https://virgool.ir/feed/@m_36295341از قوانین زندگی خودم مینویسم ، برای کسی ، اگر روزی بخواهد بداند و به کار ببندد ، مشتاق ادبیات ، مصلوب فلسفه ،"مشغول " طب ! ((پست های قبلی پاک شده ، در چند روز آتی برمی گردند))fa2026-11-12 04:48:39https://files.virgool.ir/upload/users/819131/avatar/CZjUgp.jpeghttps://virgool.ir/@m_36295341https://virgool.ir/@m_36295341/ذهن-ما-تنها-کمی-صیقلی-تر-است-u4ub1ia8cfbyآرتور شوپنهاور ( رحمت الله علیه !) در کتاب ارزنده ی خود با نام جهان چون اراده و تصور مثال کاملا ساده و حساسی از جامعه ی انسانی می زند گروه جوجه تیغی‌ها را در زمستانی سرد تصور کنید،جوجه تیغی‌ها دارند یخ می‌زنند! به یکدیگر نزدیک می‌شوند تا هم خودشان جمع شوند و هم یکدیگر را گرم کنند اما آن ها تیغ دارند و وقتی به هم نزدیک می‌شوند، یکدیگر را زخمی می کنند پس مجبور هستند از هم جدا شوند.اما بار دیگر سردشان می‌شود و مجبور می‌شوند به سمت هم برگردند. این روند همینطور تکرار می‌شود.آن‌ها همدیگر را رها می‌کنند و یخ می‌زنند ، نزدیک می‌شوند و همدیگر را می‌خراشند، دقیقا مثل آکاردئون…این داستان تقریبا واضحترین مثال انواع گسترده ای از روابط در جامعه ماست ؛ آنجا که از سوز سرمای استخوان سوز جهان پر گداز ، کنار یکدیگر جمع می شویم ، از هم گزیده می شویم و بعد دور می شویم . نیاز ما برای همدردی، مهربانی، شادی و نزدیکی انسانی، ما را به یکدیگر نزدیک می کند ولی عقاید دیگران، عادت های عجیبشان، موضع اجتماعی‌شان و حتی بوی آن ها ما را مجبور می‌کند از آنها دور شویم.ضمنا شاید اگر سرمایی هم نبود ، به هم حتی اصلا نزدیک هم نمی شدیم!!واضحا در این مدل ما انسانها دائما بین اشتیاق و طرد شدن در حال حرکت به جلو و عقب هستیم. همانطور که شوپنهاور گفته، بین انزوا و لودگی در حال نوسان هستیم.از طرف دیگر به نظرم ، این مثال به درستی نشان می دهد ما در ذات خود برای هر "دیگری " در این جهان ، آزاز دهنده و آسیب‌زا هستیم البته اگر تا حد امکان نزدیک شده باشیم !نکته ی مهم این ویژگی این است که ذاتیست ، دست من و شما نیست که دکمه اش را روشن یا خاموش کنیم (نهایتا بتوانیم با طعم تزویر ، بدرنگی اش را قورت بدهیم)ما انسانها بالقوه آسیب زننده هستیم ?اگر چندی این کار را با هم نکردیم ، صرفا قید و بندها و قوانین و در معدود مواردی حب خواسته یا ناخواسته، دست و پایمان را بسته اند ! نگاهی به دوروبرتان بکنید ! ما انسانها بالقوه آسیب زننده یا دست کم، آزاردهنده هستیم!چگونه می‌توانیم بر این موضوع غلبه کنیم؟ “شوپنهاور” یک جواب روشن و واضح برای این سوال دارد:با مودّب بودنبا حفظ فاصله توام با همدردیبه طور خلاصه با نزدیکی ولی حفظ فاصله ی لازم از تمام ابنا بشراین را صرفا گفتم برای یادآوری به خودم و تمام دوستان خودم ! برای "انسان گریزی محض " در تمام طول زندگی مگر "در حد ضرورت" ❤️عانعانMon, 31 May 2021 13:56:35 +0430https://virgool.ir/@m_36295341/مبارک-من-باشی-c3cywzit7l96دست در دست تو امروز می شود 7665 روزی که میبینمت ؛ رقت انگیز هستی ، بیشتر از هر زمانی که تا به حال دیده ام ...دور نیست روز هایی که بین زمین و آسمان معلق می ماندیم ،تاشب بر دهان یکدیگر مشت می کوبیدیم ،روبروی هم شب ها زوزه می‌کشدیم و صبح ، گرسنه پابه پای هم پی غذا میدویدیم ؛ یادمان میرفت شب های قبلش را ، یادمان میرفت زوزه های تلخش را !هنوز آنقدر کمرنگ نشده خاطراتم که نتوانم با چشمان ضعیفم ، بال بلند و شور فهمت را ببینم . هنوز آنقدر پیرنشدم که چین و چروک صورتت را از نزدیک به وضوح نبینم .هنوز میفهمم ، میخوانم ، هنوز هم سنگ‌ تو را به سینه میزنم ،هنوز هم کاملا طرفدار تو هستم ! هوادار نه ! چرا که حقی بر من نداری ، اما طرفت که می توانم بایستم ، حتی به ناحق!در موردت که حرف میزنم دو تکه میشوم ، بخشی که پیش تو جا مانده ، و بخشی که همراه من می دود گریبان می پوشاند و می دود . اصلا نمی داند کجا ولی می‌دود به امید آنکه جلوتر به دادش برسند .صبح زود که پاشدی از یادت نبر کسی دیشب برای تو نوشت . گرچه کوتاه ولی سعی میکرد موثر باشد .... گرچه بلد نیست به خوبی هجی کند محبتش را به تو ! اما دلش با توست می خواست به دادت برسد .. می خواست با چنگال تیزش ، بی‌رحمانه زنجیر دستهایت را پاره کند .همیشه یادت باشد من دستانت را نخوردم !امروز می توانست آخرین روزی باشد که تو را سر صبح در آینه میبینم ، اما این طور نبود . نخواستی باشد ، نخواست باشد !همسوی تغییر ، هم آغوش آسیب ، دست در دست بی رحم ترس ، لباس گرم خرداد را بر تن می کنم و دور میکنم از تو هرچیز که نباید نزدیک باشد.در آخر می خواهم با صدای بلند یادت بیندازم که گله مندم اما هرچه باشد تو عکس منی در آینه ی حقیقت ،رهپسار مرگی و تسلیم زندگی ، مبارکت باشد این بیست و یک سالگی!عانعانFri, 21 May 2021 02:21:39 +0430