<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الناز ابوالحسنی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_34956166</link><description>دیوار های وجودم را از جنس تخیل می سازم تا آزاد باشم در این دنیایی که آزادی در آن دست نیافتنی است.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 07:06:52</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/823570/avatar/bhy0wh.jpeg</url><title>الناز ابوالحسنی</title><link>https://virgool.ir/@m_34956166</link></image><item><title>فرشتگان به احترام من بر تو سجده کردند ولی...</title><link>https://virgool.ir/@m_34956166/فرشتگان-به-احترام-من-بر-تو-سجده-کردند-ولی-udyaagks5xqz</link><description>هجوم بی اندازه ی خاطرات رهایم نمی کند. زمین، به تو داشتم فکر میکردم.اکنون زیر خورشیدی که انعکاس دهنده ی  گرما و نورش هستی ؛ نشسته ام و روشنایی اش سرشارم می کند. قصد داشتم یک خاطره از خودمان را به نگارش در آورم اما تا تصمیم گرفتم ذهنم را برای یادآوری خاطره ها آماده کنم؛ تمام خاطرات زندگیم به سراغم آمدند . میخواستم یک خاطره از تو بیابم ولی دیدم همه ی خاطره هایم با توست. از وقتی کودک بودم و کنجکاو برای کشف تو  تا هم اکنون که بزرگ شدم و هنوز در تکاپو برای کشف بیشترت. باید به جای اینکه به دنبال خاطره ای از بودنم در کنار تو باشم ؛ به دنبال خاطره ای از نبودنم در کنارت بگردم زیرا تو در تمام خاطره هایم هستی ؛ از خاکت که هم جسمم را ساخته است و هم هویتم را تشکیل داده است و همیشه روی آن گام برداشته ام و این گام ها مرا به همه جا برده است و خاطره هایم را ساخته است ، همه ی شان را ، از خاطره های خوب بگیر تا خاطره های بد. سرسبزی و تازگیت که بهترین نقطه ی روشن میان تاریکی خاطره های بد بود ، تو بودی که با وسعت درونت و با انرژی بینهایتت مرا سرشار میکردی و به من امید ادامه دادن میدادی.هوای تو بود که مرا زنده نگه داشت و به من فرصت زندگی کردن داد تا تو را زندگی کنم و خاطره های خوب بسازم ، خاطره هایی از جنس زیبایی گلهایت ، از جنس پاکی آبهایت ، از جنس رشد بذرهایت ، از جنس لطافت برگ هایت و... .تمام خاطراتی برایم مرور می شوند که در آن ها دست به کار خوبی زدم ، یا سعی در تغییر نگرشم داشتم تا تفاوتها را هر چه که هست بپذیرم ، یا در تقلا بودم تا خود بهتری بسازم برای این جهان ، یا در تلاش بودم که نگرشهایم را به بینشم بدل کنم و همه ی این تلاشها و این تکاپوها بین من و تو رد و بدل می شد و تو آنها را با بارانت یا با شکوفه های زیبایت یا با صدای آرامش بخش جوی های آبت یا با بذر جدیدی در خاکت به من هدیه میدادی و خستگی راه را از من میگرفتی . خیلی خوشحالم که میان ما خوبی در جریان است.برایت آرزو میکنم که همیشه سرسبز باشی و با طروات ، شاداب باشی و نشاط ببخشی . اما برای تحقق این آرزو ، ابتدا باید آرزوی دیگری بکنم ،باید آرزو بکنم که ای کاش ما مردمان بهتری باشیم ، مردمانی که به خودشان و دیگران عشق می ورزند و نسبت به یکدیگر شفقت دارند، مردمانی که انسانیت شعارشان نیست بلکه بینششان است ، مردمانی که با یکدیگر بر سر قدرت نمی جنگند بلکه میدانند زمین مال هیچکس نیست و ما فقط نگهبانان زمین هستیم ، مردمی که می دانند ما همه یکی هستیم از روح خدا و یک تمدن در تو وجود دارد و آرزو میکنم بسازیم این تنها تمدنی را که همه ی ما با تمام تفاوت های فرهنگی و دینی بخشی از آن هستیم و سهمی هر چند کوچک در ساختنش داریم. امیدوارم این آرزویم برآورده شود که اگر نشود و ما نگهبانان خوبی برایت نباشیم ، کم کم خود را و تو را  از دست میدهیم و فقط جنازه هایی پوچ و بی اثر از ما می ماند.#پیک_زمین</description><category>الناز ابوالحسنی</category><author>الناز ابوالحسنی</author><pubDate>Mon, 19 Apr 2021 16:12:31 +0430</pubDate></item></channel></rss>