https://virgool.ir/feed/@m_32509018fa2026-11-11 20:33:56https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_32509018https://virgool.ir/@m_32509018/پُرکار-اما-ناشناخته-۴-مروری-بر-آثار-دان-نیگرو-nnhiy3mzdb0hمنابعبا وجود مطالب پراکنده و منابع محدود، این مطلب به کمک این منابع ساخته شد.- وب‌سایت رسمی دان نیگرو- مقاله جیم مک‌گی درباره اجرای نمایش کیپ کاد- صفحه مربوط به دان نیگرو از وب‌سایت Cocord Theatricals- نقد نوشته شده بر اجرای نمایش منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده در وب‌سایت Jo Ledingham- ویکی پدیای انگلیسی مربوط به دان نیگرو و منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده- مقاله نیلوفر صادقی درباره نمایشنامه منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده منتشر شده در وب‌سایت جامعه خبری تحلیلی الف- معرفی کتاب منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده در وب‌سایت طاقچه- بیوگرافی دان نیگرو در وب‌سایت میخوانم- و اندکی از دانش بی‌پایان هوش مصنوعی.به دلیل یاری نکردن سایت، به اجبار اینطور مطلب را بارگذاری کردم، عذرخواهم و سپاسگزار. مهلا رسولی.مهلا رسولیمهلا رسولیFri, 22 Aug 2025 18:42:15 +0330https://virgool.ir/@m_32509018/پُرکار-اما-ناشناخته-۳-مروری-بر-آثار-دان-نیگرو-wgokv5xfchy6نمایشنامه دیگری از نیگرو وجود دارد به نام «کیپ کاد» به گفته خود او بین صحنه دوم و سوم نمایشنامه «منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده» میباشد، یعنی برهه‌ای از زمان دو ماهه که گذشته است. نقد جیم مک‌گی بر اجرای این نمایشنامه را مورد بررسی قرار میدهیم :نمایش «کیپ کاد» در یک صحنه واحد ساده که نمایانگر یک خانه ساحلی، ساحل بیرون آن، دو صندلی از یک خانه بازی و یک استودیوی زیرشیروانی است، اتفاق می‌افتد.  نورها روی بن، اواخر دهه ۲۰ میلادی، که در دهه ۱۹۷۰ در ساحل قدم می‌زند، روشن می‌شوند و درباره ثورو که در همان ساحل قدم می‌زند و درباره اجساد شناور پس از غرق شدن کشتی می‌نویسد، صحبت می‌کنند. او فکر می‌کند چیزی در آب می‌بیند، یک دختر. نور محو می‌شود و روی بن و تریسی، ۲۰ ساله، در خانه ساحلی روشن می‌شود. تریسی از او می‌پرسد که چرا وقتی شنا بلد نبوده سعی کرده او را از غرق شدن نجات دهد. او می‌گوید که غریزی واکنش نشان داده و می‌گوید وقتی پنج ساله بوده سعی کرده پرستار بچه‌اش را از غرق شدن نجات دهد، اما شخص دیگری از راه رسیده و هر دوی آنها را نجات داده است. نیگرو فکر می‌کند «شب دوازدهم» یک نمایش احمقانه است و از او می‌پرسد که عاشق چند زن بوده است. او می‌گوید که مشخصه بارز او این است که هیچ‌کس را دوست ندارد. او درباره پرستار بچه و دوست دخترش در دانشگاه برایش تعریف می‌کند و می‌گوید که برایش بلیطی برای دیدن نمایش «شب دوازدهم» گرفته است ؛ دختر موافقت می‌کند که برود.صحنه سوم در سالن تئاتر در زمان استراحت اتفاق می‌افتد. تریسی با آگدرد، مردی میانسال با ریش بلند، کت بلند شبیه راکون و کفش‌های کتانی صحبت می‌کند. او می‌گوید آگدرد آنقدر موی گربه روی کتش دارد که می‌تواند یک گربه کامل دیگر بسازد. او می‌گوید تصویرگر کتاب‌های دیگران است، اما کتاب‌های کوچک خودش را هم نقاشی می‌کند و می‌نویسد. تریسی می‌گوید وقتی بچه بوده دلش می‌خواسته هنرمند شود، اما چون خوب نبوده، از این کار دست کشیده. تریسی از او می‌پرسد که چرا باید بخواهد تنها زندگی‌اش را برای انجام کاری جز کاری که دوست دارد، هدر دهد. آگدرد تکه کاغذی با آدرسش به او می‌دهد و از او دعوت می‌کند تا به دیدنش برود.نورها کم می‌شوند و تریسی در حال بریدن عکس‌های روزنامه‌ها ظاهر می‌شود. او می‌گوید همانطور که دوستش آگدرد پیشنهاد داده، در حال درست کردن یک کلاژ است. او می‌گوید که اوگدرد خانه‌ی خیلی باحالی با کلی کتاب و گربه‌های نامرئی دارد. صحنه به نقاشی اوگدرد و کار تریسی روی یک کلاژ تغییر می‌کند. او با تریسی در مورد یورینوم، الهه‌ی همه چیز، صحبت می‌کند و توضیح می‌دهد که او از جایی که ناخودآگاهش او را هدایت می‌کند، پیروی می‌کند. او می‌گوید تنها چیزی که مهم است این است که در کار خودت یا کار کس دیگری باشی. و این و باله شهر نیویورک که بیشتر عمرش را در آن گذرانده است.در خانه ساحلی، تریسی با صدای بلند قسمتی از کتاب «کیپ کاد» اثر ثورو را می‌خواند و به بن می‌گوید که آگدرد به او گفته مصریان باستان بر اساس نظم ادرار بابون‌ها زمان را تشخیص می‌دادند. بن می‌گوید که بازوهایش کبود شده است زیرا تریسی در کابوس‌هایش او را مشت و لگد می‌زند. بن می‌گوید که او زمان زیادی را در خانه آگدرد می‌گذراند و دلش برایش تنگ شده است. تریسی می‌پرسد که آیا می‌خواهد جدی باشد، اما او می‌گوید که برنامه‌ای ندارد، اگرچه نمی‌خواهد او آنجا را ترک کند. بن کسی را می‌خواهد که دوستش داشته باشد و با او صادق باشد. تریسی در حالی که آنجا را ترک می‌کند و نور بر او کم می‌شود، برای او آرزوی موفقیت می‌کند.در استودیوی آگدرد، او در حال نقاشی است و تریسی در حالی که آنها در مورد هنر صحبت می‌کنند، روی کلاژ خود کار می‌کند و تریسی می‌گوید که او ترسیده است زیرا کاری را که دوست دارد پیدا کرده است. او از آگدرد می‌پرسد که چرا هرگز سعی نکرده او را بترکاند. آگدرد از او می‌پرسد که آیا مرد جوانش را دوست دارد و تریسی می‌گوید که او می‌ترسد زیرا او باعث می‌شود احساس کند خانه اوست. و او دیگر هرگز نمی‌خواهد به چیزی که اگر خانه‌اش را از دست بدهد به او آسیب می‌رساند، اهمیت دهد. او از او در مورد کارش می‌پرسد و اینکه آیا او بچه‌ها را دوست دارد یا از آنها متنفر است زیرا اتفاقات وحشتناکی در کتاب‌هایش برای آنها رخ می‌دهد. او می‌گوید کودکان نمایانگر معصومیت هستند و خدا معصومیت را مجازات می‌کند. بن می‌پرسد که آیا کتاب‌هایش تریسی را افسرده یا وحشت‌زده یا منزجر می‌کنند. او می‌گوید نه، آنها او را خوشحال می‌کنند زیرا خنده‌دار هستند. بن می‌گوید که هدف هنر این است که به ما کمک کند تا آرزوی مردن را به تعویق بیندازیم. او می‌گوید که کار او در حال بهبود است. او می‌پرسد که آیا او بچه‌ها را دوست دارد. او می‌گوید: "به شدت". او می‌گوید: "آه." در حالی که نور بر روی آنها محو می‌شود.بن فکر می‌کند کلاژهای تریسی خیلی خوب هستند. او می‌گوید نمایش آنقدرها هم که فکر می‌کرد احمقانه نبود. او می‌پرسد که آیا فکر می‌کند بیرون کشیدن او از آب اشتباه بوده است. او می‌گوید نه و اینکه از بودن او اینجا خوشحال است. او همچنین کتاب‌های آگدرد را که خوانده دوست دارد. وقتی بن می‌پرسد، او می‌گوید که از بچه‌ها خوشش می‌آید اما به کلید ماشین نیاز دارد چون باید صحنه را ببندد و وسایل را برگرداند. بن از او می‌خواهد که زیاد آنجا نباشد چون صدای باد شدید است. بن از تپه جنگلی پشت خانه پدرش در اوهایو برایش می‌گوید که وقتی باد نمی‌وزد، یک درخت افرای کوچک می‌لرزد و می‌لرزد. بن از او می‌خواهد که او را با خود ببرد و بن موافقت می‌کند. بن به او می‌گوید که قرار است هنرمند شود و وقتی بن دارد می‌رود، به آرامی می‌گوید که بچه می‌خواهد. بن می‌پرسد: «چی؟ هیچی. من چیزی نگفتم.» او شروع به بریدن روزنامه می‌کند و با خاموش شدن چراغ‌ها، صدای باد را می‌شنویم.شاید این نمایشنامه دلیلی بر بارداری تریسی در منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده باشد. نتیجه‌گیریدر پایان، امیدوارم این مطلب سبب آشنایی هر چند کم با این نمایشنامه‌نویس پُرکار آمریکایی بوده باشد. به امید ترجمه و اجرای بیشتر و بهتر آثار او در ایران.مهلا رسولیمهلا رسولیFri, 22 Aug 2025 18:23:33 +0330https://virgool.ir/@m_32509018/پُرکار-اما-ناشناخته-۲-مروری-بر-آثار-دان-نیگرو-ul8f5bwfmtutدر ادامه «منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده» را مورد بررسی قرار میدهیم : منظره دریا با کوسه‌ها و رقصندهاین اثر زیبا از مجموعه نمایشنامه‌های پندراگون، در جشنواره شکسپیر اورگان که شهرت جهانی دارد، با استقبال منتقدان مواجه شد و تمام بلیت‌هایش به فروش رفت. داستان این نمایش در یک خانه‌ی ییلاقی ساحلی اتفاق می‌افتد. مرد جوانی که در آنجا زندگی می‌کند، زن جوان گمشده‌ای را از اقیانوس بیرون کشیده است. خیلی زود، زن خود را در دام زندگی مرد می‌بیند و بین نیازش به آرامش در جایی و اطمینانش به اینکه تمام روابط انسانی در نهایت به کابوس تبدیل می‌شوند، گیر افتاده است. کشمکش بین رویکرد مداراجویانه و طنزآمیز مرد به زندگی و استراتژی سوءظن و حمله‌ی زن، به نوعی جنگ بر سر عشق و آفرینش تبدیل می‌شود که هیچ‌کدام نمی‌توانند از آن دست بکشند و از پسِ باختن آن برآیند. این یک داستان عاشقانه‌ی نامتعارف و شگفت‌انگیز است.کتاب منظره دریا با کوسه ها و رقصنده حاوی نمایشنامه‌ای درباره عشق و اعتماد است. دان نیگرو در این اثر آشنایی غیر‌معمول دو انسان را روایت می‌کند؛ یکی زخم‌خورده و هراسان و دیگری دل‌باخته و عاشق. «تریسی» (حدوداً ۲۰ساله) و «بن» (حدوداً ۳۰ساله) شخصیت‌های این اثر نمایشی هستند. این نمایشنامه در یک خانه ساحلی قدیمی واقع در دماغه کاد می‌گذرد.نیگرو در منظره‌ی دریا با کوسه‌ها و رقصنده موج عشق، خاطرات و خیانت را به دماغه‌ی کاد در شرقی‌ترین قسمت ماساچوست در شمال‌ شرقی ایالات متحده می‌کشاند. نمایش به دو بازی قسمت شده و در مجموع 5 صحنه دارد، صحنه‌های اول و دوم در بازی اول و صحنه‌های سوم و چهارم و پنجم در بازی دوم.  منظره‌ی دریا از نمایشهای دو شخصیتی نیگرو است و نویسنده ما را با بن که در کتابخانه کار می‌کند و دارد رمانی می‌نویسد، و تریسی در خانه‌ی ساحلی قدیمی در دماغه‌ی کاد همراه می‌کند. با ردوبدل شدن چند جمله می‌فهمیم که بن تریسی را از آب گرفته و همین آشنایی نامعمول نوید رابطه و تجربه‌ای نامعمول را می‌دهد. پیشتر که می‌رویم چاره‌ای جز موافقت با بن برایمان نمی‌ماند: تریسی آدم خاصی است. با شک و تقریباً مثل حیوانی وحشی بن را برانداز می‌کند و هیچ خوشش نمی‌آید که در موضع ضعف قرار گرفته و یکی دیگر او را از آب گرفته‌است. تریسی به‌گفته‌ی خودش در شناخت آدمها خیلی باهوش است و از روی نشانه‌های موجود می‌تواند طرف مقابلش را خوب ارزیابی کند. در ضمن زمانی که در نیویورک بوده هر روز اول صبح به صدای پرنده‌ها گوش می‌کرده ـ و ظاهراً جز او کسی صدای پرنده‌ها را نمی‌شنیده. تریسی اصرار دارد که وقتی بن او را از آب گرفته، یعنی ساعت 3 صبح، در اصل در حال رقصیدن در اقیانوس بوده، و می‌خواهد هر طور شده این را به نجات‌دهنده‌اش بقبولاند. آشنایی که به‌زور یک ساعت از آن می‌گذرد، کم‌کم تبدیل به دعوا و درگیری لفظی می‌شود و با وجود خویشتن‌داری ظاهری بن، تریسی به جایی که از آن آمده، به اقیانوس، برگردد. برای تریسی که مطمئن است تمامی روابط انسانی درنهایت تبدیل به کابوسی مرگبار می‌شود و شعار ظاهر نجیب باطن کثیف را فریاد می‌زند، ماندن در خانه‌ی ساحلیِ بن و وارد زندگی او شدن عین اسارت است و همین استیصال و تقلایی دردناک و عصبی را به دنبال خود می‌آورد. تضاد نگاه مسامحه‌گرانه‌ی بن به زندگی و میل او به برقراری ارتباط و استراتژی تریسی که بر مبنای ظن و بدبینی و حمله به طرف مقابل است، در ادامه جنگی بر سر عشق و آفرینش را رقم می‌زند که هم تریسی و هم بن می‌خواهند پیروز آن باشند، و این قصه‌ی عاشقانه‌ی آنهاست. تریسی باور دارد هیچ‌کس نیست که آن‌قدرها هم بی‌قصه باشد، و از بن می‌خواهد که قصه بگوید. اما بالاخره تریسی است که اول قصه‌اش را تعریف می‌کند و یکی از بهترین قسمتهای نمایش رقم می‌خورد و توانمندی نیگرو در استفاده از ایماژها و زبان را به رخ می‌کشد، قصه‌ی درخشان و طولانی زندگی دختر باهوش و تا حدی شروری‌که می‌تواند صدای پرنده‌ها را بشنود و عاشق کوسه‌ها می‌شود، دختری که به روح اقیانوسها فکر می‌کند و از سر اجبار چیزهایی هم می‌دزدد، البته رابین‌هود وار و از ثروتمندها. قصه‌ی بن مختصرومفید است، قصه‌ی مرد جوانی که شب‌هنگام در ساحل قدم می‌زده و پرنده‌ی زخمی‌ای را می‌بیند که در اقیانوس غوطه‌ور است، پرنده‌ی غواصی که کوسه‌ها زخمی‌اش کرده‌اند. بازی دوم با صحنه‌ی سوم آغاز می‌شود، حالا دیگر 2 ماه از آشنایی غریب بن و تریسی گذشته. تریسی باردار است و همین آتش بحث و فکرمشغولی و درگیری ذهنی هر دو را شعله‌ور می‌کند. تریسی دیدگاه بن را درباره‌ی سقط جنین سنتی می‌داند اما بن انگار دغدغه‌ی دیگری دارد: می‌ترسد که با از دست رفتن بچه رابطه‌ی آنها هم از بین برود. در صحنه‌ی آخر پیچیدگی ذهن و خواسته‌ی واقعی تریسی و ناتوانی او در اعتماد به بن و حتی به خود، رابطه‌ی آن دو را پیچیده‌تر هم می‌کند.در این نمایشنامه به عشق و اعتماد به شیوه‌ای بسیار نامتعارف نگاه می‌شود. اگرچه بن و تریسی به یکدیگر اهمیت می‌دهند و بن ظاهراً عشق خود را به تریسی نشان می‌دهد، اما اتفاقات گذشته در زندگی تریسی، اعتماد به او را برای او دشوار می‌کند. او دائماً بین نیازش به عشق و ترس از دردی که ایجاد می‌کند، گیر کرده است. او با اعتماد به بن به اندازه‌ای که بتواند با او درد دل کند و عمیق‌ترین و پنهان‌ترین ترس‌هایش را با او در میان بگذارد، گامی مهم در جهت ایجاد رابطه‌ای پایدار با او برداشته است. اما اینکه آیا اعتمادی بین زن و مرد واقعاً امکان‌پذیر است یا خیر، در پایان نمایش، همچنان یک سوال بی‌پاسخ باقی می‌ماند.به طور کلی این اثر را میتوان در باب عشق، تنهایی و پوچی دانست که با روایتی دلنشین به مفاهیم پیچیده روابط انسانی میپردازد. موضوعاتی مثل عشق، اعتماد، تنهایی، پوچی، مرگ و معنای زندگی بافته شده در تاروپود نمایشنامه مخاطب را به تفکر وامیدارد، همچنین روایت ساده، ملموس و جذاب کشاکش این دو نفر که ترس، لذت، پذیرش، دوست داشتن و نیز پیچیدگی‌های روابط عاطفی را تجربه میکنند، باعث میشود مخاطب بدون خستگی نمایش را دنبال کند و در انتها با حالِ خوبی به عمق ماجرا پی ببرد.این نمایش اولین بار در بهار ۱۹۷۴ در تئاتر بارن دانشگاه ماساچوست در امهرست، به کارگردانی ماریا بدنریک، روی صحنه رفت. در تابستان ۱۹۸۴، این نمایش در تئاتر قوی سیاه در جشنواره شکسپیر اورگان، به کارگردانی دنیس بیگلو، به روی صحنه رفت.در نقدی که به اجرای این نمایشنامه در آوریل ۲۰۱۳ نوشته شده، اینطور آمده است :«منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده» که توسط نمایشنامه‌نویس آمریکایی دان نیگرو در سال ۱۹۷۴ نوشته شده است، مخاطبان را به دو اردوگاه مجزا تقسیم می‌کند: کسانی که بن (بلیک کاتبرتسون) کارمند کتابخانه/رمان‌نویس آینده را یک انسان مقدس می‌دانند که در تریسی (مورگانا وایلی) که از نظر احساسی به هم ریخته است، چیز زیبایی می‌بیند و کسانی که او را یک آدم بی‌عرضه می‌دانند، کسی که به اعتراف خودش می‌گوید: «رنج برای من خوب است».در هر صورت، دیدن این صحنه سخت است. تریسی مثل بچه‌ای است که هیچ‌وقت از گروه «دوهای وحشتناک» بزرگتر نشده؛ اول ساندویچ نمی‌خواهد، بعد می‌خواهد. اسمش را به بن نمی‌گوید و بعد می‌گوید. می‌خواهد برایش داستان تعریف کند و بعد می‌گوید «احمقانه» است.این نمایش به کارگردانی نیک سارتور برای تئاتر SHIFT، اجرایی عالی از یک نمایشنامه دشوار است. به تصویر کشیدن بن و تریسی نمی‌تواند آسان باشد. حتماً مواقعی وجود دارد که کاتبرتسون احساس می‌کند یا می‌خواهد ویلی را مسخره کند یا به مزخرفاتی که از دهانش بیرون می‌آید بخندد. «چیزی با روکش طلا روی چوب»؟ اما شخصیت صبور و مهربان بن می‌درخشد - حداقل تا زمانی که شک می‌کنیم که بن به اندازه تریسی خراب و ناکارآمد است. ویلی کار سختی دارد. او از یک سطح آزاردهنده شروع می‌کند و از آنجا با چند ترک در زره تریسی، اوج می‌گیرد.نیگرو به تأثیر ساموئل بکت اذعان می‌کند و این تأثیر هیچ‌وقت به اندازه پایان نمایش که یادآور نمایشنامه «در انتظار گودو» است، آشکار نیست: «من می‌روم. من می‌روم.»یک شب موفق در تئاتر، شبی است که تماشاگران آنقدر معطل کنند و بحث کنند تا اینکه مسئولین تئاتر آنها را بیرون کنند. نمایش «منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده» قطعاً همین کار را می‌کند. آیا بن، همانطور است که جوئل الکینز، منتقد تئاتر لس‌آنجلس، پرسید، «با تحمل سوءاستفاده‌اش، عزت نفس پایین خود را نشان می‌دهد یا بلوغ شگفت‌انگیزی در درک آن دارد؟» آیا زندگی برای تریسی آنقدر سخت بوده که باید او را در آغوش بگیریم و تکانش دهیم تا بخوابد؟ مشخص نیست!مهلا رسولیمهلا رسولیFri, 22 Aug 2025 18:20:45 +0330https://virgool.ir/@m_32509018/پُرکار-اما-ناشناخته-مروری-بر-آثار-دان-نیگرو-bzr4zut86bcbدان نیگرودان نیگرو نمایشنامه‌نویس معاصر، در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۹ متولد شد و در حال حاضر در نزدیکی مالورن، اوهایو زندگی می‌کند .او مدرک لیسانس در رشته زبان انگلیسی را از دانشگاه ایالتی اوهایو در سال ۱۹۷۱ و مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در رشته هنرهای نمایشی را از کارگاه نمایشنامه‌نویسان دانشگاه آیووا در سال ۱۹۷۹ دریافت کرد. او در مقاطع مختلف در دانشگاه ایالتی اوهایو، دانشگاه ماساچوست امهرست، دانشگاه ایالتی ایندیانا، دانشگاه آیووا و دانشگاه ایالتی کنت، ادبیات تطبیقی، ادبیات نمایشی و نمایشنامه‌نویسی تدریس کرده است.او علاوه بر نمایشنامه‌نویسی به فیلمنامه‌نویسی و رمان‌نویسی نیز مشغول است. نیگرو فیلمنامه فیلم «بوفالوی آمریکایی» را بر اساس نمایشنامه‌اش با همین نام به رشته تحریر درآورده است. افتخارات داخلی و خارجینیگرو برنده‌ی کمک‌هزینه‌ی نویسندگی نمایشنامه از بنیاد ملی هنر (برای فیشر کینگ)، دو بار فینالیست جایزه‌ی ملی نمایشنامه از بنیاد تئاتر رپرتوار ملی (برای آنیما موندی و غزل‌های تاریک بانو )، برنده‌ی کمک‌هزینه از بنیاد مری رابرتز راینهارت (برای تره اوت ) و شورای هنر اوهایو و دو بار نویسنده‌ی مقیم جیمز تربر در خانه‌ی تربر در کلمبوس بوده است. آثار او به زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، آلمانی، اوکراینی، بلغاری، لهستانی، یونانی، روسی، هلندی، لیتوانیایی و چینی ترجمه شده است.«سینسیناتی»، به کارگردانی جان کلنسی و با بازی نانسی والش، جوایز فرینج فرست و روح فرینج را در جشنواره فرینج ادینبورگ و جایزه‌ی بهترین فرینج را در جشنواره فرینج آدلاید استرالیا دریافت کرد و سپس تور آن را در انگلستان، ایرلند و ولز از آن خود کرد.  «سینسیناتی» همچنین در لندن با بازی میا تاگانو و با دستیاری کارگردانی جان بارتون تولید شد. «منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده» توسط تئاتر سیرنا در ورشو، «لوسیا مد» توسط تئاتر جولیوس اسلواکی در کراکوف و «ترانه‌های عاشقانه گروتسک» برای مجموعه تئاتر تلویزیون لهستان و سنت سوبر تهیه شده است؛ که برای اولین بار در تئاتر WPA در نیویورک تولید شد. گوتیک مریخی نیز به سفارش تئاتر استودیو انسمبل در نیویورک ساخته شد. تئاتر دل فانتاسما نمایش «دخترانگی قهرمانان زن شکسپیر» را در مکزیکوسیتی و جاهای دیگر تهیه کرده است و نمایشنامه‌های او همچنین در لندن، وین، مسکو، پراگ، تهران، هنگ کنگ و پکن و در بلژیک، ایتالیا، ایرلند، ولز، اسپانیا، سوئیس، لیتوانی، نروژ، فنلاند، اسلوونی، استونی، مولداوی، بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان، آفریقای جنوبی، هند و آلمان به روی صحنه رفته است.نمایشنامه‌های او در مکان‌های آزمایشی بی‌شماری در نیویورک به روی صحنه رفته‌اند و در جشنواره Planet Connections  در نیویورک، جشنواره شکسپیر اورگان (Oregon Shakespeare Festival)، تئاتر مک‌کارتر (McCarter Theatre)، تئاتر Actors Theatre of Louisville، کمپانی کپیتال رپرتوری (Capital Repertory)، تئاتر هیپوتتیکال (Hypothetical Theatre)، کمپانی Berkeley Stage، کمپانی منهتن کلاس (Manhattan Class)، کمپانی People's Light and Theatre، تئاتر رپرتوری میلواکی (Milwaukee Repertory)، تئاتر ایکس (Theatre X)، کاباره شدوباکس (Shadowbox Cabaret)، تئاتر هادسون گیلد (Hudson Guild)، Inertia Productions، Gravity & Glass، رنسانس تئاترورکس (Renaissance Theatreworks)، کمپانی تئاتر Look At The Fish، کمپانی تئاتر Apothecary، کمپانی تئاتر استرین (Strain Theatre)، تئاتر WPA، تئاتر سکرت رز (Secret Rose)، تئاتر Mildred’s Umbrella، آزمایشگاه سیرکل (Circle Rep Lab) و بسیاری دیگر اجرا شده‌اند. در نوامبر ۲۰۱۲، نسخه اسپانیایی «منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده » با ترجمه تاتو الکساندر و با حضور او و برونو بیچیر، در تئاتر ال گرانرو در مکزیکوسیتی به روی صحنه رفت. همچنین الکساندر در «تاریخچه شیطان» با ترجمه اسپانیایی که در مکزیک تور برگزار کرد، و به زبان انگلیسی در نیویورک حضور داشت، ظاهر شد. این نمایش در سال ۲۰۱۳ در مکزیکوسیتی دوباره اجرا شد و سپس در مکزیک به نمایش درآمد. در ژوئن ۲۰۱۳، نمایش‌های «مارینا» و «ماتا هاری» در نیویورک توسط شرکت تئاتر نایلون فیوژن (Nylon Fusion) به روی صحنه رفتند، هر دو نمایش با بازی تاتیانا کوت و به کارگردانی ایوت دومنگ بودند. از جمله تولیدات برنده جایزه بارش برف در برلین، نمایشنامه‌های چاپلین، مارینا و ماتا هاری . بسیاری از تولیدات نیویورکی او برای بازیگر تاتیانا کوت و تهیه‌کننده/مجری/کارگردان ایوت دومنگ نوشته شده و در آنها حضور داشته‌اند. در پاییز ۲۰۱۵، «گورگون‌ها» توسط تئاتر درام پتروزاودسک و تئاتر درام یلتس در روسیه تولید شد. در سال ۲۰۱۶، «گورگون‌ها» توسط تئاتر آگلون ویما در آتن، یونان تولید شد. همچنین در سال ۲۰۱۶، «دون جیووانی» توسط تئاتر درام یرمولووا در مسکو تولید شد و «نبوکادنصر» در تئاتر ونه در تایلین، استونی، به روی صحنه رفت. در نوامبر ۲۰۱۷،  «ماندلستام» در تئاتر رومن ویکتوک در مسکو به کارگردانی آقای ویکتوک به روی صحنه رفت. تولیدات روسی و استونیایی توسط ویکتور وبر به روسی ترجمه شدند. نمایشنامه‌های او اغلب در کیف، اودسا، میکولایف و شهرهای سراسر اوکراین اجرا می‌شوند. در سال ۲۰۲۴، سه نمایشنامه او، «کلاغ» ، «مادالنا» و «قصه‌های حیوانات »، در رپرتوار تئاتر چخوف در کیشیناو، مولداوی، با ترجمه‌های ویکتور وبر، به کارگردانی یوسف شاتس، ارائه شدند. فیلم « عمارت» با بازی پیتر اوتول، بر اساس نمایشنامه «کلاغ» او ساخته شده است .در سال‌های اخیر، ترجمه‌های روسی ویکتور وبر از بسیاری از نمایشنامه‌های نیگرو در سراسر روسیه و سایر کشورهای اروپای شرقی به روی صحنه رفته است. از جمله این آثار می‌توان به اجرای قابل توجه نمایشنامه ماندلشتام نیگرو در تئاتر رومن ویکتوک در مسکو اشاره کرد که در تئاتر سلستینز در لیون فرانسه به روی صحنه رفته است. همچنین می‌توان به نمایش‌های آناییس در خانه آینه‌ها، تاریکی مانند یک رویا، هنری و الن، دون جیووانی و کلاغ‌های وحشی در مسکو، کلاغ‌های وحشی در مینسک، بلاروس، گورگون‌ها در سن پترزبورگ، مسکو و در کیف، اوکراین، ایفیگنیا در کیف، مادالنا در کیسناو، مولداوی و قصه‌های حیوانات در تئاتر فونتانکا در سن پترزبورگ و سراسر روسیه و در هلسینکی،فنلاند،  نبوکدنصر در استونی و نمایش‌های مختلف در بسیاری از تئاترهای دیگر روسیه اشاره کرد.نیگرو نویسنده بیش از ۵۰۰ نمایشنامه است. ساموئل فرنچ ۲۰۱ نمایشنامه از او را در ۵۸ جلد منتشر کرده است و ۲۲۶ نمایشنامه دیگر نیز به صورت نسخه خطی در وب‌سایت تئاتر کنکورد (Concord Theatricals) موجود است. انتشارات نکست استیج پرس ۱۳ نمایشنامه از او را در ۵ جلد منتشر کرده است. «هزارتو: نمایشنامه‌های دان نیگرو»  و «هزارتو ۲: نمایشنامه‌های دان نیگرو ۲۰۰۱-۲۰۱۱» ، هر دو نوشته‌ی جیم مک‌گی، نقشه راه و مروری بر آثار گردآوری‌شده‌ی نیگرو ارائه می‌دهند. آثار او همچنین توسط انتشارات Next Stage Press، Theatre Communications Group ،Applause Books و Smith & Kraus منتشر شده است. مجموعه دان نیگرو در موسسه تحقیقات تئاتر جروم لارنس و رابرت ای. لی در دانشگاه ایالتی اوهایو، مخزن رو به رشدی از نسخه‌های خطی و سایر مطالب اوست. «بهترین نمایشنامه‌های ده دقیقه‌ای» ، «بهترین مونولوگ‌ها» و مجموعه‌های دیگر لارنس هاربیسون که هر سال منتشر می‌شوند .در ادامه به برخی از آثار دان نیگرو اشاره میکنیم : نمایشنامه‌های بلندرویاهای یک قلعه شوم  - ژول ورن یک کرگدن می‌خورد – فینیکس - سایه‌ها  - قتل‌های وینکلی  - ققنوس  (ژوئیه ۲۰۰۵)شهر شب‌های وحشتناک  (نوامبر ۲۰۰۵)خائنین  (مه ۲۰۰۶)پوشکین  (اکتبر ۲۰۰۷)غول  (ژانویه ۲۰۰۸)رون‌ها  (آوریل ۲۰۰۸)قصه‌های حیوانات (۲۰۰۸)نسل گمشده  (آوریل ۲۰۰۹)کنت مونت کریستو در قلعه دیف   (ژوئن ۲۰۱۰)مورد عجیب  (ژوئیه ۲۰۱۰)فانتوم‌ها  - اغوا  - اشباح  (مه ۲۰۱۱)سه‌گانه‌ی یونانی  (سپتامبر ۲۰۱۱)آناتومی‌ها (ژوئن ۲۰۱۲)بارش برف در برلین  (سپتامبر ۲۰۱۳)شب‌ها در کافه سگ‌های ولگرد  ( نوامبر ۲۰۱۴)لورلی ( مه ۲۰۱۵)الهه باران مرگبار  (سپتامبر ۲۰۱۵)اونگین و تاتیانا در اودسا  (فوریه ۲۰۱۶)داستایوفسکی  (آوریل ۲۰۱۶)سرزمین بایر (آگوست ۲۰۱۶)ونوس بوتیچلی  (مارس ۲۰۱۷)هرج و مرج  (ژوئن ۲۰۱۷)اسرار در پراگ  (اکتبر ۲۰۱۸)سورئالیست‌ها (مه ۲۰۱۹)خون وین (سپتامبر ۲۰۱۹) نمایشنامه‌های کوتاهراسپوتین  (نوامبر ۲۰۰۵)فیلم نوآر  - فاندوگل - آلاچیق - گورگون‌ها  - هاگریدِن  - رواندا - میله‌های برق‌گیر  - آخرین هتل هلندی  - باد در میان نیزارها  - ناظران  (نوامبر ۲۰۰۶)کریتریکس  - دروری لین  - ماجراهای بیشتر تام و هاک  (اکتبر ۲۰۰۷)میراثی برای دیوانگان - برای دختران زیبا چه باید بکنم؟  - نامه‌هایی از کبک به پراویدنس در باران  - مصائب مرلین و ویوین در جنگل بروسلیاند (ژوئیه ۲۰۰۸)مرلین بستنی می‌خورد - گونه‌های درخت توت  - شب بارانی در لیندی  - بز  - زیر درختان انار  - پس اینجا  گورستان  فیل‌هاست  (نوامبر ۲۰۰۸)آندرومدا برهنه به صخره‌اش زنجیر شده  - ویلیام روچ در ولی فورج  - ولی فورج - خاطره احساسی  - شیفته  (ژانویه ۲۰۰۹)بابل - پودینگ آلو - دریای بالتیک - روباه بربری - گرند کیمن - سرزمین ارواح  - جغد دختر نانوا بود  (ژوئیه ۲۰۰۹)دون جیووانی  - نمایشگاه - لوپی رای  - میستریوم - اکسپوزیسیون - شبح  - راز - به شکاف توجه کنید/مراقب شکاف باشید  - عضوی از شوخی بی‌نهایت/رفیق شوخی بی‌پایان - شب سال نو در هتل شبانه‌روزی فلاورز  (ژوئن ۲۰۱۰)بورنئو - دارک‌پول - یک صورت بکش، یک خوک برنده شو - قتل در انبار سرخ  - نسبیت  - دروازه‌بان - پیانوها  (مه ۲۰۱۱)هولوگرام  - اپلدورن  - دریاچه گریم  - آخوندک دعاگو - شب  (اوت ۲۰۱۱)خانه سرگرمی  - رویای لو فانو  - نیمه تابستان  - اورچارد هیل - اتین قرمز  (دسامبر ۲۰۱۱)کاپیتان راکت‌ها در مقابل مغزخواران بین کهکشانی  - سورتمه سواری  - ماکیاولی  (ژوئن ۲۰۱۲)ماتا  هاری  (سپتامبر ۲۰۱۳)تیر چراغ برق  - پنطیکاست  - رادیو زامبی  (ژانویه ۲۰۱۴)آنابل لی  - گلوکنشپیل  - لاندرو - تراون  (آوریل ۲۰۱۴)ایوان جلویی - توهم - ورونا  - نفرین مرد گرگ‌نما  - چارلی و الهه میمون سیبری  - ایستگاه گرند سنترال  - در جنگل رفته‌ها  (مه ۲۰۱۵)هنر فوگ  - ملکه دواگر در خانه فلاپ  (ژوئن ۲۰۱۷)پاپ کورن در اودسا  (ژوئیه ۲۰۱۷)هامپتی دامپتی  - نیکتزین دیالهیس  - خاطره باران سبز  - پینوکیو  - روسالکا  - پیراندلو (فوریه ۲۰۱۸)کیپ کاد - مردان مرده به ماه لبخند می‌زنند - داخل، لمس شده، سوراخ‌ها و تمیزی - اسپات یک توپ قرمز بزرگ دارد  (سپتامبر ۲۰۲۰) مونولوگ‌هاسگ‌های آبی روی اورانوس - مرثیه‌های لولو - فانوس دریایی - آدم کوچولوها - حلقه  - کوه‌های ماه  - سیکوراکس - داستان آقای مک گرگور - تله‌پاتی  - ولگردی روی طناب با میمون‌ها - عدم قطعیت (مه ۲۰۱۱)بلاواتسکی - بلیتز  - وب  - هبوط انسان - بلعیده شده  - دکتر  سینیستری  در جزیره زامبی‌ها - پهپادها  - نیک لوسیفر در کلاب هل  (دسامبر ۲۰۱۱)باغ گیاهان گوشتخوار کودک – کرواتوآن - کروکودیل - درهم‌تنیدگی/گرفتاری - عصرهای نزدیک کیف - افق رویداد - چهره در پنجره – قطعات/تکه‌ها - کوره - تاریخچه شیطان  (ژوئیه ۲۰۱۲)تکه‌های شبح/تکه‌های روح - دختر و کلاغ‌ها - گرینگونور  - درست  از  گوشه چشمش - تالاب/مرداب - گوش دادن - پری دریایی - میوز - نیستی  - خیابان مالبری – الهه شعر و موسیقی - صد منظره از کوه فوجی – پالمپسست – پلنگ - پاین بارنز – پورتال – برهوت کاج  - داستان موش‌گیر - نمایشگاه اسکاربورو - گوسفند آگزی  - توقف در کنار جنگل در یک عصر برفی  (اکتبر ۲۰۱۲)مارینا - تالار پومرین - مزامیر استخوان‌های پراکنده – ملکه‌ها  - جنگلی که در آن چیزها اسمی ندارند (ژانویه ۲۰۱۴)عذرخواهی – آپولوجیا (مه ۲۰۱۴)آنائیس در خانه آینه‌ها  - هنری میلر زنان را توضیح می‌دهد  - میبل در جنگل - جنون شاه اوبو  - پیرزن در مترو  - کیک عروسی خانم هاویشام - معماهای مادر هابارد  (ژوئن ۲۰۱۷)بوگل - مسابقه بریمستون – فرار گوگردی (فوریه ۲۰۱۸)بلوند هیچکاک - هامپتی دامپتی  (اکتبر ۲۰۱۸) سبک و ساختاردان نیگرو از جمله نمایشنامه‌نویسانی است که آثارش بیشترین تعداد انتشار و تولید را در جهان دارد و با به‌کارگیری طیف گسترده‌ای از قراردادها و سبک‌های نمایشی، به خلق مجموعه‌ای عمیقاً مرتبط و متنوع از ادبیات نمایشی ادامه داده است، اثری که اغلب مرموز و غیرقابل طبقه‌بندی است و از طیف گسترده‌ای از قراردادهای نمایشی و سبک‌های ارائه استفاده می‌کند. او مونولوگ‌ها و حماسه‌ها، درام‌های واقع‌گرایانه و نمایش‌های عروسکی آدمکش سورئال، نمایشنامه‌هایی با موسیقی و نمایشنامه‌های منظوم نوشته است. او همچنان به ساخت چرخه طولانی نمایشنامه‌های شهرستان پندراگون ادامه می‌دهد که تاریخ آمریکا را از طریق زندگی چندین خانواده مرتبط در شرق اوهایو از قرن هجدهم تا به امروز دنبال می‌کند و شخصیت‌های زیادی را به تصویر می‌کشد که زندگی آنها از جوانی تا میانسالی و پیری در تعدادی از نمایشنامه‌ها که ممکن است در ترکیب‌های متنوعی ارائه شوند، دنبال می‌شود. او همچنین چرخه طولانی نمایشنامه‌هایی درباره نویسندگان و هنرمندان روسی نوشته است که شامل پوشکین، اونگین و تاتیانا در اودسا، داستایوفسکی، ماهیگیر در دریاچه تاریکی، خاطره احساسی و شب‌ها در کافه سگ ولگرد می‌شود.مدرنیستها هم جایگاه ویژه‌ای نزد او دارند: جیمز جویس، تی. اس. الیوت، فاکنر و البته ساموئل بکت، هارولد پینتر و پیتر بارنز. در میان انبوه آفریده‌های نیگرو مجموعه نمایشنامه‌های بازرس رافینگ بود که نام او را در عالم سینما هم مطرح کرد: برداشت سینمایی ۱۱۵ دقیقه‌ای کن بریس ـ از کمدی سیاه و روانشناختی ریونزکرافت ـ در ۱۹۹۹ با نام ملک اربابی و حضور پیتر اوتول در نقش آقای ریونزکرافت. بخش دیگری از پرونده‌ی هنری نویسنده‌ی ریونزکرافت را مجموعه نمایشنامه‌های به‌اصطلاح روسی او شکل می‌دهد:  پوشکین، گوگول، راسپوتین، ماندلشتام، حافظه‌ی هیجانی، یک نمایشنامه‌ی روسی و ... اما غیرروسها هم بی‌نصیب نمانده‌اند و نیگرو نمایشنامه‌هایی هم درباره‌ی ادگار آلن‌پو، هنری ایروینگ، آنتونن آرتو و فروید و نام‌آوران دیگری دارد.نیگرو برخی از تأثیرات اصلی نمایشی خود را شکسپیر و ژاکوبن‌ها، ساموئل بکت ، هارولد پینتر ، پیتر بارنز ، تام استوپارد و آثار اولیه جان آردن و ادوارد باند ذکر کرده است. او تأثیرات اصلی غیر نمایشی خود را آثار ویلیام باتلر ییتس ، جیمز جویس ، تی. اس. الیوت ، ویلیام فاکنر ، فورد مدوکس فورد ، مارسل پروست و خورخه لوئیس بورخس ذکر کرده است. او همچنین کتاب مقدس شاه جیمز ، باستر کیتون و برادران مارکس را نیز ذکر کرده است .سبک نوشتاری دان نیگرو «آمریکایی» (American) نام دارد و با نمایشنامه‌های طنز و فلسفی شناخته می‌شود که مفاهیم پیچیده‌ای را در قالب رویدادهایی شبیه به کابوس به نمایش می‌گذارند. سبک او ترکیبی از طنز و فلسفه است که اثرات بکت و پینتر به خوبی در آثارش قابل مشاهده است و گاه این سبک خود را به صورت کابوس‌ها و یا حوادث غیرمنطقی نمایان میسازد.با وجود طنزی که در آثار نیگرو جاری است، او به مضامین عمیقی همچون کودکی، افسانه‌های پریان، خانواده، ازدواج، مذهب، باور، خاطره، مرگ و عشق و خیانت و اعتماد اشاره میکند و با تعداد کثیر نمایشنامه‌هایش طیف عظیمی از موضوعات را پوشش داده است. گرچه کمیت زیاد نمایشنامه‌ها برای نمایشنامه‌نویسان ایرانی بد و غریب جلوه میکند اما دان نیگرو نمونه خوبی است برای رد این ادعا. با وجود تعداد بسیار بالای آثار نیگرو که غریب به ۵۰۰ نمایشنامه کوتاه و بلند میباشد، اما تنها ۳ اثر از او به فارسی ترجمه شده است. «منظره دریا با کوسه‌ها و رقصنده» با ترجمه رضا عابدین زاده از نشر قطره، «چیزهایی که شب‌ تق و توق میکنند» و «تاریکی همچون رویا» با ترجمه مونا هدایتی از نشر نیلا، منتشر شده‌اند.مهلا رسولیمهلا رسولیFri, 22 Aug 2025 18:17:08 +0330