<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های اتفاق</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_35960072</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 22:17:08</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4185049/avatar/JbHknz.png</url><title>اتفاق</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072</link></image><item><title>دلم میخواد برای خودم یه دنیا خلق کنم</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/دلم-میخواد-برای-خودم-یه-دنیا-خلق-کنم-gj7igi6xq2xx</link><description>سلام به همگینمایی از ورکان، کراث، کالک، مردمان ولیانهمیشه دوست داشتم که یک دنیا رو بنویسم مثل ارباب حلقه ها یا هری پاتر به اون بزرگی بنویسم همچنین من کلاس نهمم و مدارس داره باز میشه پس میتونم تو مدرسه وقتی حوصلم سر رفتم روش کار کنم یکمشو نوشتم اگه ایده ای دارید ممنون میشم بهم بگیدببین ایده اولیمورکان خدای جهانیان پس از شکشت دنیا قبلیش و نابودی کل ان دنیا به فکر فرو میرود چه باعث شد انسان ها همدیگر را بکشند، طبیعت نابود شود، حیوانات منقرض شوند، ورکان در افسردگی به سر میبرد دنیا زیبایش، که مجبور شده بود به کل نابودش کند و هیچ اثری ازش نزارد جلوی چشمانش میامد پسرش کراث هنوز نوزاد بود و نمیتوانست اداره یک جهان دیگر رو به او بدهد، میخواست یک دنیای بی عیب و بی نقص بسازد، بدون هیچ شر و یا بدی، میدانست سنش دیگر قدر نمیدهد و این اخرین دنیایی بود که میتوانست بسازدورکان پس از چندین هفته دنیای خودش را ساختدنیایی زیبا و بدون هیچ عیب و نقصی اما مثل دفعه قبل به فکر ایده محک زدن انسان ها نبوددنیایش همچی داشت جنگل، رودخانه، اقیانوس ولی دیگر بیابان نساخت، دیگر کوه اتشفشان نساختبجای انسان ها ولیان ها را ساخت مردمی پاک که سخت کوش بودند خانواده ای از پیش تایین شده داشتن بدون هیچ هدف خاصیحیوانات درنده نساخت، به فکر حیوانات کوچک جسه و ارام بود اول کالک را به وجود اورد موجود کوچک مانند سنجاب افرید در فکر حیوان بعدی بود که دستی روی شونش حس کرد ولدر، زن دلسوزش میگوید، نمیخواهی استراحت کنی میتونی بقیش رو به من بسپری، ورکان نگاه خشمگینانه ای به او میکند تو، مگه تو بلدی فقط دهن کثیفت رو ببند و بزار تمرکز کنم8سال بعدمیخوام تو 8سال بعد ورکان رو بکشم و پسرش حکمرانی رو به دستش بگیره البته خب هنوز بچس حالا دارم ایده هارو سبک سنگین میکنم مرسی که تا اینجا خوندید ممنون💚8سال بعد</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sun, 30 Aug 2026 15:47:02 +0330</pubDate></item><item><title>داستان: من، یک خبرنگار هستم</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/داستان-من-یک-خبرنگار-هستم-utwwq0pt3cgl</link><description>صبح روز 14مرداد ماه، تهرانحقیقتا خیلی برای کاری که امروز میخواستم بکنم هیجان زده بودم، استراحت مگر چیزی بهتر از استراحت هم برای یک زندگی خبرنگار با رییس غر غرو وجود داشت، اما رئیسم ترجیح داد من را مجبور کند که مصاحبه ای جذاب به او ارائه دهم وگرنه اخراجم میکند و هرچه میخواستم کس دیگه ای را بجز من بیاورد فایده نداشت.خسته به صورت خمیده روی تختم دراومدم. امیدوارم دنیا انقدر پیشرفت کند که یک ربات بجای من برود و سوالاش رو از اون دیوونه های روانی بپرسد و بعد به من بدهد، اما پس این گونه به من نیازی نداشتن، پس خیلی ایده خوبی نیست. از سر جایم بلند میشوم، برای چند لحظه احساس میکنم به زمین برخورد کردم.کتم رو تن میکنم و شلوار اتو نکشیده ام را پام میکنم و به سمت تیمارستان محسنی میروم.پس از کلی بحث با منشی احمق بالاخره وارد تیمارستان میشوم. خب دقیق مثل فیلما نیست، شایدم باشه.اینجا بیش از حد سفیده و نورانیه، ولی صدای جیغی تا الان نشنیده ام و نمیدانم چرا وقتی به یک پیرزن که فک جلویش به صورت عجیبی بود خیره شده ام، این فکر ها به سرم میزند.خانومی روی شونه ام میزند و برمیگردم. اگر الان داخل یک فیلم بودن به حالت اسلوموشن برمیگشتم و به صورت جذاب این خانوم نگاه میکردم. به سنجاق روی سینش یواشکی نگاه میکنم: سارا همتی.به سرعت میگم: خانم سارا، درسته؟او میپرسد: بله، اسم منو از کجا میدونید؟آه، نمیخواستم بفهمد از سنجاقش فهمیدم، ولی اگر نمیگفتم فکر میکرد استاکر دیوانه ای هستم که دنبالش کرده ام.با کمی تپق میگویم: از روی سنجاق لباستون دیدم.زن میگوید: خیلی خب، آم اون بیمار هایی که اجازه صحبت باهاشون داری پروندشون روی اتاقتون هست.اجازه دارم؟ فکر میکردم میتونم با هرکس صحبت کنم ولی بجای گفتن این مورد با کمی تامل  میگویم: کدوم اتاق؟میگوید: یک اتاق کوچیک برای استراحت و دیدن پرونده، با دست به سمتش اشاره میکند.باید احساسی بدی بهم دست بدهد، ولی نمیدهد.لبخندی میزنم و میگویم ممنون. دوست داشتم اوهم لبخند بزند، در عوض با صورت بی احساس میگوید خواهش میکنم و وارد یکی از اتاق های بیمارا میشود، البته اینجور به نظر میاد.چند دقیقه بعدوارد اتاقم شدم، از اون چیزی که فکر میکردم کوچک تر بود. وقتی تو اتاق بودم به طرز عجیبی خوابم برد.با صدای یک مرد مسن بیدار میشم.میشناسمش. رییس تیمارستان بود. خیلی تعریف خوبی ازش نشنیدم.میگوید: تو اینجا چیکار میکنیمیگویم: ببخشید، من خبرنگار هستم برای مصاحبه اومدمچه طور او نمیداند، مگر رییس تیمارستان نیست؟ نگاه جدی می اندازد و بدون هیچ حرفی میرود، که انتظار نمیرفت همچین کاری کند.گوشیمو بر میدارم، به چت هام نگاه میکنم. هنوز پیام نداده. شاید واقعا همچی تموم شده.بعد به صفحه بالای گوشی نگاه میکنم و میفهمم اینجا هیچ نتی نمیدهد. کمی خیالم راحت شد، شاید پیام داده و من نمیتونم ببینم.خانومی که به اسم سارا میشناختمش ضربه ای به در نیمه باز میزند و میگوید: میخوایم ناهار رو پخش کنیم، قبلش نمیخوای صحبت کنی؟نگاه سریع به پرونده میزنم و از رو قیافه خانم مریم گلی زاده، نه البته مریم مریم غلام زاده. اوه، قسم میخورم تا الان گلی زاده بود، ولی چون تو حالت خواب بیدار بودم گفتم: مریم غلام زاده.گفت: بله، بفرمایید.وارد اتاق R3 میشم. خانم مسنی روی تختش نشسته. قیافه من رو که میبینه نا امید میشه.سارا، پس ناهار من کجاست؟سارا با قیافه ای معصوم میگوید: بعد صحبت با این اقا براتون میارم، خانوم گلی زاده.چی؟ احتمالا تو خواب مست کردم. به سارا نگاه میکنم، میپرسم: ببخشید اسم بیمار چیه!؟با چهره ای سوال برانگیز گفت: مریم گلی زاده.گفتم: اها ممنون. خب اگه میشه تنهامون بزارید، ممنون.حتما اثار خواب تو اینجاست. چیز خاصی نیست. متمرکز نگاهی به پرونده می اندازم.اسم: مریم گلی زادهسن: 22علت بستری: BDD حادنمیدونم اعتراف کنم که نمیدونم BDD چیه، ولی فهمیدنش انقدر سخت نیست.میپرسم.سلام من مهدی هستم، حالتون خوبه؟زن زیر گریه میزند و چند بار میگوید: نه اصلا خوب نیستم، اصلا اصلا.میگویم: مشکل دقیقا چیه؟میگوید: یک جای زخم، یه جای زخمی سمت چپ شکمم مونده. چند بار با چاقو افتادم دنبالش که بکنمش و بدتر میشد. نمیدونم چیکار کنم، تازه یه تار موم هم امروز افتاد.خب، فکر کنم فهمیدم BDD چیه.میگویم: از بچگی همین مشکلو داشتین؟ واقعا نمیدونم باید چه سوالی پرسید.میگوید: جوابتو میدم، ولی قبلش میتونی یکم باهم صحبت کنیم؟میگم: داریم میکنیم دیگه.ناگهان از سرجایش بلند میشود.تو هیچی نمیدونی.خودکار توی دستم را میقاپد و لباسش را بالا میدهد. لازم نبود ببینم، میدانستم میخواهد چیکار کند. سریع پرستار را صدا زدم.با صدای بلند میگویم: پرستار، پرستار.یک خانوم دیگر می اید که تقریبا هم سن مادر من هست. خوشحالم سارا اینجا نیست تا ببیند چه کردم.با صدای ترسیده میگم: داره به خودش اسیب میزنه، اونجا کنترلش کنید. پرستار میگه: اقای جمالی بیا بریم تو اتاقت، اونجا هیچکس نیست، اتاق خودته، یادته؟این احمق چی میگه؟وارد اتاق میشم. هیچکس نیست.پام داشت سست میشد. روی میز به زور میشینم.پرستار میگوید: قبلا خبرنگار بودی. تو یه حادثه زنت سارا و بچه هات امیر و مریم رو از دست دادی. بعد هم اسیب مغزی دیدی. همش زنت رو تصور میکنی.اروم باش و قرصت بخور.اوه، باز هم یه داستان دیگه.قرص را میگیرم و میخورم. روی تختم دراز میکشم، به امید اینکه فردا تو خونم بیدار شم.چشم هامو میبندم، اما خوابم نمیبرد.سرم را بالا میاورم. پرستار رفته، و فقط خودمم با خودم. اما روی  میز چیزی توجهم رو جلب میکند.دستم را دراز میکنم و برش میدارم. پرونده بیماران تیمارستان محسنی.صفحه اول: بیمار شماره یکمریم جمالیسن: 12پایان. 💚علت بستری: BDD</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 10:10:28 +0330</pubDate></item><item><title>میتونم یه فیلم کوتاه بدون بازیگر بسازم؟(2)</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/میتونم-یه-فیلم-کوتاه-بدون-بازیگر-بسازم2-jpv0tvdilqij</link><description>سلام، تو این مدت واقعا اتفاق های عجیبی برام افتاد ولی درمورد فیلم یه نسخه ازمایشی ساختم ولی کاملا سوتی توی فیلمنامه و نسخه ازمایشی مشهود بود و واقعا حوصلشو نداشتم ادامه بدم و حدود 3روز کلا بیخیال شدمالان ساعت، 3:30نصف شبه و نمیدونم چه مرگمه ولی کامل کامل نوشتم فیلمنامه رو این بار واقعا به نظرم کم نقص و چند روز دیگه میرم برای رکوردشنمیدونم چرا یک هو ول میکنم و یک هو سراغش میرمولی دفعه قبل نمیدونستم داستانم چه طوریه و اصلا چی هست فقط یه ایده بود که الان تکمیل شدباید ببینم بعدا چی میشهفعلا❤</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Thu, 13 Aug 2026 03:33:04 +0330</pubDate></item><item><title>میتونم یه فیلم کوتاه بدون بازیگر بسازم؟</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/میتونم-یه-فیلم-کوتاه-بدون-بازیگر-بسازم-t08uaz8hv3nw</link><description>سلام راستش یادم رفته باید چه طوری شروع کنم پس مقدمه رو بپذیرید2_3 ماه پیش این ایده خورد به سرم ولی فکر کردم یه فیلم کوتاه میسازم و به صورت پارت پارت میزارمش تو یوتویوب  و دیدم اصلا نمیشه هیج ایده ای تو ذهنم نبود هیچ بازیگری نداشتم و از جمله خودمم نمیخواستم تو فیلمم باشم پس به ایدم خندیدم و کنارش گذاشتم امروز که بیکار شده بودم دوباره بهش فکر کردم یه ایده پیدا کردم که فکر میکنم جواب نده ولی تلاش میکنمدوربین رو به صورت pov فیلمبرداری میکنم با یه گوشی ساده دوربین تکون میخوره صدای نویز میاد و....  مثل فیلم REC که خیلی معروفه ولی توی دنیای دیگهمیخوام سعی کنم با عنصر صدا خیلی کار داشته باشم ایدمم اینه پسری از خواب بلند میشه و میبینه تو اتاقش زندانی شده و یه نامه میبینه که به بازی خوش اومدی ولی دهنم داره سرویس میشه یه سکانسشو اومدم بسازپسر داره کتاب زبان میخونه صدای ضربه های شدید میاد از جاش بلند میشه و میره بیرون اتاقش رو میبینه و هیچی نمیبینه میاد تا بشینه دوباره زبان رو بخونه که کم کم خوابش میگیره میخوابهواقعا پدرم در اومد همین سکانسو به صورت ازمایشی بسازم چه برسه بقیه ولی فردا صبح میخوام کامل چند سکانس بسازم بزارمش یوتویوب اگه تو مسیر شکست بخورمم میام میگم، واقعا نمیدونم قراره چی بشه فعلا❤🫱🏽‍🫲🏻</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sun, 09 Aug 2026 20:51:03 +0330</pubDate></item><item><title>داستان جنایی: قاتل مبتدی فصل سوم</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/داستان-جنایی-قاتل-مبتدی-فصل-سوم-bv5pw3e8kili</link><description>خیلی خب سلام دوستان فصل سوم رو سریع نوشتم امیدوارم خوشتون بیادفصل سومصبح بود با اینکه خیلی وقت بود از خواب بیدار شده بودم ولی هنوز تو تختم بودم صدای تلفن 10دقیقه ای بود داشت زنگ میخورد دیگر نمیتوانستم تحمل کنم از سر جایم بلند شدم و رفتم ببینم کی پیشت خطه+بله_سلام کاراگاه سجاد چرا تلفنو بر نمیداری+خواب بودم چی شده؟_گزارش یک قتل اومده گفتم اگه بیای و به ما کمک کنی خیلی خوب میشه+امروز روز تعطیله منه چرا فکر کردی دوست دارم بیام_اخه قضیه مربوط به کشته شدن پدر و مادر یک خانواده هست مثل اینکه دزد وارد خونه شده و مادر و پدر رو کشته ولی بچه 22  ساله خانواده زندستچشمم گشاد شده بود میدونستم اگه الان تو یک فیلم بودم چشمم برق میزدسریع گفتم: باشه باشه الان میاممنتظر نماندم ببینم چه میگوید و سریع قطع کردم کت قهوه ایم را برداشتم و از خانه زدم بیرون تازه یادم امد ادرس محل قتل را ندارم سریع برگشتم خونه و زنگ زدم ادرس را گرفتم و به مسیرم بازگشتم شاید فکر کنید من کاراگاه خیلی باهوشیم که روز تعطیل زنگ میزنن و اینجوری درخواست کمک میکنن ولی این طور نیست پلیس های این شهر خیلی احمقنسوار تاکسی شدم و رفتم به ادرس2ساعت پیش: محسننمیدانم چی شد نمیخواستم مادرمو بکشم ولی کنترلم دست خودم نبود+بحرحال باید میکشتیشخفه شو چی شد بعد 3ماه برگشتی نمیشد بری و دیگه بر نگردی+من جزوی از ذهن تو هستم تا زمانی که تو نخوای من نمیتونم اینجا باشمسکوت کردممیدانستم طبق نقشه باید پلیس زنگ بزنم ولی قبلش کامل خونه رو بهم ریختمو طلاهای مادرم را توی چاه دستشویی ریختم و تمامی اثر انگشتامو از چاقو برداشتمبا سفید کننده بدون اکسیژن که تو خونم بود تمام خون هارو پاک کردم ولی میدانستم وقتی پلیس بیاید و بوی سفید کننده به مشامش برسد مشکوک میشود برای همین چند شیشه عطر را در کف زمین شکوندماینجوری هم بو پخش میشد هم داستان درگیری واقعی تر میشدمیدانستم وقتی با پلیس تماس میگیرم باید صدام لرزان و حرفام نصفه نصفه باشد تا واقعا حس استرس و ترس در صدام وجود داشته باشدگوشیو برداشتم و 110 رو گرفتم+شما با پلیس110تماس گرفتید چه مشکلی پیش امده_اقا... اقا( گریم انقدر شدید بود که خودم هم تعجب کرده بودم)+اروم باش پسر، بگو چی شده_ یکی، یکی اومده بود خو خو خونه ما، ال الان میبینیم مامان و بابام چاقو خوردن و مردن (کاملا فهمیده بودم کسی که پشت خطه تحت تاثیر قرار گرفته)+ فعلا خودت سالمی؟ ادرس خونتو بده و...به بقیه حرفاش گوش ندادم فقط تو حرفش پریدم و ادرس دادم و قطع کردمزمان حال: سجادبالاخره رسیدم مسیر طولانی بود همین که رفتم تو بوی عطر باعث شد عطسه کنم خیلی بوی تندی داشت جلوی بینیم رو گرفتم و رفتم سر محل حادثه گزارش پسر رو خوندم: من تو خونه خوابیده بودم و هدفون رو گوشم بود الان بیدار شدم برم اب بخورم دیدم که مامان و بابام با ضربه های چاقو مردن بعد که دقت کردم دیدم طلا های مادرمم نیست دیگه بعدشن با اپراتور تماس گرفتم و الانم که خودتون میبینیدصحبتای عجیبی بود که قاتل برای دزدی امده بود و با مقاومت خانواده روبه رو شد مجبور شد انهارو بکشه چرا ضربات چاقو روی پدر انقدر شدید و عمیقه فکر کنم حدود 15_16 تا ضربه چاقو خورده بود این به نظر یک خشم بوده درون قاتلاز کارشناس پرسیدم: معلوم نشد دوتا مقتول کی مردن؟_پدر حدود ساعت 2 فوت کرده و مادر 30_40 دقیقه بعد فوت کرده+میخوام با پسر صحبت کنم سریعا دوتا جسد هم کالبدشکافی کنید_درخواست جفتشون رو دادم بفرمایید با پسرشون فعلا صحبت کنیدپایان فصل سوم</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Mon, 08 Jun 2026 23:31:52 +0330</pubDate></item><item><title>داستان جنایی: قاتل مبتدی فصل دوم</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/داستان-جنایی-قاتل-مبتدی-فصل-دوم-o2u5me5r9rgr</link><description>سلام دوستان امروز میخوام فصل دوم این داستان اپلود کنم اگه غلط املایی یا اشتباه در متن دیدید حتما بهم بگید تا اصلاح کنم من این داستان مدت جنگ نوشتم و شاید خیلیا خوششون نیاد از سبکشخیلی خب بریم شروع فصل دومفصل دوم۱۳۹۴ تهرانبرگه رو دوباره دید قلبش تند میزد انگاری میخواست قفسه سینه اش را خورد کندیکم به تصمیمش فکر کردپدرم همیشه هم بد نبوده گاهی میتونه مهربون هم باشه ولی کمتر یادم میادذهنم دو به شک شد نمیدونستم باید چیکار کنم همون لحظه صدای داد و بیداد پدرم و بعد گریه مامانمو شنیدم رفتم پیششکلی کتک خورده بود با اینکه مادرم در زندگیم همیشه مثل یک شخصیت فرعی بی داستان بود ولی اتیش دلم شعله ور شدرفت تو اتاقم فکر کردم که چه وسیله هایی باید بیارم یا اصلا درمورد سناریو بعدش که پلیس امد چه بگویم، ذهنم قفل کرده بودیک بار دیگر از برگه خواند۱ماه دیگر شب بعد از سال نونصفه شب با یک چاقو یک ضربه محکم به قلب پدرم میزنم و سناریو میسازم که یکی اومده خونمون برای دزدیطلا های خونه رو تو چاه دستشویی می اندازم و میگم دزدیده شده تلوزیون رو میشکونم کل خونه هم نامرتب میکنم مجبورم یک چاقو هم به خودم بزنم ولی کوچک و بهانه میارم تا گفتم زنگ زدم پلیس فرار کردبرنامه مسخره ای بود ولی حتی اگر اعدامم میشدم باید این کارو میکردم۱۷سال پیشاون موقع بچه بودم حواسم نبود و یکم زرد چوبه ریختم رو فرشیادم نمیره اون لحظه ای که پدرم از خشم گلومو گرفت و تا حد مرگ فشار داد من فقط به چشماش زل زدم، بی حس بودن اخر به زور مامانم جدا شد همون لحظه های بچگی میدونستم قرار نیست روزای خوبی در اینده داشته باشمچند روز بعدش سر مسئله های مختلف مادرمو میزد منو هم با کمربند کامل کل بدنم رو میزد و هروقت خسته میشد میرفت میخوابید و بعد با یک عضرخواهی سرسری مسئله رو تموم میکردحالا هم من یکم چاقو تو قلبش میکنم و بعد معذرت میخوام مشکلی که نداره؟یک ماه بعدبعد از این همه مدت صبر بالاخره میتونم کار رو شروع کنم سر میز شام نشستم اخرین شام پدرم بود روبه من کرد و گفت: چرا شامتو نمیخوری گفتم میل ندارم و درجواب میدونستم میخواد چی بگه و دقیقا همونم گفت: میخوای بخور میخوای نخوریه پوزخند زدم و رفتم تو اتاقمشب شد همه خوابیده بودند میدونستم پدرمم تا الان کامل خوابه چون مجبور بود صبح بره سرکار زود میخوابیدمادرمم که مهمونی بود ۳ساعت دیگه هم نمیومد اماده شدم چاقویی که از قبل از پول خودش دزدیده بودم و خریده بودم در اوردم مطمئن بودم حسابی تیزه رفتم بالاسرشچاقو رو بردم بالا عرق سردی روی پیشونیم بست میدونستم میتونه این کار به جا های بدی بکشه ولی مجبور بودم، بخاطر مادرم شایدم خودمتو همین فکرا بودم دیدم پدرم زل زده بهمناگهان پرید و دستمو گرفت خواست بزور چاقو رو بگیره میدونستم اگه داد بزنه به همه نقشم به هم میریزه و همسایه ها میفهمن برای همین تو جنگ با اینکه چاقو رو ندم گفتم بخدا شوخی کردم ولی ول نمیکرد انگار فهمیده بود قضیه جدیه دستمو ول کردم و چاقو افتاد زمین تا بخواد کاری کنه یه مشت محکم زدم تو صورتش و افتاد زمین رفتم بالاسرش ادرنالین خونم رفته بود بالا سرم سیاهی رفت و بعد دیدم چاقو تو قلب پدرمه ناگهان دوباره تمامی فکرای بدش اومد تو ذهنمچاقو رو در اوردم این بار محکم تر زدم تو قلبش یک بار دیگه و یک بار دیگه و بارها و بارها همین که به خودم اومدم دیدم نزدیک۱۷تا ضربه زدم بعضیاش خورده بود تو صورتش و صورتش کامل خونی و از ریخت افتاده شده بودناگهان صدای وا شدن قفل در را شنیدممادرم بود و پشت تلفن با حالت طلبکارانه گفت+خیلی عجیب بود چه زود تموم شد فکر کردم طول بکشه اصلا خوب نبودباید چیکار میکردم اگه میدید لو میرفتم همچی داشت بهم میریختصدایی در ذهنش گفت+باید اونو بکشیعجیب بود چند ماهی از این صداها توی سرم نبود و میدونستم تا جواب ندم ول کن نیست گفتم:-نه خفشو اونو نمیکشم+چاره دیگه ای نداری اون تا جنازه رو ببینه زنگ میزنه پلیس و همچیو لو میده-نمیتونم اون مادرمه نمیتونم الکی بکشمش+خودت میبینی که مجبور میشی بکشیشپایان فصل دومخب به پایان رسیدیم، جدی نمیدونم این همه فاصله برای چیه بازم عضرخواهی میکنمفعلا</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sun, 07 Jun 2026 21:15:56 +0330</pubDate></item><item><title>داستان جنایی: قاتل مبتدی</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/داستان-جنایی-قاتل-مبتدی-kbn4szaorsh9</link><description>سلام دوستان خیلی خوش اومدید به داستان جدیدم اگر خوشتون اومد خوشحال میشم کامنت بزارید و نظرتون رو بگید لایکم بقلش بزنید بریم برای داستانقاتل مبتدی۱۳۹۴ تهرانامروز روز موعوده بالاخره یک نقشه تمام کمال برای قتل پدر و مادرم ولی نمیتونم امروز این کارو کنم ما همیشه جروبحث داشتیم الان اگه این کارو کنم با گزارش همسایه که همیشه جرو بحث داشتیم ظن روی من میاد اشکال نداره یک ماه، یک ماه صبر میکنم بچه خوبی میشم ساکت و بدون هیچ درگیری سخته ولی میتونم باید به هدف های بزرگتر فکر کردناگهان صدای مادرش می اید که میگوید:محسن مامان بیا صبحونه حاضرهناچار از جای بلند میشود و پیش خانوادش سر میز میرود+سلام بابا، سلام مامان-به به پسر گلم خوبی+یکم خستم-خسته خوابی حتما این جمله رو گفت و از ته دل خندید دوست داشتم با چاقو گردنش رو نصف کنمچاقو رو برداشتم و نصف کردم پنیر رو و کمی از ان را روی نون زدم و لبخند فیکی زدمتوی سرم اون چاقو تو گردن پدرم بود ولی الان....  مشغول فکر بودم که بابام از سر جاش بلند شه+دستت درد نکنه خانوم خیلی خوب بوداین محبت های الکی بیشتر از هرچی میره تو مخم هرجور شده صبحانه رو تموم میکنم و میرم تو اتاق خوابم۳روز قبل+مامان یکم پول داری بدی بهم برم یچی بخورم گشنمه-نه ندارم بسه دیگه چه قدر میخوای فقط بخوری و هیچ غلطی نکنی تو زندگیتبا عصبانی سرش داد زدم تو از اول نباید مارو بدنیا میاوردی خودتم میدونی بابا چه ادم مضخرفیه تو رو شب اول بعد ازدواجت کتک میزد ولی تو تصمیم گرفتی بچه دار شیو الان حتی یکم پول هم نداری هیچی نداری باید مثل گدا ها اخر ماه از بقیه پول گدایی کنی همون لحظه بابام اومد و منو هول داد روی مبل و سرم بلند داد زد اره دوست داشتم بچه دار شدم تو همیچتو از من داری شورت توی پاتم از من داری احمق اون گوشی تو دستت رو از من داریبغض گلوم رو خفه کرده بود میخواستم بگم همه اینا وظیفت بوده و باید میکردی ولی میدونستم یک کلمه حرف بزنم اشکم درمیاد در ضمن نمیخواستم پدرم منو هم بزنه درسته بزرگ شدیم ولی مگه فرقی برای اون داشت؟ با ناراحتی وارد اتاق میشه و فکر میکنه مگه تهش میخواد چی بشه ۲تا ادم کثافت و لجن از دنیا میرن همون لحظه قلم و کاغذ اورد و نقشه قتل را کشید۱ساعت بعدکاغذ رو میاره بالا یک بار از اول مرور میکنه..........................................................پایان فصل اولپایان فصل اول</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sun, 07 Jun 2026 05:58:54 +0330</pubDate></item><item><title>سناریو دست ساز مافیا</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/سناریو-دست-ساز-مافیا-nlsplvywunii</link><description>سلام به دوستان گل این اولین سناریو بنده هست هر اشکالی داشت بگین قطعا رفع میکنم بازم اگه بد شد ببخشید کاملا نقش ها جدید هستندوستان هرنقشی رو نفهمیدم صبر کنید توضیح داده شده در ادامه گیج نشید اگه مثلا اسم شخصیتی اومد که نمیشناسیدسناریو: مسیحنقش شهر هامسیح: 2شب اول بیدار و 3نفر را انتخاب میکند و گاد ساید انهارو میگوید(ساید دکلان منفی است) میتواند یک نفر را انتخاب و اورا تا پایان بازی زیر چتر خودش بگیرد بازیکن انتخابی تا کی اس از بازی نه با تیر نه با رای گیری از بازی خارج نمیشوداگر بخواهد میتواند انتخاب خودش را به شب دوم موکول کند ولی باید باز بین اون سه نفر انتخاب کند اگر نخواهد هیچ کس را انتخاب کند قابلیتش تا اخر میسوزد و اگر انتخاب کند یک جلیقه میگردنکته: دوشب اول نامیرا هستوایسا بقیشو بگم میفهمی دکلان کیه ایتن: هرشب بیدار و یک نفر را از تیر دکلان یا لوکاس (میفهمی کیه) محافظت میکنددکتر میتواند هر شب خودشو سیو دهد ولی اگر سه شب پشت سرهم خودشو سیو بده دیگر قابلیت سیو نخواهد داشت و یک بار میتواند یک نفر را از سلاخی نجات دهد درصورت حدس درست فردا صبح گاد بازی(گرداننده) اعلام میکند دکتر یک سلاخی را نجات داده و فردا ایتن قابلیت سیو نخواهد داشتمتئو: پلیس بازنشسته ای هست که فقط یک تیر در تفنگش هست اگر به شهر بزند خودش میرود و اگر به مافیا (به جز دکلان) بزند نقش مافیا میرد و اگر به مستقل بازی لوک بزند بازهم هیچ نمیشود میتواند تفنگش را به یک شهروند ذهنی دهد فرد منتخب بعد خواب متئو بیدار و تصمیم میگیرد شلیک کند یا نه اگر شلیک نکند متئو برای همیشه بی قابلیت میماند اما اگر تصمیم به زدن کند اگر به شهر بزند خودش اگر به مافیا بزند (حتی دکلان) او میرود اگر تفنگ دست لوک یا مافیا بیافتد خود متئو فایر بک و کشته میشودشرلوک هلمز: هرشب بیدار و یک نفر را انتخاب میکند اگر مافیا باشد خودش و مافیا از بازی میروند اگه شهر یا لوک باشد هیچ اتفاقی نمیافتد(این قابلیت تا 2بار هست و اگر تعداد نفرات زیر 8برسه یک بار اگر زیر 5برسه و استفاده نشه میسوزد) 2شهروند ساده: قابلیت خاصی ندارد فقط درصورت رای گیری(رای گیری درخواب هست) میتواند رای خودش را با علامت دوتا حساب کند اگر دو شهروند ساده همزمان این کارو کنند قابلیت خواهد سوخت و حساب نمیشوداِما: هر جایی از بازی میتواند خودش را شو کند(اعلام میشود این بازیکن نقش اِما دارد و 100شهر بشود این قابلیت تا قبل از رای گیری میباشد و در زمان شروع رای گیری باید تا فردا صبر کندنقش های مافیادکلان: سرگروه مافیا در شب اول نامیرا و در شب های بعدی جلیقه ای دارد دکلان میتواند در صورت حدس صحیح نقش بازیکنی اورا سلاخی کند دکلان میتواند در صورتی که بخواهد دو شات بزند ولی ان شب کل قابلیت مافیا گرفته و خود دکلان هم از بازی میرودهیچ سپر، دفاع و.... روی این حمله کار ساز نیست و فقط تا شب سوم میتواند این کارو کندرابرت: رابرت 2کار دارد1_تشخیص مسیح و درصورت درست بودن سلاخی شدن مسیح و یارش(کسی که زیر چترش است) 2_تشخیص یار مسیح و در صورت صحیح بودن برداشتن تمامی سپر ها و سلاخی مسیح(تو بخش مسیح یادم رفت بگم اگه مسیح بره تمامی سپر رو یارشم میره) و نقش اخر مافیا مکس: هرشب بیدار و یک نفر انتخاب میکند که در صورت بیرون رفتن او را هم با خودش ببرد این قابلیت بر روی لوک یا مسیح و یارش تاثیر نداردنقش مستقل لوک: ارتش تک نفره  در شب اول بیدار و برای خودش نوچه ای انتخاب میکند تا در صورت بیرون رفتن او نوچه اش را جایش را بگیرد نوچه لوک نمیداند نوچه اش هست ولی تمامی قابلیتش از دست میرود و کار نمیکند با اینکه خودش نمیداند فقط وقتی لوک بره متوجه میشودخود لوک از شب دوم بیدار و میتواند شلیک کند اگر تیر به متئو بخورد خودش از بازی میرود همچنین میتواند درصورتی که نقش یک نفر را حدس بزند ان را سلاخی کند و در شب بعد، 2تیر دریافت کند ولی اگه اشتباه حدس بزند خودش از بازی میروددو شب اول بازیم درصورت تیر متئو و دکلان نامیرا هستولی تیری که متئو به شهروند ذهنیش داده اگر به لوک بخورد میمیردشرایط بردشم دیگه میدونید اگه نمیدونید بگید بهتون میگمپایان</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Wed, 13 May 2026 07:53:31 +0330</pubDate></item><item><title>کل داستان هفتده صدم ثانیه تا اینجا</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/کل-داستان-هفتده-صدم-ثانیه-تا-اینجا-cgqjokrpfnam</link><description>سلام دوستان کل داستان هفتده صدم ثانیه رو (از سیزن اول تا همین قسمتی که دیروز گذاشتم) گفتم براتون یکجا بزارم نکته: چیزی جدیدی اضافه نشده فعلا بخاطر یک گره تو داستان قسمت بعدی با کمی تاخیر میادکاراگاه مهدی صبح روزی باید به قرار ملاقاتی میرفت صبح زود بلند شد چای خورد سریع لباس پوشید و سوار اسانسور شد در همین حین اسانسور در طبقه ای ایستاد و درش باز نشد کاراگاه که کمی ترسیده بود سعی کرد درو باز کنه ولی نتونست کمی بعد دود سبز رنگی شروع به پخش شدن کاراگاه که دیگه وحشت کرده بود سعی کرد جلوی دهانش رو بگیره ولی خیلی دیر شده بودنمیدونست چه قدر گذشته تو خونش بهوش اومد چشماش درد میکرد و سرش انگاری سنگین بودو همون لحظه گوشیش زنگ خورد_سلام کاراگاه حالت خوبه+تو تو چه غلطی باهام کردی_میدونستی سرعت پلک زدن هر انسان در لحظه ۱۷صدم ثانیه است+اگه یک کلمه دیگه چرت و پرت بگی قطع میکنم_وایسا عجله نکن بیرون رو نگاه کن اون اقاه رو میبینی؟ لباس قهوه ای که داره روزنامه میخونهکاراگاه بیرون رو نگاه میکنه+اره میبینم چه طور_بببین من تو چشمت یه لنزی گذاشتم از الان به بعد هر پلک مساویه یک تیر به یک فرد گناهکاره_چی چرت و پرت میگیناگهان کاراگاه پلک میزنه و  صدای شلیک کل کوچه رو میگیره پیرمرد تیر خورده بوداون کسی پشت خط گفت خب خب بریم برای نفر بعدیفردا دوباره زنگ میزنمپایان پارت اولهنوز ساعت ۱۰نشده بودکاراگاه با عصبانیت تلفن رو محکم به میز پرت میکند سریع به سمت گوشیش میرود و یک ایمیل را میبیند_سلام به بازی لنز عدالت خوش اومدی قوانین لنز1_هر روز یک بار فعال میشود2_اگر تصمیم به خارج کردنش بگیری منفجر میشودقوانین بازی1_حقی نداری به پلیس چیزی بگی وگرنه هرکسی که تو را میشناسد میمیرد2_به هیچ عنوان به کسی درموردش چیزی نمیگیخب تا روز بعد فعلاکاراگاه خشمگین به گوشی اش نگاه میکنه دلش میخواست همه اش یک شوخی مسخره باشد ولی صدای اژیر پلیس و تیر چند لحظه قبل نمیذاشت این فکر را کنداحساس میکرد بوی خون پیرمرد را احساس میکند با اینکه امکان نداشتفکر میکرد دیوانه شده سریع به بیرون پنجره نگاه میکند و پلیس هارو میبیندنوار زردی را میبینه و مردم را که دور نوار زرد جمع شدنناگهان چشمش سیاهی میره و بیهوش میشهدرحالت بیهوشی تصویر دخترش را میبینه که باعث مرگش خودش بوده است در یک جریان پرونده جنایی قاتل به دیدن کاراگاه اومده بود و دست پاهاش رو بسته بود و نقابی بر صورت خودش گذاشته بود و گفت اگر همین فردا از این ماجرا کناره گیری نکنی بچه ات و رو میکشیم و ماده بیهوشی به کاراگاه زد و آن را بیهوش کردصبح روز بعد کاراگاه فکر کرد همش یک تهدید الکی بود ولی الان که نگاه میکنه کاش که این طور بودکاراگاه با صدای زنگ در از جای میپرداز چشمی در نگاه میکند و ترس کل وجودش را میگیرد دو افسر پلیس جلوی درش بودندعرق سردی رو پیشونیش نقش بستدستش میلرزید و به زور در را باز کرد_سلام کاراگاه + س س سلام_حالتون خوبه؟ عرق کردید وکاراگاه وسط حرف پلیس میپرسه و میگه+بله بله یکم از صدای گلوله ترسیدم_خب طبیعی هم هست ما چند تا سوال از شما داریمایا شما پیرمرد را میشناسید یا ایا به کسی مظنون هستید؟ +نه میشناختمش نه به کسی مظنون_بسیار خب کاراگاه اگه سوالی دیگه ای داشتیم دوباره برمیگیردمکاراگاه سریع در را بستاسترسش صد ها برابر شدناگهان از گوشیش ایمیل دیگری دریافت کرد از همون شماره اشنا که میگفت برای راند دوم بازیمون به ادرس زیر بیا کاراگاه واقعا نمیدانست باید چه کند قبلش ایمیلی به همکارش که قرار داشتند میزند و عضر خواهی میکند که نتوانسته بیادکمی اب میخورد و ناگهان دوباره صدای زنگ در به صدا در میاددوباره ایمیلی را دریافت میکنددر را باز کنپایان پارت دومفصل سومدر را به ارامی باز کردکسی نبود زیر پایش را نگاه کرد جعبه ای بود با احتیاط برش داشت و اوردش داخل خانه اشجعبه ای سراسر مشکی که روش نوشته بود«با احتیاط حمل شود» مطمئن نبود بازش کند یا نه دوباره پیامکی روی گوشیش آمد:«نمیخوای بدونی من کی هستم» کاراگاه در یک لحظه دنیا را با پوشش سیاه میدید تپش قلب گرفته بود بدنش داغ شده بود ولی بازم مطمئن نبود باز کند یا نهبه ایمیل پاسخ داد:«فکر نکنم بخوام بدونم میشه فقط بگی چرا؟ چرا داری این کارو با من میکنی» کمی صبر کرد پاسخی دریافت نکردخسته و اشفته کت قهوه ایش را به تن کرد و راه افتاد در ادامه به ایمیل قبلی فرد ناشناس نگاهی کرد که گفته بود برای ادامه بازی باید به ادرس زیر بیاد ادرس برایش اشنا نبود برای همین بیخیالش شد دلش میخواست زنگ بزند به پلیس ولی میدانست اگر زنگ بزند چه اتفاقی می افتد در راه به کافه ای رسید_لطفا یک دونه دبل لطفا+بله اماده میشهبار دیگر به فکر افتاد چرا من باید مورد بازیچه قرار بگیرمصدای پیامک موبایل آن را از فکر در اوردایمیل جدید داشت«خواهی فهمید» دوباره فکر های زیاد داشتن به سرش هجوم می اوردند که صدای گارسون به خودش آمد_بفرماید جناب+ممنون اینم انعامتون_مرسی اقا دلش میخواست همه این ها کابوسی باشدناگهان به تاریخ نگاهی انداخت۲۰فوریه و تازه فهمیده بود فردا سالگرد دخترش است و باید به انجا برودقهوه اش را تمام میکند و به خانه برمیگرددو کمی خوابیدوقتی بیدار شد ساعت ۹شب بود و فهمید که بیش از حد خوابیده یک لحظه ذهنش از همچی خالی بود تا وقتی که آن جعبه رو دیدکمی اب خورد و به جعبه نگاهی انداختکنجکاوی دیگر امانش نداد در جعبه را باز کرد و با کلی عکس از دخترش رو به رو شدایمیلی به گوشیش آمد «کنجاوی هزینه دارد کاراگاه مهدی» پایان فصل سوم فصل چهارم (فصل پایانی) کاراگاه با دلشوره و ترس عکس هارو ورق میزداولین روز مدرسه _سفر به شمال و چند عکس دیگرمیخواست از آن عکس ها نتیجه گیری کند ولی انگار مغزش نمیخواست کل جعبه رو بهم ریختفهمید در جایی یک فلش مموری مخفی شدهانگار کسی که آن را مخفی کرده بود نمیخواست که پیدا شود ولی طوری قایمش نکرده بود که اصلا پیدا نشودلپ تاپش را باز کرد فلش مموری رو به لپ تاپ زد ویدیویی در آن ویدیو رو پلی کرد و دخترش را دید ناگهان احساس کرد ضربان قلبش از ۱۰۰۰ رد شد بدنش داغ شده بود صورتش به رنگ سرخ درآمده بود ویدیو را استوپ کرد نمیدانست میخواهد ببیند یا نه کمی اب خورد و با خود صحبت کرد خودش را قانع کرد که ببینددوباره فیلم را پلی میکند _بابا بابا چرا دست و پامو بستی تروخدا من که کاری نکردم بابا تروخداباورش نمیشد چه میبیند ناگهان  مرد فیلم با صدایی اشنا گفت+تو کاری نکردی؟ تو مادربزرگتو رو کشتی یادت رفته؟ _بابا من کاری نکردم تروخدا دارم اذیت میشم+خفه شو احمق یادت نیست اون روز زیادی با عروسکت بلند بلند حرف میزدی مامان بزرگ عروسکو از دستت گرفت و‌‌، ‌‌تو هلش دادی پایین_بابا قسم میخورم ناخواسته بود فقط عروسکم رو میخواستم نمیخواستم از پله ها پرت شه قسم میخورم+قسم تو مادر منو زنده نمیکنه ولی میخوام ببخشمت میخوایم باهام بازی کنیم خب بلند شو برو تو حیاط بلند شو. دخترک بلند شد و مرد تو فیلم به سمت دوربین آمد و آن را خاموش کردناگهان همه چیز معلوم شدخوب میدانست بعد از فیلم چه اتفاقیذهنش به گذشته میرود_خب دخترم این تفنگو بگیر نترس تفنگ اسباب بازیه+بابا، بابا این خیلی سنگینه _اشکال نداره یکم سعی کن میتونی بگیرشمیخوایم بازی پلیس خوب پلیس بد رو بازی کنیم تو الان پلیس خوبی و من پلیس بد تفنگو بگیر و به من شلیک کن+بابا من میترسم_خفه شه عوضی کاری که میگم رو بکنکاراگاه خوب میدانست که تفنگ را عوضی دست دخترک داده دخترک شلیک کرد و گلوله سریع جان خود دختر را گرفتناگهان صدایی تو ذهنش آمد_فکر نکنم لازم باشه دیگه ایمیل خیالی بهت بدم+عوضی کثافت تو یه ادم دورغ گویی من اون کارو نکردم تو، تو یه روانی هستی که یه لنز_لنز؟ واقعا هنوز نفهمیدی لنز دیگه چه اشغالیه همه اینا خیالیه احمق تمام قضایا خیالیهاز پلیس بگیر تا اون مرد +....... _خودت خوب میدونی این قضایا برای چیهمن خود تو هستم، بعد اون قضیه نتونستی با خودت کنار بیای و همه این چرت و پرت هارو از خودت در آوردی کاراگاه؟ دختر تورو یک قاتل کشته یا خود تو؟ تو حتی بعد از اون قضیه استعفا دادی از شغل کاراگاهی ، احمق فقط میخواستی از قضیه فرار کنیکاراگاه از خونه بیرون زد سوار ماشینش نمیدانست به کجا میرود یا شاید نمیخواست بداندبه خونه ای میرسد صدای تو ذهنش میگویدفکر میکنی اتفاقی به این خونه رسیدیبیا تو، بیا تو ببین کجا بچه تو کشتی بعد قتل دخترت خونه رو گذاشتی متروکه بمونه کاراگاه بدون توجه به صدا به در نگاه میکندانگاری با نگاه خودش باز میشد وارد میشود همه اتفاقا مثل یک فیلم که رو حالت تند بود برایش میگذشتبه اتاقی رسید اتاق دخترشعروسک دخترش را در دست گرفت نتوانست جلوی اشک هایش را بگیرد و اشک هایش به ارامی از چشم هایش می آمدند و روی گونه اش می رختند، وارد حیاط شد دخترش را آنجا دید_بابا ببخشید که مامان بزرگو کشتم واقعا نمیخواستم این کارو کنمکاراگاه به زانو در می آید اشک هایش بیشتر میشددخترک نزدیک پدر شد پدر، اشکالی ندارد تو باید خودتو ببخشیکاراگاه به سمت اتاق خودش رفت اتاقی که گاهس مال او بود تفنگی که باهاش دخترش را کشت برداشتو سر خود نشانه رفتو با چشم های خیس گفتببخشید دخترم و شلیک کرد اما اتفاقی نیافتد صدای تو ذهنش گفت فکر کردی اینا واقعیه؟ ناگهان انگاری از خواب بیدار میشه خودش را با روپوش سفید میبینهکل بدنش درد میکنهدکتر چند لحظه بعد وارد اتاق میشه تو بالاخره بیدار شدی بعد ۱۵سال بالاخرهکاراگاه گفت: چی؟ چی میگی من، الان باید مرده باشم دکتر گفت: بیست سال پیش تو خودتو به مرکز روانی معرفی کردی و به قتل دخترت اعتراف کردیبعد پنج سال انقدر احساس عذاب وجدان داشتی که خودتو از پنجره انداختی پایینشانس اوردی طبقه زیاد نبود و افتادی رو ماشینسرت ضربه بدی خورد چند تا استخوان هات پودر شدن و تا الان تو کما بودیکاراگاه چشم هایش را بستدخترش را دید داشت تاب بازی میکرد و میخندید _بابا بیا هلم بده مهدی بالاخره لبخند ارومی زد ولی این بار لبخندی از جنس واقعیتپایان بعدکاراگاه خسته تر از همیشه به اینه به خود نگاه میکند میخواهد چیزی بگوید اما صدای تو ذهنش زودتر شروع میکند«خب خب مثل اینکه دکترا میگن به پیشرفت رسیدی البته اگه دروغ نمیگفتی من رو نمیشنوی شاید درمورد این حرف تردید میکردن» صدای قدم پا می آمد دکتر سجاد در را باز کردسلام مهدی امروز حالت چه طور خب دیگه امروز روز مرخصیته+اقای دکتر میشه یچی ازتون بپرسممن تو کل این مدت سکوت کردم وقتی اومدم اینجا بهتون چی گفتم_قبلا هم بهتون گفتم گفتید من دخترم را کشتم من، من مقصر قتلش هستم ولی وقتی پلیس ها رفتن به خونتون جسدی پیدا نشد ماهم فکر کردیم شما به احتمال زیاد بیماری روانی داریددختر شما گم شده بود خودتون روز قبلش این رو به پلیس گفتید و ماهم فکر کردیم بخاطر از دست دادن دخترتون فشار زیادی روتون هستو این حرف رو زدید البته ما مطمئن نبودیم اون مرده یا نه ولی.... حرفش را قطع میکنم، باشه دکتر کی میتونم برم_حدود نیم ساعته دیگه+باشه ممنونصدای تو ذهنش گفتخودت خوب میدونی اون رو کشتی ولی جسدش رو کجا گذاشتی_نمیدونم+باید برگردی و جسدش رو پیدا کنی همین جوری که نمیشه_صبر کن بزار برگردم مطمئنم میتونم پیداش کنمناگهان دوباره در باز شد زنی را دید موهای بلوطی قدی بلند و چکمه هایی خیس از بارون+سلام کاراگاه مهدی میتونم کمی باهاتون حرف بزنماولین بار بود که کسی به ملاقاتش اومده تعجب کرد _شما؟ +من خبرنگار هستم اومدم چندتا سوال پرسیدمصدای ذهن کاراگاه گفت اگه ردش کنی همه تورا به چشم یک روانی درست نشده میبینن_اوه بله حتما بفرمایید+به نظرتون هنوزم بعضی از چیز ها هست که شاید ذهنتون نخواد شما بدونید_عضر خواهی میکنم شما این قضایای رو از کجا میدونید+پلیس همه چیز رو نشر کرده_امکان نداره ذهن من دوباره چیزی رو ازم قایم کرده باشه من سه سال اینجا بودم و کامل کامل خوب شدم+چرا هیچوقت جسد یا خود دختر گمشدتون پیدا نشد؟ _به نظرتون من باید جواب این سوال لطفا بروید من الان اصلا نمیتوانم جواب سوال ها احمقانه رو بدم+باشه پس من شمارمو میزارم روی میز اگه چیزی فکر کردی که میتونی بگی بهم زنگ بزنصدای تو ذهن کاراگاه گفت: اون میخواد یچی از زبونت بکشه بیرون۲ساعت بعدبالاخره خونه خودم راحت توش نشستم وصدای تو ذهنش جمله رو تکمیل میکند و باید بروی دنبال جسد دخترت انگاری که فراموش کرده بود مثل فشنگ از جای خود میپرد به سمت خانه مادر بزرگ میرود دوباره خاطرات جلوی چشمانش میگذرد خوب میدانست انجا یک اتاق مخفی در کتابخانه اش دارد ولی فراموش کرده بود که چه طور وارد شود حدس میزد که جسد دخترش را همان جا گذاشتهدر همین راه نگاه های مردم را روی خود حس میکند انگاری که باری بیست کیلویی رویش افتادهبه خانه میرسد کلید را می اندازد و وارد میشود گاهی به این خیال میرسد شاید حتی لازم نبود کلید می انداخت یک هل کوچک لازم بود تا در کهنه و قدیمی باز شودوقتی وارد کتابخانه شد نمیدانست باید چه کندبه جست جو در کتابخانه شد همه جارو گشت اما هیچ اثری نبود اخر سر با عصبانیت مشتی بر کتابخانه زد و کتابخانه کمی بیش از حد از جای خود تکان خورد به زیر کتابخانه نگاهی میکند در مخفی زیر کتاب خونهصدای تو سرش گفت: یعنی یک پلیس اگر شونه اش به کتابخانه میخورد تمام ماجرا لو میرفت احمقکاراگاه بی اعتنا وارد آن کتابخانه شد جسدی را دید ولی جسد دخترش را جسدی زن مو بلوند را دید که میشناختش سیزن دوم فصل دومجسد را کمی شناخت از همان پشت هم میشد فهمید کیست ولی ذهنش انگار داشت خودش را گول میزدصدای تو ذهنش گفت«بس کن خودت رو گول نزن خودت خوب میدونی کیه» صورتش را پس میزند و بله حالا کاملا مطمئن میشود او مادرش استولی نمیفهمد مادرش 15سال پیش مرده بود در اثر یک سانحه ماشینناگهان مکثی میکندمن که تو این مدت تو کما بودم چه طور این خاطره رو یادمه؟ امکان نداره که همچین اتفاقی افتاده باشهیعنی باز هم دارم خودم را گول میزنم ولی... صدای تو ذهنش گفت:«ولی نداره الان باید ببینی چه طور مادرتو کشتی، کِی کشتی و چرا پلیس تا حالا از مادرت سوالی نکرده بود» نمیدانست چه طور بفهمدحس عجیبی داشت خیلی دوست داشت داخل فیلمی بود به نظرش آمد که اگه الان داخل فیلم یا کتابی بود باید در سرش فلش بکی میخورد و خاطره رو باز یاد می آوردازکتابخانه بیرون می آید به خونه اش نگاه میکند نمیداند ایا دوست دارد دیگر اینجا زندگی کند یا نه البته منظورش خانه نبود بلکه این دنیا بودبه پشت بوم میرسه با خود میگوید_کی اصلا دلش برای من تنگ میشه ها؟ من یک ادم دیوونه هستم دخترمو کشتم حالا جسد مادرم هم میبینمهر قدم که نزدیک میشد قلبش تند تر میزدوارد شدبدون معطلی رفت به سمت لبه پشت بوماو میدانست اگر هنوز داخل فیلم یا کتابی میبود الان وقتش میرسد منتظر خاطره ای بود که در ذهنش بیاید ولی هیچ چیزی نمیشنودمنتظر صدای تو سرش میماند و او هم ساکت هستخوب میداند جرعت ندارد خود را پایین بکشددنبال کوچک ترین دلیلی میگردد که خود را پایین ننداز، چیزی پیدا نمیکرد نا امید دوباره به خانه برگشت یک چیزی روی دیوار خونش دیدعجیب بود که قبلا ندیده بود آن را«اگر میخواهی حقیقت را بفهمی باید بهای سنگینی بپردازی ولی برای تو، حقیقت معنایی ندارد» داشت در ذهنش نامه را تحلیل میکرد که نامه در دستش غیب شد کم کم کل خونه داشت ناپدید میشدصدای جیغ اشنایی به گوشش رسیدجیغ هم سلولی تیمارستانش و ناگهان صدای دکتر سجاد را هم میشنود_لعنتی چرا این بیدار شد+دکتر نمیدونم داره چه اتفاقی می افتهخب به پایان رسیدیم قسمت های بعدی هرچه سریع تر اپلود میشن فقط یکم تاخیر میخوره قسمت بعداگه میشد خیلی دوست داشتم کل داستان رو ریمیک کنمچون احساس میکنم بعضی جاها باگ داشت ولی فعلا برنامه ای براش ندارمفعلا💚پایان سیزن دوم فصل دوم</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Mon, 23 Feb 2026 19:04:37 +0330</pubDate></item><item><title>سیزن دوم قسمت دوم داستان جنایی هفتده صدم ثانیه</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/سیزن-دوم-قسمت-دوم-داستان-جنایی-هفتده-صدم-ثانیه-lsyck4yje3pk</link><description>سیزن دوم فصل دومجسد را کمی برسی کرد از همان پشت هم میشد فهمید کیست ولی ذهنش انگار داشت خودش را گول میزدصدای تو ذهنش گفت«بس کن خودت رو گول نزن خودت خوب میدونی کیه» صورتش را پس میزند و بله حالا کاملا مطمئن میشود او مادرش استولی نمیفهمد مادرش 15سال پیش مرده بود در اثر یک سانحه ماشینناگهان مکثی میکندمن که تو این مدت تو کما بودم چه طور این خاطره رو یادمه؟ امکان نداره که همچین اتفاقی افتاده باشهیعنی باز هم دارم خودم را گول میزنم ولی... صدای تو ذهنش گفت:«ولی نداره الان باید ببینی چه طور مادرتو کشتی، کِی کشتی و چرا پلیس تا حالا از مادرت سوالی نکرده بود» نمیدانست چه طور بفهمدحس عجیبی داشت خیلی دوست داشت داخل فیلمی بود به نظرش آمد که اگه الان داخل فیلم یا کتابی بود باید در سرش فلش بکی میخورد و خاطره رو باز یاد می آوردازکتابخانه بیرون می آید به خونه اش نگاه میکند نمیداند ایا دوست دارد دیگر اینجا زندگی کند یا نه البته منظورش خانه نبود بلکه این دنیا بودبه پشت بوم میرسه با خود میگوید_کی اصلا دلش برای من تنگ میشه ها؟ من یک ادم دیوونه هستم دخترمو کشتم حالا جسد مادرم هم میبینمهر قدم که نزدیک میشد قلبش تند تر میزدوارد شدبدون معطلی رفت به سمت لبه پشت بوماو میدانست اگر هنوز داخل فیلم یا کتابی میبود الان وقتش میرسد منتظر خاطره ای بود که در ذهنش بیاید ولی هیچ چیزی نمیشنودمنتظر صدای تو سرش میماند و او هم ساکت هستخوب میداند جرعت ندارد خود را پایین بکشددنبال کوچک ترین دلیلی میگردد که خود را پایین ننداز، چیزی پیدا نمیکرد نا امید دوباره به خانه برگشت یک چیزی روی دیوار خونش دیدعجیب بود که قبلا ندیده بود آن را«اگر میخواهی حقیقت را بفهمی باید بهای سنگینی بپردازی ولی برای تو، حقیقت معنایی ندارد» داشت در ذهنش نامه را تحلیل میکرد که نامه در دستش غیب شد کم کم کل خونه داشت ناپدید میشدصدای جیغ اشنایی به گوشش رسیدجیغ هم سلولی تیمارستانش و ناگهان صدای دکتر سجاد را هم میشنود_لعنتی چرا این بیدار شد+دکتر نمیدونم داره چه اتفاقی می افتهپایان سیزن دوم فصل دوم</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Mon, 23 Feb 2026 00:41:22 +0330</pubDate></item><item><title>ادامه کانال چه گونه باشد</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/ادامه-کانال-چه-گونه-باشد-rcu62qjy1myx</link><description>سلام دوستان من از شما یک نظر میخواهم که ایا داستان هفتده صدم ثانیه رو شروع کنم رو ادامه بدم یا یک داستان جدید رو شروع کنم حتما بهم بگین ممنون. ............................................................................</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sat, 21 Feb 2026 14:39:52 +0330</pubDate></item><item><title>سیزن دوم، فصل اول داستان هفتده صدم ثانیه</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/سیزن-دوم-فصل-اول-داستان-هفتده-صدم-ثانیه-vryhba18cant</link><description>فصل اول، سیزن دوم: صدای راستگوسه سال بعدکاراگاه خسته تر از همیشه به اینه به خود نگاه میکند میخواهد چیزی بگوید اما صدای تو ذهنش زودتر شروع میکند«خب خب مثل اینکه دکترا میگن به پیشرفت رسیدی البته اگه دروغ نمیگفتی من رو نمیشنوی شاید درمورد این حرف تردید میکردن»صدای قدم پا می آمد دکتر سجاد در را باز کردسلام مهدی امروز حالت چه طور خب دیگه امروز روز مرخصیته+اقای دکتر میشه یچی ازتون بپرسممن تو کل این مدت سکوت کردم وقتی اومدم اینجا بهتون چی گفتم_قبلا هم بهتون گفتم گفتید من دخترم را کشتم من، من مقصر قتلش هستم ولی وقتی پلیس ها رفتن به خونتون جسدی پیدا نشد ماهم فکر کردیم شما به احتمال زیاد بیماری روانی داریددختر شما گم شده بود خودتون روز قبلش این رو به پلیس گفتید و ماهم فکر کردیم بخاطر از دست دادن دخترتون فشار زیادی روتون هستو این حرف رو زدید البته ما مطمئن نبودیم اون مرده یا نه ولی....حرفش را قطع میکنم، باشه دکتر کی میتونم برم_حدود نیم ساعته دیگه+باشه ممنونصدای تو ذهنش گفتخودت خوب میدونی اون رو کشتی ولی جسدش رو کجا گذاشتی_نمیدونم+باید برگردی و جسدش رو پیدا کنی همین جوری که نمیشه_صبر کن بزار برگردم مطمئنم میتونم پیداش کنمناگهان دوباره در باز شد زنی را دید موهای بلوطی قدی بلند و چکمه هایی خیس از بارون+سلام کاراگاه مهدی میتونم کمی باهاتون حرف بزنماولین بار بود که کسی به ملاقاتش اومده تعجب کرد_شما؟+من خبرنگار هستم اومدم چندتا سوال پرسیدمصدای ذهن کاراگاه گفت اگه ردش کنی همه تورا به چشم یک روانی درست نشده میبینن_اوه بله حتما بفرمایید+به نظرتون هنوزم بعضی از چیز ها هست که شاید ذهنتون نخواد شما بدونید_عضر خواهی میکنم شما این قضایای رو از کجا میدونید+پلیس همه چیز رو نشر کرده_امکان نداره ذهن من دوباره چیزی رو ازم قایم کرده باشه من سه سال اینجا بودم و کامل کامل خوب شدم+چرا هیچوقت جسد یا خود دختر گمشدتون پیدا نشد؟_به نظرتون من باید جواب این سوال لطفا بروید من الان اصلا نمیتوانم جواب سوال ها احمقانه رو بدم+باشه پس من شمارمو میزارم روی میز اگه چیزی فکر کردی که میتونی بگی بهم زنگ بزنصدای تو ذهن کاراگاه گفت: اون میخواد یچی از زبونت بکشه بیرون۲ساعت بعدبالاخره خونه خودمراحت توش نشستم وصدای تو ذهنش جمله رو تکمیل میکند و باید بروی دنبال جسد دخترتانگاری که فراموش کرده بود مثل فشنگ از جای خود میپردبه سمت خانه مادر بزرگ میرود دوباره خاطرات جلوی چشمانش میگذرد خوب میدانست انجا یک اتاق مخفی در کتابخانه اش دارد ولی فراموش کرده بود که چه طور وارد شود حدس میزد که جسد دخترش را همان جا گذاشتهدر همین راه نگاه های مردم را روی خود حس میکند انگاری که باری بیست کیلویی رویش افتادهبه خانه میرسد کلید را می اندازد و وارد میشود گاهی به این خیال میرسد شاید حتی لازم نبود کلید می انداخت یک هل کوچک لازم بود تا در کهنه و قدیمی باز شودوقتی وارد کتابخانه شد نمیدانست باید چه کندبه جست جو در کتابخانه شد همه جارو گشت اما هیچ اثری نبود اخر سر با عصبانیت مشتی بر کتابخانه زد و کتابخانه کمی بیش از حد از جای خود تکان خورد به زیر کتابخانه نگاهی میکند در مخفی زیر کتاب خونهصدای تو سرش گفت: یعنی یک پلیس اگر شونه اش به کتابخانه میخورد تمام ماجرا لو میرفت احمقکاراگاه بی اعتنا وارد آن کتابخانه شدجسدی را دید ولی جسد دخترش را ندید بلکهجسدی را دید که میدید خوب میشناختزنی با موی بلوطی و قدی بلندپایان فصل اول</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sat, 21 Feb 2026 02:08:41 +0330</pubDate></item><item><title>فصل چهارم(پایانی) هفتده صدم ثانیه</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/فصل-چهارمپایانی-هفتده-صدم-ثانیه-ioy9uukplpfe</link><description>به فصل اخر این داستان خوش اومدین فصل چهارم (فصل پایانی)کاراگاه با دلشوره و ترس عکس هارو ورق میزداولین روز مدرسه _سفر به شمال و چند عکس دیگرمیخواست از آن عکس ها نتیجه گیری کند ولی انگار مغزش نمیخواست کل جعبه رو بهم ریختفهمید در جایی یک فلش مموری مخفی شدهانگار کسی که آن را مخفی کرده بود نمیخواست که پیدا شود ولی طوری قایمش نکرده بود که اصلا پیدا نشودلپ تاپش را باز کرد فلش مموری رو به لپ تاپ زد ویدیویی در آن ویدیو رو پلی کرد و دخترش را دید ناگهان احساس کرد ضربان قلبش از ۱۰۰۰ رد شد بدنش داغ شده بود صورتش به رنگ سرخ درآمده بود ویدیو را استوپ کرد نمیدانست میخواهد ببیند یا نهکمی اب خورد و با خود صحبت کرد خودش را قانع کرد که ببینددوباره فیلم را پلی میکند_بابا بابا چرا دست و پامو بستی تروخدا من که کاری نکردم بابا تروخداباورش نمیشد چه میبیند ناگهان  مرد فیلم با صدایی اشنا گفت+تو کاری نکردی؟ تو مادربزرگتو رو کشتی یادت رفته؟_بابا من کاری نکردم تروخدا دارم اذیت میشم+خفه شو احمق یادت نیست اون روز زیادی با عروسکت بلند بلند حرف میزدی مامان بزرگ عروسکو از دستت گرفت و‌‌، ‌‌تو هلش دادی پایین_بابا قسم میخورم ناخواسته بود فقط عروسکم رو میخواستم نمیخواستم از پله ها پرت شه قسم میخورم+قسم تو مادر منو زنده نمیکنه ولی میخوام ببخشمت میخوایم باهام بازی کنیم خب بلند شو برو تو حیاط بلند شو.دخترک بلند شد و مرد تو فیلم به سمت دوربین آمد و آن را خاموش کردناگهان همه چیز معلوم شدخوب میدانست بعد از فیلم چه اتفاقیذهنش به گذشته میرود_خب دخترم این تفنگو بگیر نترس تفنگ اسباب بازیه+بابا، بابا این خیلی سنگینه_اشکال نداره یکم سعی کن میتونی بگیرشمیخوایم بازی پلیس خوب پلیس بد رو بازی کنیم تو الان پلیس خوبی و من پلیس بد تفنگو بگیر و به من شلیک کن+بابا من میترسم_خفه شه عوضی کاری که میگم رو بکنکاراگاه خوب میدانست که تفنگ را عوضی دست دخترک داده دخترک شلیک کرد و گلوله سریع جان خود دختر را گرفتناگهان صدایی تو ذهنش آمد_فکر نکنم لازم باشه دیگه ایمیل خیالی بهت بدم+عوضی کثافت تو یه ادم دورغ گویی من اون کارو نکردم تو، تو یه روانی هستی که یه لنز_لنز؟ واقعا هنوز نفهمیدی لنز دیگه چه اشغالیه همه اینا خیالیه احمق تمام قضایا خیالیهاز پلیس بگیر تا اون مرد+......._خودت خوب میدونی این قضایا برای چیهمن خود تو هستم، بعد اون قضیه نتونستی با خودت کنار بیای و همه این چرت و پرت هارو از خودت در آوردیکاراگاه؟ دختر تورو یک قاتل کشته یا خود تو؟تو حتی بعد از اون قضیه استعفا دادی از شغل کاراگاهی ، احمق فقط میخواستی از قضیه فرار کنیکاراگاه از خونه بیرون زد سوار ماشینش نمیدانست به کجا میرود یا شاید نمیخواست بداندبه خونه ای میرسد صدای تو ذهنش میگویدفکر میکنی اتفاقی به این خونه رسیدیبیا تو، بیا تو ببین کجا بچه تو کشتیبعد قتل دخترت خونه رو گذاشتی متروکه بمونهکاراگاه بدون توجه به صدا به در نگاه میکندانگاری با نگاه خودش باز میشدوارد میشود همه اتفاقا مثل یک فیلم که رو حالت تند بود برایش میگذشتبه اتاقی رسید اتاق دخترشعروسک دخترش را در دست گرفت نتوانست جلوی اشک هایش را بگیرد و اشک هایش به ارامی از چشم هایش می آمدند و روی گونه اش می رختند، وارد حیاط شد دخترش را آنجا دید_بابا ببخشید که مامان بزرگو کشتم واقعا نمیخواستم این کارو کنمکاراگاه به زانو در می آید اشک هایش بیشتر میشددخترک نزدیک پدر شدپدر، اشکالی ندارد تو باید خودتو ببخشیکاراگاه به سمت اتاق خودش رفت اتاقی که گاهس مال او بود تفنگی که باهاش دخترش را کشت برداشتو سر خود نشانه رفتو با چشم های خیس گفتببخشید دخترمو شلیک کرداما اتفاقی نیافتدصدای تو ذهنش گفت فکر کردی اینا واقعیه؟ناگهان انگاری از خواب بیدار میشهخودش را با روپوش سفید میبینهکل بدنش درد میکنهدکتر چند لحظه بعد وارد اتاق میشهتو بالاخره بیدار شدی بعد ۱۵سال بالاخرهکاراگاه گفت: چی؟ چی میگی من، الان باید مرده باشمدکتر گفت: بیست سال پیش تو خودتو به مرکز روانی معرفی کردی و به قتل دخترت اعتراف کردیبعد پنج سال انقدر احساس عذاب وجدان داشتی که خودتو از پنجره انداختی پایینشانس اوردی طبقه زیاد نبود و افتادی رو ماشینسرت ضربه بدی خورد چند تا استخوان هات پودر شدن و تا الان تو کما بودیکاراگاه چشم هایش را بستدخترش را دیدداشت تاب بازی میکرد و میخندید_بابا بیا هلم بدهمهدی بالاخره لبخند ارومی زدولی این بار لبخندی از جنس واقعیتپایاناگه خوشتون اومد حتما ایده بدید و کامنت بزارید و لایک کنید برای داستان های دیگه💚پایان</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Fri, 20 Feb 2026 17:13:04 +0330</pubDate></item><item><title>تا امشب فصل اخر داستان میاد</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/تا-امشب-فصل-اخر-داستان-میاد-hz0suilbxxrw</link><description>امشب فصل اخر داستان هفتده صدم ثانیه میاد با یک پایان بسیار غافلگیرانه لطفا حمایت کنید مخصوصا کامنت بزارید تا من انگیزه بگیرم برای داستان های دیگه و با جزییات تر و خفن تر اگه ایده ای دیگه ای دارین برای داستان بعد لطفا بگوییدمرسی </description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Fri, 20 Feb 2026 15:26:15 +0330</pubDate></item><item><title>فصل سوم داستان هفتده صدم ثانیه</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/فصل-سوم-داستان-هفتده-صدم-ثانیه-ltlflcwigjl4</link><description>سلام بچه ها این فصل رو حتما ببینیدفصل بعدی (فصل چهارم) فصل پایانیه پشماتون میریزه از پایان اگه تونستید حدس بزنید پایانو واقعا نابغه ایدخب بریم که داستان رو شروع کنیمفصل سومدر را به ارامی باز کردکسی نبود زیر پایش را نگاه کرد جعبه ای بود با احتیاط برش داشت و اوردش داخل خانه اشجعبه ای سراسر مشکی که روش نوشته بود«با احتیاط حمل شود» مطمئن نبود بازش کند یا نه دوباره پیامکی روی گوشیش آمد:«نمیخوای بدونی من کی هستم» کاراگاه در یک لحظه دنیا را با پوشش سیاه میدید تپش قلب گرفته بود بدنش داغ شده بود ولی بازم مطمئن نبود باز کند یا نهبه ایمیل پاسخ داد:«فکر نکنم بخوام بدونم میشه فقط بگی چرا؟ چرا داری این کارو با من میکنی» کمی صبر کرد پاسخی دریافت نکردخسته و اشفته کت قهوه ایش را به تن کرد و راه افتاد در ادامه به ایمیل قبلی فرد ناشناس نگاهی کرد که گفته بود برای ادامه بازی باید به ادرس زیر بیاد ادرس برایش اشنا نبود برای همین بیخیالش شد دلش میخواست زنگ بزند به پلیس ولی میدانست اگر زنگ بزند چه اتفاقی می افتد در راه به کافه ای رسید_لطفا یک دونه دبل لطفا+بله اماده میشهبار دیگر به فکر افتاد چرا من باید مورد بازیچه قرار بگیرمصدای پیامک موبایل آن را از فکر در اوردایمیل جدید داشت«خواهی فهمید» دوباره فکر های زیاد داشتن به سرش هجوم می اوردند که صدای گارسون به خودش آمد_بفرماید جناب+ممنون اینم انعامتون_مرسی اقا دلش میخواست همه این ها کابوسی باشدناگهان به تاریخ نگاهی انداخت۲۰فوریه و تازه فهمیده بود فردا سالگرد دخترش است و باید به انجا برودقهوه اش را تمام میکند و به خانه برمیگرددو کمی خوابیدوقتی بیدار شد ساعت ۹شب بود و فهمید که بیش از حد خوابیده یک لحظه ذهنش از همچی خالی بود تا وقتی که آن جعبه رو دیدکمی اب خورد و به جعبه نگاهی انداختکنجکاوی دیگر امانش نداد در جعبه را باز کرد و با کلی عکس از دخترش رو به رو شدنامه ای زیر عکسا بود «حقیقت تلخ یا دروغ خود ساخته شیرین؟» پایان فصل سوم مرسی که تا اینجا خوندید لطفا اگه خوشتون اومده کامنت بزارید و لایک کنید امیدوارم فصل پایانی یکی از بهریت پایان هایی باشه که تو داستان های جنایی ویرگول میخونید فعلا</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Fri, 20 Feb 2026 00:29:00 +0330</pubDate></item><item><title>فصل دوم کتاب هفتده صدم ثانیه</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/فصل-دوم-کتاب-هفتده-صدم-ثانیه-wpmxgizkricc</link><description>سلام به پارت دوم خوش اومدین امیدوارم از داستان لذت ببریدقبلش هم به تمام کسانی که عزیزانشون رو از دست دادند تسلیت میگویم🖤هنوز ساعت ۱۰نشده بودکاراگاه با عصبانیت تلفن رو محکم به میز پرت میکند سریع به سمت گوشیش میرود و یک ایمیل را میبیند_سلام به بازی لنز عدالت خوش اومدیقوانین لنز1_هر روز یک بار فعال میشود2_اگر تصمیم به خارج کردنش بگیری منفجر میشودقوانین بازی1_حقی نداری به پلیس چیزی بگی وگرنه هرکسی که تو را میشناسد میمیرد2_به هیچ عنوان به کسی درموردش چیزی نمیگیخب تا روز بعد فعلاکاراگاه خشمگین به گوشی اش نگاه میکنه دلش میخواست همه اش یک شوخی مسخره باشد ولی صدای اژیر پلیس و تیر چند لحظه قبل نمیذاشت این فکر را کنداحساس میکرد بوی خون پیرمرد را احساس میکند با اینکه امکان نداشتفکر میکرد دیوانه ای شده سریع به بیرون پنجره نگاه میکند و پلیس هارو میبینه نوار زردی را میبینه و مردم را که دور نوار زرد جمع شدنناگهان چشمش سیاهی میره و بیهوش میشهدرحالت بیهوشی تصویر دخترش را میبینه که باعث مرگش خودش بوده است در یک جریان پرونده جنایی قاتل به دیدن کاراگاه اومده بود و دست پاهاش رو بسته بود و نقابی بر صورت خودش گذاشته بود و گفت اگر همین فردا از این ماجرا کناره گیری نکنی بچه ات و رو میکشیم و ماده بیهوشی به کاراگاه زد و آن را بیهوش کردصبح روز بعد کاراگاه فکر کرد همش یک تهدید الکی بود ولی الان که نگاه میکنه کاش که این طور بودکاراگاه با صدای زنگ در از جای میپرداز چشمی در نگاه میکند و ترس کل وجودش را میگیرد دو افسر پلیس جلوی درش بودندعرق سردی رو پیشونیش نقش بستدستش میلرزید و به زور در را باز کرد_سلام کاراگاه+ س س سلام_حالتون خوبه؟ عرق کردید وکاراگاه وسط حرف پلیس میپرسه و میگه+بله بله یکم از صدای گلوله ترسیدم_خب طبیعی هم هست ما چند تا سوال از شما داریمایا شما پیرمرد را میشناسید یا ایا به کسی مظنون هستید؟+نه میشناختمش نه به کسی مظنون_بسیار خب کاراگاه اگه سوالی دیگه ای داشتیم دوباره برمیگیردمکاراگاه سریع در را بستاسترسش صد ها برابر شدناگهان از گوشیش ایمیل دیگری دریافت کرداز همون شماره اشنا که میگفت برای راند دوم بازیمون به ادرس زیر بیاکاراگاه واقعا نمیدانست باید چه کند قبلش ایمیلی به همکارش که قرار داشتند میزند و عضر خواهی میکند که نتوانسته بیادکمی اب میخورد و ناگهان دوباره صدای زنگ در به صدا در میادبار دیگر گوشیش اش میلرزد و ایمیلی دریافت میکند«در را باز کن»پایان پارت دومحتما اگه از داستان خوشتون اومده لایک کنید و کامنت بزارید هر کامنت شما به من انرژی میده برای فصل بعدفعلا</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Thu, 19 Feb 2026 14:11:40 +0330</pubDate></item><item><title>داستان جنایی (هفتده صدم ثانیه)</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/داستان-جنایی-هفتده-صدم-ثانیه-xeuugrm859ld</link><description>سلام ببینید میدونم تا الان هر داستانی رو شروع کردم تموم نکردم ولی این فرق داره این داستانن خداستتایده اش خیلیییی عجیبههیجانش بالاستدیگه هیچی نمیگم خودتون بخونید داستان روهفتده صدم ثانیهکاراگاه مهدی صبح روزی باید به قرار ملاقاتی میرفت صبح زود بلند شد چای خورد سریع لباس پوشید و سوار اسانسور شد در همین حین اسانسور در طبقه ای ایستاد و درش باز نشد کاراگاه که کمی ترسیده بود سعی کرد درو باز کنه ولی نتونست کمی بعد دود سبز رنگی شروع به پخش شدن کاراگاه که دیگه وحشت کرده بود سعی کرد جلوی دهانش رو بگیره ولی خیلی دیر شده بودنمیدونست چه قدر گذشته تو خونش بهوش اومد چشماش درد میکرد و سرش انگاری سنگین بودو همون لحظه گوشیش زنگ خورد_سلام کاراگاه حالت خوبه+تو تو چه غلطی باهام کردی_میدونستی سرعت پلک زدن هر انسان در لحظه ۱۷صدم ثانیه است+اگه یک کلمه دیگه چرت و پرت بگی قطع میکنم_وایسا عجله نکن بیرون رو نگاه کن اون اقاه رو میبینی؟ لباس قهوه ای که داره روزنامه میخونهکاراگاه بیرون رو نگاه میکنه+اره میبینم چه طور_بببین من تو چشمت یه لنزی گذاشتم از الان به بعد هر پلک مساویه یک تیر به یک فرد گناهکاره_چی چرت و پرت میگی ناگهان کاراگاه پلک میزنه و بنگ صدای شلیک کل کوچه رو میگیره پیرمرد تیر خورده بوداون کسی پشت خط گفت خب خب بریم برای نفر بعدیفردا دوباره زنگ میزنمپایان پارت اولاگه خوشتون اومد حتما لایک کنید و کامنت بزاریدمرسی💚💚</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sat, 27 Dec 2025 15:27:45 +0330</pubDate></item><item><title>داستان _کمیک قاتل خاموش</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/داستان-کمیک-قاتل-خاموش-ludprypvgdlm</link><description>سلام دوستان دنبال ایده جدید بودم گفتم که بیام مشخصات کمیک بدم ai عکس کمیکی بگیرم داستانمم تعریف کنماگه خوشتون اومد حتما بگین ادامه بدمبه دخترم فکر میکنم اشک تو چشمانم حلقه میزندای کاش اون روز، اون روز.................. تلفنم زنگ میخورد و پشت تلفن خبر یه قتل دیگه رو میدن باید به اونجا برم حدود ده دقیقه دیگه شایدم ۲۰دقیقه نمیدونم چه قدر شد بازم به فکر دخترم افتادم و خشکم زدتو ذهنم گفتم دختر بابا هرجا که اون قاتل حرومزاده باشه پیداش میکنم و خودم به سزای عمل میرسونمباید اماده شمو حتی اگه نرسه من میرسونمشخشکم زداون..... اون..... </description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Fri, 28 Nov 2025 18:17:01 +0330</pubDate></item><item><title>چرا باید همین الان ورزش کردن رو شروع کنیم (بدون حرفای خشک و کسل کننده)</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/چرا-باید-همین-الان-ورزش-کردن-رو-شروع-کنیم-بدون-حرفای-خشک-و-کسل-کننده-j63jyhjvsfif</link><description>سلام به همگی بعد از چند هفته اومدم درمورد اینکه چرا باید همین الان ورزش رو شروع کنیم حرف بزنمپست بعدی کانال: چرا باید همین الان درس خوندن جدی رو شروع کنیم(هر مقطع که هستی)خب بریم که دلیلش رو بفهمیمچرا باید همین الان ورزش را شروع کنیم؟ 🏃‍♂️🔥گاهی زندگی مثل یک بازی ویدیویی می‌مونه؛ هر قدمی که جلو می‌ری، اگر قدرت و انرژی داشته باشی، مرحله‌ها راحت‌تر رد می‌شن. ورزش دقیقاً همون «پاورآپ»یه که باعث می‌شه در دنیای واقعی قوی‌تر، متمرکزتر و سرحال‌تر پیش بری. خیلی‌ها ورزش رو می‌ذارن برای «از فردا»، «تابستون»، «وقتی کارام کمتر شد»… ولی نکته اینه که بدن منتظر ما نمی‌مونه. زمان همیشه می‌گذره و بهترین زمان شروع، همین حالاست. ⏳💪ورزش یه کار سخت و نظامی‌وار نیست که فقط مخصوص قهرمان‌ها باشه. ورزش یعنی حرکت دادن بدن. همون بدن که روزانه بار سنگین فکرها، استرس‌ها و کارها رو تحمل می‌کنه، نیاز داره حداقل چند دقیقه‌ هم بهش رسیدگی بشه. وقتی شروع می‌کنی به حرکت، انگار داری به بدنت می‌گی: «دمت گرم که این‌قدر کمکم می‌کنی، حالا نوبت منه.» این احترام به بدن، کم‌کم تبدیل می‌شه به احترام به ذهن، تمرکز و زندگی‌ت👑یکی از دلایل مهم برای شروع ورزش اینه که حال روحی آدم رو از این رو به اون رو می‌کنه. وقتی چند دقیقه بدنت گرم می‌شه، بدن یه سری هورمون‌های خوشحال‌کننده آزاد می‌کنه؛ دقیقاً مثل این‌که یکی یه روز خوب رو بهت هدیه بده. این حس باعث می‌شه کمتر عصبی بشی، کمتر خسته به‌نظر بیای و ذهن‌ت هم منظم‌تر کار کنه. حتی اگر دانش‌آموز باشی، بهتر می‌فهمی، بهتر حفظ می‌کنی و دیرتر خسته می‌شی. یعنی ورزش فقط برای بدن نیست؛ برای آینده‌ت هم هست. 📚⚡از طرف دیگه، ورزش اعتمادبه‌نفس می‌سازه. نه به این معنی که قرار باشه هالک شی، بلکه با دیدن پیشرفت‌هات، حتی کوچیک، کم‌کم حس می‌کنی روی زندگی‌ت کنترل داری. امروز ده تا شنا می‌زنی، فردا یازده تا. امروز پنج دقیقه می‌دوی، چند هفته بعد می‌بینی شده پانزده دقیقه. این پیشرفت‌ها شاید ریز به نظر بیان، ولی روی شخصیت آدم مثل خشت‌هایی هستن که پله‌پله تو رو بالا می‌برن. 🧱🚀یکی از چیزهایی که آدم‌ها رو عقب نگه می‌داره، اینه که فکر می‌کنن برای شروع ورزش باید همه‌چیز کامل باشه: لباس مخصوص، سالن حرفه‌ای، برنامه‌ی مربی. واقعیت اینه که هیچ‌کدوم لازم نیست. شروع، یعنی همین که همین الان از جات بلند بشی و پنج دقیقه حرکت کنی. پنج دقیقه، کوچک‌ترین سرمایه‌گذاری برای بزرگ‌ترین تغییره. بعدش کم‌کم می‌تونی اصولی‌تر پیش بری، ولی شروع همیشه ساده‌تر از چیزیه که تصورش رو می‌کنیم. 🎧🕒در نهایت، ورزش یک سبک زندگیه. چیزی نیست که امروز انجام بدی و فردا تموم بشه. مثل روشن کردن یک چراغه؛ وقتی روشن بشه، نورش توی بقیه‌ی کارهات می‌تابه. حتی روابطت بهتر می‌شن، چون انرژی و آرامش بیشتری داری. حتی خواب‌ت هم عمیق‌تر می‌شه، چون بدن سالم راحت‌تر استراحت می‌کنه. یعنی ورزش یک تغییر کوچک با تاثیرهای چندلایه‌ست. 🌙پس اگر منتظری کسی بهت بگه «از امروز شروع کن»، همین جمله است. بهترین زمان شروع الان بود، دومی الانِ بعدشه. جهان جای قشنگ‌تری می‌شه وقتی بدن‌ت در جریان حرکت باشه. همین امروز، با همون امکاناتی که داری، با هر لباس و هر حالتی که هستی، پنج دقیقه برای خودت سرمایه‌گذاری کن. از همین پنج دقیقه، آینده‌ای ساخته می‌شه که هم قوی‌تره، هم سرحال‌تر و هم بااعتمادبه‌نفس‌تر. 🔥💪خب به پایان رسیدیم خوشحال میشم کامنت بزارید و لایک کنید پست بعدی فردا میاد❤فعلا👋اضافه کنم، می‌تونم نسخه‌های دیگه‌اش رو هم بنویسم.</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sun, 23 Nov 2025 22:18:25 +0330</pubDate></item><item><title>این چند روز بخاطر مشکلاتی نبودم!!!</title><link>https://virgool.ir/@m_35960072/این-چند-روز-بخاطر-مشکلاتی-نبودم-kn4izyhpntxb</link><description>سلام به همگیبخاطر مشکلاتی مجبور شدم نیامولی از پنج شنبه شروع میکنیمیک روند جدیدیک روند تازهبا محتوای جدید تر از جمله درس ها مثلا چیمثل توضیح کامل رشته هایا جزوه و روش درس خوندنالبته سبک قدیمی هم ادامه میدیم✅✅✅✅✅✅✅✅✅</description><category>اتفاق</category><author>اتفاق</author><pubDate>Sat, 18 Oct 2025 22:22:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>