https://virgool.ir/feed/@m_32455561مرکز عالی علوم پزشکی وارستگانfa2026-11-12 03:18:57https://files.virgool.ir/upload/users/703991/avatar/VMGTDU.jpeghttps://virgool.ir/@m_32455561https://virgool.ir/@m_32455561/میدهم-خود-را-نوید-سال-بهتر-rcb8ddxecltqبعــد از آنکــه، کلــی شــکنجه ام کردنــد بــرای اینکــه اخریــن اعتــراف را بگیرنــد نــوع شــکنجه را تغییــر دادنــد. چیــزی شــبیه تابــوت البتــه نــوع آهنــی اش، کــه مــرا در آن قــرار دادنــد. کمربنــد، پابنــد، دســتبند و چیــزی شــبیه افســار اســب را بــه فــک و آروارهایــم محکــم بســتند تاجــای کــه نمی توانســتم ســرم را یــک ســانتیمتر تــکان دهــم. بــرق را خامــوش کردنــد و چشــم بنــدم را درآوردنــد ، جــاد بــا صــدای مهربانانــه وآرام گفــت: قطــره هــای آب را بشــمار. متوجــه منظــورش نشــدم، از اتــاق بیــرون رفــت وچراغهــا روشــن شــدند. تنهــا چیــزی کــه می توانســتم ببینــم یــک بالــن نصــب شــده در ســقف اتــاق درســت بــالای ســرم کــه هــر دو الــی ســه ثانیــه قطــره آبــی رو پیشــانیم می افتــاد. بســیار دقیــق کــه حتــی نمی توانســتم ذره ای ســرم را تــکان دهــم. ابتــدا ماجــرا را یــک شــوخی تلقــی کــردم وتحمــل ایــن قطــره هــا آســان بــه نظــر می رســید تــا اینکــه حــدود نیــم ســاعتی گذشــت، بطــور باورنکردنــی اعصابــم از کنتــرل خــارج شــد. هیــچ عضــوی از بدنــم کار نم یکــرد تنهــا چشــمهایم بــاز می شــد. اگــر چشــمهایم را هــم می بســتم ضربــه و صــدای قطــرات آب برایــم وحشــتناکتر وســنگین تر می شــد، بــه ناچــار چشــم بــه قطــره بعــدی می دوختــم تــا آمادگــی داشــته باشــم. فکــر کنــم همینقــدر کافــی باشــد بــرای توضیــح و تشــریح یکــی از بدتریــن نــوع شــکنجه هــای روانــی دردنیــا بــدون ذره ای آســیب جســمی. ایــن شــکنجه بــی شــباهت بــه حــال ایــن روزهــای مــا نیســت. صداهایــی کــه از دور و نزدیــک بــه صــورت مــداوم به گوشــمان می رســد بــه نظــر خیلــی آســیب زننــده نیســت ولــی در واقــع روان مــا را هــدف قــرار داده اســت. تمــام آن صداهایــی کــه بــه طبــل ناامیــدی و بدبختــی و بیچارگی مــان می کوبــد. آمارهــا و پیام هایــی کــه از مــرگ، ویــروس، بیشــعوری و تلفــات بــرای هــم فــروارد می کنیــم. امــروز اوضــاع کشــورمان خــوب نیســت؟ حــال مردمانمــان از مــرگ و ســیاهی و فقــر بــد اســت؟ خــب باشــد؛ اینهــا چیزایــی نیســت کــه کســی ندانــد! واقعایــت ایــن اســت کــه بــا تکــرار و بیــان ایــن اخبــار و حــرف هــا قــرار نیســت واقعیــت عــوض شــود. در واقــع مــا همــان آدمــی هســتیم کــه مــورد حملــه ی مــداوم و پــی در پــی قطــرات آب قــرار گرفتــه بــود بــا ایــن تفــاوت کــه افســاری بــه فــک و آرواره هایمــان بســته نیســت. بیاییــد یــک بارهــم کــه شــده نشــنویم ایــن صداهــای ازار دهنــده را. بابــا دنیــا هنــوز زیبایــی هــای خــودش را دارد. دارم در مــورد تمــام حــس هــای خوبــی کــه وجــود دارد و عــادت کــرده ایــم بــه نادیــده گرفتنشــان صحبــت میکنــم. روی صحبتــم بــا آنهایــی اســت کــه هنــوز میتوانند صــدای خنده پــدر و مــادر را بشــنوند. بــه قــول چهــرازی نگا ســمنو هــا رو.. . یــادت باشــد ایــن فقــط خودتــی کــه می توانــی حــال خــودت را خــوب کنــی و قهرمــان خــودت باشــی. بهــار می توانــد شــروع قشــنگی باشــد بــرای هــر تغییــری. بهــار از هــر فردایــی فــردا تره و از هــر شــنبه ای شــنبه تــر. لبخنــد زدن رو امتحــان کنیــد، قــول می دهــم نتیجــه بــدی نخواهیــد گرفــت.(بخشی از گاهنامه فیل که با قلم الهه ناصحیان به نگارش درآمده است)علوم پزشکی وارستگانعلوم پزشکی وارستگانTue, 09 Mar 2021 10:30:58 +0330