<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های تاسیان و داریخماخ</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_31769934</link><description>ازین ب بعد میایم اینجا دیگه:)راحت تره</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:24:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1439841/avatar/Nq7aWz.jpg</url><title>تاسیان و داریخماخ</title><link>https://virgool.ir/@m_31769934</link></image><item><title>تح</title><link>https://virgool.ir/@m_31769934/تح-nr2xdo4thldr</link><description>ما هم مثل عوام‌الناس، مثل سیاوش قمیشی و کریستی برگ عقیده داریم پاییز دل‌گیره. شباش صدای بوف می‌آد. به جمشید می‌گیم: سر معرکه مهمون نمی‌خوای دل‌مون گرفته؟ می‌گه: بابا کجاش دل‌گیره؟ نگا نارنگیا رُ ، نگا نارنجیا رُ ، به‌زبانِ حال با انسان سخن می‌گه. خرمالو رُ ببین. می‌گم: جمشید نارنجی چیه؟ مهر، آبان، وای از آذر؛ چه‌جوری بگذرونیم امسالُ ؟ تولد جمشید آبانه. خب معلومه خوشش می‌آد. راه می‌ره می‌گه: دنیا یعنی محاسنِ پاییز. می‌گم: خب مثلا چارتا مثال بزن از این محاسن. می‌گه دلبر لباس قشنگا رُ از توو گنجه درمی‌آره، پایین کمی لخت، بالا کت و کلفت، آدم حظ می‌کنه. می‌گم: اولا چش‌تُ درمی‌آرما، دوما این‌که نصفش معایبه، حیف تابستون نبود که همه‌ش لخت؟ یه چای می‌ریزه می‌ذاره جلومون، می‌گه: حالا دلبر هیچی، شبا رُ چی می‌گی؟ مگه تو خودت عاشق شبا نیستی؟ پاییز همه‌ش شبه دیگه. نصف روز غروبه. می‌گم: آقا ما دو سّاعت شب بسّ‌مونه، زیادم هست. می‌خوایم زودتر بیدار شیم تموم شه. یه چراغی می‌ذاریم اون گوشه تاریک‌روشن می‌شینیم ستاره می‌شمریم تا سحر چه زاید باز. می‌گه چایی از دهن افتاد.</description><category>تاسیان و داریخماخ</category><author>تاسیان و داریخماخ</author><pubDate>Sun, 02 Apr 2023 22:35:22 +0330</pubDate></item><item><title>تاسیان و داریخماخ</title><link>https://virgool.ir/@m_31769934/تاسیان-و-داریخماخ-bt9tsebrnuse</link><description>در وفایِ عشقِ تو مشهورِ خوبانم چو شمعشب‌نشینِ کویِ سربازان و رِندانم چو شمعروز و شب خوابم نمی‌آید به چشمِ غم‌پرستبس که در بیماریِ هجرِ تو گریانم چو شمعرشتهٔ صبرم به مِقراضِ غَمَت بُبْریده شدهمچنان در آتشِ مِهرِ تو سوزانم چو شمعگر کُمیتِ اشکِ گُلگونم نبودیِ گرم‌روکِی شدی روشن به گیتی رازِ پنهانم چو شمع؟در میانِ آب و آتش همچنان سرگرمِ توستاین دلِ زارِ نزارِ اشک‌بارانم چو شمعدر شبِ هجران، مرا پروانهٔ وصلی فرستور نه از دَردَت جهانی را بسوزانم چو شمعبی جمالِ عالم‌آرایِ تو روزم چون شب استبا کمالِ عشقِ تو در عینِ نُقصانم چو شمعکوهِ صبرم نرم شد چون موم در دستِ غمتتا در آب و آتشِ عشقت گدازانم چو شمعهمچو صبحم یک نفس:) باقیست با دیدارِ توچهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمعسرفَرازم کن شبی از وصلِ خود ای نازنینتا مُنَوَّر گردد از دیدارت ایوانم چو شمعآتشِ مِهر تو را حافظ عجب در سر گرفتآتشِ دل❤️‍?، کِی به آبِ دیده بِنْشانم چو شمع</description><category>تاسیان و داریخماخ</category><author>تاسیان و داریخماخ</author><pubDate>Sun, 25 Dec 2022 14:21:50 +0330</pubDate></item><item><title>ضحاک</title><link>https://virgool.ir/@m_31769934/بنگیان-آخرالزمان-m3k80skcyxcz</link><description> چنان بد که هر شب دو مرد جوانچه کهتر چه از تخمهٔ پهلوانخورشگر ببردی به ایوان شاههمی ساختی راه درمان شاهبکشتی و مغزش بپرداختیمر آن اژدها را خورش ساختیدو پاکیزه از گوهر پادشادو مرد گرانمایه و پارسایکی نام ارمایل پاک‌دیندگر نام گرمایل پیشبینچنان بد که بودند روزی به همسخن رفت هر گونه از بیش و کمز بیدادگر شاه و ز لشکرشو زان رسم‌های بد اندر خورشیکی گفت ما را به خوالیگریبباید بر شاه رفت آوریو زان پس یکی چاره‌ای ساختنز هر گونه اندیشه انداختنمگر زین دو تن را که ریزند خونیکی را توان آوریدن برونبرفتند و خوالیگری ساختندخورش‌ها و اندازه بشناختندخورش خانهٔ پادشاه جهانگرفت آن دو بیدار دل در نهانچو آمد به هنگام خون ریختنبه شیرین روان اندر آویختناز آن روزبانان مردم‌کشانگرفته دو مرد جوان را کشانزنان پیش خوالیگران تاختندز بالا به روی اندر انداختندپر از درد خوالیگران را جگرپر از خون دو دیده پر از کینه سرهمی بنگرید این بدان آن بدینز کردار بیداد شاه زمیناز آن دو یکی را بپرداختندجز این چاره‌ای نیز نشناختند</description><category>تاسیان و داریخماخ</category><author>تاسیان و داریخماخ</author><pubDate>Wed, 05 Jan 2022 17:14:05 +0330</pubDate></item></channel></rss>