<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Faezah616</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_32135023</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:47:52</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Faezah616</title><link>https://virgool.ir/@m_32135023</link></image><item><title>آیا  حافظه  قوی  خوب  است؟</title><link>https://virgool.ir/@m_32135023/آیا-حافظه-قوی-خوب-است-oyex9bblzwo3</link><description>چرا اصرار داریم هیچ چیز یادمان نرود!!اینکه بخواهیم همه چیز به یادمان بماندتا زمانی خوب است، که شرایط هم خوب باشد . مثلا بخواهیم :بخواهیم جدول ضرب را حفظ باشیم تا بتوانیم مثل بقیه هم شاگردی ها ضرب بگیریم و با ریتم بخوانیمیا بخواهیم رابطه فیثاغورس را به راحتی آبِ خوردن حل کنیم تا حس برتری و باهوشی بگیریمیا شاید بخواهیم تمام خانه های جدول مندلیف را با عدد جرمی و اتمی آن حفظ باشیم تا خیالمان از بابت کنکور راحت باشدیا تاریخ تولد و عقدمان را فراموش نکنیمیا زمان خوردن قرصهایمان از دستمان در نرودتا اینجا و این سن و این شرایط همه چیز خوب است،و باید بخواهیم که حافظه قوی داشته باشیم برای یاداوری اطلاعاتاما از آن لحظه به بعد،یا بهتر است بگویم از یک سنی به بعد ، شاید کمی سبک سری باشد که بخواهیم همه چیز را دقیق و با جزئیات به یاد بیاوریم.چرا باید بخواهیم تیکه ای که هم شاگردی به ما انداخته،یا سرزنش معلممان ،یا حرف های سنگین خاله و عمه یا چهره مظلوم دخترک گل فروش سر چهارراه که با معصومیت تمام ،مریضی و داروهای مادرش را توضیح میدهد را دقیق و کلمه به کلمه از حفظ باشیم و تازه روزی هزار بار در ذهنمان تکرار کنیم و جنگ اعصاب به راه بیندازیم؟به نظر شما چگونه باید این حرف هارا بیخیال شد و نشنیده گرفت؟!من خودم به شخصه میخواهم زمان پیری ام خیلی چیزهارا در آن واحد فراموش کنممثلا زمان پیری ام که احتمالا باید سربار فرزندانم باشمممکن است ظرف چینی از دستهای بی جانم روی سرامیک بخورد و هزار تکه بشودو فرزند خسته و از سر کار برگشته و بی حوصله ام،چقدر باید صبر داشته باشد که لبخند بزند و از کنارم بگذرد؟قطعا الان به او حق میدهم که داد بزند و هوار بکشد که که باری به خستگی هایش اضافه نکنم(ولی همانطور که بزرگانمان میگویند،فرد پیر و سالمند مثل بچه کوچک است و فرقی ندارد با بچه)شاید آن لحظه دلم بشکند و به خود بگویم از قصد که نبود،چرا داد میزنیبه شخصه میخواهم بعد از داد کشیدن فرزندم ،در یک لحظه بعدش؛ همه چیز را فراموش کنمیا وقتی اصرار دارد که مرا به خانه سالمندان ببرد و من مدام با التماس میگویم: تو را به خدا بگذار تا بمانم، دلم برای صدایتان،برای هرم نفسهایتان تنگ میشودبگذار بمانم قول میدهم دیگر زیاد حرف نزنم،قول میدهم ظروف سنگین برندارم،قول میدهم شبها بدون ناله بخوابمباز به شخصه ترجیح میدهم فرزندم بگوید: مادر من ،تو تا چند لحظه دیگر من را هم به یاد نمی آوری، چه برسد به صدای من و بچه هایم !!فقط امیدوارم آن لحظه هم چیزی به خاطر نیاوردمو فرزندم را با حرفِ ( من تو را فراموش میکنم،آیا تو هم من و محبت هایم را فراموش کردی!؟) شرمنده و خجل نکنم.به نظرم در پیری آلزایمر برای قلبمان ضروری است نه برای مغزمان.و در جوانی هم آلزایمری برای تنش های ذهنی</description><category>Faezah616</category><author>Faezah616</author><pubDate>Thu, 06 Jul 2023 03:51:18 +0330</pubDate></item></channel></rss>