https://virgool.ir/feed/@m_35944168مهندس عمرانfa2026-11-11 14:41:09https://files.virgool.ir/upload/users/769070/avatar/iOJMCN.jpeghttps://virgool.ir/@m_35944168https://virgool.ir/@m_35944168/امانت-سبز-k9mr7uyzyigoبه نام خداآهن است و صدای بوق و برج های زهرمار!من خاکم، من چشم هایم چشمه است، من پاهایم دریاست.جویبار روحم را که از چشمه هایم بگیرم و به پاهایم برسانم به تو رسیده ام؛ آنقدر می دوم و می خروشم تا از خیال و واهمه جذر و مد، از میان نگاه های سرد و خاموش شیشه ها، از میان هاله دهشتناک دود به تو برسم.تا من هم به پاس دوست داشتنی که به من بخشیدی، لب ساحل، دم رفتن ناخون هایم را کنار صدف ها برایت به یادگار بگذارم.عزیز دل! مرا ببخش.من جایم اینجا نیست، من دستم که به آهن می خورد سردم می شود، من نگاهم با آینه ها شکستنی است، من مثل شاخ و برگ های بی گناه تو، درگیر بندها و تایرها و زباله ها و حتی نگاه های پلاستیکی ام.عزیز دل! مرا ببخش.من دغدغه هایم از جنس تو نیست؛ در همه انگیزه هایم تراشه فلزی نهاده اند اما نمی دانم چرا تا نفس تازه باران به خاک می خورد مثل دانه سیب همه وجودم بوی خاک باران خورده می گیرد و از چشم هایم درخت سیب می روید.من اگر جویبار روحم به دریاهایم برسد، لای تمام فیلتر سیگارها دانه سیب می کارم، برج های شهر را نمی خواهم زیبا باشد، به صخره های پرابهت رومی کنم، من اگر حویبار روحم به پاهایم برسد، بید را نمی گذارم که وسط قال و قیل میدان های دودی و زیر نگاه آدم های فلزی این همه مجنون باشد!آهن است و صدای بوق و برج های زهرمار.لای این همه خاکستری، راستش را بخواهی، دریاهای من از زاینده رود هم اجاقش کورتر است.رفیق جان؛ آدم آهنی شهر!از این به بعد اگر گذران خوش گذرانیمان به سیب سرخی افتاد، بیا یادمان باشد که سیب ها، دانه دارند؛ اگرگذران روزمرگی مان به لیوان یکبار مصرف و سفره یکبار مصرف و قاشق یکبار مصرف و هزار و یک یکبار مصرف افتاد بیا یادمان باشد که برای جشن های سبز و چوبی و ساده، یکبارها ماندگارترین اند.آهن است و صدای بوق و برج های زهرمار.رفیق جان، آدم آهنی شهر!دلمان خاکی است، بیا دانه های کوچک امید سیب، برای بیدهای مجنون حتی وسط قال و قیل شهر و برای غرور روبه افول صخره ها، میان دل های خاکمان دغدغه های سبز هم بکاریم."زنده باد امانت سبز"میثم رضائیمیثم رضائیSat, 03 Apr 2021 00:44:35 +0430