<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ایمانوئل</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_34938323</link><description>شده احساس کنی اگه حرف هات رو نزنی برای همیشه توی وجودت گم میشن ؟</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 19:37:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3397825/avatar/qZf34H.jpg</url><title>ایمانوئل</title><link>https://virgool.ir/@m_34938323</link></image><item><title>صرفا جهت نوشتن</title><link>https://virgool.ir/@m_34938323/صرفا-جهت-نوشتن-pccfsnazlcsv</link><description>هیچ وقت آنقدر به نیمه پر لیوان علاقه نداشتم اما چیز جالب در باره غمی که تجربه میکنم این است یاد افرادی که قبلا در این غم غوطه ور بودند را در من زنده میکند. هر وقت از حرفی آسیب میبینم، یادم می افتاد به اوقاتی که گوینده آن فرد من بوده ام. آیا من هم همین زخم را به انسان های دیگر زده ام ؟ آیا خنده ام غمی بر صورت کسی نشانده؟ امیدوارم که نباشد. امیدوارم. امیدوارم.با غمی به نوع خود آرام اما سیاه دست و پنجه نرم میکنم که مانند برف در ذهنم می‌بارد و سیاه میکند افکار و روانم را.به همه چیز های کنار غم به چشم عامل غم نگاه میکنم و البته به آدم ها و آدم ها و آدم ها. در عین همان حالی که مرجع اصلی رنج من (شاید به اشتباه) انسان ها هستند، وجودم حضور یاران را می‌جوید.نیمه نیمه نیمه نقاشی پاره </description><category>ایمانوئل</category><author>ایمانوئل</author><pubDate>Sat, 18 Oct 2025 01:13:10 +0330</pubDate></item><item><title>چرت و پرت های یک ذهن نیمه بیدار نیمه بیمار</title><link>https://virgool.ir/@m_34938323/چرت-و-پرت-های-یک-ذهن-نیمه-بیدار-نیمه-بیمار-eucjbff6sx9o</link><description>بوده ام ماتریالیست روزی من ندانم گرای با منطق و یک رای می‌اندیشیدم به جهان با دیدگاه فیزیکچون نیوتون به سیب، در پی حقیقت راستش را بخواهید این ها برای قبلا بود اکنون میخواهم فقط گریه کنم از این غم ترس های زیادی آوار شده بر سرممیگویم برایتان بی قاعده با قافیه هایی نچسبگرچه مبتدی و فالش و بی هنر گویی این است احساس عریانم برای شما و خداوند چندی است که ترسیده ام از زمان دارد نابود میکند یک به یک عزیزانم را هی به او تشر میزنم متوقف شو پوزخندی میزند که زکی، برو گم شومیترسم که هیچ چیز بهتر نشود حتی با هزار و صد هزار تیک و تیک ساعتانگار کسی گفته که تاریخ تکرار خواهد شد امیدوارم کسی زده باشد مشتی در دهنش تاریخ دیگر درس نمی آموزد ، سراسر درد است زندگی دارد امتحان میگیرد از جاهایی که نخوانده اممیخواستم کمک کنم به یکی از عزیزانترسیدم که نکند باری باشم بر سرش چرا مردم دارند زارت و زارت میمیرندکو عروسی و کو دیگر لبخند کودکیم هر ماه عروسی بود لباس سیاه عزاداری جدیدا مد شده شاید آن یکی ورشکست و این یکی افسرده دارم خجالت میکشم از دغدغه هایم میخواهم لبخندی بنشانم روی لب مردم استعداد دلقکی دارم کیلی کیلی کم خلاصه که دوستان همه مطمئن باشندهمه به اندازه هم هستیم بدبخت این چرت و پرت هارا تمام میکنم سریع شب است و باید برسم به خوابم هر وقت شبی افسرده و اندوهگین بودی بدان که کسی هست به اندازه تو ناراحت کشتن خودت هیچ وقت راه حل نیست می افزایی به درد دیگران فقط شمشیری بردار و بجنگ ای انسان همانقدر که زندگی تورا کوبید همانقدر تو بکوب گریه کن و بخند و خون آلود بلند شو لبخند بزن به زندگیت، پیش از مرگ </description><category>ایمانوئل</category><author>ایمانوئل</author><pubDate>Tue, 04 Feb 2025 02:26:51 +0330</pubDate></item><item><title>میانه راه زندگی- لیلی کوچک</title><link>https://virgool.ir/@m_34938323/میانه-راه-زندگی-لیلی-کوچک-kq1muwg6rsvt</link><description>درست در میانه راه زندگی ایستاده ام. همانطور که دانته در اولین بیت از شاهکارش سرود :When half way through the journey of our lifeدانته آن زمان در میانه جنگلی تاریک بود و اما من ، بدون نیاز به گذشتن از دوزخ، در میانه برزخ ایستاده ام.برای این دنیای بزرگ بیش از حد کوچکم و بیش از حد غمبار.  انگار به خاطر کله سیاه خاورمیانه ای بودن باید زودتر دچار افسردگی گشت و تاوان محل تولد را باید با پرداخت مقداری سلامت روان داد.چه زمانی دقیقا حال خوبی داشتم ؟ یادم نمی آید.اما من زنده ام. من نفس میکشم همانطور که بودا در زیر درخت بیداری نفس کشید و رنج میکشم چون مسیح وقتی به صلیب کشیده شده بود و سوال میپرسم مانند سقراط در بازار زندگی و چون کامو طغیان خواهم کرد.و شاید زندگی بی ارزش باشد. اما میتوانید چیزی به ارزش آن نام ببرید؟ پس دو دستی به زندگی خواهد چسبید و رنج هایم را بغل میکنم و اشک هایم را در شیشه ای کوچک خواهم ریخت و آفتاب گردانی را با آن ها آب خواهم داد.و میخواهم به خودم بگویم که کودک تنها ، لیلی کوچک ، به زندگی ادامه بده و در را برای هیولای پشت در بازکن و هیولای درونت را در آغوش بکش. تولدت مبارک لیلی </description><category>ایمانوئل</category><author>ایمانوئل</author><pubDate>Fri, 30 Aug 2024 02:15:13 +0330</pubDate></item><item><title>نوشتن، تسلی</title><link>https://virgool.ir/@m_34938323/نوشتن-تسلی-xbwmlxxyrqcw</link><description>قرار است نوشتن مرا تسلی بخشد. قرار است به من شجاعت مواجهه با زندگی را بدهد. قرار است ذهنم را فارغ کنم از دستور زبان و املا و اجازه دهم کلمات، خود راه خویش را در میان نوشته ها بیابند. میخواهم چنگی بزنم بر افکارم، بر ناخودآگاهم، بر زندگیم.قرار است رنج هایم شکل کلمه به خود گیرند تا قدمی به درک ماهیت این موجود ناشناخته همیشه همراه، غم نزدیک شوم. </description><category>ایمانوئل</category><author>ایمانوئل</author><pubDate>Sat, 27 Jul 2024 02:01:26 +0330</pubDate></item></channel></rss>