<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های m_31616358</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_31616358</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:13:07</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4246006/avatar/SApxtY.jpg</url><title>m_31616358</title><link>https://virgool.ir/@m_31616358</link></image><item><title>زندگی در کشتارگاه انسانی</title><link>https://virgool.ir/@m_31616358/زندگی-در-کشتارگاه-انسانی-xeigsybww1hh</link><description>   در دنیایی درحال زندگی کردنی که حتی برای مرگ دیگران هم سوگواری نمیکنیم،زمانی که درحال درد کشیدن باشیم هیچ کس حتی دوست و رفیق مورد اعتماد ماهم حتی ذره ای برایش اهمیتی ندارد.                                                          در زمانی زندگی میکنی که حتی پدرو مادرهم بعضی وقتها مورد اعتماد خودمان نیستند.                                          زمانی که خوبی میکنی حتی به چشم آنها نمیاد،وتو را بعد از آن خوبی ای که به آنها کرده ای فراموش میکنند، شاید زمانی که از توکمک میخواستند خوب باشند اما زمانی که کارشان با تو تمام شود ،حتی برایت کمی ارزش هم قاعل نیستند.                                                                                                                                                                         اما فکر میکنید همینگونه باید جلو رفت؟خیر،باید جامعه درست شود نه فقط در شهر،یا کشور من در کل دنیا باید مردم مغز های خودشان را از فضای غبار آلود جلوی چشم هایشان پاک کنند تا دنیا را همانگونه که هست ببینند آسمان آبی را ،آبی، خورشید را زرد، ابر هارا سفید و...                                                                                                     بیایید دنیارا همانگونه که هست ببینیم.</description><category>m_31616358</category><author>m_31616358</author><pubDate>Sun, 14 Sep 2025 15:12:48 +0330</pubDate></item><item><title>زندگی در کشتارگاه انسانی</title><link>https://virgool.ir/@m_31616358/زندگی-در-کشتارگاه-انسانی-sdfjpb7qbwug</link><description>زندگی روزمره انسان ها درحال کشتن آنها است.در دنیایی درحال زندگی کردنی که حتی برای مرگ دیگران هم سوگواری نمیکنیم ،زمانی که درحال درد کشیدن باشیم هیچ کس حتی دوست ورفیق مورد اعتماد ماهم حتی برایش ذره ای اهمیت نداره.                                                      در زمانی زندگی میکنی که حتی پدرو مادرهم بعضی وقتها مورد اعتماد نیست.                                                                                                                                                                       زمانی که خوبی میکنی حتی به چشم آنها نمیاد،وتو را بعد از آن خوبی که به آنها کرده ای فراموش میکنند شاید زمانی که از توکمک میخواستند خوب باشند ،اما زمانی که کارشان با تو تمام شود حتی برایت کمی ارزش هم قاعل نیستند.                                                                                                                                                                      اما فکر میکنید همینگونه باید جلو رفت؟خیر، باید جامعه درست شود نه فقط در شهر،یا کشور من در کل دنیا باید مردم مغز های خودشان را ازفضای غبار آلود،دورکنند.                                                                                                    اینستاگرام و یوتیوب و... چشم های مارا کور کده باید،کمی از این فضا دور شویم ویه زندگی برگردیم وآسمانی آبی را آبی ببینیم </description><category>m_31616358</category><author>m_31616358</author><pubDate>Sun, 14 Sep 2025 14:32:58 +0330</pubDate></item></channel></rss>