https://virgool.ir/feed/@m_37675199fa2026-11-12 18:15:48https://files.virgool.ir/upload/users/627174/avatar/3c8ild.jpeghttps://virgool.ir/@m_37675199https://virgool.ir/@m_37675199/تلنگر-q3oloxlsdzosریسمون پوسیده ای که من بهش چنگ میندازم، خیلی وقته که پاره شده ...از حکمت خدا و دیوار حاشا و کوچه علی چپم هیچ خبری ندارم. فقط خیلی غمگینم.دلخوشیای کوچیکمو ازم گرفتن، خیلی وقته هیچ پیرمرد چشم رنگی ای وسط راهم سبز نشده که بهش بگم:آقا چقدر چشاتون قشنگه... یا برعکس هیچ بچه ی نازی رو ندیدم که بغلش کنم و پاکیشو بو بکشم و به مادرش بگم: چقدر این بچه قنده، خدا بهتون ببخشه...من افتادم تو مدار سردرگمی و ترس.از اون آدمی که بودم تا این آدمی که هستم، زمین تا آسمون فاصله افتاده.صدای همه ی رو می شنوم و هیشکی صدامو نداره« از هدایتی که از مغز ترکیده ی وسط برج اول میگه، از سبز که حسرت رو دلش مونده، از طولانی که قلبشو شکستن، از نیمکت آخر که فکر میکنه من مزاحمم، از صدای لرزون مردی که خیلی برام آشناست، از همه ی صداها، من صدای همه رو دارم»ولی به ظاهر یه لب و دهنم که صورتش فقط یه سری حرکات داره، یکی که میخواد یچیزی بگه ولی نمیتونه، یکی که یه مخزن حرف رو گلوش مونده، ولی لال شده، من همینم این روزا، خیلی غمگینم.دیگه هم به هیچ ریسمونی چنگ نمیندازم، اگه قراره بیوفتم، بذارین بیوفتم.خوشا مرگ دقیقا زمانی که نای نفس کشیدنت نیست...#مرضیه_محمدیمرضیه محمدیمرضیه محمدیSun, 28 Feb 2021 13:20:46 +0330https://virgool.ir/@m_37675199/گندم-sut7sds80rxiبیشتر از هر زمان دیگری، مشتاق دیدن روی ماهت هستم دخترم.آنچنان که تاریکی ها بر من تابید، آنچنان که من سوختم، آنچنان که تنها و غمین جهانم را به سر رساندم، قرار نیست تو هم چنین باشی. تو نوری گندم، لبخندی، ریشه ی وجودم هستی.وقتی به این فکر می کنم که سال ها بعد، وقتی خسته به خانه می آیم تا کارهای سنگینم را با غرغرهای زیرلبی از زبان و تن و روحم دور کنم، تو با آن موهای خرگوشی و چشم های قهوه ای درشتت به استقبالم می آیی و لفظ: مامان، بغلم کن را به زبان می آوری، در دلم قند است که آب می شود. وقتی که قرار است به پدرت نگاه کنم و از اعماق وجودم حس کنم که با خانواده ی سه نفره ام چقدر خوشبختم. وقتی که قرار است من و تو برای پدرت دلخوشی باشیم، وقتی که قرار است قوت قلبمان باشد، وقتی که قرار است بی هم نتوانیم...باور نمی کنی که چه اندازه تو را دوست دارم.من به بودنت خیلی فکر می کنم، گندم.مطمئن باش روزی که سزاوار داشتنت باشم، لیاقت مادرشدن را داشته باشم، تو به بهترین شکل ممکن، پا به این جهان خواهی گذاشت.خیالت راحت دختر شیرینم. رویای کوچکم.این نوشته را 10اسفند 99 برایت نوشتم، درست مانند نوشته های فراوان دیگری که برایت نوشته بودم. روزی که سواد خواندن را یادبگیری احتمالا من در آستانه ی سی سالگی قرار دارم. شاید هم سنم زیادتر باشد. کسی چه می داند؟ من فقط این لحظه قلبم پیش تو جای ماند و خواستم که برایت بنویسم. دریک روز کاری سخت. پر از دلهره...مرضیه محمدیمرضیه محمدیSun, 28 Feb 2021 11:39:05 +0330https://virgool.ir/@m_37675199/روحیه-up3s4lcmyr3jدیروز که گذشت، روز بدی بود. چون حالم بد بود، همه ی زمین و زمانُ تیره و تار می دیدم. خستگی بهم فشار آورده بود و از طرفی هم دیگه دلی واسه موندن تو این دنیا نداشتم. الانم خوب نیستما، ولی نسبت به دیشب روحیه دارم. روحیه و امید مُرده رو زنده می کنه. روحیه و امید سیاه رو سفید می کنه. من می دونم این دنیا، دیگه جای موندن نیست. می دونم دیگه به درد نمی خوره. می دونم آخرش خوب یا بد، دسته جمعی یا فردی از بین می ریم، اما چیزی که منو هنوز سرپا نگه داشته روحیه و امید و اون نیمچه لبخندست که هیشکی دق نخوره، و نپرسه چیشده و چرا؟ منم حوصله توضیح ندارم. فقط می خوام تا هستم زندگی کنم. همین...#مرضیه_محمدیمرضیه محمدیمرضیه محمدیWed, 17 Feb 2021 14:48:36 +0330https://virgool.ir/@m_37675199/امید-q8k14jcmrwbmحتی نمی دانم کدام امید اینگونه مرا محکم نگه داشته است. حتی نمی دانم این نیروی ماورایی کجای وجودم کز کرده است. زنده ام؟ شکر... لطف الهی بوده است. ولی من هرگز چنین مایوس زندگی ام را نخواسته ام. نخواسته ام اعلامیه ی آرزویم روی تیرچراغ برق میدان کوثر چسبیده باشد. نخواسته ام، هرگز... #مرضیه-محمدیمرضیه محمدیمرضیه محمدیTue, 16 Feb 2021 13:29:46 +0330