<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های درباره الی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_35654629</link><description>الهه فرزعلیان ،دکترای جامعه شناسی، نویسنده و ترانه سرا</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 04:16:52</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/455634/avatar/N3VgqQ.jpeg</url><title>درباره الی</title><link>https://virgool.ir/@m_35654629</link></image><item><title>شبیه پدر</title><link>https://virgool.ir/@m_35654629/شبیه-پدر-uqhcbqmiqo1g</link><description>درد را چون زغالی گداخته در دستانم گرفتم از پوستم گذشت از گوشتم گذشت و چون رگه های نور در رگهایم جاری شد قلبم را گرم کرد ذوب کرد و تکه هایی از آن را در اندامم ساری کردحالا هر عضو من قلبی است می تپد می گرید احساس می کند من با مغزم عاشق می شومبا دستم عاشق می شومبا چشمم عاشق می شوم و این عشق است که مرا فراگرفته درونش حل شده اماکنونخوشبختی آرام از درز درها به درون می ریزد و به بازی گرگ و میش صبح میخنددمنم که چون آیینه اتنور را انعکاس می دهمشور را انعکاس می دهم صبح را انعکاس می دهمو لحظه کوچ را که گریزی نیست از همراهی با نیستیورفتن تا دیار هستی لحظه ای که نزدیک است و صدای زنگوله های گله آوای پدری است که میپیچد:باید رفت تا مانا شد و صدایش به کوه می خورد برمیگردد به آب می خوردبرمی گردبه خدا می خورد بر نمی گردد درون من حفره ای می شودو آنقدر می ماند که موهای غم را سپید کند صورت کینه را  بشوید آنقدر می ماند که چهره ام را نقش  زند و من شبیه کسی می شومکسی شبیه پدرم</description><category>درباره الی</category><author>درباره الی</author><pubDate>Wed, 15 Jun 2022 13:45:51 +0430</pubDate></item><item><title>آیا من خوشبختم؟</title><link>https://virgool.ir/@m_35654629/آیا-من-خوشبختم-crb1e1sg1yel</link><description> تحصیلات عالیه داشتن، پیشرفت، شهرت و در نهایت ثروت فراوان چیزهایی است که رسانه ها، آموزش و پرورش و خانواده دائما در گوش انسان امروزی می خواند اما این انسان معاصر که با تمام وجود و به صورت شبانه روزی به دنبال ایده آل هایی است که از خارج به او القا شده، احساس خوشبختی و رضایت از زندگی دارد؟ به نظر می رسد جواب خیر است. دنیای سرمایه داری دائما انسان معاصر را در چنگال مقایسه و ولع رشد و پیشرفت و به دست آوردن خانه بزرگتر، ماشین لوکس تر و ... نگه می دارد چرا که اگر با چنین انگیزه هایی او را مجاب نکند و به حرکت در نیاورد چه کسی می خواهد کالاهای او را بخرد. اصلا فراتر از این چه کسی می خواهد دنیای تکنولوژی را گسترش دهد. چه کسی می ماند که در به در به دنبال مدرک بالاتر تحصیلی باشد و جیب دانشگاه را پر کند. چه کسی وادار به کار در مشاغلی می شود که در حوصله انسان خلاقِ فراتر از روزمرگی است. می بینید ما همگی آگاهانه و ناآگاهانه در این فضا در حال تنفسیم و با قواعد آن بازی می خوریم. آیا تکنولوژی در نهایت سبب آرامش و رستگاری انسان است؟ به نظر می رسد وضعیت اسفبار محیط زیست خلاف آن را ثابت کرده است از طرفی آمار بالای افسردگی که به عنوان بیماری قرن شناخته شده است چیز دیگری را می نمایاند.انسانی که باید به دنبال مسائل دیگری برای رشد شخصیتی و اجتماعی باشد اکنون به دنبال آرمانهایی است که سرمایه داری را به هدف برساند. این است که در دنیای امروز هیچکس طعم آرامش و رضایت خاطر را نخواهد چشید.</description><category>درباره الی</category><author>درباره الی</author><pubDate>Sun, 10 Apr 2022 19:52:44 +0430</pubDate></item><item><title>امید ناامید کننده</title><link>https://virgool.ir/@m_35654629/امید-ناامید-کننده-w5ozeychxlnt</link><description> مدتی است به این می اندیشم که امید به دنبال خودش قطار انتظار را می کشد و انتظار توقع می آفریند و این قطارها مسافرانشان را از صحنه اکنون زندگی دور می کنند. من می اندیشم که امید مرا از تلاش بی وقفه، بی چشمداشت و کامل باز می دارد چرا که  درجه دارد و هر درجه ای از آن، میزان تلاش را تعیین می کند. من می اندیشم که بی هیچ امید، انتظار و توقعی سال جدید را آغاز کنم، آغوشم را باز بگذارم که هر باد موافق و مخالفی بر آن بدمد و مرا همراه کند. می اندیشم که در این زندگی پیش بینی ناپذیر، بهترین تماشاگر صحنه هایی باشم که خودم یا زنده گی برایم آفریده. ریتم قدمهایم را تنظیم کنم با ریتم قدم های تقدیر و بی چون و چرا دستانم را در دستانش بگذارم. من می اندیشم که باید در این اندیشه بمانم و هر روز برای خودم آن را زمزمه کنم. من می اندیشم پس...</description><category>درباره الی</category><author>درباره الی</author><pubDate>Fri, 08 Apr 2022 20:42:35 +0430</pubDate></item><item><title>در انتهای تاریکی</title><link>https://virgool.ir/@m_35654629/شادی-مقاومت-است-edv9naxpy8xp</link><description>۱۸ فرودین این دوره حمله افسردگی متفاوت از دوره های پیش است. به نظرم می رسد در این دوره سعی می کنم که از پیله خودم خارج شوم و جهان را از بعدی دیگر با چشمان افسرده ام ببینم. انگار زاویه دیدم را تغییر داده ام هر چند که ذهنم در تلاش است که همان دنیای قدیم را ببیند. در این روزها برداشتم از زندگی متفاوت است. حس می کنم به عمق آن سفر کرده ام و در دل تاریکی اعماق اقیانوس، نوری را می بینم که از گوهری ساطع می شود. شاید آن گوهر خودِ خود زندگی است. حال کسی را دارم که در میان زباله ها می گردد تا انبانش را پر کند برای زندگی در گلستان. او خاکروبه ها را کنار می زند تا دانه های آماده شکفتن را پیدا کند. هر چند که اکنون در زباله دانی ساکن است اما توشه ای از ناب ترین و پاک ترین عطرها را یافت می کند و با خود می برد. او نمی داند چه زمان از این سیاهی خارج خواهد شد اما فهمیده چیزهایی که به دست آورده به سختی گذر از دالان تنگ و تاریک افسردگی می ارزد.</description><category>درباره الی</category><author>درباره الی</author><pubDate>Thu, 07 Apr 2022 16:47:45 +0430</pubDate></item><item><title>تحمل رنج</title><link>https://virgool.ir/@m_35654629/تحمل-رنج-doxhqvmphied</link><description>رنج مانند آتشفشانی جادویی است. اگر از آن بگریزی دستهایش را دراز می کند تا تو را به درون بکشد اما اگر با شجاعت در چشمانش نگاه کنی تو را نوازش خواهد کرد. نوازشی دردناک اما شیرین. باید ماند و پذیرفت. دستهای سوزانش را گرفت و تن به سوختن داد. اینگونه می توان رنج را تحمل پذیر کرد.</description><category>درباره الی</category><author>درباره الی</author><pubDate>Tue, 05 Apr 2022 16:48:07 +0430</pubDate></item><item><title>شبیه خود باش</title><link>https://virgool.ir/@m_35654629/شبیه-خود-باش-e8jpykhmcgly</link><description>۱۵ فرودین ۱۴۰۱به این فکر می کنم وقتی خودم را سانسور نمی کنم، تظاهر نمی کنم و شفافم و همه خودم را به نمایش می گذرام احساس امنیت بیشتری دارم چرا که جهان را قابل تشخیص می یابم. تا به حال همیشه حسم این بود که دیگران هم مانند من خود احساس واقعی شان را نشان نمی دهند بنابراین نمی شود به حقیقت وجودی شان پی برد ممکن است پشت لبخندهایشان تنفر باشد یا هر چیز دیگری. اما الان می فهمم که وقتی خودم شفاف باشم این احساس را کمتر نسبت به دیگران دارم انگار دیگران هم شفاف می شوند. پس یکی از راه های افزایش امنیت روانی، عدم تظاهر و نشان دادن تمام احساس واقعی است. شبیه خود بودن و رفتار کردن، اعتماد ما را به دیگران و جهان را افزایش می دهد هر چند که دیکران چنین نباشند.</description><category>درباره الی</category><author>درباره الی</author><pubDate>Mon, 04 Apr 2022 17:17:15 +0430</pubDate></item></channel></rss>