https://virgool.ir/feed/@m_38629520fa2026-11-12 00:21:59https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_38629520https://virgool.ir/@m_38629520/حالت-تو-عوض-کن-qs2jntusascxیک روزی یک جایی برای دور هم بودن هایمان نیاز به دعوت داشتیم نیاز به آغوشی گرم برای استقبال و چایی داغ برای استشمام...آن روز هایی که دست در دست هم برای مقابله مباحثه و مراوده داشتیم کسی به ذهنش هم خطور نمی کرد دلمان برای نرمی دستان یکدیگر تنگ شود. کسی نگران سرد شدن جای خالی آغوش هایمان و ترک تنهایی دستانمان نبود...اما امروز دور از همه به همه کس نزدیکیم.شاید هنوز دستانمان گرم نشده اما قلبمان به امید یاریگری، آرام است و نگاهایمان به چهره ای نچندان بشاش هم دلتنگ...کرونا برای من نه فرصت بود و نه محدودیت بلکه برای من همان دلیلی برای دیدن فردا بود.دلیلی برای دیدن زیبایی دستان مادرم و خنده های پدرم و شاید همان آغوش های گرم خواهرم.تکنولوژی دور ترین دلیل نزدیکی هایمان به هم است.زمانی که با هدفون های راوی شجریان، در کوچه پس کوچه های کرونا قدم میزنم.انگاه که علم را در صفحات چهارضلع آینده می بینم.آری، من هم از قاعده پیشرفت پیشرو جهان و جهانیان عقب نماندم و سعی کردم تلفن همراهم را به عنوان مدیر برنامه انتخاب کنم تا هنگام روتین روزانه بیدارم کند.شاید هم به خاطر اینکه برای آدم های خسته،پادکستی به نام خورشید حیات در آینده بسازم و شب ها با جملاتی از ویکتورهوگو که انسان در کوچه و انسانیت در کتاب ها سرگردان اند سر تسلیم به فردا فرود آورم.به هر حال جهانگردی شهره( کرونا را عرض میکنم )نه تنها در پاریس سرگردان است ولیکن شاید در ریه های من و تو نفس میکشد. هرچند آدم های دنیوی برای نابودی اش دست از دستیاری بشویند به همدلی روی آورند ولی بازهم این قاتل خاموش برای کشتن چندصد هزار آدم محاکمه نمی شود ولی شاید ما حق وتوی آنرا داشته باشیم/...#روایتگرباشMahMahMon, 21 Dec 2020 18:15:53 +0330