<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فا فا</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_32268604</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:15:47</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>فا فا</title><link>https://virgool.ir/@m_32268604</link></image><item><title>حوالی ۴۰</title><link>https://virgool.ir/@m_32268604/حوالی-۴۰-e8usvxql7ooz</link><description>سلام. امروز بعد از مدت ها میخواهم که بنویسم. از حس و حال خودم از نزدیکی ۴۰ سالگی و از دغدغه ها؛ فکرمشغولی ها و شاید ناامیدی ها. روزها سرم خیلی شلوغ است بیشتر به بچه ها و کمتر به خانه. روزهای خوبی هستن و خوشحالم که با بچه ها وقت میگذرانم. اما همینطور که لحظه ها میگذرند انگار که صدای تیک تیکی را میشنوم که داری ۴۰ ساله میشوی و فرصت هایت هر روز کمتر و کمتر میشوند. فرصت برای چه؟ برای پول درآوردن! برای اینکه در دنیا تاثیر گذار باشم! من خوشحالم که با بچه ها وقت میگذارنم و بازهم دوست دارم درین نقش خود باشم. اما زندگی خرج دارد و باید به فکر پول بود! شاید بیشتر دغدغه ی من همین است! حالا نه که بی پول هستیم! خداروشکر! اما پولی که بشود با آن کمک کرد به مادر؛ خواهر؛ برادر؛ مردم سیستان! مردم عزیز سیستان! هرجایی! فرقی نمیکند! اینروها که میگذرد دچار پارادوکسی هستم! هم دوستشان دارم! هم نمیدانم پس از آن چیست! اما توکل کرده ام! توکل! به امیدا خدا! </description><category>فا فا</category><author>فا فا</author><pubDate>Wed, 12 Aug 2026 14:28:48 +0330</pubDate></item></channel></rss>