<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیر مهدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_35513987</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:09:30</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>امیر مهدی</title><link>https://virgool.ir/@m_35513987</link></image><item><title>کرونا ، رفیق و رقیب</title><link>https://virgool.ir/@m_35513987/کرونا-رفیق-و-رقیب-vvzfnwyaftn1</link><description>#روایتگرباش سال 2015 بود که مسی برای اولین بار مقابل گواردیولا قرار گرفت و کلی هیجان و شور فوتبال و... مسی مصاحبه خاصی نکرد اما گواردیولا در یک مصاحبه گفت که مسی یک بازیکن فوق العاده هست و من با اینکه خوب میشناسمش، راه قطعی برای توقف اون نمیشناسم. بازی انجام شد و مسی دو تا گل قشنگ به بایرن مونیخ زد و حسابی درخشید و بارسا هم به مرحله بعد رفت. بگذریم... این داستان رو گفتم تا بحث رو به اینجا برسونم که همیشه همه اون وسایلی که باهاشون به موفقیت میرسیم، تو تیم ما نیستن و گاهی هم ممکنه تو تیم حریف باشن. درست مثل مسی. اما ما در مقابل چنین اتفاقات ویژه ای نباید مثل گواردیولا باشیم. امروز و این روزها که کرونا، بلای جان همه مردم دنیا شده، دقیقا این مسئله حس میشه. این که دیگه نمیتونیم حضوری سر کار بریم، حضوری به مهمونی بریم، حضوری سر کلاس درس بریم و خلاصه حضور داشتن در یک مکان، عامل مثبتی نیست و بدتر، یک عامل منفی حساب میشه. اما خوب ما زرنگ تر از گواردیولا هستیم و تیم ما هم بازیکنای کلیدی بهتر از نویر داره؛ یعنی گجت های الکترونیکی مهمترین بازیکن ما هم که رفیق و یار همیشگی، گوشی هوشمندمونه. رفیقی که اینروزا شده همه کاره تیم و خلاصه هم کارامونو باهاش انجام میدیم، هم باهاش کلاس میریم و هم کتاب میخونیم، حتی مهمونی های مجازی میگیریم و...وقت استراحت هم ولمون نمیکنه و با فیلم ها و بازی های جذابش از ما پذیرایی میکنه. اما این چند سال اخیر سامسونگ، این رفیق همه جوره پایه ما رو حسابی جذاب تر و خفن ترش کرده و الان یه جورایی این رفیق ما از خود ما جلوتر زده و کلی هم رفیق جدید به ما معرفی کرده. ساعت هوشمند، هدفون level u و تبلت ها و...یه ویژگی جالب هم تو این جمع هست اونم اینه که به همدیگه وصل میشن و کلی کارای گروهی انجام میدن. من خودم تا 3 سال قبل گوشی هوشمند نداشتم و زندگی بدون گجت ها رو دوست داشتم. همون حدودا بود یه گوشی هوشمند خریدم و تا به خودم بیام، این ناپلئون کوچولو بدون اندکی سر و صدا کل دنیای منو فتح کرده بود و حالا دیگه بدون اون حتی نمیتونم صبح سر وقت از خواب بیدار بشم. رفیقی که بعد از اومدن کرونا، بیشتر از قبل جریان زندگی منو با جریان پالس های الکترومغناطیس خودش همسو کرد و به زبون خودمون، شد همه کاره زندگیم. حالا چه خوشمون بیاد چه نیاد، کرونا اومده تا یه چالش جدید رو وارد زندگی ما بکنه و اونم حضور نداشتن (حضور) تو تیم ماست. از طرفی گوشی های هوشمند، اومدن تا ما عدم حضور (حضور) رو در زندگی کمتر حس کنیم و این روزای سخت رو با اون کمی لذت بخش تر بگذرونیم. سلامت باشید و مراقب سلامتی اطرافیانتون هم باشید... #روایتگرباش</description><category>امیر مهدی</category><author>امیر مهدی</author><pubDate>Sat, 26 Dec 2020 16:34:53 +0330</pubDate></item></channel></rss>