https://virgool.ir/feed/@m_31093517«اینجا گوشه‌ای برای دل‌نوشته‌ها،پادکست‌،معرفی کتاب و فیلمه تلگرام:https://t.me/marshmallow_daily»fa2026-11-10 18:46:45https://files.virgool.ir/upload/users/3143139/avatar/ShyNJg.pnghttps://virgool.ir/@m_31093517https://virgool.ir/@m_31093517/یک-روز-تمام-این-روزها-خاطره-می-شوند-gnvg2opzos3tیکی از عادت‌هایی که از بچگی دارم و خیلی هم دوستش دارم، اینه که موقع حرکت ماشین، شیشه رو پایین بکشم، دستامو از ماشین بیرون کنم و بیرون رو تماشا کنم.تو مسیر شهر به روستایی که دوران بچگیم رو اونجا گذروندم، یه کوه خیلی بزرگ هست. یه کوه که از ده دوازده‌سالگی باهاش حرف می‌زنم!آره، عجیب به نظر می‌رسه، اما واقعاً همیشه باور داشتم که اون کوه منو می‌بینه و شاهد اتفاقات زندگیمه.با خودم فکر کردم هربار که از این جاده رد می‌شم، از اتفاقات زندگیم براش بگم.یادمه یه روز توی ماشین نشسته بودم و داشتم سرزنش‌های مامان و بابام رو راجع به کنکور می‌شنیدم. حالم بدجوری خراب بود. به کوه نگاه کردم، بهش لبخند زدم و زیر لب گفتم:«ولی دوتامون می‌دونیم که این نیز بگذره، مگه نه؟»مدتی نگذشت که دوباره از همون جاده رد می‌شدیم. این بار داشتم با مامان و بابام راجع به اینکه کی بریم دانشگاه ثبت‌نام کنم حرف می‌زدم و خیلی خوشحال بودم.یه مدت بعد، دیگه بابایی نبود که پشت فرمون بشینه.با چهره‌ای اندوهگین و ناامید از زندگی به کوه نگاه کردم و بهش گفتم:«امروز احتمالاً بدترین روز عمرمه، جناب کوه! چون بابامو از دست دادم :) ولی دووم میارم.»تا یه سال، هروقت از اون جاده رد می‌شدیم، چیز جدیدی برای گفتن نداشتم.انگار زندگی منم متوقف شده بود.در اندوه و سوگ.بعد یه مدتی حالم بهتر شد.و حالا هر اتفاقی که میفته، می‌دونم که می‌گذره.گاهی به این فکر می‌کنم که اون کوه چقدر از زندگی منو دیده، بی‌اینکه خودش حتی یه ذره تغییر کرده باشه.اون همون‌جاست. همون کوه بزرگ، توی همون جاده.اما من هربار که از کنارش رد می‌شم، یه آدم متفاوت‌ام. با تجربه‌هایی که پشت سر گذاشتم، با جای زخم‌هایی که توی قلبم مونده، یا شکوفه‌هایی که تازه توش سبز شدن.به خودم قول دادم که یه روزی حتماً فتحش کنم!گاهی فکر می‌کنم زندگی چقدر عجیبه. چقدر زود می‌گذره و چقدر اتفاق توی همین مدت کوتاه می‌افته.یه روز از ته دل خوشحالیم، یه روز فکر می‌کنیم دیگه هیچ‌وقت قرار نیست حالمون خوب بشه. یه روز برای اتفاقی ذوق می‌کنیم که چند وقت بعد حتی یادمون نمیاد چرا این‌قدر برامون مهم بوده. یه روز هم با اتفاقی روبه‌رو می‌شیم که فکر می‌کنیم هیچ‌وقت نمی‌تونیم ازش عبور کنیم.و بعد، یه روز دیگه می‌رسه:)اون کوه همون‌جاست، اما زندگی من تا دفعه‌ی بعدی که از کنارش رد می‌شم، احتمالاً کلی ماجرای تازه برام داره.و من هنوز کلی حرف دارم که براش تعریف کنم.MarshmallowMarshmallowTue, 03 Nov 2026 00:27:07 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/سه-فیلم-سینمایی-برای-وقتایی-که-در-مشکلاتت-تنهایی۲-pss72p7y5b7kسلام سلام:)خب بریم سر اصل مطلب!«متاسفم،عزیزم»فیلم سینمایی متاسفم عزیزم اولین تجربه کارگردانی خانوم اوا ویکتوره که خودش هم بازیگر نقش اول داستانه.داستان فیلم راجع به دختری به اسم اگنس هست که مورد تجاوز جنسی قرار میگیره و بعد از اون باید با زندگی جدیدش با وجود ترومای بزرگی که داره کنار بیاد.اگنس با اومدن دوست قدیمیش به خونه‌ش متوجه میشه که چقدر از زندگیش عقب افتاده و در طی این سالها راکد و بی‌حرکت مونده.فیلم خود واقعه رو به ما نشون نمیده،در عوض روی پس‌لرزه های عاطفی و روانی اون اتفاق در زندگی روزمره اگنس متمرکز میشه.البته نباید اینطوری فکر کرد که این فیلم فقط درباره افرادیه که مورد تجاوز جنسی قرار گرفتن،روند آروم و طنز تلخی که در داستان وجود داره میتونه در هر اتفاق غم‌انگیزی که در زندگی یه آدم رخ میده،پیش بیاد.چیزی که فیلم میخواد بگه اینه که نباید همیشه انتظار داشته باشیم بعد از اتفاقات تلخی که برامون رخ میده و تروماهای بزرگی که بهمون وارد میشه همون آدم قبلی بشیم،پذیرش چیزی که رخ داده و تلاش برای کنار اومدن و پیش رفتن با وجود اون درد از همه چیز مهمتره! چون هرگز نمیشه زمان رو به عقب برگردوند و تلاش برای زندگی کردن در شرایط و اوضاع گذشته اونم درحالی که همه چیز تغییر کرده فقط یه درجا زدن بیهوده‌س.من از تماشای این فیلم لذت بردم،فک میکنم هرکدوم از ما با وجود زخم هایی که درون قلبمون هست میتونیم با شخصیت اصلی داستان ارتباط برقرار کنیم و الهام‌بخشمون باشه.«چری»فیلم سینمایی چری داستان زندگی پر فراز و نشیب یک جوان آمریکایی با بازی تام هالند رو روایت میکنه که در دانشگاه عاشق دختری به اسم امیلی میشه اما در گذر زمان با تصمیمات عجولانه‌ش زندگیش رو تغییر میده.اون بعد از ازدواج با امیلی از طرف ارتش آمریکا به عراق فرستاده میشه و به عنوان یه مددکار پزشکی فعالیت میکنه اما بعد از بازگشت از عراق همه چیز تغییر میکنه چون دچار اختلال "استرس پس از سانحه" میشه.پس از مدتی برای تسکین درد از دست دادن دوستانش و تجربه های تلخی که پشت سر گذاشته به مصرف مواد مخدر رو میاره اما برای هزینه های سنگین اعتیادش به دزدی از بانک دست میزنه.این فیلم براساس رمانی از زندگی واقعی نیکو واکر سرباز ارتش آمریکا نوشته شده.توجه اصلی فیلم بیشتر روی مسائل اجتماعی و بی هویتی و سرگشتگی جوونا در آمریکا و البته نقد سیستم در حمایت از کهنه سربازهاست(اینکه ارتش اونو میفرسته اما وقتی آسیب میبینه رهاش میکنه.)البته یکی از بخش های اصلی فیلم هم رابطه بین شخصیت اصلی داستان و امیلی هست.رابطه او و امیلی یه عشق عمیقه اما به شکل خطرناکی به یه وابستگی مشترک تبدیل میشه که هردو رو به سمت نابودی میکشونه.در کل فیلم پیام امیدواری چندانی نداره و بیشتر روی پیامدهای ویرانگر انتخاب ها و شرایطی تمرکز میکنه که فرد رو از پا درمیاره.یکی از نکات جذاب فیلم اینه که بخش‌بندی شده و شما با شخصیت اصلی دستان از همون ابتدای مسیرش همراه میشید.موسیقی خیلی زیبایی هم داره:)چری یکی از فیلم های مورد علاقه منه.🤞🏻برای بار چندمه که تماشاش میکنم.«تمام وقت»فیلم سینمایی «تمام وقت» (Full Time) یه فیلم فرانسوی محصول سال ۲۰۲۱  هست‌.این فیلم داستان جولی، مادر مجردیه که در روستایی در حومه پاریس زندگی میکنه و برای بزرگ کردن دو فرزندش به تنهایی تلاش می‌کنه. جولی به عنوان خدمتکار در یه هتل پنج ستاره در مرکز شهر مشغول به کاره، اما اعتصاب سراسری حمل و نقل عمومی در فرانسه، رفت‌وآمد اونو به یک مسابقه طاقت‌فرسا تبدیل کرده.داستان فیلم حول محور فشارهایی هست که به یه مادر مجرد در جامعه سرمایه داری کنونی وارد میشه.نکته تلخ داستان اینه که اعتصاب کارگران درحالی انجام میشه که خود کارگرها برای امرار معاش زندگی نیازمند کار هستند و این اعتصابات یجورایی به خودشون هم آسیب می‌زنه.فیلم نمی‌خواد که از شخصیت اصلی داستان قهرمان درست کنه،جولی برای حل مشکلاتش مجبور میشه دروغ بگه،گاهی از دوستانش سو استفاده کنه،از کار جیم بزنه و به کارای دیگه‌ش برسه و...و همه اینا به خاطر اجبار و فشاری هست که بر روی شونه هاش سنگینی می‌کنه و چاره دیگه‌ای نداره.اگه بخواید یه فیلم سینمایی درام اجتماعی تماشا کنید و با شخصیت اصلی داستان و ماجراهای سخت زندگیش همراه بشید فیلم سینمایی تمام وقت می‌تونه پیشنهاد خوبی باشه.فک میکنم با وجود زندگی مدرنی که همه ما این روزها داریم تجربه میکنیم، حس همزادپنداری زیادی با جولی داشته باشیم.واقعاً شما تا حالا با خودتون فکر کردید که آدم پولدارهای جامعه و نظام سرمایه داری داره چه بلایی سر زندگی تک تک ماها میاره؟احساس نمیکنید خیلی از ما برده هایی شدیم برای پولدار شدن یکسری آدم های دیگه؟ و نکته تلخ داستان اینه که خیلی از ما چاره‌ای نداریم چون برای بقا باید اینجوری زندگی کنیم!حس میکنم هرچقدر زمان میگذره آدمای عصر ما کمتر از قبل زندگی میکنن و زندگیشون خیلی تاریک و بی‌روح میشه🥲شما کدومش رو تماشا کردید؟MarshmallowMarshmallowSat, 03 Oct 2026 14:33:25 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/مراقب-باش-تو-هم-رقص-طاعون-نگیری-jfxqabqdpm1yچند وقت پیش یه کتاب جدید از مت هیگ به اسم "آرام باش بی اعصاب" رو داشتم میشنیدم که ماجرای جالب و عجیبی در سال ۱۵۱۸ به اسم رقص طاعون رو روایت میکرد.داستان از این قراره که در یه روز تابستونی در شهر استراسبورگ فرانسه که اون موقع تحت حاکمیت امپراتوری روم بوده خانومی به اسم فرا تروفئا بدون هیچ دلیلی و بدون موسیقی توی خیابون شروع به رقصیدن میکنه اما در گذر زمان افراد بیشتری بهش میپیوندن!کار به جایی میکشه که تعداد این افراد هرروز بیشتر و بیشتر میشه و مسئولان شهر به فکر چاره ای برای این افراد میفتن.در ابتدا پزشکان فکر میکنند که این افراد بیمار هستند و درمان دردشون رقص بیشتره،بنابراین حتی مجالس و مکان هایی مخصوص با موسیقی برای رقصیدن این افراد فراهم میکنن اما هرچه میگذره تعداد افراد رقاص بیشتر میشه و به حدود چهارصد نفر میرسه!به علت رقص زیاد تعداد زیادی از آدما به خاطر سکته قلبی یا خستگی مفرط از دنیا میرن اما با این وجود بازهم آدمای زیادی هستن که به رقصیدن ادامه میدن،در نهایت مسئولین شهر تصمیم میگیرن که این افراد رو از شهر جمع کنن و به معابد مذهبی خارج از شهر بفرستن تا از سرایت رقص بی وقفه به دیگران جلوگیری بشه؛ بعد از مدتی رقص طاعون از مردم شهر دور میشه و فروکش میکنه!آقای مت هیگ توی کتابش رقص طاعون رو مثال زده بود تا رقص طاعون هایی که امروزه در دوره دیجیتال رخ میده رو قابل درک‌تر کنه.نویسنده توی کتابش نوشته بود،من توییتی در فضای مجازی منتشر کردم که به مذاق خیلی از افراد خوش نیومد؛اولین نفر اعتراض خودش رو عنوان کرد و نفر بعدی هم همینطور،بعد از مدتی فقط سیل توییت و فحش و ناسزا بود که به من روا میشد! این درحالی بود که منظور من از توییت چیز دیگری بود اما مخالفت چند نفر ابتدایی با توییت باعث شد افراد بی‌شمار دیگه‌ای هم دنباله‌رو همونا باشن.وقتی به این تیکه از کتاب رسیدم دیدم که این فقط در مود توییت های آقای مت هیگ نیست،اکثر جریانات موجود در دل جامعه با سطح سواد رسانه‌ای اندکی که اغلب مردم ما دارن به همین صورت شکل میگیره!ویدیویی در اینستاگرام وایرال میشه و اینقدر تعداد بازدید ها و لایک ها بالا میره که افراد زیادی بدون دلیل اونو لایک میکنن! یعنی حتی ممکنه طرف با محتوای کلی اون ویدیو موافق نباشه اما به خاطر پیروی از جمع، با دیگران همراه میشه.گویی تعدد افراد در تشخیص درست یا نادرست بودن مسیر یا راهی بسیار موثره! حتی اگه از حق و درست بودن یک عقیده اطمینان قلبی داشته باشیم اما تعداد افراد کمی رو در اون جهت ببینیم ممکنه به درست بودنش شک کنیم اما برعکس این قضیه کمتر اتفاق میفته،اتفاقا با دیدن قدم گذاشتن انسان های زیاد در یک مسیر اطمینانمون بیشتر میشه! اما چه چیزی تعیین میکنه که اون راه درست یا غلطه؟! مطمئنا انتخاب اکثریت هرگز ملاک خوبی برای تشخیص نیست!حتی همین ویرگول خودمون این روزها بیشتر دچار رقص طاعون شده! کاربران زیادی هستن که پست های خیلی خوبی مینویسن و واقعا وقت میذارن اما تعداد لایک‌هاشون به ده تا هم نمیرسه و کاربران زیادی هم هستن که هربار پستی بی‌ارزش منتشر میکنن اما چون در روز اول چهل تا لایک دریافت کرده،کاربران دیگه حتی نخونده با دیدن تعداد لایک های اون پست لایکش میکنن اما بعدش که خود پست رو میخونی یا کپی از جاهای دیگس یا درونش حرف و نکته خاصی گفته نشده!من فک میکنم این روزها همه ما در برابر چیزی که لایک میکنیم مسئولیم،چون هر کلیک ما روی قلب و قرمز کردن اون باعث میشه به افراد بی شمار دیگری نمایش داده بشه و بنابراین در دنیای دیجیتال امروزی هرکدوم از ما در شکل گرفتن جریانات و اتفاقات اجتماعی بسیار موثر هستیم.پستی که ما میپسندیم،کلیپی که ما بازنشر میکنیم یا مطالبی که روزانه با دیگران به اشتراک میذاریم در ذهن های بی‌شماری میتونه موثر واقع بشه و در حالت کلی‌تر اتفاقات بزرگی رو در اذهان بی‌شماری رقم بزنه!مثلا یه اتفاق سیاسی رو در نظر بگیرید.شخص A یه تفسیر خاص ارائه میده.شخص B اون تفسیر رو میبینه و میگه:"دقیقا! منم همین فکرو میکردم."شخص C میاد و حرف شخص B رو بازنشر میکنه.شخص D فقط حرف B و C رو میبینه و فکر میکنه:"پس ظاهرا همه به این نتیجه رسیدن."بعد خودش همون حرف رو منتشر میکنه.پس اینجا یه حلقه تقویتی ساخته میشه که آدما با انتشار همون تفسیر شخص A احساس تایید و دیده شدن میکنن!غافل از اینکه آیا اصلا تفسیر شخص A درست هست؟ آیا قصد فریب دادن افراد جامعه رو نداره؟ یا شاید هم دیدگاه کاملا درستی باشه.من فک میکنم در دنیای سیاسی،خبری و شبکه های اجتماعی این خیلی مهمه بتونیم بین "من به این نتیجه رسیدم" و "چون همه اطرافم اینو میگن،من هم قبولش کردم" تفاوت بذاره.بیاید ما اونی بشیم که تفاوت هرچند کوچیک ایجاد میکنه:)MarshmallowMarshmallowWed, 23 Sep 2026 17:31:24 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/تو-هم-خندیدن-رو-انتخاب-میکنی-یا-نه-e1jyiyxpkba4چند وقت پیش فیلم سینمایی Daddio محصول سال 2023 رو تماشا کردم.این فیلم سینمایی از همون اولش توجه من رو به خودش جلب کرد.داستان درباره خانوم و آقایی هست که راجع به زندگی و مسایل مختلف از جمله رابطه ها،امید ،مشکلات و درد ها و قوانین حاکم بر جامعه صحبت میکنن.شخصیت خانوم داستان با بازی داکوتا جانسون اهل اوکلاهاما سوار تاکسی مردی با بازی شان پن میشه تا به خونه‌ش در منهتن بره. در این بین باهم صحبت میکنن؛ تمام صحنه های فیلم در همین تاکسی گرفته شده.فیلم روند آرومی داره و قرار نیست اتفاق خیلی خاصی توش بیفته! فقط باید با دقت به دیالوگ هایی که بینشون رد و بدل میشه گوش داد و ممکنه با خیلی بخش هاش موافق نباشید! چون فیلمنامه‌نویس یه خانومه و بعضی جاها دیدگاه هایی راجع به آقایون گفته که ممکنه به مذاقشون خوش نیاد!😂توی سکانسی از فیلم کلارک راجع به همسر اولش صحبت میکنه. درمورد این حرف میزنه که دختر زیبا و مهربون و در عین حال کمی خنگی بوده اما مشکلات و حس بد و افسردگی همسرش باعث شده از هم جدا بشن.یه تیکه جالب داشت که توجه من رو به خودش جلب کرد. میگفت:"ما حق انتخاب داریم تا در برابر مسائل و اتفاقات مختلف زندگیمون واکنش نشون بدیم،میدونی دست خودمونه که چیکار کنیم.اتفاقات رو یه معضل بزرگ ببینیم یا اینکه فقط بخندیم و رد بشیم! مثلا یبار میپریدم جلوی همسرم تا اونو بترسونم یا گاهی آب سرد پر از یخ روش میریختم و اون همیشه انتخاب میکرد که بخنده! میتونست عصبانی بشه اما همیشه خندیدن رو انتخاب میکرد! همین باعث میشد ما با یه بستنی و چیپس ساده خوشحال باشیم،ما توی خونه نقلی خودمون در دسته خوشحال‌ترین آدمای روی کره زمین بودیم."__خب من فک میکنم با این توصیفات اصلا هم خنگ نبوده،شاید تصمیم گرفته پیش تو اینجوری به نظر برسه! دلت براش تنگ میشه؟!کلارک چشماش پر از اشک میشه و میگه:" آره... آره دلم براش گاهی اوقات تنگ میشه"تا حالا به آدمای دور و اطرافتون دقت کردید؟! تا حالا متوجه تمایز یسری افراد از بعضی های دیگه شدید؟! تمایز بزرگی که به نظرم فقط در برخی انسان ها دیده میشه! مخصوصا در دنیای امروز.اینکه از کوچیک‌ترین نعمت های زندگی لذت ببرن،شکرگزار باشن و حالشون خوب باشه؛همین باعث میشه حال شما هم کنارشون خوب باشه؛انگار مهم نیست چقدر مشکلات دارید یا اینکه چقدر مسائل ناامیدکننده توی زندگی هست اونا همیشه انتخاب میکنن که بخندن!خود خداوند هم در قرآن خطاب به حضرت داوود«ع» میگه:یا داوود و قلیل من عبادی‌الشکورای داوود تعداد کمی از بندگان من شکرگزار هستند.به خاطر همینه که تعداد کمی از بندگان خداوند حس خوشحالی و خوشبختی توی زندگیشون دارن،چون همیشه به نداشته هاشون نگاه میکنن و به جای زندگی در لحظه به آینده چشم دوختن!اگه خوب به زندگیمون نگاه کنیم میبینیم چقدر چیزهای جذاب و قشنگ هست که میتونیم بابتشون خوشحال باشیم.چیزایی که خیلی کوچولو و بی‌اهمیت به نظر میرسن اما اگه بهشون بها بدیم میبینیم که خیلیا همونارو هم ندارن!حس میکنم هرچقدر زمان میگذره اینستاگرام بلاهای بزرگتری سر زندگی آدما میاره.فقط کافیه حساب کاربریشون رو توی اینستاگرام باز کنی و بعد ویترینی از بهترین عکس ها و لحظات خوش زندگیشون رو به نمایش گذاشتن.احتمالا اگه زرق و برق یا هزینه اون خوشگذرونی ها،کافه ها،سفرها،رابطه‌هاشون و... از یه کاربر دیگه کمتر باشه تمام حس خوبشون به لحظات قشنگشون از بین میره.ممکنه بستنی که از دکه سر کوچشون میخره خیلی هم خوشمزه بوده باشه و از خوردنش حسابی لذت برده باشه اما وقتی عکسای فامیلشون رو میبینه که توی کافه بالاشهر توی یه ظرف خیلی عجیب و غریب به اندازه دو قاشق چایخوری بستنی ریخته شده با قیمتی ده برابر بستنی که اون از دکه خرید، ناراحت میشه!نمیدونم واقعا دنیا داره به کجا میره؟حال و روز خیلی از ماها:آدما دیگه حس خوبی به خودشون ندارن! هرکسی رو میبینی حداقل یه عمل جراحی روی صورتش انجام داده!اگه یکم اضافه وزن داشته باشن حالشون بد میشه.معیار زیبایی شده اینکه چه کسی دماغ کوچیکتری داره! هرچی لب بادکنکی‌تر زیباتر!یا باسن و سینه های بزرگتر به قدری مهم شده که خیلی از خانوما حاضرن هزاران تزریق و عمل و... انجام بدن تا ظاهر و هیکلشون متناسب با چیزی باشه که ترند شده!این روزا دیگه ابروی طبیعی خیلی کمتر میبینیم. موهای کراتین شده و فر دائم! صورتایی که پر از آرایشن و ناخنایی که هرروز یه مدل جدید پیدا میکنن!خیلی از افراد برای انتخاب همسر و شریک زندگی به جای اهمیت دادن به ویژگی های اخلاقی،مرام و معرفت فقط به پول یا ظاهر طرف مقابل اهمیت میدن! احتمالا به خاطر اینکه با وجود این دو مورد بازهم بیشتر میتونن خودنمایی کنن!یه عروسک زشت به اسم لبوبو ترند میشه و بعد یه مدتی میبینی توی دست همه بچه ها یه لبوبو هست!به جای اینکه وقتی میرن سفر خوب چشماشون رو باز کنن،همه جارو نگاه کنن و سعی کنن از اون لحظه ها نهایت استفاده و لذت رو ببرن یه گوشی دستشون میگیرن و فقط مشغول عکس گرفتن هستن تا بتونن یه سوژه عالی برای استوری گذاشتن پیدا کنن و با اینکار حسابی حسادت بقیه رو برانگیزن!دیگه داریم توی دنیایی زندگی میکنیم که ضدارزش ها تبدیل به ارزش شدن! آدما به خاطر چیزایی پز میدن که اگه در دوره دیگه‌ای از زمان انجامش میدادن حتی آبروشون میرفت!زشتی ها جای خودشون رو به زیبایی ها دادن و آدما هرروز پوچ و تهی‌تر میشن!تا حالا به این فکر کردید که چرا هر چقدر امکانات و وسایل زندگی ما بیشتر میشه افسردگی،ناراحتی و تنهاییامون افزایش پیدا میکنه؟وسایل ارتباطی زیادتر میشه اما خود ارتباط کم!من فک میکنم به خاطر اینه که آدما بدجوری به این دنیا دل بستن! فک میکنم فراموش کردن که میمیرن!آره میمیرن،خیلی غیر منتظره‌‌تر از چیزی که فکرشو بکنن!من اینو بعد از مرگ ناگهانی پدرم به خاطر تصادف بیشتر درک کردم.آخرین و بعیدترین چیزی که بهش فک میکردم این بود که یه مرد 43 ساله سالم که از قضا کلی امید و آرزو برای زندگیش داشت،یهو تصادف کنه و بمیره! و تموم:) زندگیش در یک آن تموم شد و این فقط راجع به پدر من نیست من هم همینطورم، همه آدمای روی کره زمین قراره همینطوری بمیرن! درست در وقتی که دارن برای چند سال آینده‌شون برنامه‌ریزی میکنن،یهو همه چیز تاریک میشه و فرصتشون به اتمام میرسه!بعد آدمای کره زمین فقط به فکر این هستن که امروز ماچا بخورن یا قهوه تلخ! کدومش کلاس بیشتری داره:)؟!!!واقعا ناراحت کننده‌س.ما انسانیم!فقط میخوام بگم کافیه هممون اینقدر به خودمون سخت نگیریم و زندگی کنیم چون فرصتمون خیلی محدوده!هیچ کسی کامل نیست.من دماغم به نسبت بزرگه اما به صورتم میاد و دوسش دارم.من ناخنای کوتاهمو دوس دارم چون کارای روزمره‌م رو راحت‌تر انجام میدم و به دستام شکل دخترونه‌ای میده.وقتی از خواب بیدار میشم موهام شبیه جنگل آمازون میشه! آره خب همیشه که موهام کراتین و شونه شده نیست.راستش اگه برم کافه اسم خیلی از چیزای عجیب و غریبی که توی لیست سفارشا نوشته شده،حتی به گوشمم نخورده.هرروز یه مدل جدید لباس نمیپوشم،اصلا دلیلی نمیبینم که هرروز یه مدل عوض کنم! مرتب و خوش بود بودن رو به مد روز بودن ترجیح میدم.صورتم جوش میزنه چون آدمم!لبام هم بادکنکی نیست.مثل بلاگرا هم بلد نیستم آرایش کنم.منم ناراحت میشم،گاهی اوقات از همه دور میشم و توی اتاقم یه دل سیر گریه میکنم،چون احساسات دارم.یه گالن ماچارو هم با یه بستنی لیوانی پنجاه هزاری میهن عوض نمیکنم البته اینکه تا حالا نخوردم هم بی تاثیر نیست!حالا که فک میکنم اصلا هیچ چیزی توی دنیا قابل قیاس با بستنی نیست! بهترین کشف بشر با اختلاف!بعضی روزا خیلی پر انرژی هستم و همه کارام رو انجام میدم و بعضی روزا هم فقط تیک بیدار شدن توی برنامه‌م خورده میشه.تا حالا آووکادو نخوردم.هدیه های توپ خیلی گرون قیمت هم تا حالا نگرفتم،شده تولدم رو خانوادگی با یه جعبه شیرینی خامه‌ای گرفتیم و حسابی توش خوش گذشته و خوشحال بودم.اینستاگرام ندارم.و و وهمه ما این چیزارو داریم مگه نه؟! ایرادی نداره:) اصلا این چیزا اینقدر اهمیت نداره که بخوای روشون مانور بدی و درصورتی که بهترشو داری پزشو بدی!اگه چیزایی دارید که شمارو از بقیه متمایز میکنه خواهش میکنم به جای اینکه خودتون رو شبیه دیگران بکنید متفاوت بمونید.من دیگه واقعا از اینکه همه دارن شبیه هم میشن میترسم...چرا توی زیبایی ها از هم پیشی نگیریم؟ مثلا بیاید مهربونی کردن بیشتر رو ترند کنیم؟ یا بخشش رو؟میتونیم توی کتاب خوندن باهم رقابت کنیم یا اینکه چه کسی ساده‌تر اما زیباتر زندگی میکنه؟میتونیم توی عدالت داشتن،درک کردن همنوعان خودمون و کمک کردن به دیگران رقابت کنیم!توی احترام و تعهد و اخلاق خوبتوی امانتداری و حسن نیت.اتفاقا خداوند به اینکار توصیه کرده!رقابت و مبارزه برای کسب خوبی های بیشتر در دنیا!توی آیه دوم سوره ملک خداوند میفرماید:"﴿الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ﴾خدایی که مرگ و زندگانی را آفرید که شما بندگان را بیازماید تا کدام نیکوکارتر (و خلوص اعمالش بیشتر) است و او مقتدر و بسیار آمرزنده است."به نظر شما این قشنگ نیست؟راه و سبک خیلی خوبی برای زندگی کردنه.مگه نه؟:)حالا ببینیم کی در کسب خوبی های بیشتر برنده میشه!MarshmallowMarshmallowWed, 26 Aug 2026 21:29:59 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/گلرخ-tm1q6eqznoyjهر پنجشنبه که میرم سرخاک پدرم گلرخ هم میاد سر خاک مادرش. قبر بابای من و قبر مامان اون کنار همه.نمیتونه حرف بزنه،ساده‌س خیلی ساده! مردم بهش میگن دیوونس و بهش بی اعتنایی میکنن.بهش گفتم که اسم من زهرا نیست اما بازهم بهم میگه زهرا! منم بهش خرده نمیگیرم اجازه میدم تا زهرا صدام کنه.هربار همدیگه رو میبینیم میخواد توجه من رو جلب کنه انگار توی این دنیای پر از انسان های بی‌تفاوت با خودش فک میکنه شاید کسی به من هم کوچک ترین اهمیتی داد؛بهم شکلات میده،آب تعارف میکنه.عاشق قلب پاک و ساده و بی‌آلایشش شدم.یبار با اشاره ازم پرسید که: این قبر کیه؟منم گفتم: گلرخ این قبر بابامه.گفت:بابام؟گفتم: آره قبر بابام!هفته بعد با یه دبه پر از آب اومد پیشم و با مهربونی بهم گفت:آآآآببب... بر...ااااا...ی شسسس...تتتتن قببب...ررررِ با...باااام!دیروز فیلم سینمایی"a good person" محصول سال 2023 رو تماشا کردم.داستان درباره دختری به اسم آلیسون بود که زندگی خیلی خوبی داشت،نامزدی که عاشقش بود،شغلی که دوس داشت،خانواده گرم و صمیمی و... تا اینکه به علت تصادف رانندگی که ناشی از بی احتیاطی آلیسون بود دو نفر فوت میکنن و از اونجا به بعد زندگی آلیسون تغییر میکنه.این باعث شد با خودم فک کنم که آیا تا حالا اشتباهی توی زندگیم انجام دادم که نتونم بابتش خودمو ببخشم؟آیا این به معنای بد بودن منه؟هویت منو چه چیزی مشخص میکنه؟آیا یه اشتباه هرچقدر هم بزرگ باشه میتونه خوب یا بد بودن آدمارو تعیین کنه؟اگه اون اشتباه خیلی کوچیک بوده باشه اما به افتضاحی بزرگ و اتفاقی تلخ منجر شده باشه چی؟!آیا اصلا از انجام اون اشتباه پشیمونم؟بعدش چی میشه؟فک نمیکنم در چنین شرایطی بتونم با همون هویت قبلی به زندگی ادامه بدم؛برای بخشش نیاز به پوست اندازی دارم.باید همه چیز رو از اول آغاز کنم.باید شاکله روحم رو تغییر بدم تا فراموش کنم!میتونم خودمو ببخشم؟فعلا "نه!"پدربزرگم داشت با مامانم صحبت میکرد،بهش گفت میشه گوشی رو بدی غزل تا باهاش حرف بزنم؟_سلام دختر قشنگ بابا دلم برات تنگ شده.توی چشماش پر از اشک میشه!منو تازه دیروز دیده بود.چقدر خوشبختم که برای یک نفر،نبودنم حتی برای یک روز هم طولانیه:)MarshmallowMarshmallowMon, 24 Aug 2026 10:20:48 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/شاید-یه-لبخند-خیلی-بیشتر-از-چیزی-که-فکر-می-کنیم-اثر-داره-s18zjrs4crwyچند وقت پیش رفته بودم وسایلم رو از خوابگاه بیارم. توی مترو نشسته بودم و حسابی خسته بودم. یه دختر کوچولوی خیلی ناز اون طرف نشسته بود و هی به من نگاه می‌کرد. منم یه بار بهش با مهربونی لبخند زدم.همین.فقط یه لبخند ساده.ولی انگار همون لبخند کافی بود که توجهش به من جلب بشه🥲😄 از اون به بعد هر بار نگاهش می‌کردم، بهش لبخند می‌زدم و اونم هی نگام می‌کرد.یه دفعه اومد کنارم نشست و کیفش رو باز کرد و شروع کرد به بازی کردن با اسباب‌بازی‌هاش. مامانش هم خوابش برده بود؛ معلوم بود خیلی خسته‌ست. مترو هم تقریباً خلوت بود و فقط یکی دو نفر دیگه اونجا بودن.دخترک اومده بود کنار من، معلوم بود که دوست داره اسباب‌بازی‌هاشو بهم نشون بده و یه جورایی روش نمی‌شه.منم بهش نگاه کردم و گفتم:«وای، چه اسباب‌بازی‌های قشنگی داری! خوش به حالت خیلی خوش شانسی؛دوست داری بهم نشونشون بدی؟»انگار منتظر همین جمله بود.با ذوق گفت:«آره!»بعد شروع کرد یکی‌یکی همه‌شونو آوردن و نشون دادن.برای هر کدومشون یه اسم گذاشته بود. با بعضی‌هاشون یه جور خاصی رفتار می‌کرد، انگار واقعاً دوستاش بودن.من با اینکه خیلی خسته بودم، دلم نمی‌اومد ذوقش رو خراب کنم. یه کم باهاش بازی کردم، حرف زدم و به چیزایی که می‌گفت گوش دادم.انگار کم‌کم منو گذاشت توی دایره آدم‌هایی که بهشون اعتماد داره.بعد از یه مدت پرسید:«اسمت چیه؟»اسمم رو گفتم.اونم اسمش رو گفت.بهش گفتم:«اسم تو یکی از قشنگ‌ترین اسم‌هاییه که توی دنیا شنیدم.»لبخند زد و گفت:«ممنونم. اسم تو هم همین‌طوره.» یه دفعه گفت:«غزل،امروز دو نفر بهم لبخند زدن.»بعد با یه ذوق خاصی ادامه داد:«نمی‌دونم چرا امروز همه این‌قدر منو دوست دارن! تو دومین نفری هستی که امروز بهم لبخند زده.»واقعاً جا خوردم.دو نفرفقط دو نفر بهش لبخند زده بودن:))و همین دو تا لبخند باعث شده بود یه بچه هفت، هشت ساله فکر کنه کل دنیا دوستش داره:)))) راستش این برام خیلی قشنگ بود.خیلی...با خودم فک کردم،ما بزرگ‌ترها گاهی برای اینکه باور کنیم دوست‌داشتنی هستیم، هزار تا دلیل لازم داریم.یکی باید چند بار بهمون بگه دوستمون داره.باید مورد تایید قرار بگیریم و بهترین هارو به دست بیاریم تا یه کوچولو حس ارزشمندی بکنیم،توی بهترین خونه زندگی کنیم،به بالاترین قله ها برسیم تا احساس دوست‌داشتنی بودن بگیریم بعد باز هم شک می‌کنیم.ولی این بچه؟دو نفر بهش لبخند زده بودن و برای خودش نتیجه گرفته بود:«پس همه منو دوست دارن.»کاش ما هم بعضی وقت‌ها همین‌قدر ساده بودیم.‌بهش گفتم:«می‌دونی چرا بهت لبخند زدم؟ چون تو خیلی دختر مهربون و خوشگلی هستی. تازه خیلی هم نازی، می‌دونستی؟»خیلی خوشحال شد.گفت:«آره، فکر کنم امروز خیلی خوشگل شدم. به خاطر همین همه بهم لبخند میزنن.»تا آخر مسیر، هی نگام می‌کرد و دوست داشت توجه منو جلب کنه. از زندگیش برام گفت؛ از اینکه خواهر و برادر نداره، از دخترخاله کوچولوش، از چیزهای کوچیکی که برای خودش خیلی مهم بودن.یه جایی با خودم فکر کردم چقدر عجیبه که آدم گاهی بدون اینکه قصد خاصی داشته باشه، وارد دنیای یه نفر دیگه می‌شه.من اون روز فقط یه لبخند زده بودم.فقط چند دقیقه با یه بچه حرف زده بودم.فقط اسباب‌بازی‌هاشو نگاه کردم.اما برای اون، انگار اتفاق مهمی افتاده بود.انگار یه آدم جدید پیدا کرده بود که می‌تونست اسباب‌بازی‌هاشو بهش نشون بده و از زندگیش بگه تازه همش به مامانش می‌گفت ببین مامان دوست جدید پیدا کردم🥹🤍وقتی به مقصد رسیدم، دیگه وقت خداحافظی بود.با هم دست دادیم و بهش گفتم:«از آشنایی باهات خوشحال شدم، دوست کوچولوی مهربون من.»و از مترو پیاده شدم.شاید دنیا واقعاً با همین چیزهای کوچیک قشنگ‌تر می‌شه.MarshmallowMarshmallowTue, 11 Aug 2026 22:06:16 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/معرفی-پنج-کتابی-که-به-تازگی-خوندم۶-i44djcn7rediگاهی اوقات در دل روزمرگی‌های زندگی خوندن یه کتاب میتونه حال آدمو خوب کنه،هربار که یه کتاب جدید بخونی یه تجربه جدید کسب میکنی، کلی درس های جدید یاد میگیری،زندگی هایی رو زندگی میکنی که متعلق به تو نیستن اما خوندن نوشته های روی چند برگ کاغد باعث میشه پا به دنیای جدیدی بذاری و حس کنی بیشتر از یه زندگی که متعلق به خودت هست رو تجربه میکنی. امسال خیلی بیشتر از قبل عادت به کتاب خوندن رو در خودم تقویت کردم و چون دوس دارم تجربه‌م رو از خوندن هر کتاب بنویسم،تمایلم به خوندن کتاب بیشتر شده و نکات و موضوعات داستان بیشتر از قبل در ذهنم نقش میبنده.خب بدون توضیحات اضافی بریم سراغ معرفی پنج کتابی که به تازگی خوندم:)امیدوارم ترغیب بشید که از بین این لیست حداقل به یدونشون سر بزنید🌱🤝🏻🌻۱)«"اگنس گری" اثر آن برونته»کتاب اگنس گری از خانوم آن برونته مثل خیلی از کتاب های دیگه‌ای که خودش و خواهرانش نوشتن،داستان خانومیه که به علت فقر و تنگدستی به سراغ شغل معلمی میره تا با معلم سرخونه بودن بتونه درآمدی برای زندگیش کسب کنه.داستان این کتاب درباره اگنسه،دختری که در خانواده چهار نفره با پدری کشیش و مادر و خواهری مهربون به دنیا اومده و بعد از اینکه پدرش به علت بدبیاری‌ای غیر منتظره تمام اموالش رو از دست میده،به عمارت های مختلفی برای کار به عنوان معلم بچه های اشراف زاده میره.اگنس بعد از یک تجربه کاری ناموفق به عمارتی دیگه میره و اونجا ماجراهای مختلفی براش پیش میاد،از خودخواهی ها و تصمیم های نادرست دختر بزرگ خانواده ماری گرفته تا آشنایی با کشیشی مهربان و شاید بی‌حس به اسم آقای واتسون!یه نکته‌ای که برام خیلی جالبه اینه که آن برونته دقیقا مانند خواهرانش همون ابتدا سر موضوع عشق نمیره،به جاش شخصیت های داستانش رو توصیف میکنه،راجع به جنبه های مختلف زندگی و احساساتشون صحبت میکنه و بعد در دل داستانِ اون شخصیتی که باهاش آشنا شدیم عشقی رو قرار میده و خواننده رو کنجکاو میکنه تا کتاب رو تا انتها برای فهمیدن سرانجامش بخونه.در این کتاب هم ما با خانواده اگنس آشنا میشیم،با ماجراهای مختلفی که در طول زندگیش براش پیش میاد،تجربه های معلمی که پشت سر میذاره و در بخشی از داستان زندگیش هم سرنوشت علاقه قلبی اگنس به آقای واتسون رو میخونیم.من متوجه شدم،چیزی که درون کتاب های خواهران برونته موج میزنه،عزت نفس بی‌مثال شخصیت های خانوم داستانه.دختران کتابای برونته ها،پر از حد و مرز و توانایی کنترل احساسات هستن،کسایی که برای ارزش ها و عقاید درون ذهنشون ارزش قائل هستن و باورهای قلبیشون رو فدای چیزی نمیکنن،حتی اگر به بهای درد کشیدن زیاد باشه. وقتی کتاب های بیشتری از این نویسنده ها بخونید،این موضوع رو کاملا متوجه میشید.من که از خوندنش لذت بردم:) اگه وقت کردید سری بهش بزنید.۲)«من نجود هستم،ده ساله و طلاق گرفته اثر نجود علی و دلفین مینویی»داستان نجود، یه دختر یمنی، واقعاً باورنکردنیه. اینطور شروع میشه که وقتی ۹ سالش بوده، پدرش به خاطر فقر شدید، اون رو به عقد یه مرد ۳۰ ساله درمیاره . قرار بوده تا وقتی به سن بلوغ نرسه، با اون همبستر نشه، ولی شب عروسی، شوهرش به زور ازش سوءاستفاده میکنه و این اتفاق هر شب تکرار میشه . تازه مادرشوهرش هم مدام نجود بیچاره رو کتکش میزده.بعد از دو ماه تحمل این شرایط، نجود دیگه طاقت نمیاره و تصمیم میگیره فرار کنه . اون با راهنمایی یکی از زنهای فامیل، سوار تاکسی میشه و میره دادگاه شهر صنعا، پایتخت یمن. توی دادگاه، ساعتها منتظر میمونه تا بالاخره یه قاضی متوجهش میشه و بهش پناه میده و بعدش پدر و شوهرش رو بازداشت میکنه.یک وکیل به نام «شادا ناصر» که وکیل حقوق زنان بوده، قبول میکنه که رایگان از نجود دفاع کنه . توی دادگاه، وکیلش ثابت میکنه که شوهر نجود قانون رو شکسته چون با وجود ممنوعیت، با اون همبستر شده . قاضی به نجود پیشنهاد میده که چند سالی از شوهرش جدا بشه و بعد دوباره برگرده پیشش، ولی نجود قبول نمیکنه و درخواست طلاق کامل میده . بالاخره در آوریل ۲۰۰۸، دادگاه به نفعش رای میده و اون رو به عنوان جوانترین زن مطلقه جهان میشناسن .این پیروزی، نجود رو تبدیل به یه قهرمان بین المللی میکنه. مجله گلامور بهش جایزه زن سال رو میده و حتی هیلاری کلینتون ازش تقدیر میکنه. ماجرای نجود توی یمن و کشورهای دیگه باعث میشه که خیلی از دخترای دیگه هم جرأت پیدا کنن و برای طلاق ازدواجهای اجباریشون اقدام کنن .اما زندگی نجود بعد از این ماجرا خیلی راحت نبوده. پدرش پولی رو که از فروش کتابش به دست اومده، برای خودش خرج کرده و حتی خواهر کوچیکترش رو هم به عقد یه مرد مسن درآورده . خود نجود هم که یه بار دیگه ازدواج کرده، اما نتونسته به آرزوی قدیمیش که وکیل شدن بود برسه . با این حال، شجاعت اون، توی یمن و دنیا، صدای خیلی از دخترای دیگه شد و تونست یه قدم بزرگ برای مبارزه با ازدواج کودکان برداره .خوندن سرگذشت چنین دختری در کشوری دیگه بسیار جذاب بود برام،البته قسمت تلخ ماجرا این بود که من تا مدت ها فکر میکردم انتهای کتاب واقعیت داشت،اما اینطور نبود.انتهای کتاب با خوبی و خوشی تموم شد،با مدرسه رفتن نجود و مراقبت کردن از خواهر کوچیکترش اما واقعیت چیز دیگه‌ای بود.۳)«تمام چیزی که هرگز به تو نگفتم اثر سلیست نگ»کتاب تمام چیزی که هرگز به تو نگفتم همونطور که از اسمش هم پیداست درباره لایه های درونی شخصیت افراد درون یه خانواده‌ و رازهاییه که درون قلبشون جا گرفته و حتی اگه سالها هم کنار هم زندگی کنن نمیتونن به اون صورتی که باید همدیگه رو بشناسن.کتاب راجع به خانواده‌ای آمریکایی_چینی هست که متشکل از پدری چینی و مادری آمریکایی به همراه دو دختر و یه پسره.داستان با مرگ فرزند دوم خانواده یعنی لیدیا و پیدا شدن جسدش در دریاچه‌ آغاز میشه و بعد با خوندن ماجراها و آرزوهایی که درون قلب هرکدوم از اعضای این خانواده جا گرفته بیشتر با علت مرگ لیدیا آشنا میشید.اما داستان درواقع معمای قتل نیست،کتاب به عقب جلو میره و درباره زندگی و اتفاقاتی که برای هرکدومشون افتاده صحبت میکنه؛از پدری میگه که همیشه در آمریکا احساس غزیبگی کرده و مورد ظلم نژادپرستانه قرار گرفته. از مادری که آرزوی پزشک شدن رو به خاطر ازدواج و بچه‌داری کنار گذاشته و حالا میخواد از طریق دخترش لیدیا به این آرزو برسه.نکته جذابش اینه که شخصیت‌هاش نه کاملا دوست‌داشتنی و نه کاملا منفور هستن! همونقدر که دلتون براشون میسوزه ممکنه یه جاهایی ازشون عصبانی و متنفر بشید!یکم غم‌انگیزه اما خب اگه دلت بخواد یه کتاب عمیق بخونی که سراغ دلایل شکست یه خانواده میره این کتاب میتونه گزینه خوبی باشه✨۴)«اگر بمانم اثر گیل فورمن»این کتاب رو اگه بخوام دسته بندی کنم به کسایی پیشنهاد میکنم که امیدشون رو از دست دادن یا حس میکنن هیچ دلیلی برای ادامه زندگی ندارن،بعد خوندنش من حالم خیلی خوب شد و دید جدید و تازه‌ای نسبت به زندگی بهم عطا کرد.داستان درباره دختری به اسم میا هست که خانواده خوشبختی داره،پدر و مادری مهربون و برادری کوچیکتر از خودش؛میا در زندگیش به پسری به اسم آدام هم علاقه‌مند هست که عشق ساده و بی‌شیله‌پیله‌ای بینشون برقراره.عاشق ویولن هست و خلاصه اینکه از زندگیش احساس رضایت و شادی میکنه تا اینکه در تصادفی ناگهانی پدر و مادر و برادرش رو از دست میده؛ میا به کما میره و داستان کتاب دقیقا از همینجا شروع میشه که میا تصمیم میگیره به زندگی ادامه بده یا اینکه بمیره؟!توی کتاب به خاطرات قبلیش برمیگرده،همه چیز رو مرور میکنه،آدام رو میبینه که اومده به بیمارستان و...کتاب میخواد بگه زندگی پستی و بلندی های زیادی داره،گاهی شاد و خوشحال هستیم و گاهی اندوهناک و ناامید اما حتی اگه همه چیزمون رو هم از دست بدیم بازهم روزنه نوری هست که زندگیمون رو روشن کنه!میا به خاطرات قبلی خودش نگاه میکنه و حالا نه پدر و مادری براش مونده و نه برادری داره که دوباره بهش عشق بورزه اما هنوز آدمایی هستن که دوسشون داشته باشه،همونطور که خاطرات قبلی زندگیش رو ساخته برای میا ادامه عمرش میتونه فرصت جدیدی برای تجربه کردن چیزهای مختلف باشه و از اونجایی که عمر انسان محدوده چه بهتره که از همین فرصت کوتاه استفاده کنه.راستی یه فیلم سینمایی هم دقیقا از روی همین کتاب با همین اسم ساخته شده که درک و تصور فضای داستان رو براتون راحت‌تر میکنه.کتاب خیلی هم قطور و طولانی نیست و اگه بخوای یه کتاب با حس خوب بخونی میتونه انتخاب خوبی باشه🌱🤍«"آبلوموف" اثر ایوان گنچاروف»ایوان گنچاروف نویسنده معروف روسی با کتاب آبلوموف به شهرت رسید و تاثیر عمیقی بر ادبیات روسیه اون زمان گذاشت به طوری که با کتاب آبلوموف واژه جدیدی به اسم "آبلوموفیسم" به دنیای نویسندگی و حتی جامعه اجتماعی روسیه وارد کرد.کتاب آبلوموف درباره مردی به اسم ایلیا ایلیچ آبلوموف هست که از کودکی نازپرورده رشد کرده و تنبلی و رخوت و کسالت تا عمق وجودش رخنه کرده، به گونه‌ای که در هیچ چیزی شور و هیجان و جذابیتی نمیبینه و از صبح تا شب فقط روی کاناپه لم میده و میخوابه؛البته این خستگی و عدم فعالیت نه از سر عادت بلکه از خوی و ویژگی درونی اونه.آبلوموف از جامعه اشرافی روسیه هست و املاک زیادی از پدرش بهش به ارث رسیده اما هرساله درآمد کمتری کسب کرده و تا سالها حتی به زمین های کشاورزیش سر نمیزنه!کتاب با رسیدن نامه‌ای از صاحب‌خانه آبلوموف مبنی بر درخواست تخلیه خونه شروع میشه،درخواستی که تا مدت ها ادامه داشته اما با بی‌توجهی و پشت گوش انداختن آبلوموف همراه بوده. در مقابل آبلوموف دوستی به اسم آندره اش‌تولتس داره که نقطه مقابل شخصیت آبلوموفه،به همون اندازه که تنبلی و کسالت و بی‌انگیزگی در آبلوموف دیده میشه،آندره فعال و پرانرژی و سرشار از انگیزه برای کاره البته با این تفاوت که روحیه نرم و مهربان و احساساتی که در ایلیا ایلیچ دیده میشه در آندره اش‌تولتس نیست! آندره تلاش میکنه تا ایلیا ایلیچ رو به کار و فعالیت های اجتماعی دعوت کنه و اونو با خانومی به اسم اولگا آشنا میکنه.آبلوموف علاقه قلبی زیادی به اولگا پیدا میکنه اما ترس از مسئولیت و ازدواج و شکست احتمالی که ممکنه پیش بیاد باعث میشه اولگا رو رها کنه،یعنی حتی عشق، این نیروی قوی و عظیم هم نتونست تاثیری بر ایوان ایلیچ بذاره!در نهایت همین بیماری باعث مرگ آبلوموف میشه،بیماری آبلوموفیسم! البته چیزی که درون داستان جالبه عدم پشیمونی و ندامت ایوان ایلیچ از این سبک زندگیه،انگار عدم فعالیت و بی‌حوصلگی رو نه تنها گناهی بزرگ نمیدونه بلکه تنها راه خوشبختی و آسودگی خودش قلمداد میکنه!ایوان گنچاروف در فضای اشراف‌زادگی دوران خودش خواسته کسالت و تنبلی که در قشر پولدار جامعه دیده میشه و بلایی که آبلوموفیسم بر سر کشور و مردم روسیه میاره رو به نمایش بذاره.من فکر میکنم،گنچاروف ۱۵۰ سال پیش «افسردگیِ وجودی» انسانِ قرنِ بیست و یکم رو پیشبینی کرد. شاید آبلوموف صد و پنجاه سال پیش روی کاناپه لم میداده و میخوابیده بدون اینکه تمایلی به زندگی و بیرون‌رفتن یا هرگونه فعالیتی غیر از خوردن و خوابیدن داشته باشه! اما در دنیای الان هم نوعی آبلوموفیسم در مردم شاید با شدتی چندین برابر قبل دیده میشه.مردمانی که از صبح تا شب فضای فکریشون رو با اطلاعات پوچ و ناقص و بیهوده فضای مجازی پر میکنن،روی کاناپه لم میدن و تلویزیون تماشا میکنن! مردمانی که بیشتر از هر زمان دیگری به علت عدم ورزش و کار و فعالیت دچار اضافه وزن و درنتیجه انواع بیماری ها میشن! مردمانی که هرروز از ارزش ها دورتر میشن و بی‌ارزشی ها براشون جذاب و بهتر جلوه میکنه! کسانی که ذهن‌هاشون به راحتی تحت تاثیر رسانه ها قرار میگیره و نوعی مسخ‌شدگی فکری در همشون دیده میشه! نوعی آبلوموفیسم عمیق درونی اما با شدت بیشتری حتی از اونچه که برای شخصیت اصلی کتاب گنچاروف اتفاق افتاد!شاید آبلوموفیسم بیماری اصلی مردمان زمان ماست که ایوان گنچاروف در اون زمان به عنوان بلایی خانمان‌سوز و نابودکننده زندگی‌ ها توصیف کرده.پ.ن یک: یه پستی توی ویرگول خوندم که نویسنده گفته بود،عمر هفتاد ساله بعضی از آدما تکرار یه سال مشخصه! انگار هیچ چیز جدیدی براشون رخ نمیده "زندگی بدون تغییر"."زندگی بدون تغییر" چقدر منو ترسوند!پ.ن دو: ببینید این دوتا چقدر کیوتن🥰🙊🥺💜"ما کنار هم میمونیم مهم نیست زندگی چقدر تیغ‌دار بشه" پ.ن سه: موسیقی که گذاشتم روی پست،موسیقی متن فیلم شجاع دل از جیمز هورنر هست که خیلی دوسش دالم🤗😁🌱پ.ن چهار: مراقب خودتون باشید.💕MarshmallowMarshmallowThu, 30 Jul 2026 12:46:14 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/زیستن-به-نیابت-از-آنان-که-دوستشان-داشتیم-lfst6sccapfbسلاممن تا قبل از اینکه "کتاب تولستوی و مبل بنفش"رو بخونم،فکر میکردم کتابی راجع به زندگی لئون تولستوی هست،اما بعد خوندنش متوجه شدم که نه این کتاب درباره کتابه! آررره درباره تجربه کتاب خوندن خانومی به اسم نینا سنکوویچ که در دهه چهل و پنجاه زندگیش تصمیم میگیره هرروز یه کتاب رو بخونه و راجع بهش بنویسه؛کتاب هاش رو با دوستاش و اعضای خانواده‌ش به اشتراک میذاره و در طی سالها کلی درس از کتاب ها میگیره.این دقیقا همون کتابی بود که باعث شد منم چنین تصمیمی بگیرم و بیشتر از قبل کتاب بخونم و البته راجع بهشون بنویسم چون حس میکنم نوشتن راجع به یه کتاب بعد از اتمامش باعث میشه بیشتر درکش کنی و در ذهنت حک بشه.اما چرا نویسنده چنین تصمیمی گرفته؟! به علت درد سوگ! بله خانوم نینا سنکوویچ خواهر خودش رو که فقط ۴۴ سالش بوده به علت سرطان از دست میده و تسکینی برای قلبش جز پناه بردن به کتاب ها بعد از این درد عمیق پیدا نمیکنه.خوندنش باعث شد این کتاب در لیست بهترین و مورد‌علاقه‌ترین کتاب های من قرار بگیره؛شاید هم به خاطر این بود که درد از دست دادن و مرگ عزیزان رو به خوبی درک میکردم،بنابراین هر جمله‌ای که نویسنده در کتابش بیان میکرد و از عمق وجودش بیرون میومد با پوست و گوشت و استحونم متوجهش میشدم.این کتاب جدای از اینکه بسیار بهتون کمک میکنه تا با درد فراق یا مرگ کنار بیاید،باعث میشه دیدتون نسبت به کتاب ها هم تغییر کنه.خانوم سنکوویچ در کتاب گفته بود،ما میتونیم از طریق کتاب‌ها بهم پیوند بخوریم،میتونیم افراد رو از طریق کتاب هایی که میخونن بشناسیم و این شناخت نه شناخت ظاهری بلکه شناخت هویت درونی و احساسات و علایقیه که در وجود افراد ریشه زده؛انگار با شناخت کتاب هایی که افراد میخونن میتونی بفهمی که درونشون به چه چیزهایی بیشتر علاقه دارن و چه زیبایی یا ترس و زشتی هایی درونشون جا خشک کرده.توی این کتاب یاد میگیرم که عشق ازبین نارفتنیه و مرگ هیچ وقت باعث نمیشه پیوند ما با کسی که از صمیم قلب دوسش داریم از بین بره.چیزی که برام جالب بود نحوه کنار اومدن و دیدگاه خاص نویسنده راجع به مرگ خواهرش بود.خانوم سنکوویچ میگفت من با خوندن کتاب های بی‌شمار متوجه شدم که اگرچه رنگ پوست و مو،نژاد و زبان و قومیت و... ما انسان ها باهم میتونه متفاوت باشه اما هممون احساسات مشترکی داریم،هممون میترسیم،عاشق میشیم،ناامید میشیم،میخندیم و پر از هیجان میشیم؛بنابراین ما تنها کسایی نیستیم که با درد از دست دادن دست و پنجه نرم میکنیم! چه انسان های بی‌شماری که به علت جنگ،بیماری های واگیر،قتل عام های وحشیانه،مسموم شدن های همگانی و... از دنیا میرن و همشون زندگی و سرگذشت خودشون رو داشتن؛همشون افرادی رو داشتن که دوسشون داشتن،مورد عشق‌ورزیشون قرار گرفتن و خاطرات زیادی باهم ساختن.همه ما آدم ها درد میکشیم و حس های مشترکی داریم و این خودش باعث پیوند ما به همدیگه میشه"فطرت مشترک بخشیده شده به انسان‌ها!"نویسنده کتاب بعد از مرگ خواهرش تصمیم میگیره،زندگی کنه؛خیلی بیشتر از قبل!با خودش میگه اگر عمر خواهر من کوتاه بود و فرصت تجربه خیلی چیزهای مختلف رو نداشت من به گونه‌ای باید عمر از دست رفته اون رو با زندگی کردن بیشتر جبران کنم. موندن در اندوه و آه و افسوس زمانی که میدونم قراره بازهم صورت قشنگش رو در دنیای دیگه ببینم نتیجه‌ای جز هدر رفتن عمر و از دست دادن زمان ارزشمند زندگیم نداره!"من از دستش دادم اما با زندگی کردن بهتر و بیشتر عمر نداشته اونو جبران میکنم"راستش وقتی به این قسمت کتاب رسیدم،حس کردم دید جدیدی بهم داده شده؛متوجه اندک زمانی که در اختیارم قرار گرفته شدم. من هم در سن بیست سالگی پدرم رو که فقط چهل و سه سال داشت از دست دادم،اونم به خاطر تصادف؛یک از دست‌دادن ناگهانی! بنابراین تا حد زیادی احساسات نویسنده برام آشنا و ملموس بود؛من همیشه سعی کردم با نبود پدری که از صمیم قلبم دوسش داشتم به گونه‌ای کنار بیام،درگیر سوگ های عمیق یا افسردگی شدید و فلج‌کننده نشدم اما تا حالا با این دید بهش نگاه نکرده بودم که من به جای اون زیبا زندگی میکنم در جبران زمان های از دست رفته‌ای که محبوبم در اختیار نداشت!و وقتی به عمق قضیه فک کردم به یه نکته رسیدم،ما توی دینمون میگیم اگر افرادی که روی کره زمین هنوز دارن زندگی میکنن برای افراد از دنیا رفته،کارهای نیک انجام بدن پاداش اون اعمال بهشون میرسه؛ من این موضوع رو به جملات خانوم سنکوویچ ربط دادم و دقیقا به همین نکته رسیدم که زندگی من به زندگی همه کسایی که روزی در دنیا بودن و باهاشون خاطره‌ها ساختم اما حالا در کنارم نیستن گره خورده. من با زندگی کردنم سندی میشم بر حیات و جاودانگی اونا؛ هرکار نیکی که انجام بدم انگار که پدرم انجام داده و اگر کار اشتباهی انجام بدم که آسیبش به دیگران هم برسه پدرم از عواقبش مصون نخواهد بود.«پس سعی میکنم خوب زندگی کنم چون زندگی کردن من به معنای زندگی کردن اون هم هست»این کتاب واقعا کتاب خوبی بود،بدجوری به قلبم نشست.اگه وقت داشتید حتما سری بهش بزنید،میتونه خیلی از دیدگاه‎‌هاتون رو تغییر بده:)مراقب خودتون باشید.پ.ن: موسیقی قرار داده شده قطعه "funeral centicle" از john tevener هست که موسیقی متن فیلم سینمایی درخت زندگیه 3>MarshmallowMarshmallowThu, 16 Jul 2026 13:39:54 +0330https://virgool.ir/onlinelibrary/وقتی-قلم-جبران-زندگی-میشود-hwpytw8onfzcسلام:)من تقریبا تمام کتاب هایی که از خواهران برونته باشه رو دوست دارم از جین ایر و اگنس گری گرفته تا بر بلندی های بادگیر؛شاید غم و اندوه و البته رشد و ترقی که در عین سختی های بسیار در زندگی شخصیت های اصلی جریان داره اینقدر من رو مجذوب این کتاب های فوق‌العاده از خواهران برونته‌ای که خودشون هم به شخصه سختی های زیادی کشیدن میکنه.به تازگی کتاب پروفسور اثر خانوم شارلوت برونته رو خوندم که من رو به یاد کتاب حین ایر انداخت،البته با تفاوت های جزئی و اینکه در جین ایر داستان دختری رو میخونیم که در عین سختی ها دارای عزت نفس به شدت بالاییه و فقر و تنگدستی زمان هرگز اجاره نمیده از ماهیت اصلی خودش دور بشه، با معلم سرخونه بودن زندگیش رو میچرخونه و در این حین عشق ببین جین و آقای راچستر هم بر جذابیت داستان اضافه میکنه.داستان پروفسور هم حالا راجع به مردی به اسم ویلیامه؛ کسی که از همون دوران بچگی پدر و مادرش رو از دست داده،پدری که قبل به دنیا اومدنش دچار ورشکستگی مالی شده و مادری که بعد از مرگ پدر در عین دست و پنجه نرم کردن با فقر مالی در حین زایمان ویلیام از دنیا میره.تنها کسی که براش باقی مونده برادری به اسم ادوارد هست که ازش چندسالی بزرگتره.ادوراد و ویلیام برای ادامه زندگی به خونه داییاشون میرن اما ویلیام بیچاره قصه ما نه از عشق برادرش اردوارد بهره مند میشه و نه از محبت دایی‌های بی‌عاطفه‌ش.این دقیقا همون قسمت سختی های شخصیت اصلی داستانه که شباهت زیادی به جین ایر خانوم برونته داره.جین ایری که تنهاست و خودش باید با این تنهایی کنار بیاد؛نه خبری از خانواده درست و حسابی هست و نه عشق و محبتی در زندگیش جریان داره.درست مانند جین  در کتاب پروفسور هم خانوم برونته برای ویلیام شغل معلم بودن رو در نظر میگیره. ویلیام به موسسه‌ای در بروکسل میره و در اونجا مشغول به کار میشه،ماجراها و علاقه‌هایی براش پیش میاد تا اینکه در قسمت جذاب داستان با خانومی به اسم فرانسیس آشنا میشه.فرانسیس دختر مهربون و سرزنده‌ایه،پر از خلاقیت در چیدمان خونه و بسیار مرتب و باادبه.عشق بین فرانسیس و ویلیام دقیقا همون قسمت جذاب داستانه.درست مانند عشق بین جین ایر و آقای راچستر که کششی خالص و پاک بود،حالا خانوم برونته هم بین فرانسیس و ویلیام چنین علاقه‌ای رو رقم زده.علاقه‌ای که ناشی از دوست داشتن حقیقت وجودی طرف مقابله نه ظاهر، مال و منال، مکنت یا جایگاه اجتماعی.در قسمتی از کتاب ویلیام راجع به عشق بین خودش و فرانسیس میگه ما در زندگیمون دو چیز رو هرگز ترک نکردیم امید  و آموختن.به اینجای کتاب که رسیدم،بیشتر ازش لذت بردم،فرانسیس و ویلیام در عین فقری که دوتاشون داشتن،همه چیز رو باهم ساختن و زندگی آروم و شیرینی رو در کنار هم رقم زدن. موفقیتشون ناشی از عدم ناامیدی در شرایط سخت و البته یادگرفتن و آموحتن متناوب در هر شرایطی بود.خانوم برونته کتاب جین ایر رو با عشق پر از آرامش بین جین و ادوارد راچستر تموم میکنه،کتاب پروفسور رو هم با عشق خالص بین فرانسیس و ویلیام و درون هر دوی اونا آرامشی عمیق موج میزنه؛بهم رسیدن هایی که باعث آروم شدن روح هردوشون میشه.وایبی که کتاب داره>>>>>>>>>داستان های خانوم شارلوت برونته شباهت بسیاری به زندگی خودش داره.تنهایی و دلبستگی و اندوه و عشق‌هایی که درون رمان‌هاش جریان داره برای خود خانوم برونته هم اتفاق افتاده.البته با این تفاوت که دلبستگی های عمیقی که شارلوت به کسی داشته هرگز به نتیجه نرسیده؛مشهور ترین اونا علاقه خانوم برونته به استادش در بروکسل بوده که به علت تاهل این استاد سرانجامی نداشته. علاقه‌ای که طبق نوشته های نویسنده به نظر بسیار عمیق و پرشور بوده؛گویا سختی و مقاومت و مرز های جین ایر در عشق در خود نویسنده خیلی کمتر دیده میشه!شارلوت در سال ۱۸۵۴ با آرتور بل نیکولز  کشیشی که سالها دستیار پدرش بوده ازدواج میکنه،ازدواجی که به نظر آروم و بامحبت بوده اما متاسفانه نه ماه بعد از ازدواج در ۳۸ سالگی از دنیا میره.شاید مهمترین تفاوتی که خانوم برونته با قهرمان های کتاب‌هاش داره اینه که این شخصیت ها اغلب به خواسته هایی که آرزوهای خود خانوم برونته بوده رسیدن اما خودش نه؛عشقی که هم عمیق باشه و هم از نطر اخلاقی پذیرفتنی و زندگی‌ای که بتونه در اون هم محبت رو داشته باشه و هم استقلال و احترام خودش رو حفظ کنه.میدونید با خودم فکر کردم،شاید زیباترین جادوی نویسندگی همین باشه؛ اینکه نویسنده همیشه مجبور نیست اون زندگی‌ای رو که می‌نویسه، خودش لزوما زندگی کرده باشه. شارلوت برونته شاید هرگز به عشقی که سال‌ها آرزوش رو داشت نرسید و اون آرامشی رو که برای قهرمانانش تصویر می‌کرد، تنها برای مدت کوتاهی تجربه کرد. اما با قدرت قلمش، جین ایر، ویلیام و فرانسیس رو به همون آرزوهایی رسوند که خودش در حسرتشون بود؛ عشقی آگاهانه، آرامشی عمیق، استقلال و کرامتی که هیچ سختی‌ای نتونست از اونا بگیره.شاید نویسنده همیشه نمی‌تونه سرنوشت خودش رو بازنویسی کنه، اما این قدرت رو داره که سرنوشت شخصیت‌هاش رو اونطوری که آرزو می‌کنه رقم بزنه و همین یکی از زیباترین و غم‌انگیزترین جلوه‌های نویسندگیه؛ اینکه گاهی نویسنده، رؤیاهای نزیسته‌ی خودش رو در زندگی شخصیت‌هایی که آفریده، به حقیقت تبدیل می‌کنه؛جایی که قلم میتونه همون چیزی رو بسازه که زندگی نتونسته به خودش ببخشه!MarshmallowMarshmallowSat, 11 Jul 2026 20:09:15 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/قلب-ساده-من-عاشق-قلب-ساده-تو-میشه-x7lms2f1aczxچند وقت پیش کتاب "سین زدی ولی جواب ندادی" از آکیرا نویسنده کانادایی رو مطالعه کردم.کتاب در سبک مینیمال نوشته شده و در عرض پانزده دقیقه هم خوندنش تموم میشه.به این شکله که پیامک های تکی یا دونفره رد و بدل شده بین دختر و پسری که عاشق هم بودن اما رابطه‌شون به نتیجه خوبی نرسیده روایت میشه.راستش از اون دسته کتاب هایی بود که سلیقه‌این؛یعنی اینکه ممکنه متاثرتون کنه یا اینکه ممکنه خیلی آبکی و سطح پایین براتون جلوه کنه. جملاتش خیلی کوتاه بودن و به علاوه کاغذ زیادی که در هر صفحه برای چاپ یه جمله کوچیک مصرف شده بود حسابی اعصابم رو بهم ریخت،چون کلی درخت بیچاره باید قطع میشدن که اون جملات کوتاه روی برگه ها نوشته بشن درحالی که کلی فضای خالی دیگه در صفحه بود!اینم از کتاببگذریم! نمیخوام راجع به کتاب حرف بزنم؛ چیزی که درونش توجهم رو جلب کرد روند مرگ رابطه بین این دو نفر بود!یسری جملاتش رو ببینید:اگر دلش برات تنگ شده باشه، بهت زنگ می‌زنه. اگر بخوادت، به زبون می‌آره. اگه بهت اهمیت بده، بهت نشونش می‌ده و اگه این‌طوری نباشه، ارزش نداره براش وقت بذاری.بزرگ‌ترین درسی که یاد گرفتم این بود که دیگه برای کسی که مشکلی با باختن من نداره نجنگم.نمی‌تونم مجبورت کنم که قدر من رو بدونی اما وقتی نباشم خودت می‌فهمی.به‌محض اینکه از خواب بیدار می‌شم گوشی‌ام رو چک می‌کنم به امید اینکه پیامی از تو داشته باشم ولی هیچ‌وقت ندارم.در انتهای کتاب به یه نتیجه رسیدم! عدم تعادل در انرژی گذاشتن در رابطه بود که منجر به جداییشون شد و این هم از ناقص بودن عشق یکیشون نشات میگرفت.توی این کتاب یکی از افراد به شدت عاشق بود و دیگری فقط ادای عاشق بودن رو درمیاورد.توجه نمیکرد،اهمیت نمیداد،تماس نمیگرفت،احساسات طرف مقابل براش مهم نبود و ...نمیدونم شایدم مشکل در جایی دیگه بوده،چون چه بسیار عشق‌هایی که بین دونفر پرشور و حرارته اما به نتیجه نمیرسه چون از عشق بینشون مراقبت نمیکنن و بعد یه مدتی خاموش میشه!راستش خوندن این کتاب باعث شد بیشتر به این نکته فکر کنم که ملاک اصلی من برای انتخاب کسی که قراره تا آخر عمرم باهاش زندگی کنم،بهش عشق بورزم،خاطرات زیادی باهاش بسازم و کلی بچه قد و نیم قد باهم داشته باشیم چیه و به این نتیجه رسیدم که عشق‌ورزی و اهمیت دادن و احترام گذاشتن و همدلی در شرایط سخت ملاک اصلی برای انتخاب معشوق زندگیمه.شایدم به خاطر روحیات زنانه‌ایه که درونم جا خشک کرده.به هر حال به عنوان یه خانوم دوس دارم وقتی باهاش صحبت میکنم،به تک تک حرفام گوش بده و من رو درک کنه.:)دوس دارم در لحظات سختی دستامو بگیره و بهم اطمینان بده که همیشه در کنارم میمونه.من خونه گرون قیمت نمیخوام اما بغلای گرم و پرشور و پر از محبت رو چرا!دوس دارم وقتی شبا به خاطر یه کابوس وحشتناک از خواب بیدار میشم من رو در آغوش بگیره و اطمینان بده که همیشه در کنارمه نه اینکه صدای خر و پفش توی کل خونه پخش بشه و فقط بهم نخوردن خوابش براش مهم باشه.دوس دارم کسی باشه که وقتی توی کاری شکست میخورم من رو با اون شکست ها نبینه بلکه خود واقعیمو ببینه و همیشه بهم کمک کنه تا فرد بهتری باشم.من از پیچیدگی متنفرم؛همیشه آدم صادق و ساده‌ای بودم و البته اکثر ضربه های زندگیم به همین علت بوده! اما به خاطر همین سادگی بازهم به سادگی همیشگی از کنار دردهای زندگی گذر کردم.بنابراین من هم فردی رو میخوام که قلب صادق و ساده‌ای داشته باشه. کسی که وقتی بهم میگه دوست دارم این جمله از عمق وجودش به قلب من نثار بشه.دوس دارم اهل توجه کردنای کوچیک باشه:باز کردن در ماشین برامبستن بند کفشام وقتی داریم پیاده‌وری میکنیمصبح و شب بخیر گفتن های کوچولو و کوتاه اما پر از محبتمراقب من بودن موقع رد شدن از خیابونچایی نوشیدن دوتایی توی یه روز برفی و سردبوسه های کوچولوی یواشکی رو گونه‌هامخرید یه شاخه گل قشنگ گرفتن دستام موقع رانندگی و...میخوام کسی باشه که این کارای کوچیک در نظرش بی‌اهمیت و بی‌تاثیر نباشن و بدونه که قلب من بدجوری برای این کارای کوچیک ذوق میکنه.فردی که وقتی یه سرماخوردگی ساده هم میگیرم بهم توجه میکنه و ازم مراقبت میکنه تا حالم هرچه سریعتر خوب بشه.همیشه با خودم فک میکنم کسی که برای یه عمر زندگی قراره انتخاب کنم،همون فردیه که قراره باهاش مرگ خیلی از عزیزانم رو تجربه کنم«البته امیدوارم هرگز مرگ عزیزانم رو نبینم اما میدونم که گاهی بعضی چیزها از کنترل من خارجه»،به خاطر همین اون فرد باید کسی باشه که وقتی در وحشتناک‌ترین لحظات زندگیم به سر میبرم با در آغوش گرفتنش انگیزه ادامه زندگی پیدا کنم.میخوام ذوق و هیجان زندگی کردن داشته باشه،وقتی یه لباس جدید میخرم یا یه مدل موی جدید رو امتحان میکنم کلیییییی ذوق کنه برام یا حداقل اداشو دربیاره که چقدر فوق‌العاده شدم:)میخوام مراقبم باشه و اطمینان خاطر داشته باشم که اگه هر گندی توی زندگیم بزنم،میتونم روی حمایت و کمکش حساب باز کنم.میتونم باهاش حرف بزنم و ازش آرامش بگیرم.میخوام به جای توجه روی مسائل بی‌اهمیت و مادی در دنیا به چیزای مهم و ارزشمند بها بدیم.میخوام نه با جسم بلکه با لمس روح همدیگه عاشق بشیم.در واقع اصلی‌ترین چیزی که من میخوام یه کلمه‌س:"عشق حقیقی"نویسنده در انتهای کتاب به این نتیجه میرسه که وقت و انرژی و عشق ما باید صرف کسی بشه که این رو به صورت متقابل پاسخ بده.« در واقع مهم نیست که چه کسی ادعای دوست داشتن شمارو میکنه مهم اینه که چقدر میتونه عشق خودش رو در عمل به شما نشون بده و اثبات کنه؛حالا فک کنید این به صورت متقابل باشه!رابطه بین دختری که ظرفیت پذیرش محبت رو داره و پسری که عشق‌ورزیدن و محبت کردن رو یاد گرفته.چنین رابطه‌ای میتونه باعث یه لبخند گنده‌قشنگ همیشگی روی لبای دوتاشون بشه:)»یه همچین عشقی مثلا:)امیدوارم یه لبخند گنده همیشگی روی لبای هممون نقش ببنده.MarshmallowMarshmallowMon, 29 Jun 2026 09:22:27 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/حسین-جانم-ما-همه-میریم-اونی-که-میمونه-تویی-ytvmr6dcj0gcدیشب در مراسم عزاداری تو،حس میکردم گناهکاری هستم که دست نوازش و محبت روی سرم کشیدی و این منت رو بر سرم گذاشتی که اجازه دادی با وجود تمام آلودگی هایی که درون روحم دارم به مراسمت پا بذارم.به قدری از دست خودم گلایه‌مند و ناراضیم که حتی پا گذاشتن در نزدیکی عزادارن تورو برای خودم جسارتی بزرگ میدونم.اما تو مهربونی و گناهگارانی مثل من رو با وجود تمام اشتباهاتم در آغوش میگیری.حسین جانم،از بازی دنیا خسته و آزرده‌م.از این چند روز بازی و سرگرمی که بدجوری درگیرش شدم و روحم بهش گره خورده.نمیخوام اینطوری باشه،میخوام مثل تو باشم. میخوام مثل تو بزرگ باشم نه پست و حقیر اما من هرروز پست‌تر و حقیرتر از قبل زندگی میکنم.حسینِ مظلومِ‌مقتدر من،این دنیا به قدری برای خداوند بی‌ارزش و خواره که اجازه داد پیکر تو توسط وحشی‌ترین و قسی‌القلب‌ترین موجودات تاریخ اربااربا بشه و درحالی که با لب های خندان دور گودی قتلگاه تو جمع شدن به پیکر مطهرت هتک حرمت کنن.فرزند علی و فاطمه باشی و خداوند تورو در چنین حالی ببینه و کاری نکنه! چقدر این برای اثبات شدت خواری و پست بودن دنیا در چشم خداوند کافیه.دیشب مداح میگفت زینب«سلام الله علیها» وقتی مادرش رو از دست داد،میگفت حسین رو دارم.وقتی داغ شهادت پدرش بر قلبش نشست،میگفت حسین رو دارم و وقتی برادرش مظلومانه به شهادت رسید بازهم میگفت حسین رو دارم.امان از روزی که حسین رو هم از دست بده.وای از این لحظه!همون لحظه‌ای که زینب، بعد از تمام اون مصیبتها، پشت سر کاروان اسرا، نگاه به نیزه‌ها بندازه و ببینه که دیگه حسینی نیست که با گفتن نامش دلشو آروم کنه.لحظه‌ای که بفهمه حالا خودش باید تبدیل به حسینِ این قافله بشه💔اما من، چقدر ضعیفتر از اونم که بتونم مثل خواهرت باشم.من حتی تحمل یک روز دوری از لذت‌های کوچیک این دنیا رو ندارم، چه برسه به اینکه در دل، مصیبتی داشته باشم که کوه هارو به لرزه درمیاره.دیشب، میون جمعیت، به این فکر میکردم که تو در روز عاشورا با تمام اون تشنگی و تنهایی، باز قلبی مطمئن و پر از آرامش داشتی. اما من، میون این همه نعمت و آسایش، لبخندمو گم کردم. چون نمیدونم برای چی زندگی میکنم.چون ایمانم استوار نیست!حسین جانم میخوام مثل تو باشم در ایستادن، حتی اگه زمین بخورم. میخوام مثل تو باشم در عشق به خدا، حتی اگه گاهی فراموشش کنم.اشک های پر از ریا و گناه من هیچ ارزشی ندارن، اما همون قطره رو میخوام پای خیمه‌تو بریزم. شاید اون قطره، منو از این همه غرق شدن نجات بده.دستمو بگیر،زندگی پست توی دنیا به عاقبت به شری در آخرت منجر میشه و من این رو نمیخوام. میخوام همونطور که حاج قاسم میگفت«دوست دارم طوری زندگی کنم که آخر عمرم بگم من رسیدم! من بردم!»منم میخوام ببرممیخوام فریاد بزنم که رسیدمنمیخوام این چند روز زندگی رو ببازممیخوام بزرگوارانه، عاشقانه، و در نهایت، سعادتمندانه زندگی کنم.من،میون همه گناها و ضعفهام، به تو پناه میآرم که شاید، یک روزی شایسته دیدار تو باشم.آره همین:))))))خداوندا تمام اندوه‌هایمان را با دیدن کربلای حسینت جبران کن..."اللهم عجل لولیک الفرج"🌱MarshmallowMarshmallowThu, 25 Jun 2026 11:33:41 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/فصل-نوشت-بهار-۱۴۰۵-ztablfjaks6cسلام:)از بین همه فصلای سال بهار رو به شدت دوست دارم.هوای معتدل،درختایی که تازه شکوفه زدن و آسمون آبی که رنگ و بوی زندگی میده. انگار تمام مخلوقات خدا توی دنیا زندگی رو از سر میگیرن و همه چیز رو دوباره آغاز میکنن؛شروع دوباره،گذر از رنج ها و زخم هایی که روی تن آدم نقش بسته خیلی سخته اما هربار که از پسش بربیای قوی‌تر از گذشته میشی و هر چیز ساده و پیش پا افتاده‌ای مثل قبل نمیتونه ناراحتت کنه.انسانی که یکی دوبار قلبش شکسته باشه خیلی قوی‌تر از کسیه که یه قلب پاستوریزه داره و هیچ جای زخمی روش دیده نمیشه.بهار امسال رو بازهم مثل سال گذشته در حالی گذروندم که یکی از عشق های زندگیم یعنی بابای عزیزم رو کنارم نداشتم.سال گذشته به شدت سخت و طاقت‌فرسا بود برام.هنوزم دلم میخواد هرباری که از خواب بیدار میشم صدای یه مرد مهربون رو توی خونمون بشنوم که داره میگه عشقای‌من پاشن بیان صبحونه‌شون رو بخورن،بچه ها بدویید سنگک تازه تموم بشه خودتون ضرر میکنیدا! حالا خوددانید:)اما دیگه اون صدا رو نمیشنوم،۵۵۸ روزه که جز توی بعضی فیلمای خانوادگی صدای قشنگی که بهم آرامش میداد به گوشم نخورده.فک میکردم گذر زمان همه رنجا رو کمتر میکنه اما در این مورد به هیچ وجه کارساز نیست؛فقط دل آدم روز به روز بیشتر تنگ میشه و بیشتر حس میکنی که چقدر به وجودش نیازمندی.گل برای گلِ قشنگِ‌منالبته که همیشه روح من به روح تمام کسایی که دوسشون دارم و به هر دلیلی ازم دور بودن گره خورده.ناگسستنی🙃🤝🏻سعی کردم این مدت از اوقات زندگیم بهتر استفاده کنم،متاسفانه در جنبه ساعت خواب و بیداری به شدت ضعف دارم و نمیتونم زود از خواب بیدار بشم و زود به رخت‌خواب برم.این مدت سعی کردم روی مهارت آشپزیم بیشتر از قبل کار کنم و بهتر بشم که متوجه شدم علاقه خیلی زیادی به آشپزی کردن دارم.مخصوصا اگه بخوام کیک بپزم یا ترشی و یا یه مربای خیلی خوشمزه درست کنم حسابی حالم خوب میشه.یه چندر روزی هم رفتم باشگاه که به علت دوری باشگاه از خونمون حسابی خسته میشدم و تنبلی بر من غلبه کرد و ولش کردم.البته وزن من متناسبه اما اون حس باشگاه رفتن و کار کردن روی خودم رو دوس دارم؛بنابراین تصمیم دارم که حتما توی تابستون برم باشگاه.ولی خب ترجیح میدم به همین باشگاه کوچولوی نزدیک خونمون اکتفا کنم چون اون یکی خیلی دور بود و حسابی خسته میشدم.بهار امسال تا دلتون بخواد کتاب خوندم،تصمیم گرفتم هر کتابی که میخونم راجع بهش بنویسم.راستش تصمیمم برای خوندن کتابِ بیشتر بازهم برمیگرده به خوندن یه کتاب! کتاب «تولستوی و مبل بنفش» رو داشتم میخوندم،راجع به یه خانوم بود که خواهرش رو از دست داده بود و برای تسکین قلب شکسته‌ش تصمیم گرفته بود به کتابا پناه ببره.روی مبل بنفش خونه‌ش مینشست و هرروز یه کتاب رو تموم میکرد.منم چنین تصمیمی گرفتم،به خاطر اینکه حس کردم منو نویسنده‌کتاب درد مشترکی داریم و راستش چقدر از تصمیمی که گرفته بود خوشم اومد.خوندن رنج و درد های دیگران در دل کتاب ها باعث میشه بفهمی که تو تنها کسی نیستی که داری درد میکشی،اگر هرکدوم از ما در رنگ پوست و چهره و هرچیزی متفاوت باشیم در احساساتمون باهم مشترک هستیم.خوندن کتاب‌هایی که داستان شادی و خوشبختی انسان ها رو روایت میکرد هم باعث میشد یه زندگی جدیدو تجربه کنم.وایبی که کتابخونه داره>>>>>شخصیت های توی کتابا تفاوتشون با آدمای واقعی توی دنیا اینه که کاملا عریان و پاک از هر دروغ و ریایی هستن.ما آدما نمیتونیم توی دنیا تمام جنبه های شخصیتمون رو برای دیگران رو کنیم،ممکنه طرد بشیم یا ازمون سو استفاده بشه یا دیگران نتونن باهامون کنار بیان،اما توی کتابا آدما خود خود واقعیشون هستن و این باعث میشه حس همزادپنداری و نزدیکی خیلی بیشتری بهشون کنی.قشنگ‌ترین بخش بهار برای من طبیعت قشنگشه.گل و گیاه و درختا و در صدر همه اونا آسمون آبی که دل آدمو میبره.به شخصه من اگه حالم بد باشه رفتن به دل طبیعت و تماشای زیبایی‌هایی که خداوند خلق کرده حالمو خوب میکنه.آخه ببینید🤗🤗خدایا شکرت به خاطر بهار:)شما چطور؟ بهار خوبی رو پشت سر گذاشتید؟🙃MarshmallowMarshmallowTue, 23 Jun 2026 20:17:33 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/معرفی-سه-کتاب-که-به-تازگی-خوندم۵-ikbcppcvuit2سلام امیدوارم حالتون خوب باشه.یه پست معرفی کتاب دیگه:)۱)«نوری میان اقیانوس ها اثر ام.ال. استدمن »🌊کتاب نوری میان اقیانوس ها که گاها با اسم فانوسی میان اقیانوس ها هم ترجمه شده از دسته کتاب هاییه که با انتهای خوب به شدت برام جالب و سرگرم‌کننده بود.نویسنده در این کتاب داستان مردی به اسم تام رو روایت میکنه که از جنگ برمیگرده و در جزیره‌ای کم جمعیت مسئولیت کار در فانوس دریایی به دور از جزیره رو تقبل میکنه،کاری با حقوق کم و سختی زیاد.تام انسان درونگرا و آرومیه و اثرات جنگ و همچنین داشتن پدری نامهربان و نبود مادر اون رو منزوی‌تر کرده تا اینکه با دختری به اسم ایزابل آشنا میشه؛دختری که از همون ابتدا شور و هیجان زندگی درون قلبش توجه تام رو به خودش جلب میکنه،تام که انسانی پژمرده از رنج دنیاست حالا عاشق دختری شده که برای یه غذای ساده دادن به مرغهای دریایی طوری ذوق میکنه که انگار همین امروز تنها روز باقی‌مونده از عمرشه. اما این فقط تام نیست که متوجه و علاقه‌مند به ایزابل میشه،ایزابل هم عاشق روح عمیق و متفاوت تام هست. تام و ایزابل باهم ازدواج میکنن و زندگی ساده‌عاشقانه و به دور از جامعه خودشون رو در فانوس دریایی آغاز میکنن تا اینکه تصمیم میگیرن بچه‌دار بشن اما دست روزگار ضربه سختی بهشون میزنه و دوتا از بچه‌هاشون هنوز به نه ماه نرسیده در شکم ایزابل سقط میشن.تا اینکه روزی تام و ایزابل قایقی رو در کنار ساحل میبینن که صدای گریه بچه‌ای از داخلش به گوش میرسه و...در سال 2016 هم فیلمی با اقتباس از این کتاب با بازی مایکل فاسبندر و آلیشیا ویکاندر ساخته شده.من اولین بار فیلم سینماییش رو تماشا کرده بودم و فکر نمیکردم که از روی کتابی ساخته شده باشه! انتهای داستان در کتاب و فیلم متفاوته.با اینکه بدجوری از احساس خوب و سکانس های زیبای فیلم لذت بردم اما کتابش با انتهای زیباتر بیشتر به دلم نشست.خیلی دلم میخواست منم میتونستم مثل تام و ایزابل برای مدتی به دور از جامعه وسط اقیانوس در جزیره‌ای که فقط خودم باشم زندگی کنم.🙃 خوشبختی خالص رو برای مدتی تجربه کردن.اگه از رمان هایی با حال و هوای عشق،گناه،آرامش،تلاطم و تامل خوشتون میاد این کتاب میتونه یه گزینه عالی براتون باشه.راستی فیلمش رو از دست ندید،واقعا زیباست.✨۲)«اثر مرکب نوشته دارن هاردی🎯»وقتی کلاس دهم بودم کتاب اثر مرکب رو کامل خوندم،اما اون طوری که باید برام مفید و کارساز نبود و اتفاقا چند وقت پیش داشتم با دوستم راجع به این کتاب صحبت میکردم و بهش گفتم که کتاب آبکی و بی‌فایده‌ای هست و نکته خاصی درونش نداره! تا اینکه تصمیم گرفتم یبار دیگه بخونمش و این بار راستش نظرم کاملا عوض شد.دارن هاردی توی این کتاب راجع به تاثیر تداوم عادات و انجام یکسری کارها صحبت میکنه و ایده‌ها و راهکارهایی رو بیان میکنه که برای ساخت عادات ما بسیار موثر هستن.من حین شنیدن کتاب صوتیش به شدت انگیزه گرفتم تا عادات بدی که دارم رو با عادات خوب جایگزین کنم.دارن هاردی میگه هیچ کدوم از ما دوست نداریم که از همسرمون جدا بشیم و کارمون به طلاق کشیده بشه اما وقتی هرروز محبتمون رو از هم دریغ میکنیم،احترام نمیذاریم،تکیه‌گاه هم نیستیم و برای بهتر شدن تلاشی نمیکنیم زمان میگذره و یهو میبینی عشق بینتون ضربه بزرگی خورده و مجبورید از هم جدا بشید. یا کیه که دوست داشته باشه هیکل چاق و پر از چربی نصیبش بشه؟! هیچکس! اما وقتی هر روزمون رو به سستی و تنبلی میگذرونیم و هرچقدر که دلمون بخواد چربی و شیرینی‌جات میخوریم بایدم انتظار یه هیکل بدفرم رو داشته باشیم! اما چون این کارها اثراتش یه مرتبه‌ای بروز نمیکنه ما از عواقبشون ابایی نداریم!مثلا اگه بدونید که با خوردن این شیرینی یه مرتبه‌ای 40 کیلو اضافه میکنید خب مگه عقلتون رو از دست دادید که اون شیرینی رو بخورید؟! اما قانون(قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود) هست. شما در گذر زمان با اثر مرکب نتیجه کارهاتون رو میبنید.فقط با 21 روز دووم آوردن برای تثبیت یکسری عادات میتونید تغییرات بزرگ و مفیدی در زندگیتون ایجاد بکنید،فقط کافیه حواستون به اثر مرکب باشه.مثلا:__ تصمیم بگیرید که هرروز نیم ساعت کتاب بخونید در انتهای ماه چندین کتاب رو تموم کردید و کلی نکات جدید یاد گرفتید.من خودم هرروز صبح که از خواب بیدار میشم روزم رو با شنیدن کتاب های صوتی شروع میکنم و حین انجام کارهام درواقع یه کار مفید دیگه هم دارم انجام میدم! اینطوری آخر هفته میبینم که با روزی یه ساعت کتاب خوندن کلی کتاب رو تموم کردم و درسای جدید یاد گرفتم.__ یا مثلا در ابتدای سال گذشته برنامه ریزی کردم تا هرشب دو صفحه قرآن بخونم و اینجوری نصف قرآن کریم رو قرائت کردم،به علاوه اینکه تاثیر زیادی هم روی آرامشم داره.این راهکار رو با حفظ روزی سه آیه از قرآن کریم هم روی حفظ یه جزء دارم پیاده میکنم.این ترفند روی هر عادتی کارسازه.اگه میخواید به سحرخیزی عادت کنید روزی 15 دقیقه زودتر بیدار بشید و بعد 21 روز میبیند که ساعت 5 صبح خود به خود از خواب بیدار میشید. یا اگه میخواید سیگار رو ترک کنید هرروز از تعداد نخ سیگارهایی که میکشید کم کنید تا به صفر برسه. هرچقدر بگذره سرعتتون در ترک عادت بد و ایجاد عادت خوب بهتر میشه و براتون رحت‌تر هم خواهد شد.این کتاب بهمون یاد میده که با اثر مرکب میتونیم به همون فردی تبدیل بشیم که میخوایم،فقط باید باور کنیم که قدم های کوچیک در دراز مدت باعث تاثیرات خیلی خیلی بزرگی میشن.اگه دوست داشتید کتاب رو بخونید،برای کسایی که میخوان انگیزه بگیرن تا به شخصیتی بهتر دست پیدا کنن و در مسیر توسعه فردی قدم بردارن کتاب مفیدیه.۳)«چای با طعم خدا اثر عرفان نظرآهاری🌱»کتاب چای با طعم خدا نوشته خانوم عرفان نظرآهاری(بله اسمشون گول‌زننده‌س اما خانوم هستن) مجموعه‌ای از 17 شعر لطیف و نرم درباره عشق،خدا،زیبایی،طبیعت و... هست. این کتاب رو من به صورت رایگان از طاقچه خوندم؛در دسته شعر های نوجوانانه تقسیم‌بندی میشه اما به نظرم کوچیک و بزرگ نداره این کتاب حال همرو خوب میکنه.یه کتاب با حال و هوای پر از حس خوب و آرامشه.جدای از شعرهای آروم و لطیفی که داره،تصاویر زیبایی هم درونش نقش بسته که قشنگ‌ترش کرده.ارزش خوندن و تماشا و تامل رو داره:)یه نمونه شعرش رو پایین براتون مینویسم:با توام،با تو،خدایک دل قلابییک دل خیلی بدچقدر می‌ارزد؟من که هرجا رفتمجار زدم:شده این قلب حراجبدویدیک دل مجانیقیمتش یک لبخندبه همین ارزانیهیچ وقت اماهیچ کسی قلب مرا قرض نکردهیچ کسی دل نخریدبا توام،با تو، خداپس بیا،این دل من،مال خودتمن که دیگر رفتم اماببر این دل رادنبال خودتتنها چیزایی که در مواقع رسیدن به بن‌بست حالم رو خوب میکنن🙃🤍کاش بشه واقعا هممون قلبمون رو دودستی تقدیم خدا کنیم،گرچه ممکنه گاها تیره و سیاه و پر از آلودگی شده باشه،اما در این آشفته بازار دنیا که هیچ کسی خریدار اینجور قلب‌های شکسته نیست خداوند بدجوری عاشقشونه و آروم و پاک و خالصشون میکنه،بعد یه مدتی قلبی که تقدیم خدا شده باشه زیباترین قلب دنیا میشه.با توام،با تو خدا میشه قلب منو هم ببری برای خودت؟:)پ.ن یک :شما از کدوم کتاب بیشتر خوشتون اومد؟کدومشون رو خوندید؟پ.ن دو: اگه حوصله داشتید میتونید به پست های زیر هم یه نگاه بندازید.✨💕https://virgool.io/@m_31093517/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B3%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%DA%AF%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%85%DB%B4-lhdniaewk91nhttps://virgool.io/farhang-andishe/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%DA%AF%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%85%DB%B3-wpl3g7airw2fhttps://vrgl.ir/owGbBپ.ن سه: راستی عیدغدیر رو به همتون تبریک میگم.🌱MarshmallowMarshmallowWed, 03 Jun 2026 23:51:05 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/معرفی-سه-کتاب-که-به-تازگی-خوندم۴-lhdniaewk91nسلام:) حال شما؟ احوال شما؟یه پست معرفی کتاب دیگه!راستش وقتی به میزان مطالعه پستام نگاه میکنم پستای معرفی کتاب کمتر از همه خونده میشن یعنی 50 یا 40 درصد افراد حوصله دارن که متن های طولانی رو بخونن! فک میکنم توی ویرگول نوشتن متن بلند خیلی طرفدار نداره. اما خب من دوس دارم بعد خوندن هر کتاب شده یه خط راجع بهش بنویسم تا توی ذهنم بمونه و فراموشش نکنم؛پس ادامه میدمㄟ( ▔, ▔ )ㄏ«شما با سم تماس گرفته‌اید از داستین تائو💔»اولین باری که با این کتاب آشنا شدم درحال شنیدن یه موسیقی بی‌کلام بودم که پوستر اون موسیقی توجهم رو به خودش جلب کرد،کنجکاو شدم و عکسش رو در گوگل سرچ کردم تا اینکه با کتابی با این اسم آشنا شدم.داستان درباره دختری به اسم جولیه که در کنار سَم پسری که عاشقانه دوسش داره زندگی شیرین و پر از محبتی رو تجربه میکنه،جولی برای ده سال آینده خودش با سم برنامه‌ریزی کرده. تک تک قسمت های زندگیش برنامه ریزی شده با جزئیات کامله.از دانشگاهی که تصمیم گرفته بره تا جزئیات اتفافات و ماجراهای روز عروسی.تا اینکه در شبی سم با ماشین تصادف میکنه و از دنیا میره💔پذیرش مرگ سم برای جولی سخت و دردناکه و حتی در مراسم ختم و تمامی برنامه‌هایی که برای یادبود سم اجرا میشه شرکت نمیکنه چون نمیتونه بپذیره که سم رو از دست داده باشه!تا اینکه روزی به گوشی سم زنگ میزنه و سم تلفن رو جواب میده! سم از اون دنیا با جولی صحبت میکنه و...خوندن ماجرای داستان عاشقانه بین سم و جولی و چگونگی کنار اومدن جولی با این اتفاق هولناک برام جذاب بود،مخصوصا اگه خدایی نکرده درد از دست دادن کسی رو در وجودتون داشته باشید خیلی بیشتر درکش میکنید.اینکه زندگی آدما چقدر به کسایی که دوسشون دارن گره خورده! عشق واقعا برای زندگی لازم و ضروریه.چیزی که من از این کتاب یاد گرفتم و البته تجربه شخصی خودم بوده اینه که هر اتفاقی هم که بیفته بازهم چاره‌ای جز ادامه زندگی نداریم و البته از دنیا رفتن آدمایی که دوسشون داریم به معنای از دست دادن همیشگی اونا نیست.شاید نتونیم دیگه لبخندشون رو ببینیم یا در آغوش بگیریمشون، یبار دیگه بوسشون کنیم و از دیدن صورت قشنگشون در کنار خودمون لذت ببریم اما خب اگه از صمیم قلب باور داشته باشیم که عشق از بین نمیره، حضورشون رو برای همیشه در قلبمون حس میکنیم.امیدوارم هیچ وقت در زندگیتون چنین حسی رو تجربه نکنید...حداقل نه خیلی زود!اگه بخواید یه کتاب عاشقونه فانتزیِ‌آروم بخونید این کتاب میتونه پیشنهاد خوبی باشه.من که انتهای کتاب داشتم مثل ابر بهار گریه میکردم!«ایوان منحصر به فرد از کاترین اپلگیت🦍»نمیدونم فیلم سینمایی The One and Only Ivan که در سال 2020 منتشر شده رو تماشا کردید یا نه؟! خب ترک انتهایی فیلم رو هم Charlie Puth خونده که با اسم free منتشر شده و خیلی قشنگه.من این فیلم رو چند سال پیش تماشا کردم اما نمیدونستم که اقتباسی از یه کتاب باشه تا اینکه چشمم به کتابش در طاقچه خورد و توجهم رو جلب کرد،پس خوندمش.این پوستر فیلم هست،اگه حوصله داشتید در اوقات فراغتتون یه سر بهش بزنید.هم فیلم و هم کتاب روایت زندگی واقعی یه گوریل به اسم ایوان هست که در کنگو به دنیا اومده؛ اما اونو از خواهر دوقلوش و همه اعضای گله‌شون جدا کردن و به یه باغ وحش خصوصی توی آمریکا آوردن.در گذر زمان متوجه شدن که ایوان درحال نقاشی کشیدنه،رییس باغ وحش متوجه این قضیه میشه و نقاشی های ایوان رو با قیمت خوبی میفروشه؛بعد یه مدتی ایوان به شدت مشهور میشه و مطالبه مردم برای آزاد کردن ایوان بیشتر میشه تا اینکه سازمان حمایت از حیوانات ایوان رو به باغ وحش آتلانتا که بزرگتر و بهتر بوده منتقل میکنه و ایوان یجورایی آزاد میشه. در نهایت در سال 2012 ایوان به خاطر عوارض عمل پزشکی از دنیا میره:(اینم عکس ایوان واقعی قصه ما.پیکاسو حیوانات😁🤞🏻حالا براساس همین ماجرا خانوم کاترین اپلگیت یه کتاب به اسم ایوان منحصر به فرد نوشته و داخل داستان شما با ایوان گوریل،باب، سگی که دوست ایوانه و هرگز اهلی نمیشه و استلا، فیلی که چندین ساله در باغ وحش اسیره همراه میشید تا اینکه بعد یه مدتی یه فیل کوچولو به اسم روبی به باغ وحش آورده میشه.استلای بیچاره به علت آسیب پاش و درد کشیدن زیاد از دنیا میره اما قبل مرگش از ایوان درخواست بزرگی میکنه و اون مراقبت از روبیه،اونجاست که مسیر زندگی ایوان عوض میشه و برای آزادی روبی شروع به نقاشی کشیدن میکنه و...بیشتر از اینکه از خوندن کتاب لذت ببرم آشنا شدن با یه گوریلی که بلد بوده مداد دستش بگیره و اوقات فراغت خودش رو در باغ وحش اینطوری سپری کنه برام جالب بود😄 و البته به شدت هم باعث شد دلم برای حیوونای بیچاره بسوزه!ما آدما برای لذت بردن خودمون و پول حاضریم اونا رو اسیر کنیم،از طبیعت دورشون کنیم و از زندگی که خداوند براشون رقم زده بود به کل جداشون کنیم!البته در دنیایی که آدما به هم‌نوع خودشون هم رحم نمیکنن و با انواع بمب بدن بچه‌هارو تیکه‌تیکه میکنن ظلم و جور به حیوانات که دیگه اصلا جای تعجب نداره:))) خدا خودش بهمون رحم کنه.«مسیر پیشرفت یک زن از زهرا حسن‌نژاد✨»کتاب مسیر پیشرفت یک زن رو من از اپلیکیشن ایران صدا گوش دادم.به نظرم ارزش شنیدن رو داشت و کتاب خوبی برای رشد و موفقیت زنان بود.البته بعضی بخش های کتاب تکراری بود و من میدونستمشون.علاوه بر اون قسمتی برای مادران داشت که به درد من نمیخورد اما برای خانمایی که مامان شدن خوندن نکاتش خالی از لطف نبود.نکته اساسی کتاب اینه که اگه میخواید یه خانوم موفق و پسندیده باشید و در زندگیتون رشد کنید باید در همه جنبه های شخصیتتون رشد کنید. حالا این یعنی چی؟! خانوم حسن نژاد توی کتابش بخش های مختلف شخصیت زنان رو نام میبره.مثلا آفرودیت،هرا،آرتمیس،پرسفون و... و اشاره میکنه که یه خانوم جذاب سعی میکنه تا در تمامی جنبه های شخصیتش رشد کنه.مثلا اگه شما فقط به ظاهرتون برسید،همیشه مرتب و منظم باشید و لباس های خوب و موقری بپوشید اما کسی نتونه باهاتون یه کلمه هم حرف بزنه چون آداب معاشرت رو بلد نیستید به هیچ دردی نمیخوره. بالعکسش هم هست خانومی که فقط به اخلاق و رفتار اهمیت میده و ظاهر و زیبایی خودش رو به کل فراموش میکنه ممکنه برای همسرش جذابیتش رو از دست بده! البته اشتباه برداشت نشه این به معنای این نیست که شما باید همونطوری باشید که دیگران انتظار دارن اما خب خوبی و زیبایی چیزیه که همه انسان ها دوسش دارن بنابراین به عنوان یه خانوم چرا تلاشتون رو نکنید تا روز به روز پسندیده‌تر و برازنده‌تر نشید؟!برای مثال میتونید مهارت‌های زیادی یاد بگیرید.یه ساز جدید رو امتحان کنید،روی زبان انگلیسیتون کار کنید،دنبال حرفه‌ای که همیشه بهش علاقه‌مند بودید برید،سعی کنید معنویات رو در زندگیتون بیشتر کنید تا آرامش بیشتری داشته باشید،کتاب بخونید،یاد بگیرید به عزیزانتون عشق بورزید!(باور کنید انسان های بی‌شماری هستن که گفتن یه جمله دوست دارم به همسر یا مامان باباشون از هوا کردن آپولو براشون سخت‌تره!) و خلاصه اینکه به خودتون ارزش و بها بدید تا ارزشمندتر و موفق‌تر بشید.در بخشی از کتاب نویسنده به استقلال مالی زنان میپردازه و راه‌هایی برای کسب درآمد و پس‌انداز به خواننده ارائه میکنه.بخشی از کتاب هم نکته‌هایی برای نحوه ارتباط‌گیری با همسر هست که برای هر خانومی دونستنشون واجبه. قسمت انتهایی کتاب هم مخصوص مادراست.شنیدنش خالی از لطف نیست،به صورت رایگان در ایران صدا موجوده،میتونید موقع مرتب کردن خونه،آشپزی یا هرکار دیگه‌ای که نیازمند تمرکز نیست بهش گوش بدید.🙃🤝🏻🤍پ.ن یک: در لیست گلای مورد علاقه من گل بابونه جای بسیار ویژه و منحصر به فردی داره.آخه ببینید چه ترکیب زرد و سفید قشنگی رو خدا رقم زده✨پ.ن دو: شما کدوم یکی از این کتاب هارو خوندید؟ خوشحال میشم اگه کتاب مورد علاقه خودتون رو که تاثیرگذار بوده بهم معرفی کنید.پ.ن سه:مراقب قلبای مهربونتون باشید🌼.MarshmallowMarshmallowTue, 26 May 2026 20:40:36 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/سه-فیلم-سینمایی-که-به-تازگی-تماشا-کردم۱-qfjq3hp6ngwyسلام.این روزا که اغلب اوقاتم رو توی خونه میگذرونم و با کلاس های مجازی دست و پنجه نرم میکنم،در کنار رفتن به دل طبیعت و لذت بردن از این هوای بهاری فوق‌العاده تماشای فیلم سینمایی یه بخش جدایی ناپذیر از برناممه.مخصوصا اگه فیلمایی باشه که حال آدمو خوب میکنه یا یه درس بزرگ بهمون بده.خب دیگه بریم سراغ اصل مطلب:)«داستان یک روح»من تقریبا تمامی فیلم های سینمایی که کیسی افلک کوچک‌ترین نقشی درشون داشته باشه رو دوست دارم،این فیلم هم از اون دسته ها بود که اگرچه ممکنه برای بعضی افرادی که حوصله روند طولانی و غیر هیجانی فیلم رو نداشته باشن خسته‌کننده باشه اما برای من جذاب بود.داستان راجع به مردیه که در اثر یه تصادف ناگهانی با ماشین از دنیا میره و حالا در قالب یه روح نظاره‌گر همسرش هست که زندگیش رو داره در خونه‌شون میگذرونه،به زمان های قبل برمیگرده و همه آدمایی که قبلا در اون خونه زندگی کردن رو میبینه.انسان‌هایی که هرکدومشون یه سرگذشت و ماجرای متفاوت داشتن و سختی و شیرینی های زیادی رو پشت سر گذاشتن.نکته اصلی داستان اینه که زندگی ما اونقدار هم که فکر میکنیم خاص و منحصر به فرد نیست،در صورت نبود ما،کره زمین از چرخیدنش به دور خورشید دست نمیکشه یا قرار نیست همه دنیا غرق اندوه از دست دادن ما بشن! شاید بیشترین تاثیر نبودمون در زندگی عزیزانمون و کسایی که مارو دوست دارند دیده بشه اما بعد از مدتی اونا هم به زندگی بدون ما عادت میکنن! اما مهم نیست که ما از دنیا میریم! ما برای همیشه از بین نمیریم فقط روحمون به جای بهتری عروج میکنه و قسمت زیبای داستان اینه که هرکسی قصه جذاب و منحصر به فرد خودشو داره.فیلم خوبی بود محصول سال 2017،اگه دلتون گرفته و زندگی رو خیلی به خودتون سخت گرفتید این فیلم رو بهتون توصیه میکنم:)«یک جای معمولی»در این لیست،فیلم سینمایی یک جای معمولی،از نظر من بهترینه.داستان راجع به مردی به اسم جان هست که 35 سالشه،کارش شیشه‌پاک کردنه و با بیماری سرطان دست و پنجه نرم میکنه.جان پسر کوچولوی بانمک و آرومی به اسم مایکل داره و همسرش هم بعد به دنیا اومدن مایکل اونا رو ترک کرده! حالا جان که میدونه فرصت کمی برای زندگی داره باید به دنبال یه خانواده مناسب برای مایکل بگرده.مایکلی که عاشق پدرشه و هیچ جایی جز شهر و خونه خودشون رو دوست نداره.جان و مایکل از خانواده های مختلفی بازدید میکنن و جان در تلاشه تا بهترین خانواده‌ای که به درد مایکل میخوره رو انتخاب کنه.فیلم روند آروم و قابل تاملی داره.من که از تماشای فیلم حسابی لذت بردم.صحنه ها و موسیقی فیلم به گونه‌ای هست که خودتون رو کاملا در اون فضا حس میکنید و با جان و مایکل در زندگی شیرینی که قراره به فراق و جداییشون کشیده بشه همراه میشید:) اندوه و شیرینی درون داستان رو به خوبی حس میکنید.«ریچارد جول»این فیلم رو من از شبکه نمایش تماشا کردم و همون اول به خاطر داستان جذابش توجهم رو به خودش جلب کرد.فیلم روایت کننده داستان واقعی زندگی مردی به اسم ریچارد جول هست که در سال 1996 از حادثه بمب‌گذاری در المپیک آتلانتا جلوگیری میکنه.ابتدا در رسانه ها به عنوان یه قهرمان بزرگ در آمریکا شناخته میشه،باهاش مصاحبه میکنن،روی مجله ها عکسش رو چاپ میکنن و... تا اینکه یهویی ورق برمیگرده و قهرمان داستان تبدیل به منفورترین شخصیت آمریکا میشه.پلیس اف بی آی شروع به تحقیقات از رندگی ریچارد میکنه،ریچادری که بی‌گناهه و هیچ نقشی در این عمل تروریستی نداشته اما پلیس آمریکا مظنونی جز ریچارد بیچاره رو گیر نمیاره.حالا رسانه ها ریچارد رو که زمانی به عنوان قهرمان اعلامش کرده بودن تا میتونن میکوبن و کار به جایی میرسه که ریچاد برای دفاع از خودش مجبوره وکیل بگیره.اما وکیلش هم متوجه میشه که نمیتونه کاری انجام بده چون...به نظرم داستان پتانسیل بالایی داشت تا به یه فیلم سینمایی خیلی خوب تبدیل بشه اما خب بعضی قسمت های فیلم یه مقداری خسته‌کننده و بدون هیجان خاصی پیش میره.با این حال در کل خوب بود.درسی که دل فیلم نهفته‌س درباره قدرت رسانه‌هاس!رسانه هایی که میتونن مظلوم رو ظالم جلوه بدن و ظالم رو مظلوم!رسانه‌هایی که میتونن مغز میلیون ها انسان رو با چند خبر و کلیپ و فیلم کنترل کنن و قدرت تفکر رو ازشون بگیرن.رسانه هایی که به راحتی جای قهرمان و بزدل رو جا به جا میکنن و میتونن یه انسان شریف و قهرمان رو یه تروریست جلوه بدن.رسانه هایی که میتونن باعث بشن هزاران طلاق اتفاق بیفته؛خوشبخت ها احساس بدبختی کنن و انسان های زیبا زشت جلوه کنن.رسانه هایی که میتونن جای خوب و بد رو به راحتی عوض کنن!البته که رسانه میتونه خودش تصمیم بگیره که اخلاقی رفتار کنه یا غیر اخلاقی و چون هیچ قانون و نظارتی روی این قضیه نیست به راحتی هرکاری دلش بخواد انجام میده! اینجاست که ما خودمون باید مراقب ورودی های ذهنمون باشیم و به راحتی متاثر نشیم.فیلم جالبی بود اگه وقت کردید یه سر بهش بزنید:)پ.ن:گاهی اوقات با خودم فک میکنم اگه دنیارو یه صحنه فیلمبرداری بزرگ در نظر بگیریم،زندگی هرکدوم از ما یه فیلم سینمایی میشه؛تا حالا با خودتون فکر کردید ممکنه زندگیتون در چه ژانری باشه؟ آیا ارزش دیده شدن داره؟ شما قهرمان داستانید یا یه شخصیت منفور در فیلم زندگیتون؟!!!از دلایلی که بهار رو خیلی دوس دارم:)... چه گلای متفاوتی مگه نه؟MarshmallowMarshmallowSat, 23 May 2026 12:20:46 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/🎙️پادکست-۳-قصه-قلب-های-شجاع✨-q73jfiollutmاگه‌ قرار ‌باشه‌ د‌ر بین ‌همه‌ آدمای‌ کره‌زمین یکی‌ رو به عنوان‌ شجاع‌ترین انسان انتخاب کنم تورو انتخاب میکنم.من هرگز فراموشت نمیکنم🙃حتی اگه...‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌«وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ(اى پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانى که در راه خدا کشته شدند، مرده اند! بلکه زنده اند، و نزد پروردگارشان روزى داده مى شوند.»MarshmallowMarshmallowMon, 18 May 2026 19:20:34 +0330https://virgool.ir/@m_31093517/معرفی-فیلم-فرانکشتاینحال-و-روز-من-vr6nmntrgzpaسلام:)فیلم سینمایی فرانکشتاین محصول سال ۲۰۲۵ از اون فیلماییه که از اول شمارو جذب خودش می‌کنه و مشتاق میشید تا انتهای داستان دنبالش کنید.خب من بیشتر ترجیحم روی فیلم های درام و آرومه اما وقتی چند سکانس ابتدایی این فیلمو تماشا کردم ترغیب شدم تا به صورت کامل ببینمش.داستان راجع به مردی شیفته علم و دانشِ پزشکی به اسم ویکتور فرانکشتاین هست که به شدت جاه‌طلب و در فکر ایده‌های بزرگه.ویکتور از همون دوران نوجوونی در فکر بوده تا در تقابل با مرگ موجودی خلق کنه و بهش حیات ببخشه،موجودی که فناناپذیره،اما بعد از خلق این موجود اتفاقاتی میفته که...تماشای این فیلم،به درک موهبت مرگ خیلی کمک می‌کنه.تا حالا به مرگ به چشم نعمتی بزرگ از سمت خدا نگاه کردید؟! تا حالا با خودتون فکر کردید که ما انسان ها چقدر ظرفیت تحمل درد و رنج های موجود در دنیا رو داریم؟تا کی میتونیم رنج بکشیم و به زندگی ادامه بدیم؟!به راستی که مرگ موهبتی بزرگ برای پایان رنج‌هاس.به همین علته که انسان‌هایی برای رهایی از درد به سراغش میرن و به حیات خودشون خاتمه میدن!البته که چه تصمیم اشتباهی،از اونجایی که فرصت ما بسیار محدوده خیلی حیفه که ازش استفاده نکنیم و زیر بار مشکلات و سختی‌های این چند روز زندگی دنیا تاب نیاریم!داستان جالبی داره اما خب انتهای داستان اونطوری که باید تموم نشد.انتطار داشتم جزییات بیشتری در اختیار مخاطب قرار بگیره.در کل از تماشای فیلم لذت بردم،به نظرم ارزش دیدن داره.اگه وقت کردید حتما سری بهش بزنید.🙃🤞🏻پ.ن یک : نمی‌دونم شما هم چنین حسی دارید یا نه؟! اما دیگه مثل قبل از نوشتن داخل ویرگول لذت نمیبرم،راستش برام خیلی بی‌اهمیت‌تر از قبل شده! فقط برای اینکه گاهی ذهنم رو خالی از تفکرات کنم می‌نویسم.انگار اون مهر و محبتی که قبلا بین اعضای ویرگول دیده میشد کوله بارشو جمع کرده و خیلی وقته از اینجا رفته!هعیییی چی بگم🥲🫠پ.ن دو : فصل بهار خییییلی قشنگه مگه نه ؟:)اصلا روح رو جلا میده.چه گلای نازی...آسمووونو🙃پ.ن ۳: از بین همه آدمای روی کره زمین در رنج سنی های مختلف،من بچه هارو به همه ترجیح میدم،به خاطر قلب مهربونشونه.تا حالا دقت کردید که با چه خلوص نیت و پاکی و صداقتی به همه چیز نگاه میکنن؟نه کینه‌ای درون قلبشونه و نه حسادتی نسبت به بقیه آدما دارن،نه نگران آینده هستن و نه در حسرت گذشته!من که از وقت گذروندن باهاشون خیلی لذت میبرم😌اینو دخترعمه‌ ۱۰ سالم برای من چیده🥹🩵پ.ن ۴: فقط منم که معتقدم قاصدکا میتونن آرزوهای مارو برآورده کنن؟!فقط آرزو کن و فوتش کن🤝‌پ.ن ۵: الان که دارم این نوشته رو مینویسم ساعت 1:30 بامداده،دیگه برم بخوابم:)مراقب خودتون باشید.🌱MarshmallowMarshmallowFri, 08 May 2026 15:42:17 +0330https://virgool.ir/farhang-andishe/معرفی-چهار-کتابی-که-به-تازگی-خوندم۳-wpl3g7airw2fسلام سلام ویرگولیا،حال و احوال؟بعد این دو سه ماه پر از ماجرا و اتفاقاتِ مختلفِ تلخ و شیرین امیدوارم ک حال همتون خوب باشه.خب من قبلا دوتا پست دیگه هم مشابه این پست نوشتم،بنابراین فک نمیکنم نیاز به توضیحات خیلی زیادی باشه.صرفا پستای معرفی کتابه،سعی میکنم بعد خوندن هرکتاب شده چند خط هم راجع بهش بنویسم تا بیشتر یادم بمونه که هرکدومشون چه درسی داشتن و علاوه بر اون میتونه برای بعضی افراد هم مفید باشه که عالیه یا حتی ترغیبتون کنه تا بعضی کتابایی که به نظرتون جذاب میاد رو مطالعه کنید.خب بدون توضیحات اضافه برو که بریم.چراغ سبز ها از متیو مک‌کانهی🚦«سرگذشتی متفاوت از یک بازیگر»کتاب چراغ‌سبزها در لیست کتاب های پیشنهادی طاقچه توجه من رو به خودش جلب کرد با تصویری از بازیگر مشهور فیلم سینمایی «بین ستاره‌ای».اگه به کتاب هایی علاقه داشته باشید که آدما سرگذشت خودشون رو گفتن و از دل داستان زندگیشون به درس های متفاوتی رسیدن و به ویژه اگه طرفدار متیو مک‌کانهی باشید به احتمال زیاد این کتاب میتونه براتون جذاب باشه.ابتدای کتاب خوندن سرگذشت بازیگر مشهوری که توی خیلی از فیلما باهاش خاطره دارم برام خیلی جذاب بود و تا انتهای کتاب با اشتیاق خوندمش اما شاید اون بار و تاثیر مثبتی که انتظار داشتم دریافت کنم رو نداشت.خب کتاب بعضی جاها خیلی جنبه شخصی پیدا میکرد و توصیه هایی که داخلش شده بود با عنوان چراغ سبز یه کوچولو مبهم بود راستش ترجیح میدم اصل داستان رک و پوست‌کنده بهم تحویل داده بشه😁در بعضی بخش‍ها هم توصیه هایی شده بود که با توجه به ارزش ها و عقاید من اصلا برام قابل قبول نبود و حتی ضد ارزش محسوب میشدن،مثلا اینکه نویسنده،تا خرخره مست کردن شبانه و رقصیدن با یه آهنگی که کل اهالی محل رو از خواب بیدار کنه رو توصیه میکنه،خب تو کت من نمیره،اگه بره هم به احتمال زیاد مامانم از کتم دربیاره!😛🙄 اما خوندن شجاعت‌ها،ریسک ها،کنار اومدن با دردهای زندگی،جهانگردی و تصمیم های یهویی که به بزرگترین تصمیم های زندگیت بدل میشن،بخش زیبای کتاب بود.در قسمتی از داستان متیو مک‌کانهی نوشته که با یه ون دست دوم و با سگش تصمیم گرفته که به ایالت های زیادی از آمریکا سفر کنه.حتی در این حین کار هم میکرده و این خیلی برای من جذاب بود چون از بچگی همیشه دوست داشتم این کارو بکنم و دیدن کسی که این شجاعت رو داشته تا با حداقل امکانات و وسایل یه زندگی ماجراجویانه و متفاوت رو داشته باشه،الهام بخش بود تا منم گاهی پامو فراتر از مرزهای تعیین شده بذارم و متفاوت عمل کنم.مثلا بار و بندلیت رو جمع کنی و با یه ون مجهزی که همه چیز داره بری و دنیا رو ببینی🙊تازه اگه یار هم کنارت باشه که دیگه نور علی نور😆«حقیقت اینه که باید شجاعتِ گرفتن یسری تصمیم هارو داشته باشیم،تصمیم هایی که گاها بی‌اهمیت و یا خیلی بزرگ و دور از دسترس برامون به نطر میرسن اما باید یهویی بلند بشیم و انجامش بدیم و بعد مدتی که به گذشته خودمون نگاه کنیم،میبینیم که همین تصمیم‌ها و تغییراتِ‌ناگهانی بودن که اثرات منحصر به فرد و استثنائی رو برای زندگیمون به ارمغان آوردن و اون موقع‌س که با خودت میگی ایول به من که متفاوت عمل کردم😉🤞🏻.اگه زیاد بخوای راجع به بعضی چیزها فکر کنی،هیچ وقت به مرحله عمل نمیرسونیش،بهت قول میدم.» «تغییر کنی بهتره تا این‌که متأسف باشی.»  گاهی به نصیحت نیازی نداریم. گاهی فقط نیاز داریم بشنویم که در تحملِ رنجِ زندگی تنها نیستیم.معمولاً اولین قدمی که ما را در زندگی به هویت‌مان می‌رساند، گفتنِ «من خودم رو خوب می‌شناسم» نیست، بلکه گفتنِ «می‌دانم چه‌کسی نیستم» است. فرآیندِ حذف.من بی‌نقص نیستم؛ نه، همیشهٔ خدا پا توی لجن می‌گذارم و تازه وقتی به کثافت کشیده شدم می‌فهمم! اما یک چیزی را خوب یاد گرفته‌ام، و آن این است که چطور کفش‌هایم را پاک کنم و به راهم ادامه بدهم.من ادواردو نیستم! از جمعی از نویسندگان🌱«هدیه مسیح به محمد(ص)»کتاب من ادورادو نیستم داستان شهید ادواردو آنیلی پسر جیانی آنیلی از پولدارترین مردان کل کره زمینه.داستان پسری که از مادری یهودی و پدری مسیحی پا به دنیا میذاره و در بهت همه اعضای خانواده‌ش که منتظر بودن تا ادورادو بین یهودیت و مسیحیت دینش رو انتخاب کنه در کمال تعجب و در عین آگاهی کامل ادورادو به اسلام رو میاره.در کتابخونه دانشگاهش توی آمریکا چشمش به قرآن کریم میخوره و با خوندن چندین آیه از اون متوجه میشه که این کتاب نمیتونه نوشته یک انسان باشه،ادورادو که دکترای فقه و دین خودش رو از بهترین دانشگاه های جهان کسب کرده بود، راجع به اسلام بیشتر تحقیق میکنه و تصمیم میگیره مسلمان بشه.بعد از مدتی که با انقلاب امام خمینی و فرهنگ شیعیان آشنا میشه به تشیع رو میاره و اسم خودش رو به مهدی تغییر میده.اون در مسیر سفرش به ایران با شهید آیت‌الله خامنه‌ای دیدار میکنه و به زیارت آقا امام رضا علیه‌السلام هم میره.اولین ردیف از سمت راست نفر دوم،پسری که داره به دوربین نگاه میکنه وسط نماز، ادواردویه:)گرایشش به اسلام و فعالیت های ضد استبدادی‌‌‌ش باعث شد تا در 15 نوامبر سال 2000 به دست عوامل ناشناسی با ایجاد صحنه خودکشی،جسدش رو از زیر پل فرانکو رومانو در بزرگراه تورینو ساوونا پیدا کنند.گرچه عوامل بسیار زیادی وجود داره که شهادت میده ادورادو توسط عوامل صهیونیستی به شهادت رسید،همونطور که خودش همیشه میدونست و بیان میکرد که توسط اسراییل ترور میشه.این یکی از جذابترین کتاب هایی بود که تا به حال خوندم،داستان مردی که در عین خطرات جانی بی شماری که بابت مسلمان شدنش از طرف صهیونیست ها براش وجود داشت اما تا پای جونش پای عقاید درست خودش موند و اجازه نداد تا چیزی اونو از مسیر منحرف کنه.داستان کسی که حاضر شد از تمامی دنیا دل بکنه و خدای خودش رو انتخاب کنه.به نظرم اگه وقت کردید حتما سری بهش بزنید.🙃🤝🏻«پشت پا زدن به خوشی‌های دنیا،اونم خوشی هایی که کمتر کسی روی کره زمین میتونه صاحبشون باشه کار بزرگیه که هر روحی از پسش برنمیاد.من با خوندن هر تکه از این کتاب وایمیسادم و افسوس میخوردم که چه جاهایی در راه عقایدم به خاطر دیدگاه دیگران و یا کوچک‌ترین سرزنشی کوتاه اومدم و سکوت کردم،درحالی که انسان هایی بودن که دست از جهان شستن،چقدر بزرگ،چقدر متفاوت و چقدر سعادتمند:)»مهدی باکری را خیلی دوست داشت. خرابش بود. از آن جمله‌اش که گفته بود: «دلم می‌خواهد مفقودالاثر شوم تا جنازه‌ام حتی یک متر از زمین خدا را اشغال نکند»، خیلی خوشش می‌آمد. بهم می‌گفت: «مهدی باکری باید خیلی شلّاق عرفان را خورده باشد که چنین جمله‌ای را گفته باشد.»«سعی کن بازیچهٔ دست پول‌پرستان و دنیاپرستانی که اطرافت هستند نشوی!»«دنیا تشنهٔ فرهنگ علی بن ابیطالب (ع) و فرزندانش است. مشکل از ماست. اگر ما بتوانیم شیعه را خوب به دنیا معرفی کنیم همه شیعه می‌شوند.»پاندای بزرگ و اژدهای کوچک از جیمز نوربری🐼«راهنمای آرامش و امید»یکی از کتاب‌هایی که بعد خوندنش به لیست کتاب‌های مورد علاقه‌م اضافه شد و چندین و چندبار خوندمش همین کتاب بود.توی این کتاب یه پاندای عاقل و خردمند به همراه یه اژدهای کوچولوی پر جنب و جوش برای رسیدن به یه مقصد باهم همسفر میشن و گفت و گوهایی که بینشون رد و بدل میشه برای خوب کردن حال شما وقتایی که امیدتون رو خدایی نکرده از دست دادید،شفابخشه.اگه یه کتابی رو میخواید بخونید که کوتاه باشه و دیالوگ‌های قابل تامل و خوندنی داشته باشه این بهترین پیشنهاده.به علاوه نقاشی‌هایی که داخل کتابه توجهتون رو به خودش جلب میکنه،کتاب خیلی ساده اما عمیقیه من که عاشقش شدم.آخیییی:)این کتاب پر بود از لحظاتی که پاندای بزرگ و اژدهای کوچیک دوستانه و با صمیمت کامل در کنار هم لحظات خوب و خوشی رو میگذروندن،حال و هوای کتاب جوری بود که منم واقعا حس میکردم دارم کنار اونا چایی مینوشم و از تماشای ستاره های توی آسمون لذت میبرم.ولی به یه چیزی دقت کردید؟! توانایی استفاده و لذت بردن از لحظات رندگی بدون توجه به آینده و گذشته برای حس خوشبختی داشتن خیلی مهمه،توی یه بخشی از کتاب میگفت الان فقط باید چاییت رو بنوشی و به هیچ چیز دیگه‌ای فک نکنی،و این خیلی مهمه که وقتی ورزش میکنیم،فقط ورزش کنیم،وقتی با خانواده‌مون وقت میگذرونیم تمام فکر و ذهنمون پیش اونا باشه،وقتی غذا میخوریم از طعمش لذت ببریم و به چیزای دیگه فک نکنیم.اون موقع‌س که تمرکز توی زندگیمون معجزه میکنه!اژدهای کوچک پرسید: «اگه بعضی‌ها از من یا کار‌هام خوش‌شون نیاد چی؟» پاندای بزرگ گفت: «تو باید راه خودت رو بری. بهتره اون‌ها رو از دست بدی تا خودت رو.»«درخت گیلاس خودش رو با درخت‌های دیگه مقایسه نمی‌کنه. فقط شکوفه می‌ده.»اژدهای کوچک پرسید: «چه جوری به رفتن ادامه می‌دی؟» پاندای بزرگ گفت: «گاهی حتی یه قدم خیلی کوچیک بهتر از اینه که اصلاً قدمی برنداری.»اژدهای کوچک گفت: «الان اصلاً وقت ندارم گل‌ها رو ببینم.» پاندای بزرگ گفت: «درست به همین خاطر باید اون‌ها رو ببینی؛ شاید فردا دیگه نباشن.»بابا لنگ دراز از جین وبستر🎩«دختری با قلم امید»همه ما تقریبا اسم این کتاب رو شنیدیم،خب من وقتی بچه بودم انیمیشنش رو تماشا کردم اما هیچ وقت سراغ کتابش نرفتم تا اینکه چند وقت پیش کتاب صوتیش رو با صدای دوبلور اصلی خود جودی ابوت یعنی خانوم زهره شکوفنده از طاقچه شنیدم و کلی کیف کردم.جودی ابوت دختر یتیمیه که در نوانخانه جان گریر از همه یتیم‌‌ها بزرگتره و استعداد نویسندگی خیلی خوبی داره تا اینکه مردی از هیئت امنای نوانخانه هزینه تحصیل جودی در کالج رو برعهده میگیره و ازش میخواد که هرچند وقت یکبار برای اون نامه‌ای بنویسه.از اونجایی که جودی این مرد رو نمیشناسه اما سایه قدبلند اونو دیده، اسمش رو بابالنگ دراز میذاره و هرچند وقت یکبار براش نامه‌ای ارسال میکنه.کتاب متشکل از نامه‌های جودی به بابالنگ درازه.در ظاهر کتابی برای نوجووناس اما درونش پیام‌هایی درباره‌ی استقلال، امید و کشف خودمون داره که برای هر سنی الهام‌بخشه. البته انتظار نداشتم خانوم جین وبستر انتهای کتاب رو اینقدر غافلگیرانه رقم بزنه اما برام جذاب بود و راضی‌کننده😁میدونم تصویر پایین اسپویل میکنه اما خب...بالاخره آدم نمیدونه دست تقدیر چه برنامه ها براش داره!🙄😄جودی ابوت توی نامه‌ای می‌گفت من از اونایی نیستم که با وجود سختی ها سریع از پا در بیام حتی اگه هشت تا بچه داشته باشم و همشون توی زلزله از دنیا برن بازهم سعی میکنم بلند شم و با نشاط به زندگیم ادامه بدم.من برای هر سختی آماده‌م.وقتی این تیکه کتاب رو میخوندم با خودم گفتم که منم باید ادامه بدم و همیشه یادم بمونه که زندگی سخته و نمیتونم تغییری در میزان سختی و مشکلاتش ایجاد کنم،پس بهتره در نحوه برخوردم با مشکلات تغییر ایجاد کنم،تا بهتر باهاشون کنار بیام.بابا من سِرّ خوشبختی را پیدا کرده‌ام و آن اینست که برای «حال» زندگی کن.بعضی‌ها زندگی نمی‌کنند، مسابقه‌ی دو گذاشته‌اند، می‌‌خواهند به هدفی که در افق دوردست است برسند و درحالی‌که نفسشان به شماره افتاده می‌‌دوند و زیبایی‌های اطراف خود را نمی‌بینند. آن‌وقت روزی می‌رسد که پیر و فرسوده هستند و دیگر رسیدن و نرسیدن به هدف برایشان بی‌تفاوت است. ولی من تصمیم گرفته‌ام که سر راه بنشینم و توده‌ای از خوشی‌های زندگی را ذخیره کنموقتی که آدم به شخصی، محلی، یا روش مخصوصی در زندگی عادت کرد و ناگهان آن را از دست داد یک جای خالی در دل آدم باقی می‌گذارد.https://vrgl.ir/owGbBhttps://vrgl.ir/373Jmاینا هم دوتا لینک پست‌های قبلی معرفی کتاب.موفق و سربلند باشید🌱🙃MarshmallowMarshmallowTue, 28 Apr 2026 19:25:54 +0330https://virgool.ir/MAHDIJAN/من-طمع-به-شفاعت-تو-دارم-fhxedzjbzqsnزندگی تو، راهی است که کم‌تر کسی آن را می‌بیند و می‌فهمد.راهی که در آن، دنیا کوچک می‌شود و نگاه تو بزرگ؛نه به دنبال صدا و نام،که به دنبال حقیقت و خدا !می‌بینم چطور لحظه‌هایت در سکوت و اخلاص می‌گذشت،چطور شجاعت و توکل در تو یکی شده بود و چگونه در میان هیاهوی دنیا،حقیقت وجودی خودرا فراموش نمیکردی.من اینک در پستی این دنیا گیر کرده‌ام،می‌ترسم، گم می‌شوم، فراموش می‌کنم…اما وقتی به زندگی تو نگاه می‌کنم،می‌فهمم که زندگی معنایی جز «راه رفتن برای حقیقت» ندارد.تو به من نشان دادی که زندگی، بازی با مردم و دنیا نیست؛«زندگی، حرکت در مسیر خداست»حتی اگر کسی نفهمد،حتی اگر هیچ نامی باقی نماند،حتی اگر تنها باشم،حتی اگر منفور شوم،حتی اگر مورد سرزنش قرار بگیرم.می‌خواهم به همان مسیر تو نزدیک شوم و کاش من هم در لیست کسانی باشم که تو می‌شناسی…زندگی تو یادم می‌دهد که ارزش انسان،نه در دنیا، نه در مردم،که در اخلاص و عمقی است که با خدا دارد.و من…می‌خواهم شبیه تو باشم.می‌خواهم به چهره تو گره بخورم.هیچ شباهتی به تو ندارم…اما امید به شفاعت تو دارم.MarshmallowMarshmallowWed, 25 Feb 2026 21:15:57 +0330https://virgool.ir/MyGunpen/روحم-از-شدت-درد-میسوزد-ovtc9lq1t2tr«او را خیلی دوست میدارم.او خدای من است.محرم راز و نیاز من است.همدم شب های تار من است.تنها کسی است که هرگز مرا ترک نکرده است و من نیز هرگز یادش را از ضمیر نبرده‌ام.سراپای وجودم سرشار از عشق و محبت به اوست،اما از او میترسم،از حضورش شرم دارم،دائما از او می‌گریزم،او را می‌خوانم، از پشت پرده با او راز و نیاز میکنم،با او مکاتبه میکنم،همه را به سوی او می‌خوانم،برای لقایش اشک میریزم،اما همین که او به ملاقات من می‌آید من می‌گریزم، مخفی می‌شوم،در سکوتی مرگ‌زا فرو‌ میروم.جرأت ملاقاتش را ندارم.صفای حضورش را در خود نمی‌یابم.او همیشه آماده است که مرا در هر کجا و در هر شرایطی ملاقات کند؛ اما این منم که خود را شایسته ملاقاتش نمی‌بینم.از ترس و کوچکی خود شرم می‌کنم،از او می‌گریزم.»خدای من «۱۹۷۶ میلادی،لبنان،مناجات های شهید مصطفی چمران»خدایا از این دریای فریب،از این دنیای سیاست و تزویر خسته و اندوهگین شده‌ام،فقط سعی میکنم به دنبال حق بروم و خود را به هیچ معبود دیگری جز خدا نفروشم و برای آنکه در مقابل ظلم و کفر رویین‌تر شوم و شرف ایمانی خود را از خطر تعرض محفوظ بدارم،سعی میکنم بر آنچه آسیب‌پذیر است و ممکن است ملعبه دست سیاست‌بازان قرار گیرد قلم بطلان بکشم،از مال و منال خود،از جان و هستی خود از حتی از نام و نشان خود نیز بگذرم و بدین وسیله بازیگران شعبده‌باز را خلع سلاح کنم، تا هرچه کردند و هرچه خدعه نمودند و هرچه تهدید کردند،کارگر نشود.»«دوری از سیاست‌بازی،مصطفی چمران»«خدایا دردمندم.روحم از شدت درد می‌سوزد،قلبم می‌جوشد،احساسم شعله میکشد و بند بند وجودم از شدت درد ضجه می‌زند،تو مرا در بستر مرگ آسایش بخش...احساس میکنم که این دنیا دیگر جای من نیست،با همه وداع می‌کنم و میخواهم فقط با خدای خود تنها باشم.»خلوت با خدا« آخرین مناجات شهید چمران قبل از شهادت»MarshmallowMarshmallowFri, 30 Jan 2026 02:29:34 +0330