<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه محمدی:)</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_37215749</link><description>نه حرف عقل بزن با کسی نه لاف جنون که هر کجا خبری هست ادعایی نیست❤</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:49:06</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/486512/avatar/oJNkwD.jpeg</url><title>فاطمه محمدی:)</title><link>https://virgool.ir/@m_37215749</link></image><item><title>زندگی روی آب</title><link>https://virgool.ir/@m_37215749/زندگی-روی-آب-yktijwrtuxnr</link><description>   از لحاظ روحی بشدت تحت فشاربودم. دوازده سال با زحمت هر چه تمام تر درس خوندم،تا صبح بیدار موندم و دونه دونه تستای فلسفه و جامعه شناسی و روانشناسی رو زدم تا برسم به عنوان دانشجوی دانشگاه تهران...روزی که جواب کنکورم اومد و عنوان دانشجوی مشاوره تهران رو کنار اسمم دیدم از خوشحالی روی پام بند نبودم و از ته دل زدم زیر گریه.اشک شوق بود که میریختم و بابتش از خدا تشکر میکردم که حاجت دلمو داد و به چیزی که براش شبانه روز تلاش کردم رسیدم.انگار قند توی دلم اب میکردن.رفتیم خرید کیف و کفش و لباس دانشگاه،به برج میلاد گفتم دیدی بهت قول داده بودم یه روزی بیام؟دارم میام منتطرم باش!فامیل کلی تبریک گفتنو خلاصه راهی خوابگاه تهران شدم... از ذوق و شوق اون روزا هر آنچه که بگم کم گفتم.وارد خوابگاه شدم.درسامون داشت کم کم اوج میگرفت همه چیز عالی بود تا اینکه سر و کله ی ویروسی پیدا شد که همه شوق و ذوقم رو بر باد داد.به خودم اومدم و دیدم گفتن وسایلتونو جمع کنید دانشگاه غیر حضوری شده و من با یه چمدون برگشتم شهر خودمون.باورم نمیشدچیزی که براش انقدر تلاش کرده بودم و ۱۲ سال سختی کشیده بودم بخاطر یه ویروس از بین بره!اوایل خیلی افسرده بودم.نه بیرون رفتنی در کار بود نه دورهمی دوستانه و نه هیچ چیز دلخوش کننده ای ...زندگی همه روی اب بود....اما از یه جایی به بعد تصمیم گرفتم تمام تلاشمو به کار بگیرم و به این ویروس ثابت کنم نمیتونه مانع پیشرفتم بشه!!!ساعت خوابم رو تنظیم کردم،برنامه های سلامتی و ورزشی رو دانلود کردم و مو به مو اجراشون میکردم.یه عالمه کتاب صوتی تهیه کردم و حتی موقع نقاشی یا تمیز کردن خونه بهشون گوش میدادم که شایددانلود کردن اونها با برند های دیگه مثل ios به پرداخت هزینه نیاز داشت.با استادای بزرگ در ارتباط بودم.حافظه گوشیم پر شده بود از مقاله های علمی روانشناسی که با متخصص ها تبادل نطر میکردیم...دیگه احساس یه ادم شکست خورده رو نداشتم...هر خطی که از مقاله یا سایت معتبری میخوندم حس میکردم مغزم داره سنگین تر میشه.یه مسابقه بزرگ راه انداختم تا به بهونه اش به یه تعدادی از بچه ها جایزه بدم تا بتونن تبلت بخرن و درس بخونن.و نزارن این فکر اثبات بشه،که ویروس مانع موفیقت میشه!به شما هم میگم.از همین امروز شروع کن!ساعت خوابتو تنطیم کن و ورزش کن با همین فضای مجازی و گوشی که در دست داری تا میتونی کتاب بخون،کتاب بشنو،کتاب هدیه کن،و سعی کن موفق و موفق تر بشی و حال بقیه رو هم به نحوی خوب تر کنی.به امید روزی که بتونیم دوباره به زندگی دوستانه و نزدیکمون برگردیم❤فاطمه محمدی#روایتگر_باش#گلگسی_a30s#کرونا_را_شکست_میدهیم#در_خانه_میمانیم#آینده_زیباست</description><category>فاطمه محمدی:)</category><author>فاطمه محمدی:)</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 17:26:11 +0330</pubDate></item></channel></rss>