<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمدی معصومه</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_30914010</link><description>و خدایی که کافیست?</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 15:20:46</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/944892/avatar/ea6VLF.jpeg</url><title>محمدی معصومه</title><link>https://virgool.ir/@m_30914010</link></image><item><title>تغییر رو از خودت شروع کن</title><link>https://virgool.ir/@m_30914010/تغییر-رو-از-خودت-شروع-کن-d3jmuh7yaqxc</link><description>یه وقتایی تو همین نزدیکیا ولی قبلتر همش فک میکردم یه سری ادمارو اگر بتونم بهشون نزدیک شم، چقد خوب میشه، چقد اینا خوبن، چقد میتونم ازشون چیز یاد بگیرم و خودمو بکشم بالا و اتفاقا چون واقعا میخواستم رسیدم به خواستم و این ادما وارد حلقه زندگیم شدن و من مثل تشنه رسیده به اب و با همون ولع شروع کردم به دقیق شدن برا یاد گرفتن، ولی به قول ابی همه مثل نون خامه ای هستن از دور اب از لب و لوچت راه میندازه ولی وقتی ام بهش میرسی دلتو میزنه.ابی همیشه بهم میگفت منو تو مثل شیرینی خامنه ای میمونیم ولی امروز، الان متوجه شدم که همه ادما با یه کوچولو تفاوت شبیه همیم.همه از دور بی عیب و نقص هستن ولی وقتی نزدیک میشی میبینی که اَی دل غافل اینم یه چیزایی داره که اصلا فکرشو نمیکنی.بعد به این نتیجه رسیدم که اولا دیدم و بعدش جایگاهمو عوض کنم تا از دیدن واقعیت ادما شوکه نشم یا احیانا ناامید.هیچ ادمی کامل نیست، همه ادما کلی نکات مثبت و قطعا هم یه سری نکات منفی دارن، یه سریا با هنرشون اون نقاط قوت رو به حدی تقویت میکنن که نقاط ضعف به چشم نمیان و بعضیام کم لطفی میکنن و خیلی تغییری در خودشون ایجاد نمیکنن.به هر حال با همه این تفاسیر منِ نوعی اگر خودمو تغییر بدم و بپذیرم هیچ زندگی بدون مشکل نخواهد بود و دردهای زندگی جزئی واقعی از زندگی هستند و البته که همین دردها ادمارو بزرگ، فروتن و پخته میکنه، اون موقع است که میتونی واقعا زندگی کنی، کیفشو ببری و حظ کنی و از همه مهتر وقتی گوش به زنگ باشی اونموقه هیچ درسی برات تکرار نمیشه.به هر حال امروز درین جایگاه که الان هستم خیلی جا دارم برا بهتر شدن، پخته تر شدن و تغییر کردن.جا داره تا هر چه بیشتر و بهتر تلاش کنم تو بهترین نوع خودم باشم، پس خود عزیزم، هیچ کس بیشتر از من دوستت نداره با همه کم و کاستی هات نپذیرفته، پس با همین فرمون برو جلو ?. </description><category>محمدی معصومه</category><author>محمدی معصومه</author><pubDate>Thu, 22 Jul 2021 18:22:00 +0430</pubDate></item><item><title>حال خوب</title><link>https://virgool.ir/@m_30914010/حال-خوب-jm0ck7gkjrg1</link><description>یه جایی خوندم نوشته بود، بی شک انسان برای زنده ماندن به کار و پول نیاز دارد.اما برای زندگی کردن، به مراقبه، عشق،موسیقیرقص و آگاهی نیاز دارد.چقد به دلم نشست، اون قسمتش که گفته بود آگاهی انگار حالمو دگرگون میکنه و مثبت، چون ادمایی مثل من که همیشه یه دغدغه ذهنی داریم که مربوط به جمع هستش خیلی تنهاییم.نمونش خود من الان که جنوب بی ابه یا افغانستان رو طالبان به هم ریختن و دارن کلی ادم میکشن، خشکشالی اومده و زمین گرم شده و هزار یک دلیل برا فک کردن داریم نمیتونم بیخیال بشم.کاری ازم بر نمیاد ولی دلم نمیخواد بی تفاوت بگذرم از کنار اتفاقات.همیشه فک میکنم بچه هایی که باید تو این دنیا و جامعه بزرگ بشن چه گناهی دارن که ما داریم همه چیز رو چپاول می کنیم بدون فکر کردن به اونها و علاقه زیادی هم داریم به توالد، واقعا اون بچه ها چه گناهی دارن و چه شکلی باید زندگی کنن؟من این روزا تنها کاری که ازم ساخته بود فعالیت ورزشی بود، که اونم داستان های خودشو داره و چون کسی متوجه اهمیت زندگی شاد و سالم نیست تو اینهمه درگیری ذهنی بدون حامی می مونه ادم گاهی یا کمتر حمایت میشه.خلاصه که تصمیم جدی گرفتم از کارای مدیریتی ورزشی کناره بگیرم ولی اومدن کسایی و با دلایلی که بازم دغدغه هام جلو چشمم رژه رفتن و من موندم و عذاب وجدان کم کاری در مورد نسل بعد و ایندم، از طرفیم این روزا حس مادرانم عمیق و عمیقتر شده نسبت به خواهرزاده هام و دخترای تیمم، نمیتونم بهشون فک نکنم یا رهاشون کنم، جوونه زدن حس مادرانه تو وجودم با کاراکتر پسرونم منو متحول کرده و من این پاردوکس رو به فال نیک میگیرم و خداروشاکرم که هست و هستن کسایی مثل ادمای اطرافم.امیدوارم بتونم زندگی رو برای حتی شده یه نفر جذاب و راحتتر و دلنشین تر کنم.???</description><category>محمدی معصومه</category><author>محمدی معصومه</author><pubDate>Mon, 19 Jul 2021 18:32:50 +0430</pubDate></item><item><title>دل نوشته</title><link>https://virgool.ir/@m_30914010/دل-نوشته-pznnbjj0jloi</link><description>مغزم شبیه یه کاغذسفید بود که الان افکارم داره خط خیش میکنه. انگار یه بچه دو ساله خودکار گرفته دستش و با تمام ناشی گریش داره خط میکشه رو این صفحه سفید که هر کسی حتی اون بچه دو ساله رو سرشوق میاره برا خط خطی کردن و طرح انداختن روش. درین حد ذهنم امادست تا خودشو درگیر مسائل بکنه ولی یه چیزی که مهمه اینه باید یاد گرفت که توی مسایل پیش امده اونی که مهمتره رو انتخاب کنی تا به نتیجه برسی، ولی دلیل شلوغی ذهنم امروز حرف زدن با یارِجانی بود، این یارجان بیشتر وقتا منو رو به جلو هل میده و مجبور میکنه به تفکر، البته ازونجایی که بنده تنبل هم هستم کلی ازش مطالب جدید یاد می گیرم.خلاصه الان ذهنم مشغوله و کلیم کار نصفه و نیمه دارم برا انجام دادم و در نهایت تنها نتیجه ای که گرفتم این بود که یه دفتر یادداشت بردارم و برای بار صدم کارامو لیست کنم تا به همشون برسم و بد قول نشم. </description><category>محمدی معصومه</category><author>محمدی معصومه</author><pubDate>Sun, 04 Jul 2021 00:22:12 +0430</pubDate></item></channel></rss>