https://virgool.ir/feed/@m_37139820fa2026-11-11 11:15:56https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_37139820https://virgool.ir/@m_37139820/کتابخانه-ی-نیمه-شب-z4g54iw93qm1فکر نمی‌کنم حالا که این کتاب را تمام کرده‌ام، به خود قبلی‌ام برگردم. گویی در عمق یک اقیانوس کوچک با قوانین مشخص حبس شده‌ام و سرم را آب گرفته است و باید تمام چیزهایی که می‌دانستم یا نمی‌دانستم و این کتاب همه را کنار هم چید، دوباره و از ابتدا در کتابخانه‌ی مغزم بچینم. این داستان پر از اصول و جملاتی بود که فکر می‌کنم نیاز است روزانه به اکثر انسان‌ها یادآوری شود تا فراموش نشود همه‌چیز تقصیر کسی نیست و تمامی احتمالات زندگی غم و غصه را همراه با شادی و لبخند دارند. باید دانست برای هر کسی یک بار زندگی در این سیاره امکان‌پذیر است و این یک بار باید صرف رویاهای خود فرد، هر چند که تجربه‌ی تمامشان امکان‌پذیر نیست، شود نه اطرافیان او و در جهت رضایتشان. باید درک کرد که حتی با یک دنیا تلاش، اعمال غیرقابل‌تغییرند و نمی‌توان زندگی نسخه‌ی دیگری از خود را صاحب شد. زندگی را باید ساخت و هیچ راهی برای یاد گرفتن، جز خود زندگی کردن نیست. تمام لحظات کتابخانه‌ی نیمه‌شب مانند تجسمی که نورا در ذهن ساخته بود، تجسمی از کارکرد زندگی برای من هم بود، این که برای شروع باید با شجاعت تمام با تلخی‌ها و پشیمانی‌ها روبه‌رو شد، دردش را به جان خرید و برای حلش پیشقدم شد. با ندانستن مشکل، راه‌حلی هم وجود ندارد. باید به خلوت و تنهایی خود اجازه‌ی بروز داد تا دور از شلوغی دنیا خواسته‌ی فرد مشخص شود. باید هسته‌ی خوشحالی را مشخص کرد و برای رسیدن به آن و زنده‌ ماندن جنگید. باید عشق ورزید و عشق دریافت کرد تا بهانه‌ای برای جنگیدن وجود داشته باشد. با انسان‌ها، حیوانات، سگ‌ها و گربه‌ها، فروشنده‌‌های محله و مشتری‌ها، برادر و خواهر، مادر پدر و همسایه و شاگرد و با زمین مهربان بود، شاید که حتی یک کار کوچک، حتی یک لبخند، روز، هفته یا زندگی آن آدم را بسازد و بهانه‌ی دوباره جنگیدنی برای کسی شود. خانم ماهیخانم ماهیSun, 20 Aug 2023 16:24:38 +0330