<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سورن هاشمی/پژوهشگرومدرس حوزه فروش</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_35664408</link><description>سورن هاشمی | پژوهشگر، نویسنده و مدرس رفتار و تصمیم انسان؛ با تمرکز بر اعتماد، ارتباط و کسب‌وکار. اینجا درباره ذهن، رفتار، تصمیم‌گیری و تجربه‌های انسانی می‌نویسم.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:51:18</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>سورن هاشمی/پژوهشگرومدرس حوزه فروش</title><link>https://virgool.ir/@m_35664408</link></image><item><title>چقدر خودمان را می‌شناسیم؟</title><link>https://virgool.ir/@m_35664408/چقدر-خودمان-را-می-شناسیم-soen1nitywdz</link><description>سؤال ساده‌ای است، ولی وقتی جدی به آن فکر کنیم، چندان ساده نمی‌ماند.ما معمولاً درباره خودمان اطلاعات زیادی داریم: اسم‌مان را می‌دانیم، گذشته‌مان را به یاد می‌آوریم، سلیقه‌ها و عادت‌هایمان را می‌شناسیم و حتی می‌توانیم برای خیلی از رفتارهایمان دلیل بیاوریم.اما یک سؤال عمیق‌تر وجود دارد:آیا خودمان را همان‌طور که هستیم می‌شناسیم، یا تصویری را می‌شناسیم که از خودمان ساخته‌ایم؟ممکن است خودمان را آدم صبوری بدانیم، تا روزی که کسی دقیقاً روی نقطه حساس‌مان دست بگذارد.ممکن است فکر کنیم اهل ریسک نیستیم، تا وقتی فرصتی بزرگ سر راهمان قرار بگیرد.ممکن است تصور کنیم تصمیم‌هایمان منطقی است، در حالی که گاهی اول انتخاب می‌کنیم و بعد برای انتخابمان دلیل می‌سازیم.شناخت خود شاید از جایی شروع شود که میان «من فکر می‌کنم این‌طور هستم» و «در عمل این‌طور رفتار می‌کنم» فاصله را ببینیم.گاهی یک موقعیت سخت، یک شکست، یک رابطه، یا حتی یک انتخاب کوچک، چیزهایی از ما نشان می‌دهد که سال‌ها از چشم خودمان پنهان مانده بود.شاید بد نباشد امروز فقط یک سؤال از خودمان بپرسیم:«کدام ویژگی خودم را خیلی قطعی می‌دانم، بدون اینکه واقعاً آن را در رفتارم بررسی کرده باشم؟»</description><category>سورن هاشمی/پژوهشگرومدرس حوزه فروش</category><author>سورن هاشمی/پژوهشگرومدرس حوزه فروش</author><pubDate>Wed, 16 Sep 2026 18:30:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>