارم پاره شد. چشم‌های درخشنده و عسلی ارغوان درست مثل من خستگی رو فریاد می‌زد، خواهرم سراپا مشکی پوش بود! درست مثل بخت من.ارغوان کوچه رو نگاه کرد و آروم وارد کوچه شد، بازوی منو گرفت:« ایران دخت دیوونه شدی؟؟؟ می‌دونی فرهاد ببینتت چه قشقرقی به پا می‌کنه!!!»دست خواهرک دل نگرونم رو گرفتم، لب‌های خشکم رو تر کردم:« سلام... اومدم فرهاد و مادرش رو ببینم، شوهرت قیامت هم که به پا کنه... این منم که تمام تلاشمو...»صدای دورگه و کلافه‌ی فرهاد حرفم رو قطع کرد، ارغوان هول کرده گفت:« کسی نیست فرهاد جان... یه نفره که راه گم کرده، الان ردش می‌کنم بره.»بعدهم با التماس می‌خواست منو راضی کنه این‌همه راه رو برگردم:« خواهش می‌کنم ایران... این تن بمیره یه بار لج نکن و برو.»اما فرهاد توی قاب در ایستاد، لحظه‌ای نشناختمش! داغِ فرزاد انگار پیرش کرده و شکستگی صداش ارث ظاهرش شده بود. با جسارت جلو رفتم و از بند ارغوان رها شدم:« ببین فرهاد، تو می‌دونی داداش من هنوز مو روی صورتشم نیست... همش هیجده سالشه، گوشات می‌شنوه؟؟؟ می‌گن غیرعمد بوده... منو قبول نداری که... ولی محمود رو که قبول داری؟؟ محمود دیده که راستین می‌خواسته شلیک کنه به مأمورا، اشتباهی زده به فرزا...»فرهاد عصبی و بلند خندید، ترسناک تو چشمام زل زد:« اومدی چیزی که می‌دونم رو برام مرور کنی؟؟؟؟؟ یا داغمو تازه کنی‌؟؟؟.. خواهر قاتل برادرم، فرزاد از راستین کوچیک‌تر بود که وارد این کثافت کاری های سیاسی اش کردین!!! از خونش نمی‌گذرم ایران... بلایی سرش میارم هروز التماسم کنه بکشمش، مثل برادری که ازم گرفت.... راهتو بکش و برو.»- اصلاً نیومدم ریخت و قیافه‌ی یه ساواکی بی‌پدر مثل تو رو ببینم... اومدم با تهمینه بانو حرف بزنم.جوری حرص فرهاد رو درآوردم که گفتم اگر چند ثانیه بیشتر بمونم خرخره ام رو جویده، پا تند کردم سمت پله‌ها و خودم رو به اتاق خانم بزرگ رسوندم.ماحداماحداFri, 08 Aug 2025 10:57:21 +0330https://virgool.ir/@m_38759575/خلاصه-رمان-d0acdan98mxn📖 ایران دخت 🔥نوشته‌ی: ماحدا ژانر: درام، عاشقانه، هیجانی، تاریخی، اجتماعیدر دل تاریکی، صدایی می‌پیچد که نه از این جهان است و نه از آن... راستین، در یک حادثه‌ی تلخ، برادر فرهاد را به‌طور غیرعمد می‌کشد. حالا برای گرفتن رضایت، ایران‌دخت وارد میدان می‌شود—دختری که قرار است قربانی بازی‌های بزرگ‌ترها شود. بزرگمهر، با پیشنهادی مرموز، مسیر زندگی ایران‌دخت را تغییر می‌دهد. و فرهاد، با تمام خشم و عزمش، می‌خواهد زندگی او را سیاه کند... 𓏲࣪. 𝐉𝐎𝐈𝐍:  🗞👀◝ماحداماحداFri, 08 Aug 2025 09:53:48 +0330