<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ماهان</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_31818305</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 20:53:24</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4074834/avatar/UzCZMO.jpg</url><title>ماهان</title><link>https://virgool.ir/@m_31818305</link></image><item><title>They call her:prisoner of devil</title><link>https://virgool.ir/@m_31818305/they-call-herprisoner-of-devil-mn7ppfkjikyq</link><description>مدت ها پیش،در طی یک اشنایی نه چندان خوش‌فرجام،شعری نوشته شد که در وصف اون دختر بود.تنش در اتش میسوخت و هر انگاه که گیسوانش راروی شانه هایش میریخت،به این اتش جان دیگری می‌بخشید.نفس هایش همچون شعله های اتشی بودندکه از عمق جانش زبانه میکشیدند و لبانش،لبانش همچون جواهری سرخ‌رنگ در این اتش شکل‌ میگرفت.همچون اسبی سرکش،به هر سوی می‌تاخت.بی‌مقصد،بی‌مبدا،همچون اسبی سرکش.تو همان اسب سرکشی.همان اسبی که به عمق راه ها می‌تازد و از هر بندی می‌گریزد.همچون حوا،که به دنبال ازادی بهشت تا زمین را جستجو کرد.اما،اما تو‌ میدانی که هر اسب سرکشی،روزی رام میشود؛اگر دستانی مقتدر و بی‌رحم برای مطیع ساختنش،پیدا شود.دستانی کههمانطور که شیطان،برای تماشای به زانو در امدن حوا،او را تا قعر جهنم برد،بی انکه لحظه ای لرزه ای به جانش بیافتد وحتی یک ضربه از شلاقش را،به رحم الوده سازد و عزیزکم،ای دختر نافرمان زیبای من،تو همان اسب سرکشی که زیر تازیانه های من جان خواهد داد.اما حتی لحظه ای به تسلیم شدن نیاندیش.عصیان کن!گیسوانت را بر روی شانه های عریانت بریزو از اسارت اغوش من،زبانه بکش.چرا که با هر تقلای پرشور ات برای رهایی از بند هاییکه دست و پاهایت را قل و زنجیر کرده اند،مهر سلطه ی من را بر تنت پر رنگ تر میکنی.پس عصیان کن!با خود عهد ببند که این اخرین باری است که در جایگاه اسیر من،به چشمانم نگاه میکنی.چرا که اسب سرکش من،پس از انکه دوباره در برابر من شکست خوردی و سرمای جان‌کش زمین،زانوانت را به بند کشید،شرم و ناامیدی درون چشمانت و تلاشت برای پنهان کردن این حقیقت از چشمان من،دیدنی ترین منظره ای است که میتوانم به چشم ببینم.پس بایست!بایست و هرچه توان در تنت داری،به زانوانت بریز تا روبروی من،بایستی.چرا که تقلا های ناامیدانه ات برای ایستادن و رهایی از سلطه من،پایانی جز شکست شکوه‌مندانه تو در برابر لرزش زانوانت،ندارد.میخواهم با تمام خشم و اراده ات،برای رهایی از دستان من بجنگی.چرا که با هر تقلای بدفرجامت برای رهایی دادن نفس هایت از زیر دستان من،یک قدم،یک‌نفس و یک نبض،نزدیک تر به لحظه ی تسلیم میشوی پس عصیان کن ای اسب سرکش!من لب هایت را‌‌تشنه تر از همیشه میخواهم.چرا که سیراب کردنت هنگامی که در برابر نگاه مقتدرانه من زانو زده ای،رویای من است.اه ای اسب سرکش من،تو نمیدانی چه زیباست شنیدن فریاد هایت که وعده های شیرینی برای انتقام از من میدهند.پس فریاد بزن!با تمام وجودت زیر شلاق های من فریاد بزن ای اسیر زیبای من!چرا که اگر یک چیز،زیباتر از بی‌جان شدن و رام شدن صدایت بر اثر فریاد های سرکشانه ات باشد،سکوتی است مرگ صدایت،و اغاز اطاعت تو از من را اعلام میکند.و انگاه،در همان لحظه ی باشکوه تسلیم تو،همانگاه که بی‌جان،بی‌نفس و بی‌اراده،پس از جنگی تمام‌عیار به زانو در امده ای،دستانم،شعله ی گیسوانت را به بند میکشند و ان را،به خاکستر تبدیل میسازند و،لبان من بر تن جواهری که در اتش وجودت در حال شکل گیری بود،با بوسه ای سرد مهر سلطه میزنند.و حال،حال زمان فاش ساختن رازی در گوش های توست:&#34;ای اسب سرکش من،این اخرین تازیانه بود.اکنون،تو به دست من رام شده ای و اکنون،تو،با تمام زیبایی هایت، از ان من هستی.&#34;</description><category>ماهان</category><author>ماهان</author><pubDate>Sat, 21 Jun 2025 01:00:28 +0330</pubDate></item><item><title>Funeral for a black rose</title><link>https://virgool.ir/@m_31818305/funeral-for-a-black-rose-vtqhfgbd8jrg</link><description>یکی از کارهام که پنج یا چهارسال پیش نوشته شد:امشب،شبی که ماهش کامل شده امادر ان خبری از پیامبران نیستکهدر ازای چند اسکناس،خورشیدی پنهان شده در پس این تاریکی ِ بی‌رحم،را به تو بشارت دهند.شب،شب است.سیاه،خلوت،مسکوت و درنده.امشب،نه دیوار های پوشالی خانه میتوانند تو را از سرمای درنده ان پناه بدهند،و نه چراغ های افسرده و کم جان شهر میتوانندتو را از وحشت نهفته در این کوچه های تاریک،در امان دارند.دیگر هیچ رازی در کار نیست.تمام استعاره ها،پیش از انکه پا به خیابان بگذاری،به دار کشیده شده اند.هیچ نجات دهنده ای در کار نیستو حقیقتی سرد و بی‌روح،بر شهر حاکم است.باز پایانی دیگر در راه استپایانی بر مردی که هیچگاه زنده نبود.امشب،چهره ی او پشت پنجره ی بخار گرفته ییک اتوبوس،شهر را ترک میکند،همانگاه که تو برای او دست تکان میدهیتا شایدبتوانی چهره اش را از پشت ان پنجره ی غبارالود،ببینی.و خاطره اش،پیمانی ابدی با قلب تو میبندد.و مهم نیست چند قطره اشک برای این خاطره بریزی،مهم نیست چند شعر درباره ی ان بگویی،مهم نیست چند بار قلبت از این درد شکسته شود،او هیچگاه نخواهد دانست انچه ترکش کرده،قلب تو بوده است!چرا که تو هیچوقت انجا،در قلب او نبوده ای.و تو خوب میدانی کهاز دست دادن چیزی که هیچگاه ان نداشته ای،چه معنایی دارد.امشب،به پایان میرسدو باقی میگذارد،دو چشم به انتظار قطرات اشکیک شاخه رز،زخم هایی از جنس خاطراتو قلبی مدفوندر تابوتی سیاه.</description><category>ماهان</category><author>ماهان</author><pubDate>Sat, 21 Jun 2025 00:47:24 +0330</pubDate></item></channel></rss>