https://virgool.ir/feed/@m_35197825Life Without Pain Has No Meaning. Schopenhauerfa2026-11-12 00:25:38https://files.virgool.ir/upload/users/3471460/avatar/E2LZWP.jpghttps://virgool.ir/@m_35197825https://virgool.ir/@m_35197825/دارک-سولز-2-و-تراژدی-آلدیا-محققی-که-سعی-کرد-در-مسیر-ناشناخته-ها-گام-بردارد-rnhhgvooaxl5داستان‌ها و قصه‌های زیادی وجود دارد که با مضامین جنگ برای به دست گرفتن قدرت، ریشه‌های داستانی خود را پایه گذاری می‌کنند، داستان‌هایی اغلب با درون مایه سیاسی، حماسی که با ساختار خود سعی می‌کنند هوش هر یک از شخصیت های موجود در داستان را به چالش بکشند.اگرچه جنگ بر سر قدرت، چه برای بدست آوردن آن و چه برای نگه داشتن آن، یکی از اصلی ترین موضوعات داستان نویسی و یا ساخت یک اثر بزرگ حماسی است، نه فقط در ادبیات، حتی در تاریخ هم جنگ‌ها و درگیری‌های بسیاری برای به دست آوردن قدرت بیشتر انجام شده، اما در سمتی دیگر، داستان های جالبی هم وجود دارد که با مضامین رهایی از قفس محدودیت‌ها و رسیدن به تعالی، قصه‌های خاصی را روایت می‌کنند، انسان‌ها از بدو تولد بر روی این کره خاکی، یا به دنبال قدرت به شیوه‌های جنگاوری و کشورگشایی بودند یا تکامل نژاد بشر برای فراتر رفتن از محدودیت‌های جهان فانی، برای جاودانگی، برای بصیرت و دانش بیشتر، برای رهایی از حصار کالبد، برای قدرت.مضامین مرتبط با تکامل بشر در داستان‌های مختلف از منظر مولف مقاله یکی از خاص‌ترین وتفکربرانگیزترین مباحث موجود در داستان‌هاست، چیزی که آثار مختلف جواب‌های‌ گوناگون اما در هاله‌ایی از ابهام برایش ارائه می‌کنند، جوابی که همچنان آن سویش در واقعیت هم ناشناخته باقی مانده. دارک سولز2، در بحبوحه جنگ و درگیری، عشق و نفرت، رفاقت و خیانت، روشنایی و تاریکی، انسان و هالوها داستان شخصیتی را روایت می‌کند که تمام تلاشش را کرد تا پایش را از ساختار کائنات جهانش فراتر بگذارد، شخصیتی که در هیچ عملی محدودیت قائل نشد تا انسان را به مسیر تعالی هدایت کند و خودش هم در همین مسیر پیشتاز و رهبر بود.آلدیا شاید از منظر لور و داستانی، پیچیده ترین و عمیق ترین شخصیت سری دارک سولز باشد، یا دست کم یکی از این شخصیت‌هاست، دسته‌ایی از افراد که به تجربه دارک سولز 2 پرداخته‌اند معتقد بودند نبود کاتسینی ویژه برای معرفی این شخصیت(همانند شخصیت سیث در دارک سولز 1) یا طراحی ظاهری نه چندان جالب، باعث شده آلدیا کم و بیش برای جامعه بازیکنان سولز جذاب و دلچسب نباشد،اما با این وجود، او بخاطر دیدگاه غیر معمولش مابین بازیکنان باتجربه و آگاه سولز جایگاهی متمایز از بقیه را داراست. در دنیای دارک سولز، تعداد کمی از شخصیت‌ها به ویژه انسان‌های عادی میتوانند ادعا کنند که از قوانین حاکم بر جهان هستی‌شان آگاهی درست و نسبتا کاملی دارند، با این وجود، آلدیا با آگاهی و خرد خوبی وارد روایت این دنیای غم زده و ساکت پسا آخرالزمانی میشود و هدفی که نسخه قبل از آن صحبت کرد، یعنی روشن نگه داشتن آتش را برای عقاید و ترجیحات خودش رد می کند.حتی خیلی از افرادی که آشنایی چندانی با دارک سولز 2 ندارند، یا بازی را به مدت کوتاهی تجربه کرده‌اند، به پیچیدگی شخصیتی و مبهم بودن شخصیت آلدیا اشاره داشته‌اند، هر چند که برخی از دیالوگ‌های او سوای وجود تم فلسفی، اشارات واضحی به نسخه قبلی این سری دارد، اما داستان او در اینجا به پایان نمی‌رسد و ردپای این شخصیت را در مکان‌ها و آیتم‌های مختلف بازی میتوان مشاهده کرد، شاید دلیل اصلی نام گرفتن نسخه جدید بازی براساس لقب او، سوای حضورش مستقیم خودش به عنوان آخرین باس‌فایت، همین میزان بار داستانی باشد.قبل از شروع، لازم به ذکر است که متذکر شوم مقاله‌ایی که در حال خواندن آن هستید، داستان رسمی یا ثابت شخصیت آلدیا نیست و از روی دیالوگ‌ها و توضیحات آیتم‌ها و…روایت شده. نه لزوما دارک سولز 2،و نه لزوما سری دارک سولز، بلکه تمامی سولزبورن‌های منتشرشده تاکنون، بخاطر تمرکز بر روی روایت محیطی و سپردن خیلی از مسائل داستانی به بازیکن، داستانی غنی با جزئیات بالا ندارند، اما وقتی بحث لور را به میان بکشانیم، در اینجاست که اینگونه آثار پتانسیل خودشان را به نمایش میگذارند و دیدگاه هر شخص با دیگری ممکن است بسیار تفاوت پیدا کند، هر شخص از اکتشافات، دیالوگ‌ها، آیتم‌ها و مکان‌های مختلف میتواند برداشت خود را داشته باشد و اینگونه تفاوت نظر در روایت‌های مختلف بازیکنان میتواند بسیار جذاب و شنیدنی باشد، هر شخص قصه‌ایی برای گفتن دارد و محدود به یک سناریوی روایت شده توسط کارگردان یا مولف اثر نیست. آثار سولز هیدتاکا میازاکی، همیشه سعی میکنند تا داستانی کلی، با جزئیاتی که در هاله‌ایی از ابهام قرار دارند، روایت کنند. دنیای این آثار معمولا از هر جهان اساطیری، به همراه چاشنی کهن الگوی تراژدی و البته با سمبولیسم‌های مختلف مذهبی و فلسفی الهام گرفته‌اند و دارک سولز 2 هم از این روتین خارج نیست.لذا نویسنده مقاله تلاش کرده تا بتواند روایتی معتبر و صحیح را به مخاطب برساند، روایتی که از منظر وی، با بیشترین مدرک در طول بازی بدست آمده. اما اگر بنا به هر دلیلی این روایت برای مخاطب مقاله قابل استناد نبود، خرسند است از اینکه توانسته اطلاعات جدیدی به او اضافه کند. در هر صورت، همیشه جزئیات و نکاتی در محیط این آثار وجود دارد که همگی به آن توجه نمی‌کنند، شاید بعد از این مقاله، مخاطب بتواند با اطلاعات جدیدش روایت بهتری از بازی رقم بزند و در این زمان است که رسالت مولف مقاله کامل میشود.بخش اول :محقق سلطنتی، زندگی با چاشنی یادگیریآلدیا، که اغلب به عنوان برادر بزرگتر پادشاه وندریک شناخته می‌شود، تقریبا از همان زمان‌های اولیه تاسیس پادشاهی درنگلیک، به صورت عجیبی درگیر تحقیق و مطالعات بسیاری بود. اگرچه بازی از کار‌های او حین تاسیس و فتح سرزمین درنگلیک چندان اطلاعاتی به ما نمی دهد، اما قطعا نقشی فرعی ولی موثر در تسخیر منطقه توسط برادرش داشته. علیرغم اینکه آلدیا از برادر خودش بزرگتر بود، اما هیچ وقت ردای پادشاهی را بر تن نکرد و هیچ اشاره‌ایی به داشتن عناوینی همانند "شاه" و… برای او به میان نیامده، اگرچه در بومی‌سازی بازی و متونش برای زبان‌های مختلف، گاهی به صورت خودسرانه از او به عنوان یک "لرد" یاد شده. تنها نشانه از موقعیت آلدیا، یا حداقل بگوییم موقعیت سابق از او، عمارت بزرگی است که در ملکی به نام او ساخته شده__زمینی که در مناطق دور افتاده کشور در شرق Shaded Woods واقع شده است__ظاهرا این مرد علاقه‌ایی به تجملات و سیاست و یا کانون توجهات نداشته اما با این وجود به‌خاطر رابطه خونی‌اش با پادشاه وندریک مورد تجلیل قرار گرفته است. به احتمال زیاد، او از اواسط زندگی بزرگسالی برای دنبال کردن علایق خود، از سیستم حکومتی درنگلیک کناره‌گیری کرده و صرفا در هر کاری که وندریک شخصا با او در میان می‌گذاشت و مجبور به کمک می‌کرد، در کنار برادرش به عنوان مشاوری عالم می‌ایستاد. به عنوان مثال، جادوی آغشته شده به هالبرد‌های دراگون رایدرها، به احتمال زیاد کار آلدیاست. زیرا او در طول دوره بعدی خود از زندگی‌اش ثابت می کند که یک جادوگر ماهر است، پادشاه وندریک هم رابطه چندان خوشایندی با جادوگران نداشته، منطقی ترین شخص برای اینکه قدرت جادوی هالبردهای دراگون رایدرها را به او نسبت دهیم آلدیاست، که از قضا هم جادوگر است و هم رابطه ایی خونی با پادشاه دارد و علیرغم همه این موضوعات هم مشکلی با رفت و آمد در دربار ندارد و به احتمال زیاد، تنها جادوگر دربار درنگلیک در آن زمان بوده.او احتمالا در جریانات آزمایشات متعدد جادویی، تصمیم گرفت مسیر زندگی خود را به عنوان یک محقق طی کند، برادر عزیز و بزرگوار وندریک بدون شک استعداد و علاقه خاصی در استفاده از جادو های آرکین داشت(1). با این اوصاف، نه تنها حس کنجکاوی، بلکه حس اشتیاق به اکتشاف و دانش‌اندوزی نیز به وجود می‌آید. یک جادوگر واقعی همیشه به دنبال حل اسرار است خصوصا اگر برای تعلیمات و تمرینات خودش باشد. اما در مورد آلدیا موضوع فرق می‌کند، حل اسرار این دنیای نفرین شده شاید والا‌ترین و مهم‌ترین هدف او باشد، او عشق خاصی به دنیایی که در آن متولد شده ابراز می‌کند و آن را "زیبا" خطاب می‌کند. همین جذابیت جهان از دیدگاه آلدیا، به او اشتیاق بیشتر برای یادگیری جادوگری می‌دهد. این موضوع می‌تواند توضیح دهد که چرا او از مزایای پسر بزرگتر بودن در سلطنت درنگلیک کوچک‌ترین استفاده‌ایی نمی‌کند، و حتی برای حمایت از وندریک در پس‎‌زمینه سیاست هم کمترین نقش را بر عهده می‌گیرید. او مدام در حال یادگیری و تحقیق است و در مقایسه با جادوگری، علاقه چندانی به سلطنت و سیاست ندارد. در نهایت، برادر بزرگتر تنها خواستار آزادی تحقیق بدون هر گونه عامل حواس‌پرتی بود. اما فراتر از جادوگری ارواح، آلدیا علایق مختلفی از جمله علاقه به تاریخ تمدن‌های گمشده داشت. انتخاب او برای زندگی در لاست باستیل(Lost Bastille) و البته نزدیک بودن به خرابه‌های منطقه Heide's Tower of Flame تا حدی وجود این موضوع را تایید می‌کند. مجسمه پولس رسول (St. Paul) در انبار قلعه قدیمی باستیل در حال خاک خوردن است، با چشم پوشی از روی جزئیات، بنظر می‌رسد که این شخصیت هنوز یک فیلسوف است که با یک دست طوماری را حمل می‌کند و با دست دیگر، شمشیری گرفته که این مرد عارف و خردمند را با جنگ مرتبط می‌کند. پل یک مرد مسیحی، و یکی از شخصیت های تاثیرگذار مسیحیت بود(2)، اما اصطلاح کلماتی مانند عارف و خردمند معمولا در سری دارک سولز برای جادوگران به‌ کار می‌رود. جدای این موضوع، شمشیر در دست مجسمه، او را به نوعی به جنگ و فتوحات مرتبط می‌کند و طوماری که در دست دیگر نگه‌داری می‌کند او را به علم و مطالعات متصل می‌کند، احتمالا این مجسمه زمانی در سرسرای عمارت یا قلعه‌ایی که متعلق به فرد بزرگی بوده قرار داشته است. به عبارت دیگر، مدل موجود از این مجسمه، در بازی به احتمال زیاد نشان دهنده شخص آلدیاست، شمشیر در دستان او می‌تواند بخاطر همراهی کردن برادرش در جنگ و کمک در تاسیس درنگلیک، و طومار در دست دیگر او، نشان دهنده علم بالا و علاقه او به مطالعه و تحقیق باشد و اگر او را همان مرد عارف مجسمه در نظر بگیریم، پس مکان مجسمه در انبار، به منزله اقامت سابق او در قلعه باستیل است، جدای این موضوع، مدرک دیگری که ثابت می‌کند این مجسمه به آلدیا مرتبط است و او مدتی در قلعه باستیل اقامت داشته این موضوع است که همین مجسمه را می‌توان به صورت فراوان در سرسرای اول عمارت آلدیا مشاهده کرد.همچنین در بازی، گلدان‌هایی به سبک و سیاق گلدان های انورلاندو (Anor Londo) وجود دارد، که در انبار قلعه در کنار مجسمه هستند و حتی فضای داخلی عمارت آلدیا را هم تزئین می‌کنند. این موضوع برای قلعه درنگلیک هم صادق است اما از چیدمان اشیاء درون آنجا نمی‌توان نتیجه واحدی گرفت، زیرا قلعه درنگلیک از انواع سبک و سیاق‌ها و یادگاری‌های مختلف از گذشته‌های ویران شده قبل از تاسیس حکومت خودش وام گرفته و به صورت ترکیبی از هر کدام آنها استفاده می‌کند. در حالی که معماری و نوع چیدمان تزئینات قلعه آلدیا از چنین الگو و ساختاری پیروی نمی‌کنند و صرفا بر طبق سلیقه و علاقه خود شخص آلدیا نسبت به انورلاندو و… نصب و جایگذاری شده‌اند، که این موضوع شامل پرتره‌ایی که در ساختمان تشریفات عمارت نصب شده است می‌شود، این نقاشی ابتدا در انورلاندو آویزان شده بود.حتی با فرض اینکه گلدان‌ها صرفا به دلیل کاوش‌ها و حفاری‌های محلی توسط صاحبان قبلی باستیل در آنجا حضور دارند، می‌توان نتیجه گرفت که آلدیا و وندریک باید گلدان‌ها را دیده و تصمیم گرفته باشند که برای تزئین اقامتگاه‌های شخصی خودشان از آنها استفاده کنند، یا حداقل از روی آنها مدل‌هایی به همین شکل بسازند. اما همچنان با در نظر گرفتن مجسمه مرتبط با آلدیا در انبار قلعه، می‌توان گفت که او حضور شخصی و پررنگ تری نسبت به برادر خودش در این منطقه داشته.نکته قابل توجه دیگری که باید به آن اشاره کرد، وجود سلاح Bone Staff است که از کنار مجسمه در انبار و از داخل یک صندوقچه قابل دسترسی است.مشخصا این کاتالیزور جادویی با ترکیب استخوان حیوانات و پرندگان مختلف ساخته شده، همانطور که در توضیحات این آیتم ذکر شده، کسانی که موفق به دریافت آموزش رسمی یا درستی از یک استاد جادوگری نمی‌شوند، مجبور به ابداع عصای جادوگری برای خود هستند. حتی می‌توان بر روی سلاح‌های Bat Staff و Lizard Staff اجساد خفاش و مارمولک‌ها را مشاهده کرد، اما ظاهرا این اجساد برای موردی فراتر از یک تاثیر ظاهری و تشریفاتی مورد استفاده قرار گرفته شده‌اند. در هر صورت قدرت ذاتی طبیعت می‌تواند کاتالیزور جادویی و سلاح مناسب‌تری ایجاد کند.یکی دیگر از نکات قابل توجه در منطقه باستیل، حضور شخصیت Straid of Olaphis، مسئول ساخت کاتالیزورهای پیچیده و تاثیرگذار است (3). او برطبق گفته خودش یک جادوگر سرگردان است، می‌توان تا حدی نتیجه گرفت که تجربه او در جادوگری تا حد زیادی خودآموز و فاقد مربی پیش‌رفته و مهارت او در ساخت و استفاده از کاتالیزورهای پیشرفته پس از آزمون و خطا های بسیار حاصل شده و با درک تمامی نشانه‌ها، می‌توانیم روایت کنیم که آلدیا هرگز جادوگری و مهارت‌های مرتبط با آن را از یک استاد مناسب آموزش ندیده، در این صورت او محتمل‌ترین کاندید برای مالکیت کاتالیزور و عصاهای دست‌ساز جادوگری (همانند Bone Staff) است. او احتمالا زمانی که در حال کاوش در مورد قلعه باستیل و مناطق اطراف آن بوده توانسته این چوب دستی های جادوگری را بسازد. به عبارت دیگر، باستیل جایی است که آلدیا مهارت خود را به عنوان یک جادوگر پرورش داد.توضیحات آیتم Bone Staff: چوبه های ساخته با استخوان حیوانات، یک کاتالیزور برای هگز و جادوگری.جادوگران پس از دیدن آموزش درست و رسیدن به سطح مشخصی از موفقیت، اولین چوبه را از استاد خود دریافت می‌کنند. اما کسانی که آموزش درستی ندیده‌اند، باید برای ساخت چوب دستی چیزی از خود ابداع کنند.Bone StaffBat StaffLizard Staffآلدیا زمانی در باستیل خانه خود را ساخت، قبل از اینکه وندریک آنجا را به زندان تبدیل کند. باستیل تا قبل از این وقایع(حتی قبل از تاسیس درنگلیک) پایتخت تمدن‌هایی محسوب میشد که خود را وقف جادو و جادوگری کرده بودند، طبیعتا چنین مکانی توجه شخصی مانند آلدیا را به خود جلب می‌کند. این واقعیت که او و همراهانش در نهایت آثار جادویی یافت شده__و همچنین گروه‌های آئینی__در آنجا را بازسازی کرده‌اند مطالعه دقیق او در این منطقه را نشان می‌دهد. همچنین در اختیار داشتن محصولات Straid of Olaphis همانند حلقه Dispelling در دستان Royal Sorcerer Navlaan در عمارت آلدیا این موضوع را تایید می‌کند.Dispelling Ringبا توجه به وجود گلدان‌های انورلاندو در این منطقه، حتی ممکن است باستیل اولین جایی باشد که وندریک و آلدیا رسما علاقه خود را به فرهنگ و تاریخ داخلی درنگلیک نشان دادند. در هر صورت، این گنجینه ایی از دانش و تمدنی قدیمی‌تر بود که در انتظار حفاری و کشف شدن توسط دیگران باقی مانده بود. این قلعه، قبل از تکمیل ساخت عمارت دورافتاده آلدیا، محل سکونت شخصی او بوده، یا احتمالا ملکی دائمی برای او تا زمانی که وندریک به یک زندان برای محبوس کردن و مجازات نیاز داشته. اما آلدیا پس از تغییر کاربری قلعه، باز هم به مدیریت استحکامات آنجا ادامه داده.باید در نظر داشته باشیم که نگهبانان زندان(Undead Jailer)، که روی استحکامات قلعه در حال گشت‌زنی هستند، نباید با "زندانبان" یعنی مسئول قلعه و خالق Ruin Sentinels اشتباه گرفته شوند. آن شخص رئیس زندان محسوب می‌شود که نشان می‌دهد بر تمامی امورات و کارکنان قلعه نظارت داشته علاوه براین، این موضوع توجیه می‌کند که چرا او برای قلعه و زندان‌هایش نگهبان خلق می‌کند : به هویت این ناظر، هرگز درون بازی اشاره مستقیمی نمی‌شود اما مدارکی وجود دارد که می‌توانیم قبول کنیم این زندانبان، در اصل خود آلدیا بوده. ساخت گولم(4) مستلزم این است که شخص با جادو آشنایی خوبی داشته باشد. مسلما شخصی که در این قلعه زندگی می‌کرده، این فرصت را داشته که تاریخچه جادوگری و هنر مرتبط با خلق گولم را بیاموزد، این موضوع هم باید در نظر گرفت که حتی زندانبان‌های رده پایین‌تر هم جنگجویان پایرومنسی هستند که از Lingering Flame مرتبط با Straid of Olaphis استفاده می‌کنند.پایرومنسی Lingering FlameUndead Jailer درنتیجه، این بدان معناست که پس از تکمیل ساخت نگهبانان(Ruin Sentinels) تعدادی‌شان برای تقویت امنیت به قلعه درنگلیک تحویل داده شده‌اند، عملی که بیشتر از هر شخصی برازنده برادر بزرگتر پادشاه است، و چه کسی برای وندریک بهتر از برادرش، کسی که از خون خودش است و از قبل هم در باستیل ساکن شده و به تمام نقاط آنجا تسلط و اشراف کامل دارد. در این صورت، چرا نباید ریاست و مدیریت زندان را بر دوش آلدیا بگذارد؟توضیحات روح Ruin Sentinels، در رابطه با ساختار این نگهبانان خلق شده توسط زندانبان اطلاعات جالبی به ما می‌دهد : روح نگهبان ویرانه، ساخته شده توسط زندانبان.نگهبان ویرانه هیچ شکل جسمانی ندارد، این فقط یک روح خالی‌ست که زره را به حرکت در می‌آورد.Ruin Sentinelsآلدیا، عمیقا خود را درگیر این سیستم نظارتی و کنترل بر زندان کرده بود. علیرغم اینکه ملوانان وارنگی (5) اکثر مراحل انتقال آنددها را انجام می‌دهند، اما کشتی حاضر در No-man's Wharf که برای انتقال آنددها آماده است، با جادو حرکت می‌کند. این کشتی نه‌ تنها از شعله‌های آبی جادویی برای روشنایی استفاده می‌کند، بلکه پس از اینکه با زنگ به بندر فراخوانی‌اش می‌کنیم با دستگاهی که با کریستالی آبی در بخش زیرین عرشه نصب شده کار می‌کند تا به سمت قلعه باستیل حرکت کنیم. با توجه به این موضوع که این دستگاه در بخش زیرین عرشه نصب شده، نه بر روی عرشه، می‌توان نتیجه گرفت احتمال زیاد این کشتی دارای یک خلبان خودکار است و ساز و کار جادویی آن و همچنین محل نصب آن در زیر عرشه برای همین است، چون قرار است مسیر مشخصی از No-man's Wharf تا Lost Bastille و برعکس را طی کند، یک مسیر کاملا روتین و مشخص. اما جدای از این موضوع یک زندانبان (Undead Jailer) بر روی عرشه ایستاده است که انتظار می‌رود کاپیتان بربرهای خدمه باشد. اما با این حال ممکن است او تنها ناظر کشتی نباشد، Dark Stalker هایی که به گوشه و کناره و بخش های تاریک‌تر منطقه No-man's Wharf پناه برده‌اند، از قضا لباس‌های پاره شده‌ی هالوهای پایرومنسر(Hollow Pyromancer)، که به نوعی جادوگر محسوب می‌شوند را با خود به همراه دارند.ست tattered cloth و Dark Stalkerدر هر مقطعی، پروسه انتقال آنددها، هم توسط ارتش سلطنتی تحت فرمان وندریک و هم توسط نگهبانانی که تحت فرمان زندانبان بودند، انجام و نظارت می‌شد. اما مشکل اصلی جایی شکل می‌گیرد که وندریک به اندازه کافی به جادوگران بی‌اعتماد بود که آنها را در چنین فرآیندی قرار ندهد، پس بنابراین زندانبانان پایرومنسر و کارکنان جادوگر کشتی بایستی برای یک فرد استثناء کار کنند تا وندریک کاری به آنها نداشته باشد و منطقی‌ترین حدس تنها شخص آلدیا محسوب می‌شود.ملوان وارنگی و کشتی انتقال انددهاما حتی می‌توانیم دستان آلدیا را فراتر از یک سیستم مدیریتی ساده ببینیم، اکثر زندانیان هالوهای از درون ترکیده و گسسته شده هستند(rupture Hollows) که بخاطر وضعیت روح‌های ناپایدارشان در معرض انفجار قرار دارند، موضوعی که وقتی در معرض حمله قرار بگیرند یا قصد حمله کنند، از آن نهایت استفاده را می‌برند. وابسته به رنگ روح، انفجارشان فرق می‌کند. دسته‌ایی از آنها آتشین هستند که در نتیجه منفجر شدن خودشان هم نابود می‌شوند، دسته دیگر صرفا تجهیزات شما که در شعاع انفجار قرار دارند را مورد هدف تخریب خود قرار می‌دهند اما بعد از انفجار همچنان زنده هستند و همچنان به شما یورش می‌آورند. راهنمای نسخه Collectors Edition بازی، تایید می‌کند که این آنددها زمانی شهروندان ساده درنگلیک بودند و آلدیا روی آنها آزمایش انجام داد. بخاطر همین موضوع عمدتا شکمشان پاره و آشکار، اما سر و دست آنها در بانداژ پیچیده شده بود. حتی زندانبانان پایرومنسی هم عمدتا به صورت مشابه از سر تا پا بانداژ شده بودند که راهنما هم به این موضوع اشاره دارد. بعید است این بانداژها بخاطر سوزاندن خود با پایرومنسی__حین تمرین یا درگیری و…__باشد. روایتی که می‌توان از این اوضاع در نظر گرفت این گونه است : بنظر می‌رسد آلدیا بر روی زیردستان خود که به آندد تبدیل شده‌اند هم آزمایشاتی انجام داده.حتی می‌توان این گونه فرض گرفت که او از اول آنها را با همین هدف در اختیار و خدمت خودش گرفته. شاید هم زندانبانان در ابتدا به عنوان آندد به قلعه تبعید شده‌اند اما به مرور و بخاطر علاقه به اکتشاف و تحقیق، اجازه کسب دانشی محدود و مقامی جزئی در قلعه را پیدا کردند، البته به شرط موش آزمایشگاهی شدن. شاید هم این زندانبانان همان خدمه‌های قدیمی و اصیل قلعه باشند، که بعد از ورود آلدیا و به مرور زمان پیشروی نفرین به چنین روزی افتاده‌اند.در هر صورت و با در نظر گرفتن هر کدام از این حدس ها، باید در نظر گرفت که بخاطر بانداژ از سر تا پایشان، در هر کدام از روایت‌‎ها در مقطعی نقش یک موش آزمایشگاهی را برای آلدیا ایفا کرده‌اند. اما به دور از بحث زندانبانان، دشمنان عادی این منطقه یا همان شهروندان سابق درنگلیک که زندانی‌های قلعه هستند، همگی به صورت دسته‌ایی بزرگ جمع شده و به زندانی دور از درنگلیک تبعید شدند. برای بسیاری از آنها، تنها جرمشان بروز علائمی از نشانه‌های قبل از هالو شدن بود. نوع حمله و طراحی ظاهری آنها کاملا شهادت کارهای وحشتناکی که با آنها انجام شده را می‌دهد. افرادی عادی و بی‌گناه که قربانی آزمایشات آلدیا شدند، بدن آنها به طرز وحشتناکی در پی اقدامات غیرقابل توصیفی که در معرض آن قرار گرفته‌اند، تغییر شکل داده. نیروهای حیاتی آنها اکنون توسط ارواح ناپایدار و بسیار سست حفظ شده.این سرنخ‌ها می‌تواند مشخص کند که او حتی از برادر خودش هم بیشتر به همنوعانش ظلم و ستم روانه کرده. شاید همگی این آنددها، نتیجه مطالعات و پژوهشات قبلی او در خصوص روح و کالبد، و جداسازی این دو از هم بود، یا شاید صرفا با دیدن آثار هرج و مرج و جنگ‌های قبلی به دلیل نزدیک شدن پایان عصر آتش، با نیت حل مشکلی مثلا نفرین آندد در نهایت به این نتایج رسید. این تحقیقات در نهایت مسیری کاملا متفاوت را برای آلدیا آشکار می‌سازند. دلایل آلدیا هر چه که باشد چندان تفاوتی ایجاد نمی‌کند، انجام این کارها باعث شد جنبه تاریکی از تفکرات او، به عنوان مسیری برای پژوهش و آزمایشات‌اش روشن شود که صرفا در مورد هالوها بکار نمی‌رفت، این موضوع ثابت می‌کند که او از همان ابتدای دوران خود به عنوان یک محقق تصمیم گرفت تا در آزمایشات و تحقیقاتش هیچ حد و مرزی قائل نشود. یک روشنفکر با عقاید کلاسیک، که مهارت خوبی در جادوگری داشت و بیشتر از مردم، به مفاهیم علاقه‌مند بود.تناقض جالبی در دیالوگ‌ها و کارهای آلدیا دیده می‌شود، او در حالی که دنیا را دوست دارد و آن را "زیبا" خطاب می‌کند و همچنین در مورد نوع بشر با روحیه بالا و شوق زیادی صحبت می‌کند، اما نسبت به مصیبت‌ و دردهای مردم کاملا بی‌تفاوت عمل می‌کند. این بی تفاوتی خونسردانه و واقع‌بینانه را نمی‌توان صرفا به‌خاطر مشکلات ذاتی مثلا عدم وجود هوش هیجانی برای او دانست، نیزه های خام و نسبتا ساده‌ایی که زندانبانان پایرومنسی او حمل می‌کنند برای القای حس ترسی اولیه اما قوی در زندانیان طراحی شده است، نکته دیگر وجود یک سیستم قرقره برای غرق کردن آنددها درون چاه است که در خود قلعه تعبیه شده.آلدیا با علم روانشناسی برای قربانیانش چنین سیستمی را به راه انداخته بود و اگر برای این پژوهشات غیرمعمول و وحشتناک‌اش جوابی می‌گرفت، دیگری نیاز به استفاده از روش‌های پیشرفته‌تر نبود. چیزی که کاملا مشخص است، ظلم بزرگی است که او نسبت به همنوعان بی‌دفاع و بی‌گناه خود روانه کرده. او تا زمانی که به پادشاهی کمک می‌کرد و در عین حال مطالعات خود را ادامه می‌داد هیچ محدودیتی نداشت(6).Great Macheteتوضیحات سلاح Great Machete: سلاح با بستن تیغه‌ایی بزرگ به دسته ایجاد شده، یک اسلحه ساده دست‌ساز با دوام پایین.سلاح‌های اولیه، می‌توانند در برانگیختن ترس موثرتر از تلاش‌های پیشرفته باشند. شاید به همین دلیل است که صاحبش این سلاح ترسناک را انتخاب کرده.بخش دوم :شروع آزمایشاتهم آلدیا و هم وندریک به دنبال یافتن علت رخ دادن نفرین آندد بودند. اما نمی‌توان نفرین آندد را بدون درک کامل اسرار عمیق روح، که اصلی‌ترین ماهیت آن وابسته به خود زندگی است درک کرد و برای فهم کامل موضوعی با چنین ژرفایی، ابتدا باید با مکاتبی دیگر آشناییت کامل پیدا کرد، مواردی مانند جادو، آتش، نور و تاریکی، و به همین ترتیب آلدیا تمامی جادوگران و محققان مختلف را به عمارت خود دعوت کرد.در حالی که warlockهای آلدیا، افرادی تکنسین و باتجربه در فنون جادو هستند، ماسکی که آنها استفاده می کنند در اصل به نام یک "متخصص هنر" عمومی بسیار شبیه به Eygil نام گذاری شده(7). این ماسک طوری طراحی شده که بعد از کشته شدن دشمنان، تعداد روح های بدست آمده از آنها را افزایش می‌دهد و همچنین به صاحب خودش مقاومت خوبی در برابر تاریکی می‌بخشد، سپر آنها به اندازه کافی در برابر آتش مقاوم بود و نیاز بود نسبت به تاریکی هم مقاومت خوبی داشته باشند. جمع‌آوری و دعوت از انواع افراد باتجربه در رشته‌های مختلف جادویی هدف آلدیا بود و همه این دعوت‌ها، برای کمک به او در مطالعه و شناخت بیشتر Darksign انجام شد. Malformed Shellتوضیحات آیتم Malformed Shell:یکی از سلاح‌های ناقص توسعه یافته در آلدیا. همانند یک چکش بزرگ تاب می‌خورد. بنظر می‌رسد قطعه‌ایی از یک پوسته غول پیکر باشد، اما منشاء دقیق آن مشخص نیست.شخصیت عجیبی که به نام آلدیا شناخته می‌شود، تلاش کرد اسرار زندگی را کشف کند و آنددها را به عنوان کلیدی برای این رمز و راز می‌دانست.اما علیرغم هدف واضح و مشخص از جمع‌آوری این محققان، چیزی که بازی در طول پیشروی نشان می‌دهد این است که گویا بعضی از آنها همچنان به فعالیت مستقل خود ادامه دادند. به جز Warlock درون عمارت آلدیا، که ظاهرا حکم رهبر مابقی Warlockها را داشته، این‌طور که بنظر می‌آید انگار صرفا او در منطقه و ناحیه کاری خودش باقی مانده و مابقی جنگجویان در سرزمین درنگلیک پراکنده و سرگردان شده‌اند. برای مثال جسدی که همراهه خود نقاب Warlockها را دارد، می‌تواند روایتی این‌گونه داشته باشد که او احتمالا علاقه‌مند به تمدن مناطقی شبیه به Heide's Tower of Flame داشته و طی پیشروی در درنگلیک برای رسیدن به چنین منطقه‌ایی، بر اثر درگیری با شیر قبیله‌ایی که در بالا سر جسد او سنگ شده، کشته می شود.در منطقه Huntsman's Copse، شخصیتی به نام روئنا (Merciless Roenna) نقاب و سپر Warlockها را حمل می‌کند، معرفی او به عنوان یک مهاجم در بازی نشان دهنده همکاری او با کاوننت Brotherhood of Blood است.این جادوگران به احتمال زیاد، علاقه‌ایی به دنبال کردن هدف بزرگ آلدیا نداشته‌اند، این موضوع می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از اختلاف نظر تا حتی یک عدم موافقت ساده برای همکاری، حتی باید این موضوع را در نظر گرفت که با توجه به دیدگاه وندریک نسبت به جادوگران و اذیت و آزار امثالهم، استخدام افراد و همکاری آنها با آلدیا برای اهدافش، کار آسانی نبود.او برای پیشروی در پژوهش‌ها و گسترش اطلاعات خود به استعداد‌های مختلفی در جادوگری نیاز داشت، او افرادی پای کار، اما در عین حال وفادار و پرتلاش لازم داشت، نیت آلدیا جذب افرادی برای دوستی مادام‌العمر نبود، او نیاز به کارمند و دستیارانی داشت که هم اندازه خودش جسور و بی‌حد و مرز باشند تا شاید بتواند اطلاعات جدیدی را برای حل مشکل نفرین و Darksign پیدا کند، اما اگر برخی از افراد او پس از مدتی نظرشان تغییر می‌کرد یا بنابر دلایلی همچون ادامه تحصیل و دنبال کردن اهداف شخصی خود می‌خواستند از او و پژوهش‌هایش جدا شوند، پس آلدیا چه کسی بود که حق این را داشته باشد تا جلوی آنها را بگیرد؟پیروان باقی مانده آلدیا، خودشان را به یک سلسله مراتب ساده تقسیم کردند: Archmasters، استادان و متخصصان یادگیری دانش و شاگردان یا Acolyteها.این سلسله مراتب و انتقال حس ارشدیت به برخی اعضا می‌‎تواند بخاطر نشان دادن تجربه برخی از آنها باشد، این موضوع که دسته‌‎ایی از این جادوگران مدت زمان بیشتری است که آلدیا را همراهی می‌کنند موضوعی قابل حدس است و این تفاوت ماسک‌ها برای نشان دادن این مورد به دیگر تازه‌ واردان و کم تجربگان است، زیرا پادشاهی مدت زمان زیادی به دنبال ذهن‌ها و استعدادهای نابغه برای کمک رساندن به پژوهشات آلدیا در حل معمای نفرین بود. بنابراین آنهایی که تجربه کمتری دارند و تازه‌ وارد محسوب می‌شوند دانش خود را با یکی از اعضای ارشد گروه که از قبل با نتایج برخی تحقیقات آشناییت دارد به اشتراک می‌گذارد و پرورش می‌دهد.دستیاران آلدیا با رده و ماسک‌های مختلفبرخلاف جادوگران اصلی(warlocks) این دو رده سرپوش‌های متفاوتی بر سر می‌گذارند تا خود را متمایز جلوه دهند. ماسک‌های این دو گروه شبیه به کره چشم بزرگی است که گویا دائما نمونه‌های تحت آزمایش خود را با نگاه نافذ و گیرایی مشاهده می‌کنند. اما در هر صورت و به دور از دلایل روانشناسانه آلدیا و گروه‌اش برای طراحی این ماسک‌ها، خاصیت فیزیکی و نیت اصلی به سر گذاشتن‌شان، محافظت از آنها در طول آزمایشاتشان بود.Dragon Sage HoodDragon Acolyte Robeتوضیحات ماسک Dragon Sage Hood:ماسکی که توسط متخصصان آلدیا پوشیده شده است.چندین نفر از بزرگ‌ترین خردمندان در آلدیا، گرد هم آمدند تا آئین‌های عجیب و غریب جدید خلق کنند، اما شایعاتی حاکی از آن است که آنها در طی کارشان افکارشان تحت کنترل خودشان نبوده است.صورت سحابی مانند ماسک برای منحرف کردن خشم قربانی مراسم طراحی شده است.توضیحات ردای Dragon Acolyte:ردایی که توسط شاگردان آلدیا پوشیده شده است.چندین نفر از بزرگ‌ترین خردمندان در آلدیا، گرد هم آمدند تا آئین‌های عجیب و غریب جدید خلق کنند، اما شایعاتی حاکی از آن است که آنها در طی کارشان افکارشان تحت کنترل خودشان نبوده است. این ردای سفید طوری طراحی شده است که بار حاصل از فوران خون مراسم قربانی را تحمل کند.در حالی که عمارت واقع شده در مناطق دورافتاده شرقی درنگلیک تنها بود، تیم تحقیقاتی آلدیا می‌توانست آزمایشات خودش را بدون چشم جاسوس و بدور از قضاوت‌های پی‌درپی انجام دهد. همین موضوع آنها را وسوسه کرد که روش‌های خود را برای آزمایشات کمی ریسک‌پذیرتر بکنند.این موضوع امنیت و اعتماد به دورافتادگی عمارت، برای آلدیا و تیمش چندان  آسان حاصل نشده، چون هدف آنها این بود که در حین آزمایشات همه چیز را به صورت محتاطانه مخفی نگه دارند، بنابراین بخش زیادی از آزمایشات و پروژه‌های خود را به نیمه پشتی مجموعه عمارت محدود کردند که همیشه توسط یک مکانیزم قفل هوایی، پنهان شده بود، همان ساختمان مراسمات مخفی که بعد از رد کردن بخش جلویی عمارت و باز کردن قفل هوایی در، قابل دسترسی است. از جمله نتایج جانبی این مناسک و آئین‌های پنهانی، خلق پایرومنسی خورشید ممنوعه (Forbidden Sun) بود. گویا افراد داخل عمارت از جمله خود آلدیا، هرگز به این موضوع فکر نکردند که خلق چنین چیزی تا این حد قدرتمند واقعا ضروری است یا نه. البته خطرات لزوما به ساخت طلسم‌های آتش‌زای عجیب و غریب و خطرناک محدود نمی‌شد، چون طبق توضیحات درون بازی Unleash Magic هم طلسم دیگری بود که در عمارت آلدیا توسعه یافت. طرز کار این جادو به گونه‌ایی بود که تمام قدرت جادویی موجود در بدن را تا حداکثر خود افزایش می‌داد اما در این فرآیند به سلامتی آسیب می‌رساند.درون عمارت آلدیا، ساختمان تشریفاتتشریفات نه‌چندان خوشایند آلدیا و محققین‌اش، طبیعتا نتایجی به همان اندازه غیرعادی در پی داشت. فقط کافی است که در درون ساختمان تشریفات نگاهی به قفس‌های آویزان شده داشته باشید. می‌توان گفت نتایج آزمایشات گروه آلدیا به قدری شوکه‌کننده بود که حتی کلماتی مانند "عجیب یا غیرعادی" هم برای توصیف خروجی آنها کفایت نمی‌کرد، مخصوصا وقتی این نتایج جاندار یا زنده بودند. Unleash MagicForbidden Sunتوضیحات پایرومنسی Forbidden Sun و جادوی Unleash Magic، به خوبی شرح وقایع این اتفاقات را بازگو می‌کنند : این پایرومنسی در مناسک آلدیا توسعه یافت که یک گلوله آتشین غول‌پیکر را با انفجاری فراگیر شلیک می‌کند.چه چیزی می‌تواند قدرت تخریب بیش از حد این پایرومنسی را توجیه کند؟ به احتمال زیاد، گروه دیوانه آلدیا حتی یک بار هم سعی نکردند وجود چنین چیز خطرناکی را زیر سوال ببرند.سحر و جادو را در بدن حتی فراتر از محدودیت‌های شما افزایش خواهد داد، اما هزینه زیادی برای نوار سلامتی دارد.اعمال وحشتناکی که در آلدیا انجام شد باعث تولد ناخواسته چندین چیز مبهم شد، که البته همه آنها به طرز وحشتناکی بد شکل بودند.در طی پیشروی درون عمارت، چندین کالسکه به چشم می‌خورند که موجودات داخل آنها به شدت کالسکه را تکان می‌دهند، زیرا قصد دارند تا با این کار خودشان را از فضای تنگ و بسته کالسکه آزاد کنند. از بین بردن کالسکه‌ها مشخص می‎کند که موجودات داخل آنها در اصل باسیلیسک‌ها (Basilisk) هستند که حتی می‌توان نمونه‌هایی از آنها را با اندازه‌های مختلف درون قفس‌های دیگر درون عمارت هم مشاهده کرد. تنها باسیلیسک‌ها نیستند که درون عمارت حضور دارند، میمیک‌ها، سگ‌ها، و حتی یک گرگویل (gargoyle) از منطقه Belfry Luna موجودات دیگری هستند که می‌توان آنها را درون عمارت مشاهده کرد، این نشان می‌دهد که آلدیا نمونه‌هایی از هر گونه را برای تحقیق جمع‌آوری کرده بود.آکولیت‌ها (Dragon Acolyte) از چکش‌های ویژه‌ایی برای تشریح سوژه‌های آزمایشات خودشان استفاده می‌کردند. در واقع جنگجویان (یا همان warlocks) و آکولیت‌ها به صورت یکسان از تجهیزاتی استفاده می‌کنند، که از استخوان‌ها یا قسمت‌های مختلف بدن موجوداتی که دیگر برای مطالعه یا آزمایش نیازی نداشتند درست شده است. برای مثال، روئنا (Merciless Roenna) که بالاتر هم به او اشاره شد، داس استخوانی را که شخصیت اصلی داستان بعد از تبادل روح کاوتوس دیمن (Covetous Demon) بدست می‌آورد، همراه خودش دارد، احتمالا سلاح در دست او، مربوط به یکی دیگر از آن موجودات تشریح شده در عمارت آلدیا باشد که از قضا همنوع کاوتوس دیمن بوده، این یعنی روئنا برای مدتی نسبتا زیاد، در کنار آلدیا و گروهش حضور داشته، شاید او هم با دیدن کار‌های وحشتناک عمارت، از بودن در کنار آلدیا و محققین‌اش منصرف شده، شاید هم تصمیم گرفته به عنوان محققی تنها اهداف و ارزش‌های شخصی خودش را دنبال کند.نکته دیگری که باید در نظر گرفت، Ancient Dragon و روند بازسازی او با روح جاینت‌هاست، که اگر به توضیحات سپرهای Cursed Bone و Bone Shield توجه کنیم، احتمالا به همین نتیجه خواهیم رسید که تفکر ساخت چنین موجودی، و شروع این پروژه، حدودا در همین زمان و در کنار مابقی پروژه‌های عمارت شروع شد.Cursed Bone ShieldBone Shieldسپر کوچک مورد استفاده جنگجویان آلدیا. تقویت شده توسط یک مراسم پنهانی که باعث بخشیدن قدرت شعله به سپر شده، می‌تواند طلسم ها را با پری کردن منحرف کند.شخصیت عجیب و غریبی که با نام آلدیا شناخته می شود، غول ها را در خانه خود نگه می داشت و سعی کرد یک اژدها را بازسازی کند، اما پس از مدتی دیگر خبری از او نشد.سپری که توسط دستیاران کم سابقه‌تر آلدیا استفاده میشده، آنها ظاهرا به زور استخوان موجودی را که در تحقیقات غیر ضروری شده بود به سپر تبدیل کردند.شخصیت عجیب و غریبی که با نام آلدیا شناخته می شود، غول ها را در خانه خود نگه می داشت و سعی کرد یک اژدها را بازسازی کند، اما پس از مدتی دیگر خبری از او نشد.دقت بیشتر به ساختار موجودات و اشیاء درون عمارت، باعث می‌شود به این موضوع پی ببریم که هنوز هم داستان‌های ناگفته‌ایی وجود دارد. سگ‌هایی که در آغل پایین اجساد جاینت‌ها اسیر شده‌اند، طبق راهنمای نسخه Collector's Edition بازی بر اثر آزمایشاتی در عمارت، به چنین جهش یافته‌هایی تبدیل شده‌اند. توده‌های عضلانی متورم شده و ظاهر آنها تغییرات زیادی داشته. شاید تراوش بو و خون حاصل از جاینت‌های بالا سر قفس سگ‌ها، بی‌تاثیر در پروسه جهش یافتگی آنها نباشد اما بنظر می‌رسد که این روند، بیشتر از اینکه مربوط به خون جاینت‌ها باشد، گویا طی یک جهش جادویی اتفاق افتاده، زیرا این سگ‌های تغییر شکل یافته (Swollen Mongrel یا Hunting Dog) هیچگونه مشکلی برای عبور و مرور در این تجمعات اسیدی ندارند.تنها سگ‌های داخل عمارت نیستند، زیرا کوبولدها (به اصطلاح kobolds یا Prowler Hound) علیرغم ظاهر متفاوتشان در اصل سگ‌های ولگرد و سرگردان سرزمین درنگلیک هستند، راهنمای بازی در بخش Things Betwixt در مورد این گونه خاص نوشته است که: آنها می‌توانند طعمه‌های بزرگتر از جثه خودشان را از طریق علف‌های بلند دنبال کنند. دلیل تفاوت ظاهری این موجودات طبق راهنمای بازی دقیق مشخص نیست، ممکن است طی سالیان و در انزوا تکامل یافته باشند شاید هم تغییر ظاهرشان نتیجه زندگی در Things Betwixt،و حالت برزخی مابین درنگلیک و دنیای بیرون است، شاید هم صرفا حیوانات عجیب و غریب فایر کیپرهای داخل کلبه باشند، در هر صورت تعداد زیادی از آنها توسط آلدیا جمع‌آوری، و در پشت کلبه متروک شده در حیاط عمارت، پرسه می‌زنند و آماده هستند تا با نیش های سنگ کننده خود هر شخصی را از پا در بیاورند.طبق چیزی که درون بازی از کوبولدها به تصویر کشیده شده، گویا این موجودات عادت به زندگی گروهی دارند. دو کوبولدی که قبل از رسیدن به عمارت میبینیم، فورا به سمت استخر کم عمقی که در نزدیکی آنجاست فرار می‌کنند، اما کوبولدهای درون عمارت، بخاطر جمعیت بیشترشان ترسی از مبارزه ندارند بنابراین اگر بیش از حد به آنها نزدیک شوید یا آسیبی وارد کنید تمامی آنها به صورت گروهی به شما حمله‌ور خواهند شد. اما جدای موضوع نوع زندگی آنها، بنظر می‌رسد سگ‌های درون عمارت با چیزی که منشاء این دود و بخار سبز رنگ روی بدن آنهاست، آلوده شده‌اند. این بدین معناست که آلدیا تا حدی زندگی و بیولوژی آنها را دستکاری کرده، جمع‌آوری آنها و آوردنشان به عمارت آلدیا، آن هم به صورت دسته‌ایی این موضوع را تقویت می‌کند، ضمنا باید در نظر داشت که روی بدن کوبولدهای داخل Things Betwixt چنین میاسما و بخاری دیده نمی‌شود.جدای از بحث کوبولدها، موجوداتی از پروسه آزمایشات عبور کرده‌اند که: 1- طبق راهنمای بازی به جای زاده شدن، در اصل خلق شده‌اند. 2- بسیاری از آنها در فرآیند آزمایشات و مراحل تحقیق جان سالم بدر نبرده‌اند. اما از آنهایی که باقی مانده‌اند می‌توانیم به غول‌های انسان خوار یا همان Ogreهای تک چشم اشاره کنیم. سوالی که در این بخش از بازی پیش می‌آید، این است که این موجودات عجیب و قدرتمند دقیقا از چه چیزی خلق شده‌اند؟ متاسفانه در اینجا مدارک زیادی برای تئوری‌های معتبر وجود ندارد و بازی در این بخش کاملا روایت و سرگذشت ساخت Ogreها را باز و به دست مخاطب می‌سپارد.نکته جالب دیگری که می‌توانیم به آن اشاره کنیم، آیتم Homunculus Mace و Wooden Shield همراه آن است که ساخت هر دوی آن‌ها از عمارت آلدیا سرچشمه می‌گیرد. اما نکته قابل توجه، توده‌های کروی شکل عجیبی است که به هر دو سلاح چسبیده. این برجستگی‌های گوشتی، در حالی که در نگاه اول شبیه به تخم‌های Fair Lady’s در دارک سولز 1 هستند، دارای بخشی تیره‌تر و تکه‌ایی هستند که از میان پوسته‌های ترک خورده سپر شکافته شده و به بیرون از بخش متورم گوشتی راه یافته. پس بنابر همین دلیل می‌توان ظاهر عجیب این دو سلاح را به Vagrant’s (یا wandering spirits) در دارک سولز 1 مرتبط کرد، شباهت این آیتم‌ها به چثه و پاهای خرچنگ مانند Vagrantها نشان دهنده این است که این توده‌های گوشتی حاوی انسانیت هستند و علیرغم ظاهر، آنها ماهیت و تاریکی درونی انسان ها را با خود حمل می کنند. ممکن است اصلا Vagrantها نباشند، اما شباهت ظاهری‌شان به آنها می‌تواند روایت‌گر این موضوع باشد که این سلاح‌ها در واقع حامل Humanity هستند(8).در هر صورت آلدیا علاقه به دستکاری و ورود به چیزهای ناشناخته داشت که ماهیت تاریک انسان‌ها می‌تواند یکی از این موارد باشد، و در این نقطه از روایت، اصطلاح کیمیاگر خطاب به آلدیا معنای کاملا متمایزی پیدا می‌کند، او با ماهیت همنوعان خودش مدام سر و کله می‌زد و پژوهش‌های متعدد انجام می‌داد بلکه بتواند زندگی مصنوعی ایجاد کند تا از زیر تاثیرات منفی نفرین در امان باشند. به عبارت دیگر، بخش‌های گوشتی متعدد روی این سلاح‌ها در اصل سوژه‌های انسانی هستند و برای اینکه متوجه شویم اعمال درون عمارت، دقیقا تا چه حد وحشتناک بودند بهتر است توضیحات حلقه Northern Ritual را مطالعه کنیم: یکی از گنجینه‌های مخفی که در آلدیا بازسازی شد، استفاده از طلسم را افزایش می‌‎دهد اما به قیمت کاهش سلامتی.این انگشتر، علیرغم ظاهر ساده‌اش حاوی جادوی بسیار قدرتمندی است. برای تصور اینکه چه کارهای توصیف‌ناپذیری برای ایجاد چنین حلقه‌هایی انجام شده، فقط باید سرنوشت بی رحمانه ساکنین آلدیا را به یاد آورد.آلدیا، تمامی گروه‌ها و فرقه‌های مختلف شمالی و جنوبی سرزمین درنگلیک را از طریق مراسمی که شامل قربانی کردن انسان‌ها بود، بازسازی کرد. گویا توصیفات حلقه به این نکته اشاره دارد که چگونه برخی ساکنین عمارت، قبل از اینکه مراسمات کفرآمیزشان منجر به تولید این حلقه‌های جادویی بسیار قدرتمند شوند، مردند. مشخصا در این مراسمات کاری غیرعادی صورت می‌گرفت، کاری که نیازمند لباسی بود تا در برابر حالت جدید خون و احساساتی مانند خشم قربانی مقاومت داشته باشد، باید در نظر گرفت که نفرین و خشم در اصل عدم تمایل قربانی به اجرا و حضور در چنین مناسکی است. با این حال، محققین دیوانه آلدیا چنین زجر و درد بزرگی را لزوما به مردم عادی وارد نمی‌کردند، توضیحات ماسک warlock ثابت می‌کند که این متخصصان جادویی چنین مراسمات منحوسی را حتی بر روی خودشان هم اجرا کرده‌اند. توضیحات سایر موارد، که البته هیچ تمایزی هم قائل نمی‌شوند، نشان می‌دهد انسان‌هایی که به عمارت او دعوت یا منتقل شده‌اند نه لزوما کسانی که در آستانه آندد شدن بوده‌اند، بلکه حتی می‌توان خود محققین و جادوگران هم جزئی از این دسته دانست در نهایت اکثریت آنها یا کشته یا ناپدید شده‌ و سپس با موجودات زشت و نفرت‌انگیزی جایگزین شده‌اند.توضیحات آیتم Warlock Mask : ماسک عجیبی که متخصصین آلدیا از آن استفاده می کردند. دارای مقاومت بالایی در برابر تاریکی‌ست و همچنین مقدار روح به دست آمده را افزایش می‌دهند.جنگجویان در آلدیا چیزهای پلیدی را به وجود آوردند و حتی مراسم ممنوعه‌ایی را بر خود تحمیل کردند. هیچ‌کس نمی‌داند که دیوانه به دنیا آمده‌اند یا اعمال ناشایستشان آنها را از مرز بیرون راند.توضیحات آیتم Spitfire Spear:نیزه‌ایی که گفته می شود در آلدیا ساخته شده. حاوی قدرت یک شعله بزرگ است که در یک حمله قوی آزاد می شود.شخصیت مرموز و اسرارآمیز به نام آلدیا خود را در عمارت‌اش محبوس کرد تا آزمایش‌های مختلفی انجام دهد. کسانی که به عمارت دعوت شده بودند ناپدید شدند و به مرور زمان با جانوران بد شکلی که در سالن های آن پرسه می زدند، جایگزین شدند.حتی می‌توان ثابت کرد که برخی از این پژوهش‌ها با حالت سادیستی همراه بودند، میزهای تشریح قربانی، در سراسر ساختمان مراسمات مخفی در پشت عمارت، با وسایل قصابی و شکنجه‌گران احاطه شده. در ادامه می‌توان چرخ‌های میخ‌داری را در کنار قفس‌ها و میزهای آزمایشگاهی، آغشته به خون رویت کرد که گویا بیشتر ابزارآلات شکنجه هستند تا پژوهش و تشریحات علمی، به علاوه باید دوباره به کوبولدهای درون حیاط عمارت اشاره کرد که در بسیاری از آیتم‌هایی که حین کشته شدن رها می‌کنند، یک shotel هم می‌تواند جزئی از این موارد باشد. یک سلاح منحصر بفرد با ظاهری خاص و فریبنده که طبق توضیحات نسخه اول دارک سولز از این شمشیر، توسط Arstor, Earl of Carim تهدیدآمیز درست شده تا خودش و گروه‌اش بتوانند بخاطر شکل متفاوت سلاح، از گاردهای مختلف عبور و به حریف مقابل آسیب وارد کنند.با وجود اینکه نام آستور در دنیای درنگلیک فراموش شده ( در نسخه دوم، توضیحات سلاح به این نکته اشاره می‌کند که خالق سلاح ناشناخته است) بنظر می‌رسد که محققان آلدیا، خواسته یا ناخواسته به سمت روش‌های گرایش پیدا کرده‌اند(9). آنها ابزارهای زیادی را برای انجام چنین اعمال وحشیانه‌ایی در اختیار گرفته‌اند، و احتمالا همراه با قربانیان، سلاح‌هایی که دیگر بدردشان نمی‌خورد را به بیرون از محیط ساختمان می‌انداختند و سگ‌های ناخلف درون حیاط عمارت، احتمالا بر اثر اتفاقاتی این سلاح‌ها را همراه با قربانیان بلعیده‌اند. اگرچه تصور این سناریو با چنین حیوانات کوچکی عجیب است، اما اگر این موضوع را کنار بگذاریم، در هر صورت این سلاح‌های عظیم از این حیوانات کوچک رها می‌شود و فرام‌سافتور باید روایت یا روایاتی پشت این حرکت داشته باشد، روایتی که مولف مقاله آن را این گونه برداشت میکند: عمارت آلدیا در خلوت خود در حال تبدیل شدن به یک دیوانه‌خانه بود.توضیحات آیتم Mastodon Greatsword : شمشیر بزرگ شوالیه‌های اولیه که از قلعه درنگلیک دفاع می کنند.شوالیه‌های اولیه وحشی و توانا این شمشیر را به مانند یک پر سبک بلند می‌کنند، اما برای یک جنگجوی معمولی حتی نگه داشتن آن به دلیل وزن زیادش سخت است.گفته می‌شود که آزمایش‌های وحشتناکی در عمارتی مخفی در درنگلیک انجام شده. مغز متفکری که بر روند این اعمال نظارت می‌کرد آلدیا نام داشت.با این همه تفاسیر، مدارکی وجود دارد که می‌توان گفت کارهای مفید و عادی هم در عمارت انجام می‌شده، حداقل برای جلب اعتماد پادشاه و مشکوک نشدن کسی به اعمال درون عمارت. ما در ساختان تشریفات، شاهد ساختن قاب‌های فلزی برای سوئیچ‌های مکانیکی هستیم، مانند آنچه که در منطقه Heide’s Tower of Flame قرار دارد و با کشیدن برخی از آنها، محیط باس‌فایت دراگون‌رایدر آزادتر می‌شود.از طرف دیگر، دسته‌ایی آیتم معمولی وجود دارد که برای محققی مثل آلدیا ارزش بررسی و مطالعه را داشته و می‌توان گفت که همگی این آیتم‌ها، در مناطقی که به نحوی به او مرتبط هستند هم پیدا خواهند شد. این وسایل شامل : golden pine resin، divine blessings، elizabeth mushrooms می‌شود. وسایلی معمولی که برای محققان جادویی ارزش بررسی را دارند، برخی از آزمایشات حتی کاربردی مفید و مستقیم برای پادشاهی داشتند، برای مثال در بین نمونه‌های در قفس یک حشره غول پیکر شبیه به سوسک وجود دارد، اما برخلاف همتای بنفش رنگ خود در منطقه Harvest Valley، این گونه‌ی قهوه‌ایی رنگ به جای سم، اسید خورنده از خودش ساطع می‌کند، همانند حشرات اسیدی در شولوا منطقه‌ی بسته‌الحاقی Crown of the Sunken King  بنظر می‌رسد این جانوران به تونل‌های تنگ و باریک و غارهای زیرزمینی برای زندگی علاقه بیشتری دارند، چون به صورت کلی این دشمنان در این گونه مناطق بیشتر یافت می‌شوند.اگر این سوسک زیرزمینی یکی از آن موجودات درون عمارت باشد، پس یعنی آلدیا این موجود را با هدف آزمایش و پژوهش به عمارت آورده. به عبارت دیگر او احتمالا از ماده اسیدی مانند درون بدن این سوسک استفاده کرده تا به میزان انبوه از آن تولید کند. اسید درون محفظه سگ‌ها، همان اسیدیست که سوسک‌ها از خود تولید می‌کنند و وجود چنین اسید خورنده‌ایی در زیر ساختمان تشریفات، به منزله یک سطل آشغال بزرگ است، آلدیا و محققین او هر چیزی را که لازم نداشتند در این آغل پر از اسید و سگ می‌ریختند، همچنین این اسید در اسیدپاش‌های متحرک قلعه درنگلیک هم قرار دارد و استفاده می‌شود. این اسیدپاش‌ها با طرح سلطنتی و اژدرهای آتشین طراحی شده‌اند که البته دست کمی هم از اژدرهای واقعی ندارند، به هر حال مواد حاصل از خروج دهان هر دوی آنها می‌تواند هر نوع زره‌ایی را ذوب کند. این اختراعات نظامی نشان می‌دهد که درنگلیک چگونه از تحقیقات و دستاورد‌های آلدیا و محققین‌اش حین پژوهش سود بسیار زیادی برده. اما در نهایت، اکثر این تحقیقات و پژوهشات عمارت البته اگر بتوان اسمشان را تحقیقات گذاشت  به وضوح به چیزهای ناخوشایند و عجیب، از افراد متحجر شده گرفته، تا انواع دیگری از موجودات گروتسک ختم می‌شد، چیزی که دیگر قابل استفاده نبود، یا در آغل سگ‌ها ریخته می‌شد یا درون گاتر، چاه ماجولا. به وضوح می‌توان درون محفظه، استخوان بدن‌های مختلف را دید که یا توسط اسید حل شده‌اند یا بدست سگ‌ها، گوشت و اعضای مختلف بدن آنها خورده شده است. محلی که جان بی‌شماری از انسان‌های بی‌گناه گرفته شده. حتی بدون در نظر گرفتن اسید، وجود استخوان‌های متعدد در آنجا خودش به تنهایی می‌تواند رژیم غذایی سگ‌ها را ثابت کند.از آنجایی که قربانیان درون عمارت، چه درون آغل سگ‌ها چه مکان‌های دیگر عمارت شامل تعدادی از همکاران و دستیاران خود آلدیا هم می‌شد، طبیعی است که تجهیزات و وسایل‌شان اغلب از موجودات بزرگتری مانند Ogreها رها شود، در اصل تعداد محدودی از محققین تا رسیدن ما به عمارت باقی مانده‌اند و طبق روتین به تحقیقات‌شان می‌پردازند. اما از بسیاری جهات، دیگر این تحقیقات و دریافت نتیجه، برای افراد تنهای باقی مانده عمارت، که بعد از آن همه حوادث وحشتناک زنده مانده‌اند یک امر نسبتا غیرممکن بود، تازه اگر همچنان هالو نشده باشند. مانند سیث قبل از آنها که متوجه این موضوع شد، چنین موضوعات تحقیقاتی، اجتناب ناپذیر است تا به سمت آزمودنی‌های زنده، یا به زبان بهتر موش‌های آزمایشگاهی برای درک بهتر نتایج برود. ماسک Warlock به این نکته اشاره دارد که احتمالا آنانی که در روند توسعه با آلدیا ماندند، از همان ابتدا دیوانه بودند زیرا آنان از محدودیت‌های اخلاقی جدا شده‌اند نه منطق. برای محققین او هیچ محدودیتی برای پیگیری اسرار ارواح وجود نداشت، هر راه و روشی را امتحان کردند و تا بدترین مراحل هم پیشروی کردند، تمامی این شکنجه‌ها، مناسک‌ها همگی یک نکته را به خوبی خاطرنشان می‌کنند: آلدیا به صورت کامل از پیشرفت و اعضای گروه‌اش راضی بود. گویا دیوانه اصلی خود آلدیا بود که رهبری چنین اعمال وحشتناکی را برعهده داشت.بخش سوم: درست روبروی چشم‌هاپس از بازگشت وندریک به همراه ملکه آینده‌اش نشاندرا از جنگ با غول‌ها، آلدیا کسی بود که جاینت‌های اسیر شده به وسیله ارتش درنگلیک را  پذیرفت، جاینت‌هایی که اکنون اجسادشان در بالای محفظه سگ‌ها انباشته شده. وندریک دانسته یا ندانسته، به آلدیا موش‌هاش آزمایشگاهی بیشتری داده بود، شاید حتی بتوان گفت که مراحل ساخت Ancient Dragon از همین زمان شروع شده، به هر حال کلی روح جاینت به صورت کاملا قانونی و از سمت پادشاهی به او تعلق گرفته بود و چه زمانی بهتر از اکنون برای آزمون و خطا، طی روند بازسازی یک اژدر نخستین. اما صرف نظر از این گمانه‌زنی، آلدیا قصد داشت تا از این ارواح برای ساخت گولم‌هایی استفاده کند که دروازه قلعه درنگلیک را کنترل می‌کنند(تقریبا شبیه به کاری که برای Ruin Sentinels انجام داد)، شاید نسخه‌ایی که اکنون از قلعه میبینیم ساخت دست همین گولم‌ها باشد. اما حتی پس از جنگ و تکمیل آخرین کارهای قلعه و گولم‌ها، آلدیا کماکان به حضور خود در دربار ادامه داد، مشخص نیست برای جلب اعتماد وندریک و مشکوک نشدن به عمارت، یا خلوص نیت و کمک برادرانه، اما به هر صورت او تعداد بیشتری از گولم‌های خود را برای امنیت بیشتر به قلعه اهدا کرد. رفت و آمد او در دربار، اهدای گولم‌ها برای تقویت امنیت و ساز و کار قلعه ثابت می‌کند که آلدیا همچنان به عنوان یک مشاور و یک مغز متفکر در دربار فعالیت‌های مهمی دارد و به احتمال زیاد، همچنان مدیریت زندان باستیل را هم در دست دارد.موارد کوچکی هم در قلعه وجود دارد که می‌تواند به صحیح بودن روایت‌های دیگری دلالت داشته باشد، مانند پیدا کردن آیتم‌های مختلف پایرومنسی و مربوط به مجیک در قلعه. قبل از وارد شدن، نزدیک به دروازه ورودی درون یک صندوق می‌توانیم fire seed به همراه Great Combustion را برداریم، مثال دیگر Firestorm است که می‌توانیم از کنار Alonne Knight captain بالای قلعه بدست بیاوریم. این آیتم‌ها می‌توانند منبعی باشند برای اشاره به شعله نخستین، این نکته را هم باید در نظر گرفت که Throne of Want دقیقا در زیر قلعه قرار دارد. مثال دیگر در مورد Wellager، صدراعظم وندریک است که هم مهماتی مرتبط با سلاح‌های Lightning شده که توسط پادگان‌های نظامی قلعه استفاده شده را می‌فروشد، هم مهمات جادویی آغشته به aromatic ooze.شاخص‌ترین نماد قلعه، یعنی بلندترین برج آن، چیزی را برای ما آشکار می‌کند که در اصل پنهان و زندانی شده. اگر سوار بر آسانسور به سمت بالا برویم میلفانیتو را می‌یابیم که در یک قفس محبوس شده، صندوق‌های اطراف سلول‌اش حاوی fire seed، soul vessel و تعدادی تیر آغشته به جادو است. باید در نظر گرفت این امکان وجود دارد که شاید فرام سافتور هرگز قصد نداشته تا این موارد نشا‌ن‌دهنده حضور یک جادوگر در قلعه باشد، حداقل به صورت یک روایت رسمی و خارج از ابهام. اما وقتی این نشانه‌های مختلف را کنار هم بگذاریم به این نتیجه خواهیم رسید که بعد از اتمام جنگ با جاینت‌ها و پس از گذشت مدت زمانی از تاسیس پادشاهی، جادوگرانی در قلعه حداقل برای مدت کوتاهی فعالیت می‌کردند، همانطور که در عمارت آلدیا مشغول به کار و تحقیق بودند.قفلی که میلفانیتو توسط آن زندانی شده، دارای بیرون‌آمدگی و ساختار متفاوتی است، بدون شک این قفس در خود عمارت آلدیا ساخته شده. به در سلول، یک مرد تکه‌تکه شده متصل است، این مرد بخاطر موقعیت مکانی و کاری که در حال انجام آن است "مرد مهر و موم شده" نامیده می‌شود. بقای معجزه آسای او در طول سالهای مختلف، به لطف زنجیرهاییست که به او متصل شده، این زنجیرها، قدرت بدن، استقامت و زندگی را به قیمت آسیب پذیری بیشتر افزایش می دهند. با این حال، این ساختار برای یک زندان به نوعی مفهوم و نمادگرایی سادیستی را روایت می‌کند، همین ساختار سادیستی خودش مهر تاییدی می‌شود برای اینکه ثابت کنیم این قفس در هیچ‌جا جز عمارت آلدیا، و توسط هیچ‌کس جز محققین او ابداع نشده. میلفانیتوی زندانی شده در داخل سلول، نشان دهنده علاقه و اکتشاف به معبد آمانا است و بنظر می رسد که Key to the Embedded (کلید قفل سلول میلفانیتو) توسط Demon of Song خورده شده. آلدیا و گروهش احتمالا چندین بار از معبد زیر قلعه و قنات های آن بازدید کرده‌اند و احتمالا پس از مدتی کمی تمرکزشان را از روی باستیل، منطقه سینر و البته اقلام Olaphis برداشته‌اند، اما اکتشاف در آمانا چیزی بیشتر از کشف سحر و جادو نبود، مانند Lost Bastille آلدیا در حال بررسی ویرانه‌ها بود تا از گذشته و اتفاقات آن زمان مطلع شود.توضیحات آیتم Ring of the Embedded:حلقه ساخته شده از زنجیر Embedded. در ازای افزایش آسیب دریافتی، مزایای مختلفی به ارمغان می‌آورد.زنجیرهای Embedded این قدرت را دارند که مردم را برده لذت کنند و آنها را در مسیر تباهی قرار دهند، این حلقه کیفیت عجیب و غریب را افزایش می دهد.توضیحات آیتم Key to the Embedded :شمشیری که درب مهر و موم شده را باز می کند، شبیه به یک سلاح است اما در واقع یک کلید است.کلید را در تعبیه شده فرو کنید تا پایانی نسبتا شاد برای سرنوشت او رقم بزنید.تعبیه شده که زمانی انسان بود، با درک اینکه هرگز نمی تواند در برابر وسوسه‌های جسمش مقاومت کند خود را برای همیشه با زنجیر بسته بود. از آن زمان، منتظر کسی است که کلیدش را پیدا کند و آن را در آغوشش دفن کند.با در نظر گرفتن اخلاقیات آلدیا، می‌توان گفت که او در سفر و مطالعات مختلف‌اش در مورد پادشاهی‌های قدیمی، به وندریک و قلعه درنگلیک پیوست، این دو برادر با اینکه نیت یکسانی داشتند اما در بیشتر مواقع راه حلشان برای برطرف کردن مشکل یکسان نبوده، معبد آمانا و گشت و گذار درون‌اش، یک نقطه مشترک نسبتا تصادفی بود که باعث شد هر دوی آنها برای ورود به آنجا همکاری داشته باشند. آلدیا در حین گفتگو، حتی ثابت می‌کند  که با سرنوشت پادشاهان غرق شده، آهنی و سپید آشناست و ما میتوانیم آثاری از دخالت‌های او در قلمروهای این پادشاهی‌ها را مشاهده کنیم. در برج بروم، تعداد انگشت شماری از اختر شناسان در گذرگاه آهنی حضور دارند که تجهیزات آنها را می توان از ناولان در عمارت آلدیا خریداری کرد. این جادوگران و سازندگان طلسم نیز از Caitha’s Chime استفاده می‌کنند که می‌توانیم آن را از یک صندوقچه در قلعه درنگلیک، به همراه آیتم Soul Greatsword بدست آوریم. با کنار هم گذاشتن این جادو به همراه Caitha’s Chime و البته Old Knight Hammer که در صندوق کناری قرار دارد، می‌توان گفت که جادوگرانی در حال بررسی ویرانه‌های معبد آمانا بوده‌اند، که از همان کاتالیزور اخترشناسان استفاده کردند.بنابراین، بنظر می‌رسد آن دسته از اخترشناسان که در منطقه Passage مشاهده می‌کنیم، یک گروه دیگر از درنگلیک هستند که در نهایت یا عقب ماندند، یا برای جمع‌آوری اطلاعات بیشتر در Passage ساکن شده‌اند، این با توجه به آیتم های درون قلعه و دیالوگ های آلدیا همسو است. همین امر را می توان در مورد حلقه Embedded در الیوم لویس بکار برد که مشخصا اشاره به قلعه و زندان بالای برج دارد. پادشاه وندریک با همه توانایی‌هایش، متخصص در حوزه‌های باستان‌شناسی و جادوگری نبود، بنابراین برادرش را با خودش همراه کرد. اما در هرصورت، اکتشاف در هر یک از این مناطق کار آسانی نبود، زیرا این سرزمین‌ها هم به نوبه خودشان پادشاهی محسوب می‌شدند و محیط زندگی خاص خود را داشتند. این هیئت‌های اعزامی تحقیقاتی، با تمام پیشروی‌هایشان نتوانستند کامل مناطق را برای مطالعه جامع‌تر پاک‌سازی کنند، اما با این حال تمام تلاششان را کردند تا تکه‌های تاریکی_ یا همان دختران منس_ را در دید هر دو برادر قرار دهند. این کنجکاوی و سرنخ‌ها، همان چیزیست که برادران را به تحقیق در مورد منس کشاند و شاید همان چیزی که باعث شد وندریک، ماهیت واقعی نشاندرا را بفهمد. این واقعیت که Wellager، آیتم Transgressor's Staff را می فروشد ثابت می کند که جادوگران پادشاهی عمدتا در حال کاوش در  Dark Chasm of Oldها بودند. بنابراین، دانش وندریک در مورد تکه های ابیس، حداقل تا حدی، به لطف تحقیقات آلدیا و همراهانش است. و اگر چه محراب Dark Chasm of Old در زیر قلعه، احتمالا در طول ساخت‌وساز کشف شده باشد و بعدها برای اکتشاف درون آن قدم گذاشته باشند، اما دختران منس،(نشاندرا، السانا و دو خواهر دیگر)ماهیت‌های مرموزی هستند که به نظر می رسد پادشاهان خود را مانند سایه‌هایی سنگین و وسیع، تسخیر کرده‌اند. این تاثیرگذاری و سبب شدن برای تسریع روند هالو و نفرین، چیزی بیشتر از یک شیرجه گذرا در سیاهچاله‌های تاریک است، به طور خلاصه نمی‌توان کامل دلیل هالو شدن وندریک را سفر به سیاهچاله و دانجن‌های قدیمی دانست. آلدیا به اندازه کافی ارواح را با در نظر گرفتن عصر آتش بررسی کرده بود، حالا نوبت به بررسی ارواح برای عصر تاریکی و لحاظ کردن سیاهی بود تا ببیند چه واکنشی نشان می‌دهند و ثمره آزمایشات چه می‌شود. از باستیل گمشده تا خرابه‌های هایدن، از جنگل‌های سایه‌دار تا معبد آمانا، از قلمرو پادشاهان غرق شده و آهن تا سرزمین الیوم لویس، هیچ‌کجای این جهان وسیع وجود نداشت که آلدیا و وندریک به دنبال یادگیری بیشتر در مورد نفرین آندد، مشاهده نکرده باشند.در نهایت و بعد از ماجراهای آمانا، این تحقیقات و جست و جوها، با در نظر گرفتن یا نگرفتن وندریک در کنار آلدیا باعث شد که او به انورلاندو، شهر خدایان علاقه‌مند شود. گویا او مشتاق به جمع‌آوری یادگاری‌ها و آثارباستانی داخلی لوردرن شده بود. سگ‌‎های سرگردان داخل حیاط عمارت، در میان اقلامی که بعد از کشته شدن رها می کنند، سلاح های Black Knight Greataxe و Black Knight Greatsword را به همراه دارند، سلاح هایی که به پایتخت الهی در لردران باز می گردد.ما همچنین می‌توانیم ست Monastery و سلاح scimitar را از فنتوم های مهاجم درون عمارت دریافت کنیم که هر کدام با شمشیر شکسته و Shadow Dagger مسلح هستند در حالی که لباس چرم سیاهی، برای ردای ست صومعه (monastery) پوشیده‌اند، با توجه به اینکه چگونه پشت تابلو های آویزان در ساختمان مراسم پنهان می شوند، این دشمنان ما را به یاد نسخه قبل و منطقه انورلاندو می‌اندازد، نحوه محافظت Painting Guardianها از دنیای نقاشی و مخفی‌شدنشان در پشت اجسام دقیقا چنین حالتی داشت. ظاهر این بیگانه، نوع ظاهر شدنش و لباس‌های او به طور خاص در NG+های بعدی پرسش های زیادی درباره ماهیت و وجود او ایجاد می کند، شاید او هم برای محافظت از یک تابلو اینجاست، تابلویی که می‌تواند دنیای نقاشی باشد، با توجه به اشارات و ایستراگ‌های عمارت نسبت به انورلاندو، وجود چنین روایتی منطقی است اما ثابت شدنی نیست، در هر صورتی تابلویی مربوط به دنیای نقاشی در کل عمارت دیده نمی‌شود، شاید بتوان این روایت را این گونه منطقی کرد که بخشی مخفی‌تر در عمارت وجود دارد و آلدیا بخاطر ارزشمند بودن تابلوی نقاشی در آنجا مخفی‌اش کرده، اما به هر صورت چنین چیزی مستقیما و به صورت یک مدرک عینی در کل عمارت تابحال دیده نشده، به هر صورت مابقی دستیاران آلدیا هم در پشت تابلوها، برای رهگذر جدید ساختمان تشریفات کمین کرده‌اند. بخش چهارم: کشف بی‌پروابعد از تمامی این بررسی‌ها، آلدیا سرانجام به اصول جهان و چگونگی دستکاری آن‌ها برای تغییر یوغی که در حال حاضر انسان را مقید خود می‌کند، پی‌برد. همچنین بنظر می‌رسد او تاریخچه‌ای را که در متون مقدس و افسانه ها به میان آمده بررسی کرده، زیرا ارتباط گویین با نفرین آندد را به درستی حدس می زند. با توجه به اتفاقات نسخه قبل، متوجه شدیم گویین، پادشاه روشنایی، نظم و چرخه طبیعی که منجر به حرکت مابین عصر آتش و عصر تاریکی می‌شد را، با منطق و ساختار جدیدی برای انسان‌ها جایگزین کرد تا عصر آتش به صورتی تحمیل شده حفظ شود. او قدرت تاریکی که هر انسان ذاتا حمل می کند را به بند محدودیت در آورد و در دراز مدت، بخاطر آثار وجود نفرین حافظه آن‌ها رو به زوال رفت، اما جدای این موضوع، گویین به طور کلی دیدگاه انسان‌ها را نسبت به خودشان و عصر روشنایی تغییر داد. در جهالت و ناآگاهی، ما از دروغ فانی او لذت می‌بریم، لینک کردن آتش در یک نگاه ساده راهی سخت، اما درخشان و با رستگاریست. برای آندد پستی مثل ما که در آغاز راه یک بازنده ضعیف بودیم و مسیر پیشرفت خود را از تیمارستانی بی در و پیکر آغاز کردیم، رسیدن به آتش نخستین و فداکاری برای روشن نگه داشتن آن یک عمل حماسی محسوب می‌شود. اما با همه این اوصاف، روشن نگه داشتن آتش چیزی نیست جز یک فریب تلخ، فریبی که در نسخه سوم بازی، مشخص می‌شود انجام روتین‌وار آن به نفع هیچ‌کس نیست و تنها زمانی با این واقعیت تلخ روبرو می‌شویم، که ناخودآگاه ما قدرت تاریکی درون‌اش را لمس کند و بتواند لینک کردن آتش را به عنوان یک عمل حیاتی برای جهان زیر سوال ببرد.هیچ آتشی، توان سوختن تا ابد را ندارد، هیچ تاریکی هم توان تاریک نگه داشتن جهان را تا پایان آن ندارد، چون در نهایت، یک روز، یک لحظه، آتشی برافروخته می‌شود و به آنی، تاریکی که تا چند لحظه پیش حاکم بی چون و چرای عصر خودش بود را، مجبور می‌کند تا به ساز زبانه‌های شعله‌ور خودش برقصد و این طرف و آن طرف برود.اما گویین به امید حفظ قدرت خود از همان ابتدا در برابر این حقیقت مقاومت کرد، خدایی که برای تمدید شکوه و زبانه آتش، خودش را فدا و باعث دستکاری کائنات شد، باعث به وجود آمدن نفرینی شد که سبب رنج تمامی انسان‌ها از دوران کهن تا به الان است، خدایی که روزی، تمامی چیزهایی که ساخته بود را کنار گذاشت و مصمم شد تا برای سرنوشت جهان تصمیمی بگیرد، تصمیمی که خود حکم‌اش را صادر کرد و با تمام هستی و قدرت‌اش، به عنوان اولین ارباب خاکستر پرداخت و اجرا کرد، و عاقبت این اعمال ناروا را به عنوان اولین گناه گوین نامیدند_ بنابراین آلدیا، محقق اولین گناه شد که اشاره به گناه نخستین در مسیحیت دارد(10)."یک ارباب، ارباب نور، تاریکی را طرد کرد، همراه با هر آن‌چه از انسانیت سرچشمه می‌گرفت.و انسان ها شکلی ناپایدار به خود گرفتند.این ها ریشه های دنیای ما هستند.انسان‌ها، تنها بازیگران صحنهٔ زندگی‌اند و مهم نیست چقدر لطیف، چقدر نفیس...یک دروغ همچنان دروغ باقی خواهد ماند.هالوی جوان، با دانستن این موضوع، آیا هنوز آرزوی سازش داری؟""آرامش به انسان توهم زندگی می دهد.در غل و زنجیر دروغ‌ها، آن‌ها مشتاق عشق هستند، غافل از توهم بزرگ آن.تا اینکه نفرین به جسم آنها برسد.ما در بند این یوغ هستیم.مثل تاریکی، حقیقتی که در درون انسان می چرخد."دانستن همه این مباحث، برای آلدیا اهرم کمکی شد تا به هدف‌اش نزدیک‌تر شود. توصیفات سلاح Malformed Shell تایید می‌کند که او بیشتر علاقه‌مند به یادگیری درونی‌ترین ساختار و اسرار زندگی را داشت و توصیفات ابزارآلات کالبدشکافی او، مانند Aldia Hammer در ادامه توضیح می‌دهد که در نهایت مسیر او و وندریک از یکدیگر جدا شد. پادشاه قصد داشت به صورت ساده‌تری از نفرین رهایی یابد. اما آلدیا تصویر بزرگ‌تری را در حین پژوهشات وحشتناکش دید. او به ما جواب اینکه چرا انسان، با وجود مردن در گذشته همچنان می‌تواند به زندگی ادامه دهد را می‌دهد. جاودانگی، خاصیتی که ممکن است برای هر انسانی در نگاه اول یک نعمت الهی و بزرگ بنظر برسد، شاید همینگونه هم باشد، البته اگر نزدیک شدن به عصر تاریکی باعث شیوع نفرین آندد نمی‌شد. پس اگر آلدیا راهی برای غلبه بر این ساختار اضافی گویین پیدا کند تا گناه او را اصلاح کند چه اتفاقی می‌افتد؟ در آن صورت، انسان در حالی که از محدودیت‌هایش رهایی یافته، می‌توانست فراتر از پتانسیل ماهیت خود پیشروی کند، دیگر نه مرگ، نه نفرین، نه حتی چرخه‌ها بر روی او تاثیرگذار نبود، و بنابراین، محقق اولین گناه راه‌هایی را برای برآورده کردن این نظریه دنبال کرد، او و پیروانش در این راه مرتکب "قساوت قلب" نشدند فقط برای دستیابی به چیزی نزدیک به غیر ممکن، به صورت منطقی یا غیرمنطقی افراط‌های بی‌شماری به خرج دادند.توضیحات Aldia Hammer :چکش استفاده شده توسط دستیاران آلدیا. نه به عنوان سلاح، بلکه به عنوان ابزاری برای تشریح اجساد قربانیان آزمایش آنها.آنها می گویند که آلدیا برادر بزرگ پادشاه بود و به درنگلیک کمک کرد، اما او بعدا علاقه خود را به ثروت این سرزمین از دست داد.همچنین طبق توضیحات ژاپنی آیتم:  گفته می‌شود که آن‌دیل برادر بزرگ پادشاه بود. دو نفری که کشور را با هم بزرگ کردند در مقطعی مسیر خود را تغییر دادند.در طول این آزمایشات، آلدیا خواسته یا ناخواسته در مورد تاریکی بیشتر کنجکاو شد. این موضوع را می‌توان از آیتم Soul Geyser درک کرد، جادویی که فوران عظیمی از ارواح را آزاد می‌کند. اگرچه توضیحات انگلیسی آیتم ادعا می‌کند که این جادو میراث خانوادگی آلدیاست، اما متن ژاپنی بازی فقط "میراث" او خطاب می کند، چیزی که او بجای اینکه به ارث برده باشد، در واقع پشت سرش گذاشته. در واقع Soul Geyser جادویی بود که توسط خود آلدیا ایجاد شد اما چیزی که این جادوی مدنظر را خاص می‌کند، لقب "هنر مخفی" است که در توضیحات جادو ذکر شده، جادو‌های بسیاری در عمارت ساخته و آموخته شده‌اند اما هیچ‌یک چنین لقبی ندارند، گویا وجود آن حتی از بسیاری افراد، که در ساختمان تشریفات مخفی رفت و آمد داشته‌اند هم پنهان مانده. ما صرفا می‌توانیم در آغل سگ‌های داخل ساختمان، دستورالعمل جادو را از روی یک اسکلت در حال پوسیدن دریافت کنیم، این اسکلت احتمالا یکی از دستیاران قابل اعتماد آلدیا بوده که همراه با او در آزمایشات شرکت داشته، اما اینکه اکنون چرا و چگونه درون آغل سگ‌ها قرار دارد می‌تواند روایات و تئوری‌های بسیاری داشته باشد. اما در نهایت این موضوع می‌تواند ثابت کند که آلدیا به صورت ویژه نگران درز کردن خبرهای این جادو به بیرون از عمارت بود، اما چرا؟ زیرا در مورد تقوا و معرفت او سوالات زیادی ایجاد می کرد.توضیحات آیتم Soul Geyser:یک هنر مخفی، که موجی از ارواح را رها می‌کند. توده روح ساکن هدف خود را سوراخ می‌کند، سپس مکررا برای آسیب بیشتر ضربه می زند.گفته می‌شود این طلسم، که می توان آن را یک هنر سیاه نامید، با هدف تعقیب دشمن تا زمانی که بنیه‌اش تمام شود، ابداع شده است، این طلسم میراثی از طرف آلدیاست. (11)جادوی Soul Geyser صرفا انبوهی از ارواح را در جهتی خاص شلیک نمی‌کند، بلکه ارواح را وادار به دنبال کردن هدف مورد نظر می‌کنند، کاری که معمولا با جادوهای تاریک مرتبط است، و به همین دلیل است که جادوی Soul Geyser را می توان به صورت کلی یک هنر سیاه در نظر گرفت، وادار کردن ارواح، برای پیروی از خواسته و هدف شخصی حتی در دنیای دارک سولز هم کاری عجیب و ترسناک بنظر می‌آمد، شاید بعد از اتفاقات اولاسیل، درس عبرتی شد تا دیگر کسی سراغ دستکاری و تغییر ماهیت ارواح نرود. آلدیا همانند لوگان، حداقل بر روی طلسم‌هایی کار می‌کرد که کمترین خطر آسیب به خودش توسط تاریکی را داشته باشد، اما باز هم، این عملی ممنوع بود و انجام آن عواقبی در پی داشت، چیزی که اگر به بیرون از عمارت، به هر طریقی درز می‌کرد و مشخص می‌شد آلدیا بر روی چنین جادوهایی کار می‌کند، قطعا عناصر و جوامع مذهبی جامعه درنگلیک را علیه او بسیج می‌کردند. حتی وندریک هم که بنظر می‌رسید شکایتی نسبت به جادوگر بودن برادرش ندارد، مطمئنا نسبت به این موضوع واکنش خوبی نشان نمی‌داد. اگر از دید منطقی نگاه کنیم، باتوجه به اتفاقات و داستان بسته‌الحاقی بازی قبلی، این خشم آنها بی‌پایه و اساس نیست اما به هر صورت، این راز مشخصا مدت قابل توجهی دوام نیاورد، زیرا اکثر دستیاران و warlockهای آلدیا از جادوهای تاریک استفاده می‌کنند، همچنین باید اشاره کرد، سگ هایی که بیرون از عمارت پرسه می‌زنند آیتم Affinity، که مربوط به جادوی تاریک و بیلد هگز است را با خود به همراه دارند. شاید در نهایت، محقق بزرگ درنگلیک به این نتیجه رسیده باشد که بهتر است با همه عواقب، دانش و تجربیات خودش را در میان یارانش به اشتراک بگذارد. او احتمالا در اوایل دوران جادوگری، به صورت دورادور اما پایدار، با مباحث جادوی تاریک و هنرهای مرتبط با آن سر و کار داشته، زیرا آیتم Bone Staff، که بالاتر هم اشاره شد ساخته دست آلدیاست، در کار با هگزها و جادوهای تاریک بسیار مهارت بیشتری دارد نسبت به جادوهای ساده.آیتم Soul Geyser نشان دهنده این است که او در اوایل، صرفا تلاش کرده تا نشانه‌ای از این نتایج و علایق خودش را نسبت به جادوهای تاریک بروز ندهد یا حداکثر با چند فرد نزدیک و قابل اعتماد در میان بگذارد، اما گویا این مقاومت مدت زیادی دوام نیاورده.او در تلاش‌های خودش برای غلبه بر Darksign، در نهایت تاریکی را مستقیما پذیرفت، ریسک پذیری را قبول کرد و آزمایشاتی را انجام داد که در نهایت منجر به خلق شدن Forlorn شد. این ترکش‌ها و ثمره‌های اولین گناه گویین، در قالب فنتوم‌های قرمز به ما هجوم می‌آورند. اما برخلاف سایر فنتوم‌های بازی، Forlorn نمی تواند به حالت فیزیکی خودش بازگردد. او حتی بدن واقعی هم ندارد صرفا زرهی خالیست بدون صورت در زیر سرپوش و برای همیشه فنتوم‌هایی هستند سرگردان که صرفا بدون هدف مشخصی به دیگران حمله می‌کنند. دلیل‌اش این است که این ارواح سرگردان جمع شده درون زره، فاقد فردیت هستند. آنها خودی ندارند که از طریق آن دنیا را شناسایی کنند. همین امر باعث می‌شود Forlorn و ارواح درون آن از حقیقت و هستی جهان جدا بمانند. بدون مکانی برای رفتن، آنها صرفا در جایی خارج از بعد چهارم، خارج از زمان و مکان وجود دارند و فقط با تجهیزات جنگی خود آن هم به صورت غیرجسمانی می‌توانند نشانی از وجود خودشان به دنیای اطرافشان نشان بدهند، این پروسه، بسیار فراتر از استفاده معمولی جادوهای تاریک است، آلدیا چگونه به همچین نتیجه‌ایی دست یافت؟! قطعا افراد بسیاری را در این راه فدا کرد.توضیحات Hood of the Forlorn :سرپوش Forlornها که در سرزمین آنددها سرگردان هستند.آنها حاصل وسواس و فکر دائمی آلدیا نسبت به گناه اول هستند، Forlornها هم شکل بدنی خود را از دست داده‌اند و هم دنیایی که خودشان را جزئی از آن بدانند. اکنون آن‌ها به دنیاهای دیگر می‌روند و همیشه در جستجوی خانه هستند.اما بدون فردیت، شخص نه آغازی دارد نه پایانی، و بنابراین Forlornها باید تنها سرگردان باشند.توضیحات Scythe of the Forlorn:داس Forlornها، که در سرزمین آنددها سرگردان هستند.برادر بزرگ‌تر پادشاه، آلدیا به دنبال غلبه بر نفرین از طریق ابزارهایی برخلاف برادرش بود.فورلورن‌ها از شیفتگی آلدیا نسبت به گناه متولد شدند.سلاح‌هایی که توسط Forlornها به کار می‌رود، همگی یک شباهت ثابت دارند: طرح‌های آن‌ها شامل بدن انسان‌های بهم ریخته شده در کنار هم، به عنوان جزئی از نقش و موتیف سلاح بکار رفته است. در زره آن‌ها نیز انبوهی از اسکلت‌های به هم پیوسته در حالت‌ها و تکه‌های مختلف لباس بکار رفته است، اما وقتی به نگاره‌ها و نقش‌های کوچک اسکلت‌ها به درستی نگاه کنیم شکل و شمایلی شبیه به پارچه می‌بینیم که تقریبا به دور همه آن‌ها پیچیده و گویا از یک اسکلت کلاهدار منفرد درون زره، شبیه به خود فورلورن نشات می گیرند.آلدیا به احتمال زیاد تعداد زیادی از انسان‌ها را در یک روح منفرد ادغام کرد، سپس از طریق تسلط تاریکی ارواح بر فضایی خارج از بعد زمان و مکان، این موجود به چیزی شبیه یک شبح تبدیل می شود. اما از آنجایی که این ارواح در هم آمیخته اراده واحدی نداشتند که آنها را متحد کند، خودآگاهی و داشتن حس فردیت، برای این موجود بی‌معنا شد. زیرا درون او هیچ خود واحدی وجود نداشت، او در بهترین حالت یک لوح و هاله‌ایی تو خالی که تداعی‌گر آن ارواح خارج از دنیای فانی هستند بود، و در بدترین حالت ذهنی کندویی بود که هر بخش آن یک طبع خاص و صدایی جدید را نمایان می‌کرد. هیچ راهی برای هم‌ذات پنداری و درک کردن هر یک از افراد در هم تنیده درون فورلورن وجود نداشت، روان او متغیر بود، همه بودند، اما در عین حال هیچکس هم نبود، و چون این موجود تازه متولد شده جایی خارج از محدوده جهان خلق شده بود، هیچ راه برگشتی به سوی محدوده قابل دسترس انسان‌ها نداشت. هیچ راهی برای آلدیا و افرادش وجود نداشت که به طور موثر بر واقعیت هستی، از بیرون بعد چهارم تاثیر بگذارند. افراد درون فورلورن سرگردان بودند و گم شدند. در نهایت جان انسان‎‌های بی‌شماری به فراموشی سپرده شد.این آزمایش شکست خورده تلاشی شفاف از سوی آلدیا، برای فراتر رفتن بشر از محدودیت‌های این جهان بود. ماهیت Forlornها به آنها این امکان را می‌داد که از نفرین رهایی یابند و در عین حال جاودانگی خود را حفظ کنند. در حین همین آزمایشات، خود محقق سعی کرد تا انسان‌هایی را بسازد که منطق جهان را به چالش بکشند، و در حالی که جاودانه هستند، نفرین بر روی آنها اثری نداشته باشد، احتمالا امرالد هرالد در پی همین آزمایشات خلق شد، اما در نهایت ثمره کلی این پژوهش هم شکست خورده تلقی شد. در کمال ناامیدی، تنها استفاده‌ایی که خالق Forlornها از این اعمال فجیع داشت، نگه داشتن و متصل کردن آنها به طریقی، به عنوان نگهبان بخش داخلی عمارت بود که با روشن کردن مشعل‌های سراسر عمارت، گویا به نوعی احضار می‌شوند. شکست پروژه فورلورن، ثابت کرد که اگر آلدیا امیدوار بود بر این نفرین غلبه کند، باید در چهارچوب اصول جهانی خودش دست به کار شود. اما پس از پایان یافتن برخی از این آزمایشات، گذر زمان نسبتا طولانی و البته به اتمام رسیدن گزینه های موجود برای امتحان، این مرد حمایت کشورش را از دست داد.بخش پنجم: مسیر بی‌بازگشتوندریک در نهایت وسعت کامل عمارت را کشف کرد، ساختمان تشریفات، آزمایشات، نتایج و... به همه و همه اعمال وحشتناک برادرش در تمام این مدت پی برد. در بازی دلیل مشخصی برای چگونگی پی بردن وندریک به اعمال درون عمارت گفته نشده اما می‌توان گمانه‌زنی‌هایی کرد که تا حدی معتبر و منطقی هستند. شاید شایعاتی مبتنی بر اتفاقات و ناپدید شدن‌های عجیب اطراف عمارت منتشر شده باشد که در نهایت به گوش وندریک رسیده، در هر صورت باید در نظر گرفت که این تئوری با لحاظ کردن اتفاقات درون عمارت چندان دور از عقل نیست، جدای از این مورد ogreهای زیادی که به دوردست‌ها، از Shrine of Amana تا Things Betwixt سرگردان هستند ثابت می‌کند که ثمره برخی از این آزمایشات موفق شده‌اند به طبیعت فرار کنند، شاید پادشاه با دیدن این مخلوقات عجیب مشکوک شده باشد، چون اکثر این موجودات، به جز ogreها به وضوح از بدو تولد غیرانسانی یا هیولا نبوده اند. اما حتی ogreها هم ظاهر مشکوک و عجیبی دارند و پادشاه باید به این نتیجه رسیده باشد که این موجود، در سرزمین درنگلیک غریبه و ناآشناست. شاید هم نشاندرا همسر پادشاه، به این امید که بین دو برادر تفرقه و شکافی بیاندازد، وندریک را به طرز ماهرانه‌ایی نسبت به آلدیا و کار های درون عمارت مشکوک کرده بود. این مورد را هم باید در نظر گرفت که سفرها و هیئت‌های اعزامی این دو برادر با هم برای اکتشاف برخی مناطق مانند معبد آمانا باعث می‌شد شناخت ذهنیت خاص آلدیا کمی راحت‌تر شود. اما به هر حال و با تمام این احتمالات، آلدیا نتوانست مانع از قرنطینه کردن کل عمارت توسط برادر خشمگینش شود. آلدیا اگر سعی هم می‌کرد نیت خود را برای وندریک بازگو کند، باز هم هیچ فایده‌ایی نداشت، وندریک هیچ‌کدام از دلایل او را نمی‌شنید. تا آنجا که به وندریک، در مقام یک پادشاه عادل مربوط می‌شد، برادرش مرتکب شرارت‌های نابخشودنی شده بود، ولی با این حال وندریک روزی بر می‌گردد و بر همان افرادی که مایه ننگ و شر می‌دانست، در جنگ علیه حمله جاینت‌ها تکیه می‌کند. توضیحات Aldia Key :کلید استفاده شده در عمارت آلدیا.پادشاه وندریک برادر بزرگ‌تر خود را به عمارت محکوم کرد.هر دوی آنها به دنبال حقیقت بودند، اما از راه‌های مختلف، و شور و حرارت آن‌ها به معنای از بین رفتن پیوندهای خانوادگی آنها بود.در منطقه Forest of Fallen Giants، جایی که طبق روایت مموری‌ها، زمانی جنگ درنگلیک و پادشاهی جاینت‌ها رخ داده، می‌توانیم ابزار و وسایلی پیدا کنیم که بیشتر از سربازان، به جادوگران مرتبط است. نکته جالب ابتدا این است که چندین جسد در این منطقه دارای amber herb هستند، این آیتم توسط جادوگرانی استفاده می‌شود که از نظر ذهنی تمامی انرژی خود را تخلیه کرده اند، حتی می‌توان یکی از amber herbها را در پشت دیواری مخفی همراه با sorcerer’s staff پیدا کرد. جسد دیگری Great Soul Arrow را به همراه خود دارد و همچنین یک جسد دیگر صاحب witching urn است که توسط دستیاران آلدیا پرتاب می‌شود. در مجموع، و با کنار هم گذاشتن همه این موارد می‌توان متوجه شد که جادوگران آلدیا در جنگ و نبرد نهایی با جاینت‌ها حضور داشتند. با توجه به اینکه یکی از اجساد در نزدیکی خود درون یک صندوقچه amber herb به همراه دارد و روی خود جسد هم سلاح Grand Lance وجود دارد، به احتمال زیاد آنها توسط بهترین شوالیه‌های وندریک تحت نظر بودند. این اجساد و آیتم‌های مربوط به آن‌ها همگی جزئی از گروه و دستگاه آلدیا بوده و با این فرض که در تلاش‌های جنگی پادشاهی مشارکت کنند از حبس خانگی آزاد شدند. باید در نظر گرفت که آفرینش موجوداتی مانند Primal Knightهای بیرون قلعه درنگلیک، از تخصص محققان اصیل و با تجربه آلدیا نشات می‌گیرد، محققین آلدیا را با همه جرم‌ و جنایت‌هایی که کرده‌اند، و شکست‌هایی که خورده‌اند، نمی‌توان در جادوگری دست کم گرفت. این افراد حتی ممکن است برای کنترل سربازان ironclad حاضر در قلعه مورد نیاز بوده باشند، درسته که آن‌ها طبق لور توسط پادشاه آهن خلق شده‌اند اما مطمئنا برای پیشروی و مبارزه نیازمند کنترل و جادوهای ذهنی هستند، و اگر فرض بر این باشد که پادشاه به قدری ناامید بود تا هنر و افرادی که منع می‌کرد را احیا کند، بازگرداندن و آزادسازی افراد درون عمارت، برای او یک تصمیم آسان و منطقی نبوده، باتوجه به شخصیت وندریک به عنوان یک پادشاه درستکار و عادل، باید گفت که او این کار را آسان انجام نداده، جنگ با جاینت‌ها، همسری طمع‌کار و از جنس تاریکی، برادری که تا الان مشغول سلاخی و شکنجه مردم بی‌گناه بود، همه این‌ موارد مضاف بر اداره درست سرزمین و امور پادشاهی و البته گشتن دنبال راهی برای از بین بردن نفرین، شاید اگر هر شخص دیگری هم بود همین اقدامات وندریک را انجام می‌داد، او صراحتا تحت فشار بود.بعد از این اتفاقات و پیروزی در جنگ، افراد آلدیا آزادانه در سراسر سرزمین درنگلیک پرسه می زدند، احتمالا این همان زمانی باشد که وندریک تاج و تخت درنگلیک را رها کرد و به سمت آنددکریپت عازم شد. علاوه بر Warlockها، یکی از دستیاران ارشد او به نام Ruined Aflis (آولیس تنزل یافته) خارج از عمارت وجود دارد. لقب این جادوگر، احتمالا توسط مردم و به دلیل استفاده هگزها با bat staff باشد. اما نکته حائز اهمیت، تجربه گسترده او در جادوگریست که با دانستن و مسلط بودن به هنرهایی مانند Cast Light یا Homing Soul Arrow آنها را به نمایش می گذارد. اگرچه که دیگر در عمارت آلدیا به تازه‌کاران و جوانان آموزش نمی‌دهد، اما ظاهرا همچنان دوست دارد راهنمای دیگران باشد. او در منطقه Forest of Fallen Giants، بعد از در خواست کمک، ما را همراهی می‌کند تا از طریق یک راهروی تاریک که مملو از اسکلت‌هاییست که در تاریکی راهرو به ما هجوم می‌آورند، تا بونفایر (soldier's rest) راهمان را روشن کنیم و ادامه دهیم. او بعدا همین کار را برای سفر ما به Cave of the Dead انجام می‌دهد. حضور او در غارهای شولوا احتمالا به دلیل اعزام‌ها و سفرهای اکتشافی قبلی آلدیا به آنجاست، ماندگاری بیشتر او در آنجا می‌تواند به این خاطر باشد که او امید داشته چیزهایی پیدا کند تا تحقیقات قبلی کامل‌تر شوند.به هر صورت جادوگران آلدیا طبق دستور وندریک همگی موظف شدند در یک زمان مشخص در منطقه جنگی حضور پیدا کنند، دلایل بسیار کمی وجود دارد که بتوانیم پس از حبس خانگی، به دخالت آلدیا در جنگ درنگلیک علیه حمله جاینت‌ها شک کنیم.اقدامات وندریک برای حبس کردن آلدیا و افرادش در عمارت، باعث تحقق مورد دیگری هم شد: در واقع سوای نیت‌های وندریک برای این کار، او باعث تسریع بخشیدن به روند نزولی عمارت در مسیر جنون شد. در حالی که محققان داخل عمارت، به صورت رسمی از دنیای بیرون عمارت طرد و محاصره شده بودند، آزادی این را داشتند تا در عمارت هر کاری که می‌خواهند انجام دهند و هر نوع جادوی کفرآمیزی را که می‌توانستند، در فضای باز آزمایش کنند. اگر قبلا از یکدیگر به عنوان موش آزمایشگاهی استفاده نمی‌کردند، قطعا اکنون به این کار نیاز داشتند، با توجه به اینکه دیگر شهروند جدیدی وارد عمارت نمی‌شود. اگر پادشاه امیدوار بود که حبس باعث شود برادر بزرگترش به کارهای وحشتناکی که کرده است فکر کند، به طرز فجیعی اشتباه محاسباتی کرده بود. تشریفات فاسد آلدیا ادامه یافت تا اینکه خود او از دید عموم ناپدید شد. در ابتدا، تصور اینکه جادوگر در معرض یکی از آزمایشات‌اش قرار گرفته باشد آسان است، و این حقیقت بعد از ملاقات حضوری با او رسما آشکار می‌شود.او به یک توده پیچ خورده از شاخه ها و ریشه ها تبدیل شده بود که به طور مبهم چهره (یا شایدم جسمی) را تشکیل می‌دهد که ریشه و اساس آن در آتش است. اما علیرغم ظاهر، به نظر می رسد که چوب او واقعا در آتش نمی‌سوزد و آلدیا در حالی که با ما صحبت می‌کند هیچ درد آشکاری ندارد. این به این خاطر است که خود چوب از شعله‌های آتش تولید می‌شود، هر کجا که ظاهر می شود از زمین به بالا می‌آید یا بعد از صحبت دوباره پایین و در سطح زمین فرو می‌رود. آلدیا می‌تواند فرم بدن خود را نسبت به محیط اطراف تنظیم کند. او حتی می‌تواند به میل خود شاخه‌های بیشتری را کنترل و ایجاد کند، همانطور که در نبرد، و آخرین رویارویی با او در پایان بازی شاهد بودیم.او یک سر برای درک بهتر ما ایجاد می کند تا ارتباط طبیعی‌تری داشته باشیم، جسم کریه و زشت کنونی آلدیا، از قدرت شعله آتش نخستین استفاده کرده، اما موضوع اینجاست که او می‌تواند این جسم پر پیچ و خم و پر از ریشه را عملا به هر چیزی تبدیل کند. به همین دلیل است که پس از کشتن آلدیا هیچ روحی دریافت نمی‌کنیم، زیرا موجودی که ما کشتیم صرفا یک آواتار از آلدیا بود، ماهیت واقعی او هنوز کاملا سالم است و به عنوان صدایی بدون جسم با ما صحبت می‌کند. ظاهر فعلی آلدیا باعث شده تا به خود شکلی شبیه به آشوب و بستر آن بگیرد. (Bed Of Chaos) اما او از شعله آشوب استفاده نمی‌کند، آلدیا از ابتدای مسیر زندگی خود، تا زمانی که به عنوان رهبری برای محققین‌اش هنوز یک فرم انسانی داشت، هدف اصلی‌اش رسیدن به شعله نخستین و تغییر هر آن چیزی بود که خدای روشنایی در آن دست برد.او در اکثر مواقع از طریق بونفایرها ظاهر می‌شود و این موضوع نشان دهنده این است که او به شبکه کلی و در نتیجه به قلب شعله نخستین متصل است. در همان زمان، حضور او در Throne of Want تایید می کند که ورود و خروج او توسط بونفایرها محدود نمی‌شود، بنظر می‌رسد که بونفایرها راحت‌ترین نقطه ورود او به دنیای فعلی هستند، در این صورت، او توانسته روح خود را در تار و پود شعله نخستین پیوند بزند. نه صرفا روح طبیعی و ذاتی خودش، حتی شعله هایی که آلدیا برای حرکت یا حمله تولید می ‌کند همان رنگ‌بندی سیاه و قرمز شعله‌هایی را دارند که dark Pyromancerها استفاده می کنند. به عبارت دیگر، آلدیا روح تاریک خود را در این فرآیند درگیر کرد، شاید حتی از Darksign خود برای پیشرفت و جهش بهتر، در این آزمایش استفاده کرده باشد.حتی حدس زدن وضعیت فعلی او برای مابقی محققان تا حد زیادی آسان است. اگر آلدیا نمی‌تواند خارج از روش‌های آفرینش و چهارچوب جهان فانی وجود داشته باشد یا دست به خلق چیزی بزند که بتواند نفرین را دور بزند، حداقل می‌تواند از پشت این ساختار بحث برانگیز، همه چیز را نظاره کند و حضور داشته باشد. وندریک و آلدیا بر سر حل کردن مشکل نفرین، اختلاف نظرهایی داشتند. آلدیا توانست با استفاده از تاریکی درون‌اش بخشی از شعله نخستین را حداقل برای منافع شخصی تحت کنترل بگیرد، با این حساب می‌توان حدس زد که وندریک احتمالا چیزی برعکس این موضوع را تصور می‌کرد، کنترل تاریکی با استفاده از آتش، نظریه تایید شده‌ایی نیست، اما برخی براساس دیالوگ‌های او تصور می‌کنند که وندریک قدرت و راه حل نفرین را در آتش می‌دید، او احتمالا از راه و روشی برای حل مشکل نفرین سخن می‌گوید که از توصیف دقیق آن عاجز است، روشی پیچیده که حتی خود او هم نتوانست به آن دست پیدا کند، چه این روایت درست باشد چه نباشد، مشخصا وندریک آتش را در معادلات و راه حل‌های خود بیشتر از آلدیا لحاظ می‌کرد.او قبلا و در حین آزمایشات فورلورن ثابت کرده بود که از تاریکی می‌توان برای فراتر رفتن از محدودیت‌های جسمی و فانی استفاده کرد، شاید در آخر نتیجه همان چیزی که مدنظرش بود نشد، اما به صورت کلی توانست به چنین چیزی دست پیدا کند. اگر روح او، امکان این را داشت که بر شعله نخستین تسلط داشته باشد، آنگاه می‌توانست بر تمام ساختار و ویژگی‌های شعله مسلط شود، شبیه به یک خدا، و اگر این خدا در حدی توانایی و دانش داشت که بتواند با ساختار آتش نخستین سر و کله بزند و ریسمان‌هایی از کائنات جهان را بهم مرتبط کند که اثر نفرین از بین برود، آن وقت از دید تئوری می‌توانست نفرین آندد و Darksign را بر تمامی بشریت دستکاری یا حذف کند. این توضیح می دهد که چرا بنظر می‌رسد آلدیا تنها فردی است که در معرض چنین آزمایش بزرگی قرار گرفته او به جز خودش به چه کسی می توانست در این ماموریت حساس اعتماد کند؟ محقق اولین گناه، تلاش کرد تا از طریق ساختار نور و تاریکی به نوعی تکامل الهی دست پیدا کند. آنچه که ما نظاره‌گرش هستیم، نتیجه نهاییست.اما با این حال او در نظم فعلی جهان، تغییری ایجاد نمی‌کند. آلدیا به طور مداوم به درهای بسته می‌خورد و در آخر، پس از تلاش‌های فراوان شکست خود را قبول می‌کند.گویا اولین شعله به هیچ فرمانی از طرف او پاسخ نمی‌دهد. آلدیا پس از متصل کردن وجود خودش به ساختار، صرفا تماشاچی می‎شود که ‌می‌تواند از پشت این سیستم غلط، بر تمامی تضادها و تناقضات جهان هستی نظاره‌گر باشد. در حالی که بنظر می‌رسد این ماجرا هم مثل مابقی پروژه‌ها و آزمایشات دیگر آلدیا، تاثیری بر جهان نگذاشته، ناگهان به این موضوع پی می‌برد که دیگر نمی‌تواند به فرم انسانی خود بازگردد. این رسما، آخرین و بهترین تلاش او برای حل و فصل کردن گناه اول به تنهایی بود. ممکن است کسانی ادعا کنند که او حداقل از محدودیت های نفرین خلاص شد و به جاودانگی دست یافت، اما هدف او این نبود. آلدیا هیچ علاقه‌ایی به تبدیل کردن همنوعان خود به هیولاهای وحشتناک نشان نمی‌دهد. او انسانیت و فرم خود را به معنای واقعی کلمه فدای نمادی کرد تا دیگران را از چنین سرنوشتی رهایی بخشد، او قصد داشت پیشرو در راهی باشد که در نهایت به تعالی انسان ختم می‌شود، مهم نیست به چه قیمتی. او قرار بود خدایی باشد که به نفرین آندد پایان می‌دهد، و به انسان‌ها این امکان را می‌داد که همانند یک موجود واقعی از سعادت و خوشی زندگی لذت ببرند.در این راه، تمامی تلاش‌های او به شکست منجر شد، بنابراین او اکنون از گوشه‌ایی تماشا می‌کند تا ببیند آیا دیگران می‌توانند پاسخی برای سوالی که او نتوانست ارائه دهد، ارائه کنند."من آلدیا هستم.من به دنبال رهایی از یوغ سرنوشت بودم، اما موفق نشدم.اکنون فقط منتظر جواب هستم.به دنبال تاج و تخت باش. به دنبال روشنایی، تاریکی و آنچه فراتر از آن نهفته است..."در این بین ممکن است سوالی پیش بیاید، چرا آلدیا در حالی که راه حل‌های به نسبت آسان‌تری، مانند حذف کلی آتش از معادله کائنات را داشت، تا این حد ادامه داد؟ جواب این سوال برمی‌گردد به دیدگاه مشابه او با وندریک، هر دو برادر می‌دانستند که نفرین ناپدید نمی‎شود و صرفا بخاطر آئین پیوند و متصل کردن دوباره و دوباره آتش، به تعویق می‌افتد، مرگ و میر برای انسان‌ها ناپدید نمی‌شد، زیرا آتش و روتین پیوند آن همچنان پابرجا بود. اما آلدیا قصد نداشت که آتش و عصر مربوط به آن را از دنیا محو کند، حتی با شنیدن و حس کردن خشم خالص او در بازگویی دروغ گویین، باز هم نمی‌توانست انکار کند که این دروغ چقدر زیباست. جهان غرق در گرمای خورشید، با پایان و حذف آتش تغییر خواهد کرد. بدون نور و روشنایی، هیچ زندگی باشکوه و خیره‌ کننده‌ایی وجود ندارد که قلب را دگرگون سازد. اما از سمتی دیگر، بدون روشنایی، انسان‌ها آسوده خاطر از قفس و دروغ حول عصر آتش، در امان می‌ماندند و زندگی می‌کردند، به راستی آیا انسانی وجود دارد که آرزوی تداوم و جاودانگی زندگی‌اش را نداشته باشد؟ این آرزوی جاودانگی و قدرت، در عصر تاریکی قابل برآورده شدن بود و مشکل آلدیا در حل کردن نفرین آندد از اینجا شکل می‌گیرد، او نمی‌تواند دروغ گویین را نادیده بگیرد چون قصد داشت که انسان ها هم از زیبایی نور و هم از جاودانگی تاریکی لذت ببرند. جادوگر بزرگ درنگلیک، آدمی بی‌طرف و بدون تعصب بود که تمایلی به تعهد دادن به یکی از اعصار جهان دارک سولز را نداشت."زندگی درخشان است. زیبا. ما را مسحور خود می‌کند، همراه با علاقه‌ایی شدید.برخی از آن‌ها به هدف خود صادق هستند، هر چند آنها فقط پوسته، گوشت و ذهن هستند.یک مرد بدن خود را از دست داد، اما به عنوان سر باقی ماند.دیگران به دنبال جذابیت‌های عشق هستند، هرچند دست نیافتنی.""همه انسان‌ها کاملا به توهم زندگی اعتماد دارند.اما آیا این اشتباه است؟یک ترکیب، یک نما و در عین حال...دنیایی پر از گرما و شکوه.هالوی جوان، آیا قصد داری یوغ را بشکنی و این دروغ شگفت انگیز را خراب کنی؟"محقق وضعیت خود را به وضوح در طول برخوردهای پی‌در‌پی به ما ارائه می‌کند. او نمی‌تواند آخرین باری که شخصی به بونفایرهای نخستین (primal bonfires) رسیده است را به خاطر بیاورد و در ابتدا، صرفا به خاطر حس کنجکاوی و شاید محض سرگرم شدن خودش به حرکات ما علاقه‌مند می‌شود. اما با این وجود امیدوار است که ما در طول سفر خود از این نقطه میانی فراتر برویم، حتی خودش ما را به سمت ملاقات با وندریک سوق می‌دهد. برای او، بدون توجه به ظاهر و ابزارآلات‌مان، ما صرفا یک هالو هستیم و دیدگاه او هم چندان بی‌ربط نیست. در هر صورت یک هالو، تمام چیزی است که واقعا هستیم: جسدی کهنه و پیر که روح خودش را از دست داده. اما در عوض، او ما را از آن دسته آنددهای غم زده و ناامیدی که ذهن و بدن خود را برای فرار از سختی به هر شکل و راهی داده‌اند، متمایز می‌داند و در نهایت پس از رسیدن به منطقه Undead Crypt، که وندریک در مرکز آنجا حضور دارد، جرات و جدی بودن خودمان، در رسیدن به هدف پیش رو را ثابت می‌کنیم و او اکنون خوشحال است از این که می‌تواند با علم خود از گناه اول، تحت تاثیر قرارمان بدهد. در حالی که برای رسیدن به اینجا رنج‌های زیادی کشیده‌ایم و بارها اراده و تلاش‌های خودمان را زیر سوال برده‌ایم، اکنون، روبروی دخمه‌ایی تاریک و ساکت، به ملاقات شخصی می‌رویم که پادشاه درنگلیک است، بدون هیچ تجملات و شکوه خاصی، غرق در سیاهی و در میان قبرها، قدم‌زنان، به سمت اقامتگاه کوچک و تاریک وندریک می‌رویم. در این بین سوالی که مدام در ذهن مولف مقاله تکرار می‎شود، این است که واقعا پادشاه بودن به چه معناست؟وقتی با آلدیا در معبد اژدها (Dragon Shrine) تجدید دیدار می‌کنیم، او به این مسئله می‌پردازد که دروغ خدایان چقدر اشتباه است و در نهایت ما را سوق می‌دهد تا به دنبال تاج و تخت خواسته (Throne of Want) و دو مسیری که در انتهای این مقصد قرار دارند، بگردیم."هیچکس تا این حد پیشروی نکرده، نه برای مدت طولانی.هالوی جوان، آیا می‌خواهی این نفرین را کنار بگذاری؟سپس سرنوشت امثال خود را بپذیرید و با آزمایشاتی که در انتظار شماست روبرو شوید.مگر اینکه قبلا افسردگی و ناامیدی را قبول کرده باشید.""هالوی جوان، فقط دو راه وجود دارد. نظم این دنیا را به ارث ببرید یا آن را نابود کنید.اما فقط یک پادشاه واقعی می‌تواند چنین انتخابی داشته باشد.در واقع تعداد بسیار کمی حتی تا این حد پیشروی کرده‌اند.و با این حال، سفر شما هنوز به پایان نرسیده.هالوی جوان، آیا واقعا آنچه را که لازم است دارید؟"این آخرین باری نیست که با آلدیا روبرو می‌شویم، اگر در اواخر بازی وندریک را به عنوان باس‌فایت اختیاری شکست دهیم، پس از شکست دادن Throne Watcher and Throne Defender و نشاندرا، آلدیا قدمی رو به جلو برمی‌دارد و سعی می‌کند تا با مبارزه مانع از رسیدن ما به Throne of Want شود.او پادشاهان زیادی همانند وندریک را مشاهده کرده، که دارای ارواح قدرتمندی بودند و شایستگی خود را برای رسیدن به تاج و تخت ثابت کرده‌اند. اما با این حال، هیچ‌کدام آن‌ها همانند ما از آزمایشات تحمیل شده و چالش‌های بسیار در مسیر عبور نکردند. اگر ما شایستگی بیشتری برای گرفتن تاج و تخت داریم، یا حداقل چنین ادعایی می‌کنیم، او انتظار دارد پاسخی که پادشاهان و ارواح قدرتمند قبل از ما به او نداده‌اند، ارائه کنیم. اما هم آلدیا و هم وندریک بیهودگی متصل کردن و پوچی این سنت قدیمی پیوند آتش را می‌دانند، حتی می‌توان گفت خود آلدیا تا به این لحظه ما را به صورت نامحسوسی تشویق می‌کرد که برخلاف ذهنیت از پیش تعیین شده خودمان عمل کنیم. به عبارت دیگر، سنت شکنی کنیم و با وجود دو مسیر پیش‌رویمان برای تحول بخشیدن به وضعیت اسفناک فعلی، هر دو مسیر را رد کنیم.برای توضیح بهتر، باید یادآوری کنیم با تمامی حرف‌هایی که زده شد، ما اثری از آتش نخستین در دارک سولز 2 نمی‌بینیم، حداقل نه به صورت مستقیم و واضح. می‌توان حدس زد که از اتفاقات نسخه قبلی حداقل چند صد سال گذشته، اما نمی‌توان گفت چقدر این مدت زمان دقیق است، نمی‌توان اشاره کرد به این موضوع که آیا درنگلیک در همان دنیای لردرن جریان دارد یا خیر، این جزئی از روایات و ابهاماتیست که حل و فصل کردن آن به خود مخاطب واگذار شده. اما به هر صورت و با وجود بونفایر، می‌توان به صورت قاطعانه گفت که آتش نخستین در بازی جریان دارد، حتی می‌توان بونفایرهای نخستین را یکی دیگر از اشارات بازی به شعله در نظر گرفت اما نباید Throne of Want را چیزی شبیه به آتش نخستین تشبیه کرد زیرا ساز و کار تاج و تخت با شعله نخستین تفاوت‌های زیادی دارد.هنوز دقیق مشخص نیست تاج و تخت می‌تواند چه کارهایی انجام دهد، اما چیزی که مشخص شده، این موضوع است که Throne of Want در اصل متعلق به یک پادشاه واقعیست، کسی که در نهایت قدرت این را بدست آورده تا انتخاب کند شعله را دوباره احیا کند یا جهان را به سمت عصر تاریکی هدایت کند، با وجود خاکسترهای بسیار در محیط، و البته رنگ تخته سنگ، می‌توان گفت که به احتمال بسیار بالا Throne of Want وسیله‌ایی برای رسیدن به شعله نخستین است، ‌حتی عده‌ایی از بازیکنان درون اتاق را، که تاج و تخت در آن واقع شده به کوره‌ایی بزرگ تشبیه می‌کنند. با توجه به اسم Throne of Want(تاج و تخت خواسته) می‌توان گفت که این تخت هر چه که باشد، قابلیت دارد تا براساس میل و نیاز پادشاه خودش، او را به سمت یکی از عصرهای بازی هدایت کند، به عبارت دیگر تاج و تخت قابلیت این را دارد تا یکی از عصرهای تاریکی و آتش بازی را موقتا از چرخه جهان هستی دارک سولز حذف کند. این یعنی در هر صورت، چه بخواهیم و چه نخواهیم این رداء پادشاه فروزان، یا پادشاه تاریکی را دریافت خواهیم کرد، چون در نهایت با برگزیدن Throne of Want به یکی از اعصار ورود می‌کنیم. در دارک سولزها، به ویژه نسخه دوم به موضوعاتی مانند بیهودگی انتخاب مرتبا اشاره می‌شود، این موضوع خصوصا توسط آلدیا بارها و بارها مطرح می‎شود که آیا اصلا انتخاب آتش و روشنایی یا تاریکی و سیاهی محض، تاثیر شگرف و ابدی می‌تواند بر روی جهان داشته باشد. در هر صورت فرق چندانی نمی‌کند، چه با انتخاب آتش چه با انتخاب تاریکی، روزی آندد دیگری دست بر زانو می‌گذارد و بلند می‌شود، تک به تک مسیرهایی که ما طی کرده‌ایم را طی می‌کند و در نهایت به جایی می‌رسد که روزی ما رسیده‌ایم، علیرغم اینکه ما همچنان زنده هستیم یا خیر، بالاخره زمانی یا توسط روزگار، یا توسط شخصی با قدرت بالاتر شکست خواهیم خورد و این آندد بعدیست که باید به عنوان پادشاه انتخاب کند به کدام یک از اعصار می‌‎خواهد تعلق داشته باشد، اما این هم یک انتخاب موقتی تلقی می‌شود و ما عملا در یک چرخه دائمی ماندگار شده‌‍ایم، مهم نیست چه اتفاقی می‌افتد شعله همچنان می‌سوزد، حال روزی درخشان تر از همیشه، روزی دیگر کم نور و ضعیف‌تر. در اینجا ما با نوعی ابزوردیسم طرف هستیم که ارزش‌ها و انتخابات ما را مطلقا پوچ جلوه می‌کنند، نه براساس اینکه آنها از ماهیت پوچ هستند، بلکه انسان در پی یافتن و انجام دادن آن به صورت هر چه تمام‌تر در چنین دنیایی ناتوان است، معضلی که آلدیا به خوبی لمسش کرد(13). هیچ‌وقت در هیچ‌کدام از نسخه‌های دارک سولز به این موضوع که آیا واقعا درمان نفرین شدنی است یا خیر، جواب قاطعانه‌ایی داده‌ نمی‌شود، شاید واقعا قابل حل باشد اما نه توسط انسان‌ها و نه توسط‌ اراده و دانش آن‌ها. هدف آلدیا این است که خودمان فکر کنیم و در نهایت به همان نتیجه ایی برسیم که او در نظر دارد: یعنی بهترین اقدام، رد کردن تاج و تخت."ههه فکر کنم با هم آشنا شدیم هالوی جوان، فاتح ترس.چه چیزی شما را برای غلبه بر این نفرین فرضی سوق می‌دهد؟""بسیاری از پادشاهان آمده‌اند و رفته‌اند.یکی غرق در سم و دیگری توسط شعله از پای در آمد.یکی دیگر هم در قلمرویی از یخ، به خواب رفت.هیچ یک از آنها مثل شما در اینجا حاضر نبودند.تو، ای فاتح سختی و فلاکت‌ها، پاسخ خود را به ما بدهید."همانطور که خود آلدیا هم اعتراف می‌کند، وندریک پادشاهی بود که پیش از ما در آستانه پادشاهی نهایی یا حتی تبدیل شدن به یکی از اربابان خاکستر قرار داشت، اما در حالی که او از ما می‌خواهد تا یکی از راه‌های پیش رو را، علیرغم وجود نفرین بی‌طرفانه انتخاب کنیم، برادر بزرگتر این خواسته را دارد که هر دوی راه‌ها را رد کنیم تا اجازه دهیم این عصر گرگ و میش تا زمانی که می‌تواند به مسیر خود ادامه دهد. از آنجایی که وندریک یک باس‌فایت اختیاری محسوب می‌شود، آلدیا کشتن او توسط ما را به منظور رد شخصی هر چیزی که پادشاه درنگلیک می‌گفت برداشت می‌کند، این یعنی او تصور می‌کند که ما ذهنیتی فراتر یا حداقل متفاوت با وندریک در خود داریم، بنابراین باید ناامید شود که ببیند ما همچنان علیرغم رد کردن گفته‌های وندریک، بدون فکر به مسیری که پیش روی‌مان گذاشته شده ادامه می‌دهیم، و در نتیجه احساس می کند که باید مداخله کند تا جلوی ما را از تبدیل شدن به ابزار سنت، و تکرار یک روتین بی‌مصرف دیگر، بگیرد. اما هنگامی که کلمات او در گفتگو، و خشم‌اش در مبارزات هر دو شکست می‌خورند، او فقط دوباره می‌تواند به اراده ما متوسل شود و بپرسد که آیا ممکن است راه حل سومی را در نظر بگیریم و مسیری که هیچ کاری یا حداقل تلاش بیش از حد برای حل این چرخه فاسد سرنوشت انجام نمی‌دهد، را طی کنیم. اگر به حرف های او گوش کنیم، به سادگی سفر خود را در آخرین مرحله رها خواهیم کرد. آلدیا می‌گوید این مسیر، سرنوشتی است که تا بحال هیچ چیز و هیچ‌کس از آن رد نشده و با این وجود، پا نهادن در چنین مسیری و پیشروی در آن، نتیجه حکم و خواست هیچکس جز خود ما نیست."من همه چیز را از دست دادم، اما با صبر و حوصله اینجا ماندم.تاج و تخت قطعا از تو استقبال خواهد کرد.اما سوال همچنان باقیست...تو واقعا چه می‌خواهی؟نور؟ تاریکی؟ یا کلا یه چیز دیگه...""هیچ مسیری وجود ندارد.فراتر از محدوده نور، فراتر از دسترس تاریکی......چه چیزی ممکن است انتظار ما را بکشد؟و با این حال، ما به دنبال آن هستیم، سیری ناپذیر...سرنوشت ما چنین است." (14)اما علیرغم چنین قاب‌بندی و دیدگاهی، راه حل آلدیا رسما پوچ است. حتی با توجیهات بالا و عدم توانایی انسان در ارائه کردن ارزش‌های خود، باز هم دیدگاه آلدیا یک مسیر باز و غیرقابل پیشبینی را در اختیار ما قرار می‌دهد. در این پایان، شعله‌ها خاموش می‌شوند و ما به صورت حلزونی‌وار به سمت عصر تاریکی حرکت می‌کنیم، به امید معجزه یا شاید یک دگرگون‌سازی واقعی. در همین زمان هم چون مدت بیشتری طول خواهد کشید تا شعله خاموش شود، نفرین همچنان پابرجاست و مردم عام باید با زوال عقل و مشکلات مرگ و میر، بیشتر و بیشتر دست و پنجه نرم کنند، آلدیا ما را با هدف شخصی خودش که در رسیدن به آن شکست خورد، یعنی تبدیل کردن نژاد بشر به ابر انسان به سادگی فریب داد تا از مسئولیت انتخاب خودداری کنیم. در حقیقت، تداوم این عصر گرگ و میش برای هیچ‌کس هیچ سودی ندارد، حتی خود آلدیا. در انتهای این مسیر مشخص نیست که آیا می‌شود اصلا راه حلی برای نفرین آندد پیدا کرد یا خیر، گویا صرفا می‌خواهد هیچ‌کدام از اعصار به صورت رسمی آغاز نشوند، بلکه در این میان راه حلی کشف کند.واضح است که او دوست دارد تا خودش و ما به روزهای اولیه تمدن بشری برگردیم، پس از آنکه لرد پیگمی، روح تاریک‌اش را در میان همنوعان خویش تقسیم کرد، قبل از اینکه خدایی مانند گویین انسان‌ها را به غل و زنجیر بکشد و محکوم به مکافاتی ابدی کند، مشخصا او خواستار این است که همه چیز به حالت عادی خودش برگردد، اما از آن زمان خیلی وقت است که گذشته، ما فقط می توانیم در زمان حال تغییر و تحول ایجاد کنیم. دلیل واضحی وجود دارد که چرا پایان نسخه اول به دو گزینه خلاصه می شود، حد وسطی وجود ندارد، زیرا در نهایت با وجود نفرین یا عدم وجود نفرین، این چرخه‌اییست که همیشگی در حال حرکت و اجراست، مهم نیست چقدر آلدیا آرزو می‌کند که کاش این طور نمی‌شد. او نمی‌تواند از مزیت هر دو عصر برخوردار شود، حداقل در مقام یک انسان، نه صرفا او، حتی ما هم نمی‌توانیم مشکلی که در صدد حل کردن آن بودیم، یعنی نفرین گویین را به صورت کامل حل و فصل کنیم و در نهایت پرونده این نفرین به صورت پایانی باز، رها می‌شود، شاید او براساس ناامیدی بیش از حد چنین راه حلی را پیشنهاد می‌کند، در هر صورت او همه چیز از جمله گروه و فرم انسانی خودش را از دست داد، شاید هم برای کشف کردن و امتحان کردن تجربه‌های جدید چاره‌ایی ندارد تا تن به این ایده بدهد، اما باید در نظر گرفت که این راهی پر ریسک و ناشناخته است که مشخص نمی‌کند آیا واقعا در انتهای آن درمانی وجود دارد یا نه. شاید او انسانی منطقی بود که تحت تاثیر احساسات شخصی قرار گرفت، شاید هم در پی تکامل نژاد همنوعان خود تصمیم گرفت هدفی را پایه گذاری کند و اقداماتی را انجام دهد که احتمال پیروزی در آن بسیار پایین بود، اما با این حال او جان آنددهای بی‎شماری را گرفت. او انسان‌ها و حتی جاینت‌های بی‌شماری را زجرکش کرد. حتی مشخص نیست اگر آلدیا به چنین هدفی دست پیدا می‌کرد، آیا واقعا همان خدایی می‌شد که مابقی انسان‌ها انتظارش را داشتند؟ او با همه دانش و ضدیت‌اش نسبت به گناه اول، بهتر از خدایی نیست که تحقیر و نقد می‌کند. اما اگر انتخاب کردن یکی از مسیرهای تاج و تخت، یا حرف‌ها و حرکات درست و غلط آلدیا هم نمی‌تواند چیزی را تغییر دهد، پس چه چیزی در نهایت باعث می‎شود تا انسان‌ها به سمت کمال حرکت کنند؟ چه چیز می‌تواند باعث شود تا از محدودیت‌هایمان فراتر برویم و این یوغ تحمیل شده سرنوشت را بشکنیم؟ شاید این همان سوالی باشد که حتی آلدیا هم با تمام علم‌اش، از جواب دادن به آن عاجز است…1-  به صورت خلاصه، جادوهای آرکین مرتبط با هر چیزی می‎شود که ریشه در کیهان و درکی فراتر از انسان دارد، منابع این جادوها دقیق مشخص نیست، بیشتر جادوهای آرکین براساس باورهای کورکورانه و وابستگی‌های قلبی به درک و معنایی است که از تصور ذهنیت انسان خارجه، این نوع جادو معمولا ریشه در ساختارشکنی و قدرت‌هایی دارد که بشر در حالت عادی، هیچ‌وقت توان دسترسی به آن را ندارد و فراتر از علم انسان واقع شده‌اند. معمولا جادوهای آرکین، جادوهایی نیستند که از طریق آزمون یا خطا به وجود بیایند بلکه کشف می‎شوند، در مقایسه با طلسم‌های الهی، طلسم های آرکین نتایج بسیار چشمگیرتری مانند پرواز، انفجار یا دگرگونی‌های شدید ایجاد می‌کنند و معمولا بدون علت فیزیکی قابل تشخیص و اغلب بدون هیچ توضیح منطقی اتفاق می‌افتند. شخصی که با جادوهای آرکین سر و کار دارد در اصل به نوعی انرژی ناشناخته ضربه می‌زند و سعی می‌کند تا آن را همانند دلخواه خودش، شکل دهد. البته تعریف کلی جادوها و دسته بندی کردن‌شان در هر دنیای فانتزی قواعد و دلایل خودش را دارد، برای مثال فرانچایز D&D از این نوع جادو به عنوان یک جادوی سیاه یاد کرده.2- پولس رسول (یا شائولِ طرسوسی) یکی از مهم‌ترین مبلغین مسیحیت در سدهٔ نخست میلادی بود. او در آغاز یک یهودی فریسی و مخالف سرسخت مسیحیان بود، اما پس از تجربه‌ای معنوی در راه دمشق، به مسیحیت گروید. پس از آن، سفرهای تبلیغی گسترده‌ای انجام داد و پیام مسیح را در سراسر امپراتوری روم گسترش داد. پولس نویسندهٔ بسیاری از نامه‌های عهد جدید است و نقش مهمی در شکل‌گیری آموزه‌های اولیهٔ مسیحیت داشت. در نهایت، در رم اعدام شد. حضور شمشیر در تصاویر مربوط به پولس رسول چند دلیل نمادین و تاریخی دارد:نوع شهادت: بر اساس سنت مسیحی، پولس در رم به‌دستور نرون با شمشیر گردن‌زده شد. چون او شهروند رومی بود، اعدامش باید با روشی "مناسب" (نسبت به به صلیب کشیدن) انجام می‌شد. شمشیر در اینجا نماد مرگ شهیدگونهٔ اوست.شمشیر روحانی: در نوشته‌های خودش، به‌ویژه در نامه به افسسیان (۶:۱۷)، پولس از "شمشیر روح" یاد می‌کند که نماد کلام خداست:«و شمشیر روح را که کلام خداست، برگیر.»این باعث شده شمشیر در نمادپردازی تصویری او، نمایانگر قدرت کلام، ایمان، و مبارزه روحانی باشد.ویژگی‌های سنتی قدیسان: در هنر مسیحی، هر قدیس معمولاً با یک نماد یا شیء خاص شناخته می‌شود. شمشیر نماد شناسایی پولس در آثار هنری است، پس شمشیر در تصاویر او هم به شهادتش اشاره دارد، هم به قدرت کلام و ایمانش.3- استراید بخاطر خرد‌ش به اولافیس دعوت شد، او که یک جادوگر ماهر بود، در زمینه‌های مختلف جادو متخصص شد. او به عنوان خالق طلسم‌های قدرتمندی مانند Homing Soul Arrow، Soul Bolt، Flame Swathe و Lingering Flame شناخته می‌شود. همچنین مسئول و سازنده حلقه‌های Resistance و Dispelling Ring است.اگرچه استراید در اولافیس به دلیل دانش گسترده‌اش شناخته می‌شد، اما به همین خاطر تا حدی زیادی هم از او می‌ترسیدند، سرانجام او را به دام قدرتمندی انداختند، چیزی که احتمالا باعث و بانی سنگ شدن اوست. از آنجایی که استراید هرگز شاگردی نپذیرفت، بخش بزرگی از دانش گسترده او از دست رفت و تا زمانی که توسط حامل نفرین از سنگ‎شدگی آزاد  نشد، در دسترس نبود. وقتی که استراید از حالت سنگی بیرون می‌آید، برخلاف انتظار، واکنشی بسیار آرام از خود نشان می‌دهد—با توجه به اینکه سالیان بی‌شماری در آن حالت بوده است. او می‌گوید حتی اولافیس هم اولین تمدنی نبوده که در جایگاه کنونی درنگلیک قرار داشته، و نفرین در آن زمان هم به اندازه‌ی حالا مشکل‌ساز بوده.4- گولِم (Golem) موجودی افسانه‌ای در فولکلور یهودی است که از گل یا خاک ساخته می‌شود و با جادوی خاصی جان می‌گیرد. معمولاً برای حفاظت یا انجام کارها خلق می‌شود، اما بدون عقل و ارادهٔ مستقل است.5- وارِنگی‌ها جنگجویان و دریانوردانی اسکاندیناویایی (عمدتاً وایکینگ‌ها) بودند که در قرون وسطی به عنوان محافظ، بازرگان و مزدور در روسیه، بیزانس و اطراف آن فعالیت می‌کردند.6- نکته حائز اهمیت  در رابطه با این روایت، جدای از مدارک و میزان معتبر بودن‌اش، پیوند خوردن راحت و درست آن به اتفاقات و داستان باس‌فایت لاست سینر و روایات مختلف از این شخصیت است، که نشان می‌دهد لاست سینر و البته جادوگران همراه با او در نیوگیم پلاس بازی در اتفاقات لاست باستیل تا حد زیادی نقش داشته‌اند.7- ماگوس ایگیل (Magus Eygil) یکی از پیروان وفادار پادشاه آهنین کهن بود. او در تلاش بود تا به آتش اراده‌ای مستقل ببخشد؛ به همین دلیل جادوهای آتشینی مانند Dance of Fire  و Fire Snake را ابداع کرد. او در مورد جادوی دومی، موفق شد آن را طوری بسازد که مانند یک مار واقعی حرکت کند و با نیت حمله به سمت طعمه‌اش بخزد.یک تندیس عظیم که بر اقامتگاه اربابش در قلعه آهنی نظارت دارد، ایگیل را به شکل یک مینوتائور(هیولای افسانه‌ای در اساطیر یونانی) غول‌پیکر با نفس آتشین به تصویر کشیده است. چندین مجسمه‌ی کله‌گاوی دیگر نیز در آن مکان دیده می‌شود. تندیس‌هایی مشابه بعدها در برج بروم (Brume Tower) هم دیده می‌شوند. همچنین برخی دشمنان که فقط در این دو منطقه یافت می‌شوند، کلاه‌خود مینوتائور را رها می‌کنند، که ممکن است به ایگیل مرتبط باشد. اینکه آیا این ظاهر واقعی او بوده یا فقط بازنمایی‌ای نمادین است، مشخص نیست.8- تعریف و لور مشخصی از چنین انمی‌های کمیابی در نسخه اول بازی وجود ندارد، تنها مدرک معتبر این است که این موجودات مستقیما با هیومنیتی (humanity) مرتبط هستند، شاید این موجودات نماد از دست رفتن انسانیت بسیار زیاد بازیکن در دارک سولز 1 باشد که به چنین شکلی در آمده و قصد دارد ابراز وجود کند، البته ظاهر خرچنگ مانند این دشمنان هم می‌تواند حاوی پیام جالبی باشد، زیرا در ادبیات و هنر، خرچنگ به عنوان نمادی از عدم تطابق و تمایز از دیگران به کار می‌رود. این نماد می‌تواند به معنای پذیرش خود و ابراز هویت فردی باشد.9-  آرستور از سرزمین کریم، کسی بود که سلاح shotel را ابداع کرد، ویژگی مهم سلاح این است که بخاطر ظاهر جالب‌اش می‌تواند گارد دشمن را دور بزند و آسیب وارد کند. همچنین گفته شده حلقه‌های Poisonbite, Bloodbite و Cursebite و البته آیتم Purging Stone توسط او ساخته شده. طبق شواهد، در زمان دارک سولز 1 همچنان زنده است اما در نسخه دوم نامی از او برده نمی‎شود، صرفا از سازنده سلاح به عنوان یک صنعتگر واقعی یاد شده.10- گناه نخستین مفهومی است در الهیات یهودی-مسیحی (به‌ویژه مسیحیت) که به نافرمانی آدم و حوا از فرمان خدا در باغ عدن اشاره دارد. خدا به آن‌ها گفته بود که از میوهٔ «درخت شناخت نیک و بد» نخورند، اما آن‌ها وسوسهٔ شیطان (در قالب مار) را پذیرفتند و از آن خوردند که باعث پیامدهایی نظیر موارد زیر شد :انسان از وضعیت بی‌گناهی و نزدیکی به خدا بیرون افتاد.مرگ، درد، رنج، و جدایی از خدا وارد زندگی بشر شد.بر اساس آموزه‌های مسیحی، این گناه به همهٔ نسل‌های بعدی انسان منتقل شد و دلیل نیاز بشر به نجات (نجات‌دهنده) به‌شمار می‌رود. در مسیحیت، اعتقاد بر این است که با آمدن عیسی مسیح و قربانی شدن او، راه رهایی از این گناه برای انسان‌ها فراهم شده است.11- برای درک بهتر داستان، از برخی توصیفات آیتم‌ها که به زبان ژاپنی نوشته شده‌اند، استفاده شده.12- جادوی Soul Geyser، علاوه بر این موضوع روایت دیگری هم دارد که به نسخه بعدی دارک سولز مرتبط است، روایتی که یکی از بزرگ‌ترین انتقادات به داستان نسخه سوم را می‌تواند برطرف کند، از این جادو در نسخه سوم با نام انگلیسی Soul Stream یاد شده، اما نکته عجیب نحوه اسم‌گذاری این آیتم در زبان ژاپنی، این موضوع است که اسم هر دوی آن‌ها براساس متن ژاپنی یکیست، به عبارت دیگر در زبان ژاپنی بازی اسم طلسم در نسخه سوم با این کانجی (ソウルの奔流) نمایش داده می‎شود که دقیقا با همان اسم جادو در نسخه دوم مطابقت دارد. همچنین توضیحات نسخه ژاپنی بازی دوم می‌گوید که این طلسم در واقع یک جادوی سیاه بود که برای تعقیب دشمن طراحی شده بود، در این توضیحات اشاره‌ایی واضح به طلسم Pursuers منس هم وجود دارد که ثابت می‌کند این طلسم با جادوی سیاه رابطه زیادی دارد.اما اکنون توضیحات Soul Stream در دارک سولز 3 روایت جدیدی دارد و این بار نسخه انگلیسی زبان بازی است که به جادوگر بودن آلدیا و همچنین حضور او در سرزمین لاثریک اشاره می‎کند :جادویی که توسط نخستین محققان آموزش داده شد، در زمانی که لاثریک و آرشیو بزرگ هنوز در آغاز راه بودند.این جادو بارانی شدید از ارواح را شلیک می‌کند.نخستین محقق، به پیوند آتش شک داشت و گفته می‌شود که آموزگار خصوصی شاهزاده سلطنتی بوده.باتوجه به این موضوع که آلدیا در مبارزه نهایی، هیچ روحی رها نمی‌کند و در کاتسین پایانی بازی در قالب صدا حضور دارد، به قطعیت می‌توان گفت که او همچنان زنده است، همچنین این روایت قابلیت دارد تا توضیح دهد که چرا شاهزاده لاثریک از احیای آتش خودداری کرد. توضیحات ژاپنی، با وجود تفاوت‌هایی اندک در انتخاب سیستماتیک کلمات همچنان همین توصیفات بالا را روایت می‌کنند، با ترجمه درست و مترادف‌ها، باز به چنین توضیحی خواهیم رسید.برخی از بازیکنان اعتقاد دارند که در واقع آموزگار لاثریک و شخصی که این ذهنیت شکاکیت نسبت به لینک کردن آتش را در ذهن شاهزاده پرورش داده، در اصل پانتیف سالیوان بوده و مدرک آن‌ها برای توجیه این تئوری مجسمه بزرگیست که روبروی قلعه لاثریک قرار دارد و شمشیری شبیه به Profaned Greatsword پانتیف در دست دارد، این تئوری که پانتیف در لاثریک کارهای زیادی انجام داده قابل بررسی و اثبات است، اما حضور او به عنوان آموزگار و مربی خصوصی شاهزاده لاثریک تا حدی غیرمنطقی به نظر می‌رسد، چون طبق توصیفات نسخه ژاپنی، محققی که نسبت به پیوند آتش نخستین شکاک بوده معلم مخفی لاثریک محسوب می‎شده، پس در این صورت او دانش‌های خودش را خصوصی و مخفیانه در اختیار لاثریک قرار می‌داده. درست کردن مجسمه‌ایی بزرگ برای روایت چنین داستان محرمانه‌ایی چندان منطقی بنظر نمی‌رسد.اشاره دیگر به آلدیا، که می‌توان گفت پررنگ ترین اشاره بازی به اوست به باس‌فایت Soul of Cinder برمی‌گردد، وقتی که با او مبارزه می‌کنیم، باس‌فایت از تمامی قدرت و مهارت‌های افرادی که آتش را احیا کرده‌اند استفاده می‌کند، از جمله گویین. در واقع این باس‌فایت، یک آواتار تمام‌عیار از هر آن چیزی است که بر بازیکنان قبل از Ashen one گذشته و اتفاق افتاده، زیرا نه تنها در الگوی حملات، بلکه سول او سیندر حتی به مانند ما در کنار بونفایر می‌نشیند، میتواند جاخالی بدهد و حتی پشتک بزند. او حتی از جادوی Soul Stream در فیز مربوط به مجیک هم استفاده می‌کند و همانطور هم که اشاره شد، آلدیا خواسته یا ناخواسته بعد از آخرین آزمایش تک نفره‌اش جزئی از شبکه کلی اولین شعله شد پس طبیعی است اگر به عنوان بخشی از روح سول او سیندر، در مقابل ما ظاهر شود.همچنین تئوری وجود دارد که آلدیا را به اصلی‌ترین پایان نسخه سوم متصل می‌کند، برای روایت این تئوری، اول باید در نظر داشته باشیم که آلدیا به جای صدا کردن اسم ما یا همان حامل نفرین، شخصیت اصلی را هالوی جوان خطاب می‌کند، او بر وضعیت فعلی ما به عنوان یک هالو تاکید شدیدی دارد، موضوعی که می‌تواند اشاره به londor، سرزمین هالوها داشته باشد. همچنین برای ارتباط بیشتر آلدیا با تاریکی و وضعیت هالویینگ، باید گفت که آیتم Dark Mask که مربوط به Darkwraithها می‌شود در عمارت او قرار دارد، Darkwraithها هم که طبق روایت نسخه اول به کاث خدمت می‌کردند و البته وجود گروه Darkwraith برای کلیسای Sable لاندور جز حیاتی‌ترین موارد تلقی می‌شود. یکی از خواهران کلیسا، Yuria of Londor از کاتانایی با نام Darkdrift استفاده می‌کند که توسط Grave Warden Agdayne، یا همان فنیتو مورد استفاده قرار می‌گرفته، فنیتو محافظ مقبره‌های آنددکریپت، جایی است که وندریک در آنجا اقامت دارد.حتی یوریا و وندریک، سخنان مشابه‌ایی را بر زبان می‌آورند.هر دوی آن‌ها، هالویینگ را به عنوان شکل واقعی انسان‌ها تصور می‌کنند :"با رهایی تاریکی، نفرینی بر ما نازل خواهد شد...و انسان‌ها، شکل واقعی خود را خواهند گرفت.""خدایان دیگر وجود ندارند، و آتش پرقدرت سزاوار وارثی نو است.سرور ما، ارباب توخالی‌ها خواهد بود، آن‌که چهرهٔ واقعیِ نوع بشر را بر چهره دارد."هم وندریک و هم یوریا، چهره و حالت واقعی انسان‌ها را هالو می‌دانند، اما در اینجا اشاره یوریا از چهره واقعی، لزوما به وندریک ختم نمی‎شود و این اشاره به یکی دیگر از دیالوگ‌های آلدیا هم دارد : "یک ارباب، ارباب نور، تاریکی را طرد کرد، همراه با هر آن‌چه از انسانیت سرچشمه می‌گرفت.و انسان ها شکلی ناپایدار به خود گرفتند.این ها ریشه های دنیای ما هستند.انسان‌ها، تنها بازیگران صحنهٔ زندگی‌اند و مهم نیست چقدر لطیف، چقدر نفیس...یک دروغ همچنان دروغ باقی خواهد ماند."از آنجایی که آتش آلدیا، بیشتر شبیه به شعله پایرومنسی تاریک است، می‌تواند مقدمه‌ایی بر این موضوع باشد که چگونه لاندور قصد دارد هم از تاریکی و هم از آتش استفاده کند، در اصل کلیسای Sable و البته سرزمین لاندور می‌خواهند که بجای محو کردن آتش، قدرت آن را در دستان خود بگیرند، تقریبا چیزی شبیه به ایستادگی و مقاومت گویین که قصد داشت تا جلوی عصر تاریکی و ساختار چرخه را به هر نحوی بگیرد، سرزمین لاندور هم با این کار قصد دارد یک ساختار شکنی دوباره انجام دهد و از قدرت تحت کنترل آتش، برای خلق عصر جدیدی مخصوص هالوها استفاده کند.13- ابزوردیسم یک ایده فلسفی است که می‌گوید بین تلاش انسان برای یافتن معنا در زندگی و سکوت یا بی‌تفاوتی جهان نسبت به این جست‌وجو، یک تضاد اساسی و حل‌نشدنی وجود دارد. به این تضاد می‌گویند «وضعیت ابسورد» یا «پوچی».این ایده برای اولین بار در فلسفه‌ی Kierkegaard مطرح می‌شود، ولی آلبر کامو در رساله‌ی طولانی‌اش یعنی افسانه‌ی سیزیف (The Myth of Sisyphus) آن را به‌طور کامل شرح و توسعه می‌دهد. ابزورد تقابل بین دو چیز است: از یک طرف واقعیت عینی سرد، بی‌تفاوت و بی‌معنا و از طرف دیگر، انگیزه‌ی ذاتی بشر برای یافتن معنا و از آنجا ناشی می‌شود که ما عطشی قوی برای معنا داریم، ولی پیش رویمان جهانی وجود دارد که بی‌معنی است. ابزورد یعنی تنش بین نیاز ما به معنی و غیرممکن بودن برطرف شدن این نیاز.14- نکته جالب این دیالوگ، شباهت‌اش به نمایشنامه هملت نوشته شکسپیر است.در حالی که در این دیالوگ کوتاه و تامل برانگیز، آلدیا به سرنوشت پایانی انسان‌ها اشاره می‌کند و آن را چیزی می‌داند که در انتظار همه ماست، شکسپیر در نمایشنامه هملت فرار از مرگ را ترجیح می‌دهد تا اینکه با ناشناخته‌های فراتر از روشنایی و تاریکی بعد از مرگ گلاویز شود، اما آلدیا اعتقاد دارد که باید با ناشناخته‌ها، فراتر از نور و تاریکی درگیر شد چون فرار از آن ممکن نیست، دیر یا زود، خواسته یا ناخواسته، باید با آن مقابله کرد و تن به ناشناخته‌های زندگی بعد داد. پس چه بهتر که آن را در آغوش بگیریم تا از آن فرار کنیم.در حالی که در این دیالوگ، آلدیا به سرنوشت پایانی بشریت اشاره می‌کند و عقیده دارد که آن چیزیست که در انتظار همه ماست، شکسپیر در نمایشنامه هملت فرار از مرگ و ناشناخته‌های همراه با آن را ترجیح می‌دهد، اما آلدیا معتقد است که باید با ناشناخته‌ها، فراتر از نور و تاریکی درگیر شد چون فرار از آن ممکن نیست، دیر یا زود، خواسته یا ناخواسته، باید با آن مقابله کرد و تن به ناشناخته‌های ورای زندگی داد. پس اینگونه بهتر است که آن را در آغوش بگیریم تا از آن فرار کنیم.وگرنه کیست که خفّت و ذلّت زمانه، ظلم ظالم، اهانت فخرفروشان، رنج‌های عشق تحقیرشده، بی شرمی منصب داران و دست ردّی که نااهلان بر سینه شایستگان شکیبا می‌زنند، همه را تحمل کند، در حالی که می‌تواند خویش را با خنجری برهنه خلاص کند؟کیست که این بار گران را تاب آورد، و زیر بار این زندگی زجرآور، ناله کند و خون دل خورد؟اما هراس از آنچه پس از مرگ پیش آید،از سرزمینی ناشناخته که از مرز آن هیچ مسافری بازنگردد، اراده آدمی را سست نماید.و وا می‌داردمان که مصیبت‌های خویش را تاب آوریم، نه اینکه به سوی آنچه بگریزیم که از آن هیچ نمی‌دانیم.منابع: Lokey Lore(همراه با دخل و تصرف)، ویکی‌پدیا، Fandom، azsanTHE ONETHE ONESun, 03 Aug 2025 23:27:33 +0330