https://virgool.ir/feed/@m_35816397fa2026-11-13 01:18:49https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_35816397https://virgool.ir/@m_35816397/من-و-تو-udjnce53am2vتوفان از نوا افتاده است.چشمه هاي شعله ور خشكيده اندآب ها از آسيا افتاده است.در مزارآباد شهر بي تپشآواي جغدي هم نمي آيد بگوش.دردمندان بي خروش و بي فغان.خشمناكان بي فغان و بي خروش.آه ها در سينه ها گم كرده راه,مرغكان سرشان بزير بال ها.در سكوت جاودان مدفون شده ستهر چه غوغا بود و قيل و قال ها.آب ها از آسيا افتاده است,دارها بر چيده, خون ها شسته اند.جاي رنج و خشم و عصيان بوته هاپشكبن هاي پليدي رسته اند.مشت هاي آسمان كوب قويواشده ست و گونه گون رسوا شده ست.يا نهان سيلي زنان, يا آشكاركاسة پست گدائي ها شده ستخانه خالي بود و خوان بي آب و نانوآنچه بود, آش دهن سوزي نبود.اين شب ست, آري, شبي بس هولناك؛ليك پشت تپه هم روزي نبود.باز ما مانديم و شهر بي تپشوآنچه كفتارست و گرگ و روبه ست.گاه مي گويم فغاني بركشم,باز مي بينم صدايم كوته ست.باز مي بينم كه پشت ميله هامادرم استاده, با چشمان تر.ناله اش گم گشته در فريادها,گويدم گوئي كه: «من لالم, تو كر.»آخر انگشتي كند چون خامه اي,دست ديگر را بسان نامه اي.گويدم «بنويس و راحت شو ـ » برمز,« ـ تو عجب ديوانه و خودكامه اي.»من سري بالا زنم, چون ماكياناز پس نوشيدن هر جرعه آب.مادرم جنباند از افسوس سر,هر چه از آن گويد, اين بيند جواب.گويد «آخر . . . پيرهاتان نيز . . . هم . . .»گويمش «اما جوانان مانده اند.»گويدم «اين ها دروغند و فريب.»گويم «آنها بس بگوشم خوانده اند.»گويد «اما خواهرت, طفلت, زنت . . .؟»من نهم دندان غفلت بر جگر.چشم هم اينجا دم از كوري زند,گوش كز حرف نخستين بود كر.گاه رفتن گويدم ـ نوميدواروآخرين حرفش ـ كه: «اين جهل ست و لج,قلعه ها شد فتح؛ سقف آمد فرود . . .»و آخرين حرفم ستون ست و فرج.مي شود چشمش پر از اشك و بخويشمي دهد اميد ديدار مرا.من به اشكش خيره از اين سوي و بازدزد مسكين برده سيگار مرا.آب ها از آسيا افتاده؛ ليكباز ما مانديم و خوان اين و آن.ميهمان باده و افيون و بنگاز عطاي دشمنان و دوستان.آب ها از آسيا افتاده؛ ليكباز ما مانديم و عدل ايزدي.و آنچه گوئي گويدم هر شب زنم:«باز هم مست و تهي دست آمدي؟»آنكه در خونش طلا بود و شرفشانه ئي بالا تكاند و جام زد.چتر پولادين ناپيدا بدسترو بساحل هاي ديگر گام زد.در شگفت از اين غبار بي سوارخشمگين, ما ناشريفان مانده ايم.آب ها از آسيا افتاده؛ ليكباز ما با موج و توفان مانده ايم.هر كه آمد بار خود را بست و رفت.ما همان بدبخت و خوار و بي نصيب.زآن چه حاصل, جز دروغ و جز دروغ؟زين چه حاصل, جز فريب و جز فريب؟باز مي گويند: فرداي دگرصبر كن تا ديگري پيدا شود.کاوه اي پيدا نخواهد شد, اميد!كاشكي اسكندري پيدا شود.م .امید (اخوان ثالث)Mari_annaMari_annaTue, 13 Jan 2026 01:35:13 +0330