https://virgool.ir/feed/@m_36443807fa2026-11-11 23:11:02https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_36443807https://virgool.ir/@m_36443807/دیوار-دوستی-t7fwuvczyulmپنج سال پیش بود که بعد از ماه‌ها تلاش توانستم مجوز تشکیل انجمن علمی زبان را از دانشگاه بگیرم. با شور و شوق از دفتر معاونت فرهنگی تا دانشکده دویدم، دو طبقه با هول و ولا و نفس نفس زنان بالا رفتم و از آنجایی که خبر داشتم حلقه‌ی کوچک دوستانم در کلاس ۲۱۱ منتظرم هستند بدون در زدن وارد شدم. بدون هیچ حرفی، کلیدی که تمام مدت در دستم بود را با غرور بالا گرفتم. متین که ماجرا را می‌دانست گفت: بالاخره بهمون دفتر دادن؟؟ سرم را به نشانه‌ی بله تکان دادم. هیچکدام در پوست خود نمی‌گنجیدیم. قرار شد بعد از آخرین کلاس عصر سری به دفتر بزنیم. دفتر که چه عرض کنم، یک چهاردیواری خاک گرفته، مدفون زیر انبوهی از کاغذهای باطله، پوسترهای قدیمی، خودکارهای نیمه استفاده شده و لوازمی از این قبیل. یک میز زهوار در رفته هم به همراه چهار عدد صندلی فکسنی در مرکز اتاق رها شده بود. همه‌ی این‌ها کمی ذوقمان را کور کرد اما پس از گذشت یک هفته با همکاری سه رفیق دانگم، آن مکان بی آب و علف را آب و جارویی زدیم و از شر اشیاء بلااستفاده مان خلاص شدیم. هرکس به سهم خودش چند کتاب، گلدان، پوستر، گاهشمار و اشیایی از این قبیل را به دفتر اضافه کرد. تنها مانده بود یک کتری برقی که عیشمان را کامل کند و بساط چایمان را به راه. از آنجایی که درآمد چندانی نداشتم تصمیم گرفتم برای یافتن کتری برقی دیوار را جستجو کنم. از قضا مورد مناسبی پیدا شد و همان روز سراغش رفتم. باقی داستان را شاید بهتر بدانید، گروه دوستی چهارنفره مان شکل تازه‌ای به خود گرفت و اعتیادمان به چای رو به افزایش گذاشت‌. هرروز و هرساعت، ما بودیم و یک دفتر انجمن، چای و رفاقتی که روز به روز ماندگارتر شد. دفتر انجمن خاطرات خوش زیادی در ذهنمان حک کرد و جهت انتقال آن خاطرات به دیگران، در آخر کار کتری برقی عزیزمان را برای نسل‌های بعدی در دفتر انجمن به یادگار گذاشتیم.غزل رستمیغزل رستمیTue, 13 Jul 2021 02:21:00 +0430